ตอนที่ 1541 สัตว์อสูรเจ็ดตา วิวัฒนาการ

ถนนการค้า ภายในหอสมบัติ

ฮู่เตียนอยู่ในห้องทำงานชั้นสาม นิ้วทั้งห้าของมือซ้ายดีดลูกคิดอย่างรวดเร็ว ส่วนมือขวาจับดินสอจดบันทึกลงบนกระดาษ เพื่อรวบรวมรายได้ของร้านค้าแต่ละแห่ง

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ

ปลายดินสอลากผ่านกระดาษอย่างลื่นไหล ทิ้งตัวเลขยาวเหยียดเอาไว้

"กำไรเยอะกว่าเมื่อวานนิดหน่อยแฮะ"

ฮู่เตียนวางดินสอลงด้วยความพึงพอใจ

ตึก ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าดังมาจากนอกประตู ก่อนที่เสียงเคาะประตูจะดังขึ้นตามมา

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"ท่านฮู่เตียน  ท่านเจ้าเมืองมาขอรับ"

พนักงานเอ่ยรายงาน

"เข้าใจแล้ว เดี๋ยวฉันลงไป"

ฮู่เตียน เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มู่เหลียงมาทำอะไรที่นี่กันนะ?

เธอเก็บสมุดบัญชีใส่ลงในมิติเก็บของส่วนตัว แล้วก้าวเดินลงบันไดไปด้วยท่วงท่าอันงดงาม

ตึก ตึก ตึก

รองเท้าส้นสูงเหยียบลงบนขั้นบันไดจนเกิดเสียงดังกังวานใส

ฮู่เตียนลงมาถึงชั้นหนึ่ง ก็เห็นมู่เหลียง  กำลังเลื่อนตู้โชว์ เพื่อเคลียร์พื้นที่ตู้โชว์ที่สะดุดตาที่สุดบริเวณหน้าประตูให้ว่างลง

"มู่เหลียง  นายกำลังทำอะไรน่ะ?"

เธอเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ

"ขายโทรทัศน์ "

มู่เหลียง  ตอบกลับสั้นๆ

เขาหยิบโทรทัศน์  ออกมาจากมิติเก็บของ แล้ววางมันลงตรงกลางตู้โชว์อย่างมั่นคง

ฮู่เตียน  ได้ยินดังนั้นก็เบิกตาสีชมพูกุหลาบกว้างขึ้น แล้วพูดด้วยความประหลาดใจระคนยินดีว่า

"เอ๊ะ นายสร้างโทรทัศน์  เสร็จแล้วเหรอ?"

"อืม ฉันจะมาสอนเธอว่ามันใช้งานยังไง"

มู่เหลียง  หันหน้ามาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"ได้สิ"

ฮู่เตียน  เดินเข้าไปหาด้วยความสนใจอย่างเต็มเปี่ยม

"ผลึก อสูรเม็ดนี้มีไว้สำหรับเปิดโทรทัศน์ หรือที่เรียกว่าปุ่มพาวเวอร์ กดหนึ่งครั้งโทรทัศน์  ก็จะทำงาน"

มู่เหลียง ชี้ไปที่ผลึกอสูรบนตัวเครื่อง

"ตกลง"

ฮู่เตียน ยื่นมือไปกดผลึก  อสูร

หน้าจอโทรทัศน์  กะพริบสองสามครั้งก่อนจะปรากฏภาพขึ้นมา ซึ่งยังคงเป็นฉากเปิดของภาพยนตร์

"ผลึกอสูรเม็ดเดิมนี่ ถ้ากดค้างไว้แล้วหมุนก็สามารถเปลี่ยนเนื้อหาวิดีโอได้"

มู่เหลียงยื่นมือไปสาธิตให้ดู

"ง่ายดีแฮะ"

ดวงตาสวยงามของฮู่เตียน  เป็นประกายวิบวับ

มู่เหลียงอธิบายต่อ

"ส่วนผลึกเม็ดนี้มีไว้สำหรับปรับระดับเสียง ใช้วิธีบิดหมุนผลึกเหมือนกัน"

"เข้าใจแล้ว"

ฮู่เตียนจดจำไว้ในใจเงียบๆ

"ช่องเว้าตรงนี้ เอาไว้ใส่ผลึกอสูรที่เป็นแหล่งพลังงาน"

มู่เหลียง  อธิบายเพิ่มเติม

"ผลึกอสูรระดับสามหนึ่งเม็ด สามารถทำให้โทรทัศน์  เล่นวิดีโอต่อเนื่องได้ทั้งวัน"

"อืม สิ้นเปลืองไม่เยอะเท่าไหร่ด้วย"

ฮู่เตียน  พยักหน้าอย่างชื่นชม

"วันนี้เริ่มเปิดรับจองได้เลย เธอคิดว่าราคาขายอยู่ที่เท่าไหร่ถึงจะเหมาะสม?"

มู่เหลียงหันไปมองหญิงสาวหางจิ้งจอก

วันนี้เขาตั้งใจมาที่หอสมบัติ  ก็เพื่ออยากจะถามความคิดเห็นของเธอโดยเฉพาะ

"ฉันจำได้ว่านายเคยบอกว่า ต่อไปจะใช้โทรทัศน์  มาฉายโฆษณา ใช่ไหม?"

ฮู่เตียน  ถามกลับ

"อืม"

มู่เหลียง พยักหน้ารับ เขาตระหนักดีว่าโฆษณาทางโทรทัศน์  นั้นมีประสิทธิภาพมากแค่ไหน

"ถ้าเป็นอย่างนั้น โทรทัศน์  ก็จะขายแพงเกินไปไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องให้ขุนนางธรรมดาทั่วไปสามารถซื้อหาได้ เวลานายปล่อยโฆษณาออกไปถึงจะมีคนเห็นเยอะๆ"

ฮู่เตียน  เสนอแนะ

"ขายในราคาผลึก  อสูรระดับแปดหนึ่งเม็ดต่อหนึ่งเครื่อง เป็นยังไง?"

"อืม งั้นก็ขายเครื่องละหนึ่งผลึก  อสูรระดับแปดแล้วกัน"

มู่เหลียง  พยักหน้าตกลง

ฮู่เตียน  เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงยั่วยวน

"แล้วตอนนี้นายมีโทรทัศน์  อยู่กี่เครื่องล่ะ?"

"ตอนนี้มีหกเครื่อง"

มู่เหลียง  ตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

ก่อนที่เขาจะมาที่ถนนการค้า เขาให้สัตว์อสูรเจ็ดตา ใช้ความสามารถแบ่งร่างจำลองกับโทรทัศน์ ทำให้ได้เครื่องใหม่มาสามเครื่อง ตัวเขาเองก็ใช้ทักษะแบ่งร่างจำลอง เช่นกัน และได้มาอีกสามเครื่อง เมื่อรวมกับเครื่องต้นแบบที่มีอยู่แต่เดิม สรุปแล้วก็มีโทรทัศน์  ทั้งหมดเจ็ดเครื่อง แต่ตอนนี้ต้องเก็บไว้หนึ่งเครื่องเพื่อใช้เป็นต้นแบบในการทำซ้ำต่อไป ดังนั้นจึงมีพร้อมขายแค่หกเครื่อง

"หกเครื่องงั้นเหรอ สำหรับวันนี้ก็พอขายแล้วล่ะ"

ฮู่เตียน ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้ม แล้วยื่นมือไปทางมู่เหลียง

"จะขายให้หมดภายในวันนี้เลยเหรอ?"

มู่เหลียง  ประหลาดใจ

เขาเพียงแค่คิด โทรทัศน์  อีกห้าเครื่องก็ถูกนำออกมาวางกองไว้ข้างกายหญิงสาวหางจิ้งจอก

"แน่นอนสิ พวกขุนนางเมืองอีหลี  รวยกันจะตาย รับรองว่าวันนี้ขายหมดเกลี้ยงแน่"

ฮู่เตียน พูดด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม เธอเรียกพนักงานให้มายกโทรทัศน์  ทั้งห้าเครื่องไปเก็บไว้ที่โกดังด้านหลัง

ตึก ตึก ตึก

ในตอนนั้นเอง ก็มีหญิงสาวในชุดหรูหราสองคนเดินเข้ามาในหอสมบัติ เสื้อผ้าที่พวกเธอสวมใส่ล้วนมาจากร้านขายเสื้อผ้าในถนนการค้า และล้วนเป็นดีไซน์ที่ดีที่สุด ทั้งสองเกล้าผมมวย บนศีรษะประดับด้วยปิ่นปักผมเต็มไปหมด อย่างน้อยๆ ก็มียี่สิบอัน เวลาเดิน จี้ที่ห้อยต่องแต่งจากปิ่นปักผมก็แกว่งไกวไปมา พวกเธอยังสวมรองเท้าส้นสูงและมีผ้าพันคอที่ทำจากผ้าไหม  ห้อยอยู่ที่ข้อมือ

"ดูสิ สองคนนั้นคือลูกค้าระดับรอยัลตี้ มีสินค้าใหม่อะไรมาพวกเธอก็เหมาหมดนั่นแหละ"

ฮู่เตียน เอียงศีรษะกระซิบที่ข้างหูของมู่เหลียง

ลูกค้าระดับรอยัลตี้ หมายถึงลูกค้าประจำที่ซื่อสัตย์ของเมืองเต่าทมิฬ

"ก็ดูออกอยู่"

มู่เหลียง  เลิกคิ้วขึ้นเบาๆ ขุนนางหญิงสองคนนี้แต่งตัวจัดจ้าน เครื่องประดับบนร่างกายล้วนบ่งบอกถึงความร่ำรวย

ฮู่เตียน  ก้าวออกไปต้อนรับ เอ่ยทักทายอย่างสนิทสนม

"พี่สาวทั้งสอง วันนี้แต่งตัวสวยจังเลยนะคะ เสื้อผ้าของเมืองเต่าทมิฬของเราเนี่ย เหมาะกับพวกพี่จริงๆ"

"โฮะๆๆ น้องสาวนี่ช่างพูดจาหวานหูจริงๆ"

ขุนนางหญิงทั้งสองหัวเราะอย่างอารมณ์ดี และเริ่มพูดคุยกับฮู่เตียน

มู่เหลียง มองดูด้วยความแปลกใจ ดูเหมือนทั้งสองคนจะไม่ได้รังเกียจสถานะมนุษย์ครึ่งอสูรของฮู่เตียน  เลย

"น้องสาว วันนี้มีของดีอะไรมาเสนอพวกเราบ้างล่ะ?"

หนึ่งในนั้นเอ่ยถามกลั้วรอยยิ้ม

"มีสิคะ พวกพี่สาวมาได้จังหวะพอดีเลย โทรทัศน์  เพิ่งจะยกขึ้นมาตั้ง พวกพี่ก็มาถึงพอดี"

ฮู่เตียน  ตอบด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

"โทรทัศน์... เจ้าเครื่องใหญ่บึ้มเนี่ยน่ะเหรอ?"

ขุนนางหญิงทั้งสองชี้ไปที่โทรทัศน์  บนตู้โชว์

"ใช่แล้วค่ะ นี่มันของดีเลยนะ อุปกรณ์เวทระดับสูงเชียวนะคะ!"

ฮู่เตียน ตบโทรทัศน์  เบาๆ พร้อมทำหน้าจริงจัง

"น้องสาว พี่ซื้ออุปกรณ์เวทระดับสูง จากร้านเธอไปก็ตั้งเยอะแล้วนะ เพราะงั้นต่อให้เป็นอุปกรณ์เวทระดับสูง  มันก็ไม่ได้น่าตื่นเต้นอะไรสำหรับพี่หรอก รีบบอกมาเถอะว่ามันใช้ทำอะไรได้บ้าง"

ขุนนางหญิงผู้มั่งคั่งเอ่ยด้วยท่าทางมีจริต

ของอย่างเครื่องเล่นเพลง เตาอบ เครื่องปรับอากาศ หรือกล้องถ่ายรูป ทั้งสองคนก็ซื้อกลับไปคนละเครื่องแล้วทั้งนั้น

"พี่สาวทั้งสองชอบดูหนัง ชอบดูละครเวที แล้วก็ชอบฟังเพลงใช่ไหมล่ะคะ?"

ฮู่เตียน  จงใจถามกั๊กไว้ให้อยากรู้

หนึ่งในนั้นถามกลับด้วยความตื่นเต้น

"แน่นอนสิ หรือว่ามีหนังเรื่องใหม่เข้ามาแล้ว?"

"หนังใหม่ใกล้จะมาแล้วค่ะ อีกไม่กี่วันก็มีให้ดูแล้ว"

ฮู่เตียน  แกว่งหางจิ้งจอกไปมา เธอวกกลับเข้าเรื่องและเริ่มแนะนำ

"เจ้านี่เรียกว่าโทรทัศน์  ค่ะ มันสามารถดูหนัง ดูละครเวที ฟังเพลงได้ แถมยังไม่จำกัดจำนวนครั้งด้วยนะคะ อยากดูเมื่อไหร่ก็เปิดดูได้เลย"

"อะไรนะ?"

ดวงตาของขุนนางหญิงทั้งสองเป็นประกายขึ้นมาทันที

ฮู่เตียน  ไม่พูดพร่ำทำเพลง ลงมือสาธิตให้ดูทันที

เมื่อหน้าจอกระจกเคลือบปรากฏฉากเปิดของภาพยนตร์ ขุนนางหญิงทั้งสองก็หลุดเสียงอุทานออกมาด้วยความทึ่งจนเก็บอาการไม่อยู่

เมื่อฮู่เตียนเปลี่ยนวิดีโอ เพื่อโชว์ละครเวทีและวิดีโอร้องเพลง ขุนนางหญิงทั้งสองก็เริ่มหายใจแรงขึ้น มือของพวกเธอเอื้อมไปจับถุงเงินที่เอวโดยไม่รู้ตัว

ฮู่เตียน  ยิ้มยั่วเสน่ห์

"ต่อไปหนังเรื่องไหนที่มีฉายในโรงภาพยนตร์ ในโทรทัศน์  ก็จะมีให้ดูเหมือนกันหมดเลยค่ะ รวมไปถึงพวกละครเวทีด้วยนะคะ"

"ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันเอาเครื่องนึง"

ขุนนางหญิงทั้งสองแทบจะพูดขึ้นมาพร้อมกัน

ฮู่เตียน  พูดด้วยน้ำเสียงแสดงความยินดี

"พวกพี่โชคดีมากเลยนะคะ ตอนนี้มีโทรทัศน์แค่หกเครื่องเท่านั้น ถ้ามาช้ากว่านี้ล่ะก็ อาจจะหมดไปแล้วก็ได้"

พอขุนนางหญิงได้ยินดังนั้น ก็เปลี่ยนคำพูดทันที

"มีหกเครื่องเหรอ งั้นฉันเอาสามเครื่อง เครื่องนึงให้ท่านแม่ เครื่องนึงเอาไว้เป็นของขวัญ แล้วก็เอาไว้ใช้เองอีกเครื่อง"

"ถ้างั้นสามเครื่องที่เหลือฉันเหมาหมด"

ขุนนางหญิงอีกคนไม่รอช้า ล้วงเอาถุงเงินออกมาทันที

"ได้เลยค่ะ พวกพี่นี่ดวงดีสุดๆ ไปเลย"

ฮู่เตียน  ยิ้มกว้างราวกับดอกไม้บาน เอ่ยปากชมไม่ขาดปาก

"..."

มู่เหลียง กระตุกมุมปาก นี่ผ่านไปยังไม่ถึงสิบนาที โทรทัศน์  ทั้งหกเครื่องก็ขายออกไปหมดแล้วงั้นเหรอ?

โทรทัศน์ หกเครื่อง ทำรายได้ผลึก อสูรระดับแปดถึงหกเม็ด ซึ่งสามารถเปลี่ยนเป็นแต้มวิวัฒน์ ได้ถึงหกร้อยล้านแต้ม สิ่งนี้ทำให้แววตาของมู่เหลียง  ลุกโชนไปด้วยความตื่นเต้น

เขาตัดสินใจแล้วว่าพอกลับไปจะให้สัตว์อสูรเจ็ดตาวิวัฒนาการทันที