บทที่ 581 กลายเป็นราชาผนึกมารแล้ว

บทที่ 581 กลายเป็นราชาผนึกมารแล้ว

ภายนอกหอคอยไม่มีใครเห็นเหตุการณ์นี้ ซูต้งดูเหมือนหายตัวไปหลังจากขึ้นชั้น 4 แม้ทุกคนจะสงสัยแต่ก็ไม่กล้าถาม เพราะหอคอยเป็นของราชันย์ขั้นสุดยอด ทุกอย่างอยู่ในความควบคุมของท่าน

ในตำหนักมืด

ราชันย์ขั้นสุดยอดมองซูต้งด้วยความเอ็นดู การปรากฏตัวให้เห็นก็เพื่อสร้างสัมพันธ์ที่ดีกับอัจฉริยะผู้นี้

เขาชี้ไปที่ป้ายผนึกมาร

แสงสว่างวาบเข้าไปในป้าย

"วิชาทั้ง 9 ชั้นอยู่ในนี้แล้ว แต่ข้าลงอาคมไว้ เจ้ามี 2 วิธีที่จะได้มันมา 1. ฆ่าพวกนรก สะสมแต้มมาแลก 2. ช่วยข้าปั้นศิษย์อัจฉริยะ ดาราจักรสองพิภพยังขาดคนเก่ง เทียบกับข้างนอกไม่ได้"

"ปั้นศิษย์?"

ซูต้งอึ้ง แล้วก็เข้าใจเจตนาดีของท่านราชันย์ เขาตรวจสอบข้อมูลในป้าย

"ฆ่าพวกนรก แสนแต้มแลกวิชา 1 ชั้น... ปั้นศิษย์ระดับเจ้าเมืองคนนึง ได้แสนแต้ม?"

ซูต้งตาลุกวาว

ปั้นศิษย์ง่ายกว่าเยอะ

"งั้นร่างแยกพุทธะโทเชอต้องขยันเดินสายในดาราจักรสองพิภพหน่อยแล้ว" ฝึกกายราชันย์ไป ปั้นศิษย์ไป ได้ทั้งวิชา ได้ทั้งแต้ม ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

เข้าท่า

"เอาล่ะ ซูต้ง ป้าย อาวุธเทพ วิชา ข้าให้หมดแล้ว เจ้ากลับไปได้ แต่จำไว้ว่าที่นี่ก็คือบ้านเจ้า ไปไหนมาไหนในดาราจักรสองพิภพได้ตามสบาย ป้ายนี้คือสัญลักษณ์แทนตัวเจ้า"

"พวกนรกแฝงตัวอยู่ทั่ว แย่งร่างคนของข้า น่าแค้นใจนัก ฆ่ามันให้เยอะๆ ช่วยชีวิตผู้คน"

"ท่านราชันย์ดูแลไม่ทั่วถึงหรือขอรับ?" ซูต้งสงสัย นึกว่าท่านจัดการเรียบแล้ว

"ระดับเจ้าแห่งความจริงขึ้นไปข้าเห็นหมด แต่พวกระดับต่ำ แย่งร่างแล้วซ่อนกลิ่นอาย ถ้าไม่ดูใกล้ๆ ข้าก็ไม่รู้"

ต่อให้เก่งแค่ไหน ก็ดูแลทุกตารางนิ้วตลอดเวลาไม่ได้

ต้องพึ่งพาคนเก่งๆ ช่วยกันสอดส่อง

"รับทราบขอรับ"

ซูต้งรับคำหนักแน่น

เจอปิศาจก็ฆ่าปิศาจ เจอพวกนรกก็ฆ่าพวกนรก นี่คือปณิธานของเขา

ราชันย์ขั้นสุดยอดพยักหน้าพอใจ

"วางใจเถอะ ราชาผนึกมารคือราชันย์องค์ใหม่ สถานะไม่ธรรมดา เจ้าไปเมืองไหน ใครๆ ก็เกรงใจ" ท่านราชันย์ยิ้ม

สถานะทำให้คนรู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง และอยากปกป้อง

ซูต้งเข้าใจ พยักหน้า

พลังที่ยิ่งใหญ่ มาพร้อมความรับผิดชอบที่ใหญ่ยิ่ง เขาแบกรับไหว

...

ณ ความว่างเปล่าแห่งหนึ่งในดาราจักรสองพิภพ

วูบ

ซูต้งปรากฏตัวขึ้น

"ออกมาแล้ว? นี่คือนอกเกาะพหุราชันย์?"

ซูต้งสำรวจรอบๆ

ป้ายฮวงเฉวียนสั่นเตือน

"นายท่าน!"

เทพธิดาหมิงจิ้ง ติดต่อมาเป็นคนแรก นางเป็นห่วงที่สุด เพราะนายท่านหายไปนานตั้งแต่ภารกิจแรก

"ข้าสบายดี" ซูต้งตอบกลับสั้นๆ การผจญภัยในดาราจักรสองพิภพเปิดหูเปิดตาเขามาก และได้โชคลาภมหาศาล

"นักดาบ เจ้าได้ยินเรื่องขุมกำลังที่ 4 ไหม? ตอนนี้ทำเนียบเต๋ามีภารกิจเกี่ยวกับที่นั่นเพียบ ว่ากันว่ามีวิชากายภาพสุดยอด ข้าชักอยากลองไป" ราชาชูร่าดาบเงิน ส่งข้อความมา

ซูต้งส่งข้อมูลดาราจักรสองพิภพกลับไปทันที

"อยากเรียนวิชากายภาพ ต้องเข้าหอคอยโลหิตเทพ แต่ข้างในอันตรายมาก ระวังตัวด้วย!"

นี่คือคำเตือนจากซูต้ง

ทันใดนั้น

ตูม

ร่างยักษ์ปรากฏขึ้นห่างไปหลายพันเมตร แสงสว่างเจิดจ้าดุจดวงอาทิตย์ เสื้อคลุมดำปลิวไสว

"ท่านเหยียนหลัว" ซูต้งรีบคารวะ

"ออกมาแล้วสินะ... ข้ากะแล้วว่าเจ้าต้องรอด หอคอยนั่นอันตราย แต่ด้วยพรสวรรค์ของเจ้า เจ้าทำได้แน่" เหยียนหลัวกล่าวเสียงก้อง

"ขออภัยที่ให้รอนาน" ซูต้งกล่าว

เขาเพิ่งแจ้งเหยียนหลัวไปเมื่อกี้ ท่านมารอรับถึงที่ ทั้งที่เป็นเจ้านาย แต่ดูแลเหมือนคนในครอบครัว

"เรื่องเล็ก" เหยียนหลัวยิ้ม ยื่นมือยักษ์มารับซูต้งกลับไป

...

นอกหอคอยโลหิตเทพ ในตำหนักศักดิ์สิทธิ์

"หายไปแล้ว"

"ราชาชูร่าคนนั้นหายไปไหน?"

เหล่าราชันย์ขั้นสุดยอด มองหน้ากัน ราชันย์ขั้นสุดยอด ยิ้มแล้วประกาศ

"นับจากนี้ ดาราจักรสองพิภพมีราชันย์องค์ใหม่ นามว่า ซูต้ง ฉายา ราชาผนึกมาร"

ในตำหนักฮือฮา

มีทั้งตกใจ ยอมรับ และไม่พอใจ แต่คำพูดของราชันย์ขั้นสุดยอดคือที่สุด ไม่มีใครกล้าขัด

"ราชาผนึกมาร... คนนอกเนี่ยนะ? ไม่ผ่านการคัดเลือก ไม่ผ่านการประลอง ก็ได้เป็นเลย?" หลายคนไม่ยอมรับ

ซูต้งอาจไม่รู้ตัว แต่ในดาราจักรสองพิภพ เรื่องนี้ใหญ่มาก

ข่าวแพร่กระจายไปทั่ว

ในหุบเหวลึกแห่งหนึ่ง

ร่างอรชรอ้อนแอ้นแต่ดูโทรมกำลังขุดแร่ด้วยพลังเวท แม้จะตกอับ แต่ท่วงท่าก็ยังดูดี

นางขุดในเขตปลอดภัย ไม่มีสัตว์ร้ายรบกวน

ฟุ่บ

ชายร่างยักษ์สวมเกราะทองแดงบินมา พลังเลือดลมพลุ่งพล่าน

"น้องสาว" เขาตะโกนเรียก

เทพธิดาชุดฟ้าขมวดคิ้ว แววตารังเกียจวูบผ่าน แต่พอยิ้มหันกลับไปก็หวานหยด

"พี่ชางล่าง"

รอยยิ้มของนางทรงเสน่ห์ สมเป็นยอดหญิงแห่งตำหนักเทพความว่างเปล่า

ชางล่างมีพลังระดับเจ้าภูผา คุมโซนนี้อยู่ นางตีสนิทเขาไว้เพื่อความสบายในการขุดแร่

"น้องสาว ข้าเพิ่งได้ข่าวว่า ในหมู่คนนอกมีคนได้เป็นราชันย์องค์ใหม่ ท่านราชันย์ตั้งให้เองเลย ชื่อซูต้ง มาจากทำเนียบเต๋าฮวงเฉวียนเหมือนพวกเจ้านั่นแหละ" ชางล่างบินมาคุยแก้เบื่อ

ทั้งสองเรียกกันพี่น้อง

"ราชาชูร่าซูต้ง?"

เทพธิดาชุดฟ้าชะงัก

ราชาชูร่า? มาจากที่เดียวกัน คนหนึ่งได้เป็นราชาผนึกมาร อำนาจล้นฟ้า อีกคนต้องมาขุดแร่?

"ราชาชูร่า... หรือว่าจะเป็นเขา..."

นางนึกถึงราชาชูร่าคนนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะโชคชะตาเล่นตลก นางกับเขาก็มีความสัมพันธ์อันดีต่อกันแท้ๆ

(จบบท)