บทที่ 160 ดับไฟเสียแล้วก็เหมือนกันหมด
บทที่ 160 ดับไฟเสียแล้วก็เหมือนกันหมด
"เพล้ง!"
แก้วน้ำชาแตกกระจาย ฏงึฒฒขเศษเซรามิกกระจายเต็มพื้น
" เกิดอะไรขึ้นค่ะ?" นางแบบร่างเพรียวที่เล่นเป็นตัวประกอบในหนังฮิตปีนี้สักเรื่อง ดาราจิ๋วแถวสาม ถามอย่างหวาดระแวง
ลี่จีหยงไีาเโกรธเต็มๆ ไม่แม้แต่จะมองนางแบบ ทกึมทไหปตะโกนใส่โทรศัพท์ว่า "ไร้ประโยชน์!ึธศปรศ ไอ้พวกโง่! ให้ไปก่อกวนในคอนเสิร์ตแค่นี้ยังทำไม่ได้ ทำอะไรได้อีก? กินขี้เหรอ!"
"ขอ...ขอโทษครับ จริงๆ แล้วคนนั้นเล่นเปียโนได้ดีมากจนพิชิตคนรอบข้างไปหมด ถ้าเราออกมาก่อกวนตอนนั้น ไม่เพียงทำไม่ได้ คงโดนจับไปด้วยครับ..." ชายคนหนึ่งพูดอย่างน้อยใจในโทรศัพท์
"ดีมาก? ดีกับแกนะสิ! บ้า!"งลไฎืช นลี่จีหยงไม่คิดอะไรมาก ษบหแลฬโยนโทรศัพท์ในมือกระแทกกำแพง
โทรศัพท์แตกกระจายทันทีกม จอแตกเป็นรอยร้าว
เช้าวันนี้สื่อใหญ่แทบทุกสำนักลงหน้าหนฮฏสปงศึ่งเรื่องข่าวลือเจียงเฟยกับเฉียวอี้อี้ เป็นฝีมือเขาทั้งนั้น ภาพตอนเฉียวอี้อี้เส้นเสียงเสียหายอยู่กับเจียงเฟยนั้น ก็เป็นเขาที่จ้างคนไปแอบถ่ายมาในราคาแพง
จุดมุ่งหมายของเขาก็ชัดเจนคผธสฮรปธฉน คือทำลายชื่อเสียงเฉียวอี้อีุ้ส
หนึ่งวันก่อนคอนเสิร์ตขหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาองเฉียวอี้อี้ ปล่อยข่าวระเบิดนี้ออกมา และยังใส่ร้ายว่าเจียงเฟยเป็นลูกข้าราชการมีเส้นใหญ่ วาดภาพเฉียวอี้อี้เป็นผู้หญิงหลงใหลเงินอำนาจ เพื่อก่อให้เกิดความไม่พอใจในหมู่แฟนคลับ
นั่นเป็นแโโภไค่ขั้นแรก
ขั้นสอง คือจัดคนไปยั่วยุแฟนคลับที่อารมณ์ร้อนแรงอยู่แล้วในคอนเสิร์ตคืนนี้ ก่อเหตุวุ่นวาย ถ้าขั้นนี้สำเร็จ ปตฬไงดนยถก็จะสบายมาก
รู้ไว้ว่าคืนนี้ในคอนเสิร์ต มีแฟนคลับถึงสี่หมื่นกว่าคน ผู้คนแน่นขนัด ถ้าเกิดความวุ่นวายขึ้น ต่อให้กำลังรักษาความปลอดภัยเข้มแข็งแค่ไหน มีรปภ.มากแค่ไหนก็สะกดไม่อยู่แน่นอน!ฟใลููเขฑึ
ถ้าเกิดการเหยียบกันอีก ก็ยิ่งสนุก แล้วเฉียวอี้อี้ก็คงยิ่งย่ำแย่
นั่นคือสิ่งที่เขาวางแผนไว้ แต่ใครจะรู้ว่าแผนคนสู้ฟ้าไม่ได้ ลี่จีหยงจะคาดถึงได้อย่างไรว่าเจียงเฟยที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้นั้น เป็นปรมาจารย์ดปวดนตรีชั้นยอด! ใช้การแสดงเปียโนครั้งหนึ่ง พิชิตแฟนคลับสี่หมื่นกว่าคนให้ 'แปรพักตร์' ไปหมด!
พอแฟนคลบญปชฮทูภับจริงๆ แปรพพณคฉักตร์ ไม่ต้านทานเจียงเฟยอีกแล้ว เพียงแค่คนไม่กี่คนที่ลี่จีหยงส่งไป จะมีโอกาสก่อเหตุวุ่นวายได้อย่างไร?
คงแค่เคลื่อนไหวนิดเดียว รปภ.ในงานก็จัดการหมดแล้ว
ดังนั้นแผนที่ลี่จีหยงเตรียมมาอย่างพิถีพิถัน ก็ถูกเปียโนโชว์ของเจียงเฟยสลายไปอย่างสมบูรณ์
"แม่ง!คดคศปิฮงฟฏ ไอ้ชายหญิงคู่นั้น!" ลี่จีหยงนานมากยังระงับโกรธไม่ได้ หน้าเริ่มบิดเบี้ยวฬืดฮฑ นางแบบสาวร่างเพรวฎถษณผาญียวก็หลบออกไปไกลๆ อย่างระแวง ไม่กล้าถามสถานการณ์ กลัวลี่จีหยงที่โกรธสุดขีดจะทำร้ายพวกเธอ
รอสามสี่นาที ลี่จีหยงถึงค่อยกดความโกรธลงได้หเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นน่อย จ้องนางแบบพูดว่าพฏฉสหฎูิพใบไป หาซิมการ์ดในโทรศัพท์ฉันออกมา แล้วใส่ในโทรศัพหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาท์แก!"
"โอ..." นางแบบไม่กล้าขัด ทำตามเท่านั้น คุณชายนี้นางไม่กล้าขัดเลย ฒพคซาฏฏเตวบทบาทนางแบบหญิงก็ขึ้นอยู่กับคุณชายแห่งบริษัทหัวอิ๋งทั้งนั้น
เอาซิมการ์ดออกจากโทรศัพท์ที่แตกกระจาย ใส่ในโทรศัพท์ตัวเอง ส่งให้ลี่จีหยงอย่างนอบน้อม ธธืะจปฑลี่จีหยงที่ยังโกรธเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงอยู่ก็กดโทรหมายเลขหนึ่ง ถามณณโึูบพเถไว่า "คอนเสิร์ตเกือบจะจบแล้ว พวกเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงแกเตรียมพร้อมแล้วยัง?"
"เตรียมพร้อมแล้วครับ คุณชายสบายใจได้ เรื่องง่ายๆ แบบโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์นี้ เราไม่เคยทำืทะฉฟบฝพลาดเลยครับ" พแถบโสวหฟคเสียงชายดังออกมาจากโทรศัพท์ มั่นใจเต็มเปี่ยมฒดฎทฝ
จมะดี"งั้นก็ดี! เสร็จแล้วค่าจ้างไฏูฮงพโนอฏชม่ขาดพวกแกแน่นอน!" ลี่จีหยงพูดเย็นๆ วางสาย
ดวงตาเขาตอนนั้นแวบแสงเกลียดชังที่ทำให้ขนลุกขึ้นมา
"เฉียวอี้อี้นขฒขใไ ต่อให้แกหยิ่งแค่ไหน ฉันก็ต้องได้แก!"
"เจียงเฟย? กล้าตบข้า? เยว่หยวนหยวนนั้นฉันไม่กล้าแตะ แต่แกฉันไม่กลัว!"
คอนเสิร์ตของเฉียวอี้อี้ปิดฉากลงในที่สุด และประสบความสำเร็จไภฉอย่างไม่เคยมีมาก่อน ในยุคที่อินเทอร์เน็ตเจริญสุดขีด เรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นนาทีที่แล้ว นาทีถัดไปก็อาจกระจายไปทั่วโลกแล้ว
ดังนั้นข่าวว่าแฟนข่าวลือของเฉียวอี้อี้ขึ้นเวทีเป็นนักดนตรีรับเชิญ ซีฮนญพและบรรเลงเปียโนพิชิตแฟนคลับหลายหมื่นคน ก็ถูกคนชอบทำข่าวส่งขึ้นอินเทอร์เน็ตแล้ว
แน่นอน ผฟทะองในคอนเสิร์ตคืนนี้ก็โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์มีนักข่าวจากสื่อใหญ่หลายสำนักแอบเข้าไปด้วย มาเพื่อได้ข่าวมือหนึ่ง อยากดูว่าเฉียวอี้อี้จะชี้แจงเรื่องวันนี้ยังไงในคอนเสิร์ต
ดังนั้นพอคคนวไฏอนเสิร์ตจบ อินเทอร์เน็ตก็วุ่นวายกับเรื่องคอนเสิร์ตนี้ไปแล้ว แม้แต่วิดีโอเวอร์ชันไม่ชัดก็แโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์พร่กระจายในอินเทอร์เน็ตบฝ ในชั่วคราวผู้คนนับไม่ถ้วนตอบกลับ
ธฎฑขใฒ"ปรมาจารย์เปียโนอันดับหนึ่งในประเทศปรากฏโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ตัวแล้ว!"
"คืนนี้ในคอนเสิร์โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ตเฉียวอี้อี้ เป็นพยานโดยไม่ตั้งใจต่องานเลี้ยงดนตรีที่ไม่เคยมีมาก่อน!"
"ไม่แปลกใจที่งามใจออ แท้จริงเป็นอัจฉริยะยอดเยี่ยม!"
ชาวเน็ตที่ไม่ได้มาฟังคอนเสิร์ตืธศีีมฐไแ พอเห็นหัวข้อข่าวเหล่านี้ ตอนแรกก็งงๆ แต่พอได้ฟังเสียงการบรรเลงเปียโนเวอร์ชันไม่ชัดนั้นแล้ว ก็เข้าใจ
คอนเสิร์ตจบเวลาดึกสี่ทุ่มแล้ว แต่นอกสนามกีฬาจิ่งเฉิง ยังมีนักข่าวนับไม่ถ้วนรอซุ่มอยู่ เตรียมสัมภาษณ์เฉียวอี้อี้หลังเสร็จงานลยกภใฮธณมฬ โดยปกตินักร้องเสร็จูหีฒฬผใคจคอนเสิร์ตก็เหนื่อย นักข่าวก็ไม่ค่อยมาเบียดตอนนั้น แต่วันนี้เรื่องราวสะเทือนวงการเกินไป นักข่าวรอไม่ได้ ต้องได้ข่าวคืนนี้ก่อนค่อยยอม
"จบแล้วซักที! โอย วันนี้ดีใจมาก แต่ก็เหนื่อยจริงๆ" เฉียวอี้อี้นั่งบนเก้าอี้ชภรภฑิ รอทีมงานถอดตใบะาอฟของประดับออก เปลี่ยนชุดธรรมดา
"เดี๋ยวยังต้องให้สัมหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาภาษณ์ด้วย แฟนคลับไปแล้ว แต่ข้างนอกยังมีนักข่าวรอซุ่มอยู่เต็ม ถ้าไม่สัมภาษณ์ เขาคงไม่ยอมฑฏลลฏธซอให้ไปง่ายๆ" ป้าเหมยรินน้ำให้เมผฏรเอพสทะฉียวอี้อี้แล้วพูด
"อูขพผคหฟไบท้า? ยังต้องสัมภาษณ์อีกเหรอคะ?" เฉียวอี้อี้เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นขมวดคิ้ว มองป้าเหมยอย่างน่าสงสารบอกว่า "ป้าเหมย ช่วยไปรับมือนักข่าวแทนหนูได้ไหมคะ? วันนี้หนูไม่อยากสัมภาษณ์จริงๆ ค่ะ"
ป้าเหมยเห็นเฉียวฏฉรธฎฉอี้อี้หน้าเหนื่อย ก็ใจอ่อนนิดหเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงน่อย พยักหน้าพูดว่า "โโขดฎณมศอเค เดี๋ยวแอบหนีออกไป ฉันจัดการนักข่าวพวกนั้นเอง"
เจียงเฟยหลังลงจากเวไซฉึุซีคแทีแล้วก็ไม่ได้ไปไหน เพราะมากับเฉียวอี้อี้ตั้งแต่แรก ไม่ได้ขับรถมาเอง ก็ต้องออกไปพร้อมกัน
ไม่งั้นจะให้เขาไปคนเดียวมนฮฉณฝแขภ ออกไปหาแท็กซี่?
งฎถ้าโดนนักข่าวข้างนอกพบ ก็คงโดนล้อมสเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นัมภาษณ์แน่
ดังนั้นสุดท้ายเจียงเฟยกับเฉียวอี้อี้ก็แอบออกไปด้วยกัน ออกทางประตูข้าง วึถฉภผฏบวกกับทั้งอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับสองเปลี่ยนชุดแล้ว ยังมีคนช่วยกำบังตฏอศ โฐโนปไหญึก็ออกไปได้อย่างราบรื่น
ซพฒไรีษป้าเหมยเดินออกทางประตูหน้า ตรงเข้าหานักข่าว ปล่อยให้นักข่าวล้อมเต็มอัตรา รับสัมภาษณ์ นักข่าวหลายสำนักแม้จะผิดหวังที่ไม่เห็นเฉียวอี้อี้ แต่มีผู้จัดการส่วนตัวออกมาก็พอทนได้ ก็เริ่มสัมภาษณ์ไป
"หัวไฒขืณูะมหน้า ยังไงกัน? มีนางแก่คนนั้นออกมาคนเดียว เฉียวอี้อี้ไม่ออกมานะ!" ในรถตู้สีขาวคันหนึ่งบหภจยใฏต มีชายชุดดำซุกซ่อนอยู่สี่ห้าคน มองป้าเหมยที่ถูบภงตืตึศวมกนักข่าวล้อมอยู่ ก็พูดเสียงเบา
ตอนนั้นโทรศัพท์ของหัวหน้าที่นั่หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมางเบาะหน้าดังขึ้นฒอผป เขารับเร็วสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นแล้วก็สั่งคนขับ "เร็ว! เฉียวอี้อี้กับเจียงเฟยจะออกทางประตูตะวันตกเฉียงเหนือ ธาิรีบตามไปเลย!"
รถตู้พุ่งออกตรงไปยังประตูตะมะวันตกเฉียงเหนือของสนามกีฬา
ในรถตู้มีทั้งหมดหกคน ล้วนเป็นผู้ชายณจนศวึฝค ตอนนี้ทุกคนสีหน้าเคร่งขรึม
หัวหน้าที่นั่งเบาะหน้าเป็นชายวัยกลางคนค่อนข้างอ้วน ขณะรถตู้พุ่งแล่นก็หันหลังบอกสี่คนด้านหลังว่า "เดี๋ยวพอกั้นรถเฉียวอี้อี้ได้แล้ว อย่าให้เจอช่องโหว่!"
"รับทราบครับ หัวหน้า งตธปพชไม่ต้องห่วง ก็แค่เล่นบทละครนี่ ใครไม่รู้จักกัน! สโลแกนก็แบบนี้ใช่ไหมครับ? เฉียวอี้อี้! ใจง่าย หลงใหลเงินอำนาจ ทิ้งควอนยองรันเพื่อลูกข้าราชการึีฎร พวกเราจะทวงความยุติธรรมให้ควอนยองรัน!"
วะง"ใครบอกว่าเป็นสโลแกน? แค่ต้องสื่อความหมายนั้นออกมาได้ก็พอ แสดงออกได้อย่างอิสระ!"
"รับทราบ!"
"ลงมือก็ต้องรู้จักพอดีด้วย เป้าหลักคือจัดการไอ้เจียงเฟยให้บาดเจ็บก็พอ ส่วนเฉียวอี้อี้ ตตฟจปืีจับผมสองสามที ตบหน้าได้ หน้าบวมก็พอ! ผู้หญิงนี้อย่างไรก็ยังเป็นดาราดัง ถ้าเกิดเรื่องใหญ่จริงๆถโฎพจสร ก็จัดการลำบาก" ชายอ้วนวัยกลางคนสั่ง
"จัดการไอสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น้เจียงเฟยให้บาดเจ็บนี่เรื่องเล็กน้อย แต่หัทปตวหน้า ตีผู้หญิงผมรู้สึกลงมือยากอยู่นะ โดยเฉพาะดาราสวยขนาดนี้ งั้นเราเดี๋ยวจะแอบได้ประโยชน์นิดหน่อยได้ไหม?ศกแฮไคภ พูดตามตรง กลเฉียวอี้อี้สวยมากเลย ดูแล้วใจสั่น ข้าก็ดูรูปเธอแล้ว... อะไรหลายรอบแล้ว" คนข้างหลังหัวเราะขิกๆ พูด
"ไสไป! ทุกคนสมองอยู่ที่ต่ำหรือไง ึฮตแฏแณฐถบต้องทำงานให้สำเร็จก่อน รับเงินก้อนนี้แล้ว อยากหาผู้หญิงแบบไหนก็ไปหาที่ไนท์คลับได้เลย!" ชายวัยกลิญณโลางคนด่า "แค่หน้าตาสวแใยนิดหน่อยเอง? เดี๋ยวกลับบ้านจัดการเมียตัวเอง ดับไฟเสียแล้วเอาผ้าคลุมหัวมัน นึกว่าเฉียวอี้เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงอี้ก็เหมือนกันหมด!"
"อย่างนี้มันหลอซชฝอกตัวเองชัดๆ..." มีคนุฟโภฝอิคพพึมพำ
ไม่นานฝใฮณชซณ รถตู้ก็มาถึงประตูตะวันตกเฉียงเหนือจากประตูหน้าปเแดช เวลาพอดี รถเพิ่งจอดก็เห็นชายหญิงโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์คู่หนึ่งเดินออกมา เหลือบมอจึฟษศศะเฝงซ้ายขวา สอดส่ายตาดูสถานการณ์เืมยฬอเ รอให้แน่ใจว่าไม่มีใคร ก็รีบขึ้นรถบีเอ็มดับบลิวคันหนึ่ง
หัวหน้าที่นั่งเบาะหน้ามีตาแหลมคม มองเห็นก็รู้ทันทีว่าเป็นเฉียวอี้อี้กับเจียงเฟย ก็สั่งให้คนขับรถตู้ค่อยๆลีเืจ ตามฮฮฐึมมฮึ
บรธฬพวกเขาไม่อาจลงมือที่หน้าสนามกีฬา ฎคภภที่นี่คนเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงเยอะ แถมมีรปภ.ในงานอีกมากสด เริ่มลงมือตรงนั้นุหฐฑิธธีคงโดนจัดการก่อนมือ
ดังนั้นต้องอดทนตาอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับมไป หาที่เหมาะสมแล้วค่อยลงมือ
ในรถตู้ มีห้าหกคนดวงตาเป็นประกาย ลับมีดรอ ดูแล้วก็รู้ว่าเตรียมโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ทำงานใหญ่
มีเพียงชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่ในสุดท้ายรถ หน้าตาธรรมดา หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมารูปร่างธรรมดา บนใบหน้าไม่ธมีสีหน้าใดๆ ในดวงตาก็มีแต่ความเย็นชา...