ตอนที่ 765 : หัวหน้าทีมหลี่จะตายงั้นเหรอ?

ตอนที่ 765 : หัวหน้าทีมหลี่จะตายงั้นเหรอ?

เหยาเหล่ยที่เพิ่งจะยิงปืนซุ่มยิงหนักเสร็จเธอยังไม่ทันได้ตรวจสอบผลลัพธ์ แต่เธอก็ถูกร่างที่คุ้นเคยพุ่งเข้ามากดทับไว้ก่อนแล้ว!

แล้ววินาทีต่อมา!

“ตูม——!”

เสียงกัมปนาทก็ดังสนั่นขึ้นที่ข้างเรือเหาะอีกครั้ง!

จรวดมิสไซล์ลูกที่สามยิงโดนเป้าหมายอีกแล้ว!

เรือเหาะที่เทอะทะไม่สามารถป้องกันอาวุธที่น่ากลัวซึ่งถูกสร้างขึ้นมาเพื่อสงครามกลางอากาศโดยเฉพาะนี้ได้เลย ต่อให้คนขับจะรีดเค้นศักยภาพทั้งหมดของเรือเหาะออกมาแล้ว แต่มันก็ยังไม่สามารถบินหนีออกจากระยะการโจมตีของจรวดมิสไซล์ได้

หูของเหยาเหล่ยอื้ออึงไปหมด ร่างกายของเธอมีเพียงอาการปวดเล็กน้อยจากการกระแทกเท่านั้นแต่ก็ไม่ได้บาดเจ็บสาหัสอะไร

ส่วนหลี่ปั๋วเหวินที่ทับอยู่บนตัวเธอนั้นกลับมีสภาพที่ดูแย่กว่ามาก

แผ่นหลังและด้านข้างลำตัวของเขามีรอยไหม้เกรียมและบาดแผลอยู่หลายแห่ง นั่นคือบาดแผลที่เกิดจากสะเก็ดระเบิดและคลื่นกระแทกในระยะประชิด

“หัวหน้า!”

เหยาเหล่ยร้องเรียกด้วยความเศร้าโศก ดวงตาทั้งสองข้างของเธอเริ่มมีหยาดน้ำตาคลอเบ้า

“ยังยิงไหวไหม!!? ถ้าไหวก็ยิงต่อเลย!!”

เธอกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ถูกหลี่ปั๋วเหวินที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดพูดดักคอไว้ก่อน

วิกฤตการณ์ยังไม่สิ้นสุด เฮลิคอปเตอร์ที่อยู่ไกลออกไปดูแล้วน่าจะยังไม่สูญเสียพลังขับเคลื่อน ดังนั้นพวกเขาจึงต้องสู้ต่อไป!

ไม่อย่างนั้นวันนี้ทุกคนก็คงต้องตายอยู่ที่นี่กันหมดแน่!!

พูดจบเขาก็หยิบปืนซุ่มยิงหนักที่ตกลงบนพื้นห้องโดยสารขึ้นมาวางบนไหล่ที่เปื้อนเลือดของตัวเองอีกครั้ง แววตาที่ถูกย้อมไปด้วยสีเลือดก็จ้องตรงไปยังเฮลิคอปเตอร์ลำนั้นที่ยังคงตามจี้หลังพวกเขาอยู่ไกลๆ!

เหยาเหล่ยไม่ตอบคำถาม เธอรีบใช้มือปาดน้ำตาที่คลออยู่ออกอย่างเด็ดเดี่ยว ก่อนจะยกปืนซุ่มยิงหนักขึ้นเล็งเป้าหมายอีกครั้งโดยไม่พูดอะไรสักคำ

หางตาของเธอยังคงเหลือบไปเห็นรอยเลือดสีแดงสดบนไหล่ของหลี่ปั๋วเหวิน ความรู้สึกปวดร้าวราวกับหัวใจจะฉีกขาดก็เริ่มแผ่ซ่านไปทั่ว

ต้องจัดการศัตรูให้ได้!!

เพื่อแก้แค้นให้หัวหน้าทีมและเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ที่บาดเจ็บ!!

เธอรวบรวมสมาธิทั้งหมดจ้องมองไปที่เฮลิคอปเตอร์ที่กำลังตามมา การโจมตีครั้งต่อไปเธอต้องจัดการศัตรูให้ได้!

ในตอนนี้ภายในห้องโดยสารยังมีคนของฐานลวี่หยวนนอนระเนระนาดอยู่หลายคน และส่วนใหญ่ก็ได้รับบาดเจ็บจากจรวดมิสไซล์ลูกเมื่อครู่

แต่ถึงอย่างนั้นหลายคนก็ยังฝืนลุกขึ้นมาและถืออาวุธยิงตอบโต้ต่อไป เพียงแต่กระสุนปืนกลนั้นไม่สามารถสร้างความเสียหายที่มีประสิทธิภาพให้กับศัตรูที่อยู่ไกลออกไปได้เลย

ด้วยระยะห่างที่มากกว่าหนึ่งกิโลเมตร ต่อให้เป็นกระสุนปืนไรเฟิลแต่กว่าจะไปถึงเป้าหมายมันก็สูญเสียพลังงานจลน์ไปจนเกือบหมดแล้ว ซึ่งนั่นหมายความว่ามันจะไม่มีโอกาสยิงทะลุเกราะกันกระสุนของเฮลิคอปเตอร์ฝ่ายตรงข้ามได้เลย

ส่วนอีกด้านหนึ่ง

ที่บริเวณที่นั่งคนขับของเฮลิคอปเตอร์จากฐานฝูไห่ลำนี่น บนกระจกใสก็ปรากฏรูโหว่ขนาดใหญ่จากกระสุนปืน!

และที่บริเวณที่นั่งผู้ช่วยนักบิน นักบินของฐานฝูไห่ที่โชคร้ายคนหนึ่งก็มีรูโหว่ขนาดใหญ่ปรากฎขึ้นที่หน้าอกและกำลังนอนจมกองเลือดอยู่!

เมื่อครู่เหยาเหล่ยเล็งไปที่นักบินหลักของเฮลิคอปเตอร์ลำนี้ เพียงแต่ในช่วงเสี้ยววินาทีสุดท้ายมันก็อาจจะเป็นเพราะนักบินหลักคนนี้ยังไม่ถึงที่ตาย เขาที่โยกคันบังคับเฮลิคอปเตอร์ไปมาก็เลยรอดไปอยากหวุดหวิดและส่งมอบความตายที่ควรจะเป็นของตัวเองไปให้คนที่อยู่ข้างๆ แทน!

“เชี่ยเอ๊ย!!!”

เขาเกือบจะตายไปแล้วจริงๆ!!

ถ้าเขาไม่ได้มีนิสัยชอบโยกเครื่องเพื่อปรับสมดุลหลังจากยิงจรวดมิสไซล์เสร็จ คนที่ถูกกระสุนนั้นก็อาจจะเป็นตัวเขาเองแน่ๆ!

เขามองดูเพื่อนที่โชคร้ายด้วยความรู้สึกหวาดกลัว ก่อนจะหอบหายใจอย่างหนักแล้วเล็งเป้าหมายไปที่เรือเหาะที่อยู่ไกลออกไปอีกครั้ง

ให้อภัยไม่ได้เด็ดขาด!

ฆ่าพวกมันให้หมด!!

ระบบเล็งเป้าของเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธนั้นทันสมัยมาก โดยเฉพาะการจัดการกับวัตถุบินได้ที่มีความกว้างและความยาวหลายสิบเมตรอย่างเรือเหาะ มันจึงกลายเป็นเหมือนเป้าซ้อมยิงขนาดใหญ่ดีๆ นี่เอง

และตอนนี้เขาก็เหลือจรวดมิสไซล์อากาศสู่อากาศลูกสุดท้ายแล้ว!

เขาต้องจัดการพวกมันให้ได้ในลูกนี้ ไม่อย่างนั้นเขาก็ต้องบินเข้าไปใกล้ๆ เพื่อทำการต่อสู้ระยะประชิด ซึ่งการต่อสู้ในรูปแบบนั้นทางฝั่งของพวกเขาจะต้องเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างแน่นอน

โดยไม่ต้องรอให้หัวหน้าทีมซุนที่อยู่ข้างหลังสั่งการ คนขับที่เกือบจะตายคนนี้ก็กดปุ่มยิงทันทีหลังจากล็อกเป้าหมายเสร็จ!

ฟิ้ว!

จรวดมิสไซล์ลูกสุดท้ายพุ่งเข้าใส่เรือเหาะของฐานลวี่หยวนพร้อมกับทิ้งเปลวไฟไว้เป็นทางยาว

ในเวลาเดียวกัน

เหยาเหล่ยที่เล็งเป้าหมายเสร็จแล้วก็เหนี่ยวไกปืนซุ่มยิงหนักของเธออีกครั้ง แล้วกระสุนที่แฝงไปด้วยความแค้นในใจก็พุ่งตรงไปยังเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธที่อยู่ไกลออกไปทันที

วัตถุที่มนุษย์สร้างขึ้นสองชิ้นที่มีขนาดต่างกันก็พุ่งสวนกันกลางอากาศที่ความสูงสามพันถึงสี่พันเมตร แต่ละชิ้นต่างก็พุ่งเข้าหาศัตรูฝั่งตรงข้ามด้วยความแค้นของเจ้าของ!

ครั้งนี้ความเร็วของกระสุนปืนซุ่มยิงหนักก็ย่อมรวดเร็วกว่ามาก มันพุ่งเข้าชนจุดเชื่อมต่อใบพัดของเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธที่กำลังบินตามหลังมาในชั่วพริบตาโดยที่ตาเปล่าของมนุษย์ไม่สามารถมองได้ทัน!

ปัง!

ซุนโหย่วไฉก็สัมผัสได้ว่าใต้เท้าของเขานั้นสั่นสะเทือนเล็กน้อย แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไร เขาก็รู้สึกว่าการทรงตัวภายในห้องโดยสารเริ่มไม่มั่นคงแล้ว

ถูกยิงงั้นเหรอ?

เป็นไปได้ยังไง!?

ด้วยความสงสัย เขาไม่มีกะจิตกะใจจะดูว่าจรวดมิสไซล์ลูกสุดท้ายสร้างผลงานได้หรือไม่ เขารีบคว้าของในห้องโดยสารไว้แน่นเพื่อยึดร่างของตัวเองให้มั่นคง

แล้วเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธก็เริ่มมีควันดำพวยพุ่งออกมาและหมุนคว้างตกลงไปทางด้านข้าง!!!

ในอีกด้านหนึ่ง

ก่อนหน้านั้นเพียงไม่กี่วินาที จรวดมิสไซล์ที่เฮลิคอปเตอร์ยิงออกมานั้นก็พุ่งมาถึงเรือเหาะแล้ว และครั้งนี้มันก็เข้าใกล้ประตูห้องโดยสารมากกว่าเดิม!

รูม่านตาของหลี่ปั๋วเหวินหดเล็กลงเท่ารูเข็ม เขาทำได้เพียงหันกลับไปผลักเหยาเหล่ยที่อยู่ข้างหลังออกไป ก่อนจะสัมผัสได้ถึงเสียงระเบิดขนาดมหึมาที่อธิบายไม่ถูกดังขึ้นที่ข้างหู!

ตูม——!!!

โลกเริ่มหมุนคว้าง

ชายผู้ที่มีความแข็งแกร่งเป็นรองเพียงแค่ฉินจิ้นและมีตำแหน่งสูงส่งอย่างหัวหน้าทีมต่อสู้ของฐานลวี่หยวนคนนี้ ก็ถูกแรงระเบิดในระยะประชิดซัดจนกระเด็นหลุดออกไปนอกห้องโดยสาร!

“หัวหน้า!!!”

เสียงร้องเรียกด้วยความเศร้าโศกของคนที่อยู่ห่างจากแรงระเบิดก็ดังออกมาจนสุดเสียงทันที เมื่อพวกเขาเห็นร่างของหัวหน้าทีมร่วงหล่นลงไปจากเรือเหาะ!

จบสิ้นแล้ว!!!!

ทันทีที่พวกเขาสิ้นเสียงตะโกน ก็มีอีกร่างหนึ่งกระโดดตามลงไปทันที!!!

เป็นเหยาเหล่ย!!!

หลังจากถูกผลักออกไปเธอก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว และเมื่อเห็นร่างของชายที่เธอแอบรักอยู่ในก้นบึ้งของหัวใจร่วงหล่นลงไป ความหวาดกลัวและความสิ้นหวังที่อธิบายไม่ถูกก็พวยพุ่งออกมาดั่งระเบิด

เธอไม่มีเวลาให้มานั่งเสียใจ เธอใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวินาทีในการตัดสินใจ!

แล้วร่างของเธอก็กระโจนขึ้นพร้อมกับใช้มือขวาคว้าเอากระเป๋าร่มชูชีพที่ถูกแขวนอยู่ตรงประตูห้องโดยสารมาหนึ่งใบ ก่อนจะกระโดดออกจากเรือเหาะเพื่อไล่ตามร่างที่หมดสตินั้นไปทันที!!

ร่างของทั้งสองคนหายลับไปในม่านเมฆอันกว้างใหญ่อย่างรวดเร็ว

ส่วนเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธของฐานฝูไห่ที่อยู่ไกลออกไปก็ยังคงหมุนคว้างและค่อยๆ บินห่างออกไปในอีกทิศทางหนึ่ง

ดูจากท่าทางที่โอนเอนไปมาแบบนั้นมันก็คงไม่สามารถพยุงตัวได้นานนัก แต่ก็ยังไม่สามารถพูดได้อย่างมั่นใจว่าศัตรูที่มาลอบโจมตีกองกำลังของฐานลวี่หยวนในครั้งนี้จะตกลงไปตายหมดหรือไม่

ส่วนเรือเหาะที่โดนจรวดมิสไซล์ไปถึง 4 ลูกลำนี้ แม้จะผ่านการซ่อมแซมและเสริมความแข็งแรงจากฐานลวี่หยวนมาแล้วแต่มันก็เริ่มจะทนไม่ไหวแล้วเช่นกัน

ผู้คนในห้องโดยสารยังไม่ทันได้เสียใจ หลิวชิงที่นั่งอยู่ในตำแหน่งคนขับก็ตะโกนลั่นว่า

“ทุกคนเกาะไว้ให้แน่น!! ระบบควบคุมของเรือเหาะถูกทำลายจนหมดแล้ว ฉันบังคับทิศทางไม่ได้ ตอนนี้ฉันทำได้แค่ปล่อยให้มันบินตรงไปข้างหน้าต่อไปเท่านั้น!!”

“ตอนนี้รีบสวดมนต์ภาวนากันได้เลย! หวังว่าหลังจากที่พวกเราตกลงไปแล้ว พวกเราจะมีคนรอดกลับไปแจ้งข่าวให้ฐานทราบ!!!”

กลุ่มลูกทีมที่ติดตามหลี่ปั๋วเหวินมาตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นของวันสิ้นโลกคนนี้ก็เผยรอยยิ้มที่ขมขื่นออกมา ก่อนจะทรุดตัวลงบนที่นั่งคนขับอย่างหมดเรี่ยวแรง

เรือเหาะในตอนนี้สูญเสียการควบคุมอย่างสิ้นเชิง แถมถุงแก๊ส 3 ใน 4 ก็ยังได้รับความเสียหายอย่างหนัก และถุงแก๊สที่เหลือเพียงใบเดียวก็ไม่มีทางที่จะพยุงพาพวกเขาบินต่อไปได้นานนัก แถมจุดที่ถูกจรวดมิสไซล์ยิงใส่ก็ยังคงมีไฟลุกไหม้อยู่

เรือเหาะลำนี้ที่เคยสร้างผลงานมากมายให้กับฐานตอนนี้มันกำลังจะก้าวเข้าสู่ช่วงเวลาสุดท้ายก่อนที่จะร่วงหล่นลงสู่พื้นดินแล้ว หลิวชิงไม่รู้ว่าหัวหน้าทีมและเหยาเหล่ยที่ร่วงลงไปจะรอดชีวิตหรือไม่ แต่ในตอนนี้แม้แต่คนที่อยู่บนนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่าจะรอดชีวิตกันไปได้ไหม ภายในห้องโดยสารเดิมทีมีกระเป๋าร่มชูชีพแขวนอยู่สิบกว่าใบแต่ตอนนี้มันกลับเหลือเพียง 3 ใบเท่านั้น ส่วนที่เหลือนั้นดูเหมือนจะกระเด็นหลุดออกไปข้างนอกตั้งแต่ตอนที่ถูกจรวดมิสไซล์เมื่อครู่แล้ว ในตอนนี้คนที่ยังอยู่ในห้องโดยสารมีคนที่บาดเจ็บสาหัส 5 คนและบาดเจ็บเล็กน้อย 4 คน เขาก็ได้แต่หวังว่าสุดท้ายแล้วจะมีใครสักคนที่ยังมีชีวิตอยู่เพื่อนำข่าวเรื่องการถูกซุ่มโจมตีนี้กลับไปแจ้งให้ทางฐานทราบ! เพื่อแก้แค้นให้หัวหน้าทีมและพวกเขาทุกคน!!!!!