TXV - 0927 ทองคำในกองทราย

TXV - 0927 ทองคำในกองทราย

เซี่ยเหล่ยยักไหล่เล็กน้อย "คุณถามถึงงานของผมเหรอ? ผมทำงานในบริษัทของพ่อครับ ส่วนใหญ่เป็นธุรกิจครอบครัว" เขาเว้นจังหวะครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวต่อ "ผมทราบดีว่าคนอเมริกันบางคนมีอคติกับคนเม็กซิกัน เห็นพวกเราแล้วมักจะนึกถึงยาเสพติดและแก๊งมาเฟีย แต่ผมอยากจะบอกคุณว่าครอบครัวเราทำธุรกิจที่ใสสะอาด ทั้งพลังงาน เคมีภัณฑ์ อสังหาริมทรัพย์ และ..."

"และอะไรครับ?" แจ็คถามต่อ

เซี่ยเหล่ยยิ้ม "เพื่อนเอ๋ย ครอบครัวผมไม่ข้องแวะกับธุรกิจยาเสพติดแน่นอน คุณวางใจได้ ความจริงแล้วครอบครัวเราทำด้านการลงทุน ‘เวนเจอร์ แคปปิตอล’* ด้วย ตราบใดที่เราเห็นว่าไอเดียนั้นดีและเป็นโครงการที่มีอนาคต เราจะไม่ขี้เหนียวเรื่องเงินทุนเลย"

"พวกคุณทำ ‘เวนเจอร์ แคปปิตอล’ ด้วยเหรอ?" แจ็คดูประหลาดใจมาก

เซี่ยเหล่ยตอบ "ใช่ครับ ขอเพียงคุณมีโครงการที่เหมาะสม เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา"

แจ็คมองไปที่แคทลินน้องสาวของเขา แล้วมองกลับมาที่เซี่ยเหล่ย สุดท้ายสายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่ปึกเงินดอลลาร์ในมือ ความเป็นจริงคือ ถ้าไม่มีเงินปึกนี้ เขาคงไม่มีวันเชื่อคำพูดของเซี่ยเหล่ยเด็ดขาด แต่การที่เซี่ยเหล่ยฟาดเงินใส่เขา 10,000 ดอลลาร์อย่างไร้เหตุผลแบบนี้ มันทำให้เขาเริ่มไม่แน่ใจ ใครจะเอาเงินหมื่นดอลลาร์มาทิ้งเล่นๆ? ถ้าไม่ใช่เศรษฐีระดับพันล้านแล้วจะเป็นใครได้อีก?

ซึ่งเซี่ยเหล่ยก็คือมหาเศรษฐีตัวจริง เสียงจริง รัศมีการใช้เงินของเขาถ้าไม่ใช่อันดับหนึ่งของโลก ก็ต้องติดหนึ่งในสามแน่นอน

"คอสต้า ไปกันเถอะค่ะ" แคทลินคล้องแขนเซี่ยเหล่ยอย่างออดอ้อน แต่หางตาของเธอยังจ้องปึกเงินในมือพี่ชายไม่วางตา ทันทีที่คอสต้าของเธอจากไป เธอต้องทวงเงินก้อนนั้นคืนแน่

แจ็คดูเหมือนจะรู้ทัน เขาจึงรีบยัดเงินใส่กระเป๋ากางเกงพร้อมกับเผยรอยยิ้มออกมา "คุณคอสต้า คุณคือแขกคนสำคัญของบ้านเรา มาดื่มกันสักหน่อยดีไหมครับ?"

เซี่ยเหล่ยตอบรับทันที "ได้สิครับ มาดื่มกันสักหน่อย"

แคทลินถลึงตาใส่พี่ชาย แต่ในเมื่อคอสต้าตกลงจะดื่ม เธอจึงไม่กล้าลากเขาเข้าห้องไปทำเรื่องอย่างว่าในทันที ผู้ชายระดับคอสต้าคงไม่ขาดแคลนผู้หญิง การจะมัดใจเขาให้ได้จะรีบถอดกางเกงอย่างเดียวไม่ได้ ต้องรู้จักรักษาท่าที

แจ็คหยิบวิสกี้ออกมาจากตู้พร้อมแก้วสามใบ แล้วรินให้เซี่ยเหล่ย แคทลิน และตัวเขาเอง

"ดื่มให้กับมิตรภาพของเราครับ" แจ็คชูแก้วขึ้น

ทั้งสามคนชนแก้วและดื่มไปพลางสนทนาไปพลาง

"คุณคอสต้าครับ บริษัทของครอบครัวคุณในเม็กซิโกชื่อว่าอะไรเหรอ?" หลังจากผ่านไปสองสามแก้ว แจ็คก็เริ่มถามอีกครั้ง

เซี่ยเหล่ยแอบคิดในใจ: 'ไอ้โง่นี่ทำไมถามเยอะจัง? ปกติเขาควรจะประจบผมสิ แต่นี่กลับคอยหยั่งเชิงตลอด หมอนี่ดูไม่เหมือนช่างเทคนิคธรรมดาเลยแฮะ หรือว่าเขามีฐานะอื่นซ่อนอยู่?'

"คุณคอสต้าครับ?"

เซี่ยเหล่ยขมวดคิ้ว "คุณแจ็ค คำถามของคุณทำให้ผมรู้สึกเหมือนกำลังคุยกับตำรวจเลยนะครับ"

"เอ่อ... ต้องขออภัยจริงๆ ครับ ผมแค่อยากรู้จักคุณให้มากขึ้นเท่านั้นเอง ก็คุณกำลังคบกับน้องสาวผมอยู่นี่นา" แจ็คตอบอย่างลื่นไหล

แคทลินกล่าวอย่างไม่พอใจ "แจ็ค พี่เสียมารยาทมากนะ พี่ควรขอโทษคอสต้าซะ"

แจ็ครีบกล่าว "ขอโทษครับคุณคอสต้า ต้องขออภัยจริงๆ"

"ไม่เป็นไรหรอกครับ บอกคุณก็ได้" เซี่ยเหล่ยกล่าว "สกายกรุ๊ป คือชื่อบริษัทครอบครัวผมในเม็กซิโก คุณไปตรวจสอบดูได้เลย คุณจะเจอข้อมูลแน่นอน"

เขาไม่กังวลเลยว่าแจ็คจะไปเจออะไร เพราะเขารอบคอบพอที่จะเตรียมการไว้แล้ว ก่อนมาที่นี่เขาได้แฮกเข้าไปในระบบทะเบียนการค้าของเม็กซิโก และฝังข้อมูลบริษัทนอมินีชื่อ "สกายกรุ๊ป" เอาไว้ แม้แต่ใน Google เขาก็ทำคีย์เวิร์ดที่เกี่ยวข้องไว้เรียบร้อยแล้ว

"ไม่จำเป็นหรอกครับ ผมเชื่อคุณเต็มร้อยเลยคุณคอสต้า งั้น... คุณนั่งรอตรงนี้สักครู่ได้ไหม ผมมีเรื่องอยากคุยกับน้องสาวนิดหน่อย" แจ็คพูด

เซี่ยเหล่ยตอบ "แน่นอน ไม่มีปัญหาครับ"

"คุยตรงนี้ไม่ได้เหรอ?" แคทลินทำท่าทางไม่เต็มใจ

"ตามพี่มาที่ห้องทำงานเถอะ พี่ขอรบกวนแค่ไม่กี่นาที เธอคงไม่อยากให้พี่กวนเวลาของเธอไปมากกว่านี้ใช่ไหม?"

"ก็ได้ค่ะ แค่ไม่กี่นาทีนะ" แคทลินโน้มตัวมาจูบแก้มเซี่ยเหล่ยเบาๆ "รอฉันแป๊บหนึ่งนะคะ"

เซี่ยเหล่ยพยักหน้า มองส่งทั้งสองคนเดินเข้าไปในทางเดินจนเข้าห้องที่อยู่สุดทาง ซึ่งเป็นห้องทำงานของแจ็ค ทันทีที่แจ็คปิดประตู ดวงตาซ้ายของเขาก็กระตุกวูบ ประตูห้องทำงานนั้นเลือนหายไปจากสายตาของเขาทันที

แจ็คกำลังคุยกับแคทลิน

แคทลินเป็นฝ่ายเริ่มก่อนด้วยความโมโห "แจ็ค พี่เป็นคนโง่หรือไง? พี่คิดจะทำลายความสุขของฉันเหรอ?"

"ตั้งสติหน่อย!" แจ็คกล่าว "คนที่จะใช้เงินแบบนี้ได้มีแต่พวกมหาเศรษฐีตัวจริงเท่านั้น แล้วมหาเศรษฐีจะมาสนใจแกเนี่ยนะ? พี่ไม่ได้จะดูถูกแกหรอกนะ แต่ถ้าเขาอยากเล่นสนุก ด้วยเงินที่เขาให้พี่มาเนี่ย เขาไปหาผู้หญิงมานอนด้วยได้เป็นร้อยคนแล้ว!"

"นั่นมันเงินของฉัน นอกจากส่วนที่ฉันติดพี่ พี่ต้องคืนฉันมาให้หมด และถ้าพี่เรียกฉันมาที่นี่เพื่อพูดแค่นี้ล่ะก็ เราก็ไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก" แคทลินแบมือทวงเงิน

แต่แล้วแจ็คกลับหยิบปึกเงินดอลลาร์ใหม่ออกมายื่นให้แคทลินทั้งหมด โดยไม่หักไว้แม้แต่เซนต์เดียว

เซี่ยเหล่ยรู้สึกประหลาดใจและสงสัยยิ่งนัก เขาแอบคิดในใจ 'เมื่อกี้เขายังแสดงท่าทางเหมือนคนเห็นแก่เงิน แต่พอผมให้เงินเขาไปจริงๆ แคทลินมาขอเขากลับยกให้ทั้งหมดโดยไม่เก็บไว้เลย แจ็คคนนี้... ไม่ธรรมดาแฮะ'

ไม่ใช่แค่เซี่ยเหล่ยที่แปลกใจ แคทลินเองก็อึ้งไปเหมือนกัน "พี่... ให้ฉันหมดเลยเหรอ?"

แจ็คลดเสียงต่ำลง "แกเป็นน้องสาวพี่ พี่ก็ต้องอยากให้แกมีความสุข เจอคนที่ใช่ แต่พี่กังวลว่าแกจะถูกคนที่มีจุดประสงค์แอบแฝงหลอกเอา"

"พี่หมายความว่าไง? สมองกลับไปแล้วเหรอ?" แคทลินเย้ยหยัน "ใครจะเอาเงินเยอะขนาดนี้มาหลอกฉัน? ฉันมีอะไรน่าหลอก? ก็แค่เรื่องบนเตียงไม่ใช่เหรอ? ฉันยกให้เขาได้ทั้งตัวอยู่แล้ว"

"เบาเสียงหน่อย!" แจ็คกระซิบเบาลงไปอีก "แกรู้ไหมว่าที่นี่คือที่ไหน? นี่คือลิเบอร์ตี้ แมรี่ เมืองนี้อยู่ติดกับล็อกฮีด มาร์ติน แกรู้ไหมว่าแถวนี้มีเจ้าหน้าที่ CIA แฝงตัวอยู่เยอะแค่ไหน? ไหนจะพวกทหารอีก นี่คือหัวใจกองทัพอเมริกาเลยนะ ที่นี่มีการจับกุมสายลับทุกปี สายลับพวกนั้นจะเสนอเงินหรืออะไรก็ได้ที่แกต้องการ แกอาจจะได้ผลประโยชน์จริง แต่อย่าลืมว่าถ้าถูกจับได้ มันคือโทษกบฏนะ ไม่ต้องขึ้นศาลด้วยซ้ำ ส่งตรงไปคุกกวนตานาโมเลยล่วงหน้า"

แคทลินยักไหล่ "ฉันไม่มีความลับทางทหารอะไรจะให้เขานี่นา ต่อให้เขาเป็นสายลับจริง เขาจะเอาอะไรจากตัวฉันได้? หน้าอกกับจิ๋มเหรอ? ถ้าเป็นงั้นฉันก็ไม่เกี่ยงหรอก"

"พอได้แล้ว!" แจ็คเริ่มมีน้ำโห แต่เขาก็รีบระงับอารมณ์และกระซิบข้างหูแคทลิน "แกไม่มี แต่พี่มี พี่ลำบากตรากตรำมาหลายปีกว่าจะได้เข้าร่วมทีมของคุณทอมป์สัน คุณทอมป์สันให้ความสำคัญกับพี่มาก เขาให้พี่เร่งผลิตโดรน 'พรีเดเตอร์ บี' (Predator B) ลำหนึ่ง ตามคำสั่งของเขา โดรนลำนี้ต้องไม่มีสัญลักษณ์ใดๆ บนตัวเครื่อง และต้องติดตั้งระบบทำลายตัวเองด้วย พี่ถึงจะไม่รู้ว่าทำไปเพื่ออะไร แต่พี่มีลางสังเห่าว่าเรื่องนี้ไม่ปกติ คุณทอมป์สันสัญญาว่าถ้าพี่ทำงานนี้สำเร็จจะเลื่อนตำแหน่งและเพิ่มเงินเดือนให้ ถึงตอนนั้นพี่จะดึงแกเข้าไปทำงานด้วย แกไม่อยากทำงานใน ล็อกฮีด มาร์ติน มาตลอดไม่ใช่เหรอ? พี่จะทำให้ฝันแกเป็นจริงเอง"

เมื่อแจ็คพูดจบ แคทลินก็หันกลับไปมองประตูห้องทำงานโดยสัญชาตญาณ เสียงของเธอก็เบาลงตาม "แจ็ค พี่จะบอกว่าเขาเป็นสายลับงั้นเหรอ?"

"พี่ไม่แน่ใจ แต่เราต้องระวังไว้ก่อน"

"รัฐบาลเรามักจะบอกว่าสายลับจีนแฝงตัวเข้ามาทำเรื่องไม่ดีบ่อยๆ แต่เราไม่เคยเห็นสายลับเม็กซิกันมาทำเรื่องแบบนั้นเลยนะ พี่กังวลเกินไปหรือเปล่า" แคทลินว่า

"ถ้าเขาเป็นคนจีน พี่รายงานไปนานแล้ว นี่เห็นแก่ที่เป็นคนเม็กซิกันหรอกถึงยังไม่ทำ บอกพี่มาสิ คนระดับเขาทำไมถึงมาตาถึงแก?"

"ก็เพราะฉันหน้าเหมือนแม่เขาไง"

"แกเคยเห็นแม่เขาเหรอ?"

"ก็... เปล่า" แคทลินกล่าวต่อ "พี่เครียดเกินไปแล้ว ฉันบอกพี่ให้นะ คุณคอสต้าเนี่ยเป็นผู้ยิ่งใหญ่ระดับที่ใช้เงินดอลลาร์มาเผาบาร์บีคิวเล่นได้เลยนะ พี่อย่ามาทำลายเรื่องของฉันกับเขา พี่ก็ทำงานของพี่ไป ฉันก็ตกผู้ชายของฉันไป เราอย่ามาก้าวก่ายกัน ลองคิดดูสิถ้าฉันได้แต่งงานกับเขา พี่ต้องไปทำงานงกๆ อีกไหม? ฉันซื้อรถสปอร์ตให้พี่ได้เลยนะ แถมให้ทุนไปทำธุรกิจเองด้วย แบบนั้นไม่ดีกว่าเหรอ?"

"เหอะ ฝันหวานไปเถอะ พี่ไม่ก้าวก่ายแกก็ได้ แต่แบ่งเงินมาให้พี่ครึ่งหนึ่ง" แจ็คแบมือ

แคทลินลังเลเล็กน้อย แต่ก็ยอมแบ่งเงินปึกนั้นให้แจ็คครึ่งหนึ่ง แต่ส่วนที่เธอแบ่งให้แจ็คมองเห็นชัดว่าน้อยกว่าส่วนที่เธอเก็บไว้

บทสนทนาของพี่น้องจบลง เซี่ยเหล่ยละสายตาออกมา

ก่อนจะมาที่นี่ เขาแอบเสียดายเงินที่เสียไปและเกรงว่าจะไม่ได้อะไรกลับมา แต่ใครจะคิดว่าวิธี "ร่อนทองในกองทราย" ของเขาจะได้เจอทองคำเข้าจริงๆ เขาไม่คิดเลยว่าแจ็คคนนี้จะเป็นช่างเทคนิคที่รับผิดชอบผลิตโดรนที่จะใช้ลอบสังหารเขา!

'เขากำลังผลิตโดรนเพื่อมาบึ้มผม แถมยังติดตั้งระบบทำลายตัวเอง กะจะฆ่าผมโดยไม่ทิ้งหลักฐานโดรนไว้ให้จีนเลยแม้แต่ชิ้นเดียว แผนการล้ำลึกจริงๆ นะ' มุมปากของเซี่ยเหล่ยผุดรอยยิ้มขึ้นมา

เขามีความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับพี่น้องคู่นี้ แจ็คและแคทลินเป็นพี่น้องแท้ๆ ที่อาศัยอยู่ด้วยกัน ความสัมพันธ์ของพวกเขาลึกซึ้งมาก ที่ดูเหมือนไม่ลงรอยกันเป็นแค่เรื่องของนิสัย แจ็คเป็นคนระมัดระวังและขยันทำงานเพื่อให้มีชีวิตที่ดีขึ้น ส่วนแคทลินค่อนข้างขี้เกียจ เปิดเผย และร้อนแรง เธอก็อยากมีชีวิตที่ดีขึ้นเช่นกัน

การอยากมีชีวิตที่ดีขึ้น คงเป็นความปรารถนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคนธรรมดาทั่วไป และเป็นสิ่งที่พวกเขายอมทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อให้ได้มา

แคทลินและแจ็คกลับมาที่ห้องนั่งเล่น

"คุณคอสต้าครับ เชิญพวกคุณคุยกันตามสบายเลย ผมเริ่มง่วงแล้ว ขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะครับ" แจ็คพูด

แคทลินเสริม "ไปที่ห้องฉันกันเถอะค่ะ ถ้าดื่มมากกว่านี้คงเมาแน่ๆ"

เซี่ยเหล่ยลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวว่า "ต้องขอโทษจริงๆ ครับ พอดีผมเพิ่งได้รับโทรศัพท์จากน้องสาว เธอบอกว่ามีเรื่องด่วนอยากให้ผมกลับไปจัดการให้หน่อย ผมต้องขอตัวกลับก่อน ขอบคุณมากครับสำหรับการต้อนรับ"

"คุณ..." แคทลินถึงกับอึ้งค้างอยู่ตรงนั้น

"คุณคอสต้า เป็นเพราะผมหรือเปล่าครับ? ถ้าใช่ ผมขอโทษคุณอีกครั้งจริงๆ..." แจ็คเองก็เริ่มรู้สึกเสียดาย

"ไม่ใช่ครับ มีธุระด่วนจริงๆ" เซี่ยเหล่ยยืนยัน

บึ้ม!!

ทันใดนั้น เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวมาจากทางทิศเหนือของเมือง เปลวเพลิงพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!

หมายเหตุ :

*เวนเจอร์ แคปปิตอล [Venture Capital (VC)] หรือธุรกิจเงินร่วมลงทุน คือการระดมทุนจากนักลงทุนเพื่อนำไปลงทุนในสตาร์ทอัพ (Startup) หรือบริษัทเกิดใหม่ที่มีศักยภาพการเติบโตสูงแต่มีความเสี่ยงสูง โดย VC จะได้รับหุ้นเป็นการตอบแทน ไม่เพียงให้เงินทุนแต่ยังสนับสนุนด้านการบริหารจัดการและเทคนิค เพื่อปั้นธุรกิจให้เติบโตอย่างก้าว