บทที่ 213 มรดกของ ปีศาจซู! เรื่องราวของ ป็อกบา! "ด้วย รูนีย์ เจ้าเนื้อที่อยู่ในบ้านเกิด ความสุขและสุขภาพพลานามัยก็สมบูรณ์พูนสุข!" "ในแมตช์วันนี้ เฟอร์กูสัน จับ รูนีย์ มายืนในแดนกลาง ชัดเจนเลยว่าต้องการให้เขาอาศัยการครองบอลที่เหนียวแน่น..." "โอ้โห สวยงามมาก!!!" "การเข้าบอลของ ซูฉิน!" ในฐานะ ผู้บรรยาย ระดับท็อปของ พรีเมียร์ลีก ผู้บรรยายร่วม ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงชื่นชอบ รูนีย์ นักหนา ทว่า ขณะที่เขากำลังเตรียมจะเอ่ยปากชมความเยือกเย็นของ รูนีย์ ตามความเคยชิน อาจารย์หวง ที่ยังไม่ค่อยได้พูดอะไรมากนัก จู่ ๆ ก็ตะโกนแทรกขึ้นมา สิ่งที่ทำให้ เหลาหวง ตื่นเต้นขนาดนั้น ย่อมหนีไม่พ้นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนสนาม: รูนีย์ ที่เพิ่งสัมผัสบอลเป็นครั้งแรกและยังไม่ทันได้เชื่อมเกมรุกให้ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ก็โดน ซูฉิน พุ่งเข้าชนกระเด็นล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้นหญ้าแบบไม่ต้องลุ้น! ไม่ใช่แค่ล้มธรรมดา แต่ รูนีย์ ยังนอนแผ่หลาอยู่บนพื้นหญ้าด้วยท่าทางที่ดูน่าเวทนาสุด ๆ เอาล่ะ! แม้ท้ายที่สุด ผู้ตัดสิน จะเป่านกหวีดหยุดเกม แต่ เหลาหวง ก็ยังคงตื่นเต้นไม่หาย ช่วยไม่ได้นี่นา เหลาหวง กลายเป็นติ่งตัวยงของ ซูฉิน ไปแล้ว ใครกล้าแหยมกับ ซูฉิน เหลาหวง จะเป็นคนแรกที่กระโดดออกมาด่ากราดใส่หน้าพวกมันเสมอ! บนผืนหญ้า! รูนีย์ เจ้าเนื้อที่นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นหญ้าแอบมึนงงเล็กน้อย! แหงล่ะ เขาไม่ใช่หน้าใหม่ซะหน่อย แถมยังเรียกได้ว่าเป็นสตาร์เบอร์หนึ่งของทีม แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ชุดปัจจุบันเลยด้วยซ้ำ ยิ่งไปกว่านั้น ใน พรีเมียร์ลีก ทั้งหมด...ไม่สิ ในโลกฟุตบอลต่างหาก...สภาพร่างกายของเขาถือว่าแข็งแกร่งเป็นอันดับต้น ๆ แต่ใครจะไปคิดว่า ขนาดเขาที่เข้าปะทะกับ ซูฉิน ตรง ๆ ยังทนแรงกระแทกได้ไม่ถึงวินาที ก่อนจะโดนชนกระเด็นเป็นเศษผ้า! โชคดีที่ในวินาทีสุดท้าย เขานึกถึงสิ่งที่ ไอ้หมอนั่น ปิเก้ เคยสอนเขาตอนอยู่ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ขึ้นมาได้ ไม่งั้นเขาคงเสียบอลแบบหมดสภาพตั้งแต่ไก่โห่ไปแล้ว ฟัน แปร์ซี เดินเข้ามาใกล้ แล้ว ท่านนายพลฟัน ก็ยื่นมือไปดึง รูนีย์ ให้ลุกขึ้น รูนีย์ หอบแฮ่ก ๆ ขณะลุกขึ้นยืน ในที่สุดเขาก็จ้องมอง ปีศาจซู ที่ยืนอยู่ไม่ไกลด้วยสีหน้าเรียบเฉยด้วยแววตาจริงจังอีกครั้ง! พระเจ้าช่วย! นี่เพิ่งจะวินาทีที่ 18 ของเกมเองนะ นั่นหมายความว่าเขาต้องเผชิญหน้ากับไอ้ตัวประหลาดนี่ไปอีก 89 นาทีเต็ม ๆ! เกมกลับมาเริ่มกันใหม่ แม้จังหวะฟาวล์ของ ซูฉิน ตั้งแต่ต้นเกมจะทำให้เกมรุกของ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด สะดุดไปเล็กน้อย แต่ทว่า จิตวิญญาณของทีมนี้ก็ยังคงเป็นชายที่ชื่อ เฟอร์กูสัน และแล้ว แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ก็ขยับเกมรุกทะลวงเข้าสู่แดนหลังของ แมนเชสเตอร์ซิตี ท่ามกลางเสียงเชียร์กึกก้องของแฟนบอลนับหมื่นใน โอลด์แทรฟฟอร์ด ได้ในเวลาไม่นาน! ใช่แล้ว! ปัจจุบัน เกมรุกของ แมนเชสเตอร์ซิตี นั้นไร้เทียมทานจริง ๆ แต่เกมรับของพวกเขา...โดยเฉพาะในช่วงที่ กอมปานี ยังไม่กลับมานี้...เรียกได้ว่าห่วยแตกสิ้นดี! นาทีที่ 6 ของการแข่งขัน! หลังจาก แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เคาะบอลต่อเนื่องกว่าสิบจังหวะ แคร์ริก ที่รับบอลอยู่ตรงกลาง ก็ตาไวเห็น แอชลีย์ ยัง วิ่งสอดทะลุทะลวงเข้ามาในกรอบเขตโทษอย่างกะทันหัน! โดยไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว แคร์ริก จัดการชิปบอลหยอดเข้ากรอบเขตโทษทันทีก่อนที่ ยาย่า ตูเร จะพุ่งเข้ามาบีบ! ภายในกรอบเขตโทษ โกโล ตูเร ไม่กล้ารอให้ แอชลีย์ รับบอล เขารีบพุ่งเข้าไปสกัดทันที! ทว่า ผิดคาด วินาทีที่ โกโล ตูเร กำลังจะเข้าถึงตัว แอชลีย์ ยัง กลับบิดลำตัวอย่างกะทันหัน ใช้ร่างกายบัง โกโล ตูเร ไว้ พร้อมกับพักอกเอาบอลลงอย่างเหนือชั้น ส่งบอลลึกเข้าไปในเขตโทษ! เพียงแค่จังหวะนั้น ลูกบอลก็ลอยผ่าน โกโล ตูเร ไปหน้าตาเฉย! ฟัน แปร์ซี! ในวินาทีที่สำคัญที่สุด ท่านนายพลฟัน ที่ซุ่มรออยู่ในกรอบเขตโทษของ แมนเชสเตอร์ซิตี ก็พุ่งพรวดเข้ามาประดุจเทพเจ้าจุติ! โดยไม่แต่งบอลให้เสียเวลา ท่านนายพลฟัน กระโดดลอยตัวขึ้นกลางอากาศ ใช้ขาขวาเป็นจุดหมุน แล้วตวัดวอลเลย์ด้วยซ้ายเต็มข้อ! ลูกบอลพุ่งแหวกอากาศพุ่งตรงเข้าหาประตูที่ ฮาร์ต เฝ้าเสาอยู่ราวกับดาวตก! ไร้ซึ่งปาฏิหาริย์ใด ๆ จากระยะเผาขนขนาดนั้น ฮาร์ต ทำได้เพียงยืนมองตาปริบ ๆ ขณะที่ลูกบอลพุ่งผ่านตัวเขาไปซุกก้นตาข่าย! ปรี๊ด!!! เสียงนกหวีดของ ผู้ตัดสิน ดังขึ้น! ทั่วทั้ง โอลด์แทรฟฟอร์ด ระเบิดความคลุ้มคลั่งในวินาทีนั้น! โอ้! เข้าประตูไปแล้วครับ! การจ่ายบอลอันยอดเยี่ยมจาก แอชลีย์ ยัง และ ฟัน แปร์ซี ที่ซุ่มอยู่ในเขตโทษ ก็ส่งบอลเสียบมุมประตู แมนเชสเตอร์ซิตี ด้วยการวอลเลย์สุดสวย! นาทีที่ 7 ของการแข่งขัน! แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ขึ้นนำไปก่อน! 1–0! บนสนาม! หลังจากเห็นบอลตุงตาข่าย ฟัน แปร์ซี ก็วิ่งดีใจไปตามเส้นประตูอย่างสุดเหวี่ยงทันที เขาเบี่ยงตัวหลบ แอชลีย์ ยัง และเพื่อนร่วมทีม แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด คนอื่น ๆ ที่ตั้งใจจะเข้ามาร่วมฉลอง ท่ามกลางเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่งของแฟนบอล แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด นับหมื่น ฟัน แปร์ซี งัดท่าดีใจสไลด์เข่าคู่สุดคลาสสิกออกมาโชว์! ส่วนที่ม้านั่งสำรอง เมื่อเห็นลูกทีมเบิกสกอร์ได้อย่างรวดเร็ว ตาเฒ่า ก็กระโดดพรวดออกมาจากม้านั่งสำรองทันที ใช่แล้ว! แม้ ตาเฒ่า จะดูผ่อนคลายสุด ๆ ก่อนเกม แต่มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่าตัวเองอดหลับอดนอนมาแล้วกี่คืนเพื่อเตรียมตัวสำหรับดาร์บีแมตช์นัดนี้ ตาเฒ่า ผู้กำลังตื่นเต้นยืนอยู่ข้างสนาม ชูกำปั้นเฮลั่นร่วมกับแฟนบอล แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ทุกคน ไม่ไกลออกไป บริเวณหน้าม้านั่งสำรองของ แมนเชสเตอร์ซิตี มันชินี มีสีหน้าที่ดูพูดไม่ออกบอกไม่ถูกสุด ๆ โกโล ตูเร อีกแล้วเหรอวะเนี่ย! นี่มันเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ที่เฒ่า โกโล ตูเร ทำให้เขาต้องผิดหวังบนผืนหญ้า แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว แม้ฟอร์มของ โกโล ตูเร จะห่วยแตกแค่ไหน แต่ในขุมกำลัง แมนเชสเตอร์ซิตี ชุดปัจจุบัน มีแค่ โกโล ตูเร เท่านั้นที่ยังพอถูไถไปได้ การขึ้นนำหนึ่งประตูทำให้ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เล่นได้ไหลลื่นขึ้นเรื่อย ๆ ทว่า ซูฉิน ก็ไม่ได้ยืนอยู่เฉย ๆ สามนาทีหลังจากประตูของ ฟัน แปร์ซี ซูฉิน ก็เทกตัวโหม่งลูกเปิดของ ซิลบา ภายในกรอบเขตโทษของ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้สำเร็จ แม้จะโดน แมร์เทสอัคเคอร์ และ วีดิช ประกบแซนด์วิชอยู่ก็ตาม! เอาเถอะ แม้ ซูฉิน จะชนะการดวลลูกกลางอากาศ แต่ภายใต้การประกบแบบแพ็กคู่ของสองเซ็นเตอร์ฮาล์ฟที่เรียกได้ว่าระดับท็อปของ พรีเมียร์ลีก ลูกโหม่งของ ซูฉิน ในท้ายที่สุดก็ไม่ได้สร้างความหนักใจให้ เด เฆอา เลย ในทางกลับกัน เด เฆอา ที่รับบอลเข้าซองสบาย ๆ ก็ฉวยโอกาสเปิดเกมสวนกลับเร็วให้ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ทันที "สไตล์เกมรุกของ แมนเชสเตอร์ซิตี ยังคงดูมิติเดียวเกินไปนะครับ!" "เออใช่ อาจารย์ ผู้บรรยาย คุณไม่คิดเหรอครับว่า แมนเชสเตอร์ซิตี ชุดนี้ขาดอะไรบางอย่างไป ไม่ว่าจะเป็นเกมรุกหรือเกมรับ?" เมื่อเห็น แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด กลับมาครองเกมได้เหนือกว่าอีกครั้ง เหลาหวง ก็หันไปชวน ผู้บรรยาย คุยหน้าตาเฉย! "อืม! คุณก็รู้สึกเหมือนกันสินะ!" "จริงด้วยครับ แมนเชสเตอร์ซิตี ชุดนี้ดูเหมือนจะขาดตัวเชื่อมเกมตรงกลางเสมอ ไม่ว่าจะเป็นตอนบุกหรือตอนรับ!" "จะพูดยังไงดีล่ะ? แมนเชสเตอร์ซิตี ชุดนี้ขาดจิตวิญญาณ ขาดความ..." "ขาดสปิริต สปิริตในระดับทีมแบบนั้นน่ะเหรอครับ?" "ใช่เลย! เหมือนกับ โบรุสซีอาดอร์ทมุนด์ ภายใต้การคุมทีมของ คล็อปป์ ก่อนหน้านี้ หรือ อินเตอร์มิลาน ในยุคแรกเริ่มของ ซูฉิน...สปิริตของทีมแบบนั้นแหละที่ทำให้คู่แข่งต้องขวัญผวา!" สองนักพากย์รุ่นเก๋าคุยกันอย่างออกรสออกชาติในห้องส่ง ขณะเดียวกัน มันชินี ที่ยืนอยู่ไม่ไกล ก็เริ่มรู้สึกกระวนกระวายมากขึ้นเรื่อย ๆ ช่วยไม่ได้นี่นา สิ่งที่ทำให้เขาแทบคลั่งกลับมาหลอกหลอนอีกแล้ว ทีมของเขา เหมือนกับในแมตช์ แชมเปียนส์ลีก ไม่มีผิด ดูเหมือนจะตกที่นั่งลำบากเพราะแดนหน้ากับแดนหลังโดนตัดขาดออกจากกัน ซูฉิน โดน แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด รุมกินโต๊ะจนกระดิกตัวไม่ออกอยู่แดนหน้าแล้ว อเกวโร อยากจะถอยลงมาช่วย ยาย่า ตูเร แต่พอเจอ 'รถถังคันจิ๋ว' อย่าง รูนีย์ คอยตามรังควาน อเกวโร ก็แทบจะพาบอลออกจากวงกลมกลางสนามไม่รอด โมเมนตัมของเกมทั้งหมดค่อย ๆ ตกเป็นของ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด อย่างสมบูรณ์แบบ เขาร้อนใจมาก! อย่างไรก็ตาม แม้ ตาเฒ่า จะร้อนใจจนอยากจะตบหน้าตัวเองสักฉาด เขาก็ยังพยายามข่มใจไม่ให้เปลี่ยนตัวผู้เล่นในตอนนี้! และแล้ว ยี่สิบนาทีของครึ่งแรกก็ผ่านไป ท่ามกลางเสียงเชียร์กึกก้องของแฟนบอลเดนตายกว่าหลายหมื่นคนในสนาม แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ยังคงเดินหน้าบุกกระหน่ำใส่แนวรับของ แมนเชสเตอร์ซิตี อย่างต่อเนื่อง! ถ้า ยาย่า ตูเร ไม่คอยปักหลักอยู่หน้ากรอบเขตโทษของตัวเองเพื่อคอยซ้อน โกโล ตูเร ล่ะก็ สกอร์ 1–0 คงถูกขยับไปนานแล้ว นาทีที่ 22 ของการแข่งขัน! แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้โอกาสทองอีกครั้ง! รูนีย์ ที่สอดทะลุขึ้นมาจากแนวลึก รับบอลสั้นจาก เคลเวอร์ลีย์ และดูเหมือนง้างเท้ารอซัดเต็มข้อ โชคดีที่คราวนี้ ซูฉิน ที่สับเกียร์หมาวิ่งลงมาจากแดน แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เข้าถึงบอลก่อน รูนีย์ และเตะสกัดทิ้งออกหลังไปได้! "ดูนั่นสิครับ ขนาด ซูฉิน ยังต้องวิ่งลงมาช่วยสกัดบอลเลย!" "แมนเชสเตอร์ซิตี เล่นเกมรับมากเกินไปแล้วจริงๆ!" "ต้องเปลี่ยนตัวแล้วล่ะครับ ยาย่า ตูเร ต้องลงมาเล่นเกมรับตลอดเวลา ส่วนความสามารถในการเล่นเกมรุกของ เดอ โยง ก็ยังเป็นรองอยู่บ้าง!" "ทางฝั่ง แมนเชสเตอร์ซิตี แดนกลางตอนนี้โดนตัดขาดอย่างสิ้นเชิงแล้วครับ!" อย่างที่ เหลาหวง พูดเป๊ะ! หลังจาก ซูฉิน วิ่งหน้าตั้งลงมาช่วย แมนเชสเตอร์ซิตี สกัดบอล ซูฉิน ที่ไม่เคยอารมณ์เสียมาก่อน ก็ถึงกับหัวเสียโวยวายใส่ นาสรี ที่ลงมาคัฟเวอร์ตำแหน่งไม่ทัน เอาเถอะ! แม้ปกติ นาสรี จะเป็นพวกหัวร้อน แต่คราวนี้เป็นความผิดของเขาจริง ๆ แถมคนที่กำลังสวดยับอยู่ก็คือ ผู้อำนวยการซู ของเขาเองด้วย เฒ่านาสรี เลยได้แต่เดินคอตกกลับไปประกบตัวตามเดิม โอลด์แทรฟฟอร์ด! แสงไฟที่คุ้นเคย ทุกสิ่งที่คุ้นเคย ที่ม้านั่งสำรองของ แมนเชสเตอร์ซิตี ในเวลานี้ เงาดำทะมึนร่างหนึ่งทอดสายตามองทุกสิ่งที่เกิดขึ้นบนสนามพร้อมกับถอนหายใจยาว เรื่องราวของเขาเริ่มต้นขึ้น ณ ที่แห่งนี้เมื่อนานแสนนานมาแล้ว เพียงแต่ว่า จุดจบของเขามันไม่ได้สวยงามเหมือนในเทพนิยาย ทีมกำลังตกเป็นรอง แถมทั้งทีมดูเหมือนจะเสียการครองบอลในแดนกลางไปแล้วด้วย กองหน้าที่เก่งที่สุดในโลกถึงขั้นต้องวิ่งลงมาช่วยเกมรับ เขารู้ดีว่าสิ่งที่ทีมของเขาขาดไปในตอนนี้ คือคนที่สามารถเชื่อมเกมและจ่ายบอลได้อย่างแม่นยำ เขาอยากจะลุกขึ้นไปบอกผู้จัดการทีมที่กำลังยืนงงเป็นไก่ตาแตกเหลือเกิน ว่าเขานี่แหละคือคนคนนั้น แต่... บางที! เวทีที่เป็นของเขาจริง ๆ อาจจะยังมาไม่ถึงก็เป็นได้! ปรี๊ด!!! "พร้อมกับเสียงนกหวีดของ ผู้ตัดสิน!" "ครึ่งแรกจบลงแล้วครับ!" "0–1!" "ในศึก แมนเชสเตอร์ดาร์บี ที่ทุกคนจับตามอง แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ขึ้นนำคู่แข่งร่วมเมืองอย่าง แมนเชสเตอร์ซิตี ไปก่อนชั่วคราว จากประตูของ ฟัน แปร์ซี ในช่วงต้นครึ่งแรก!" "แน่นอนครับ แม้ แมนเชสเตอร์ซิตี จะโดน แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด กดหัวอย่างหนักในช่วงเวลาที่เหลือของครึ่งแรก..." "แต่ผมเชื่อว่าในช่วงพักครึ่ง ด้วยการแก้เกมของ มันชินี แมนเชสเตอร์ซิตี จะต้องโชว์ฟอร์มได้ดีขึ้นในครึ่งหลังอย่างแน่นอน!" สถานการณ์ตกเป็นรอง แถมสกอร์ก็ยังตามหลัง! ที่สำคัญที่สุดคือ ซู ลูกรักของ เหลาหวง ยังโชว์ฟอร์มไม่ออกเพราะโดนนักเตะ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด รุมประกบติด! ในเวลาแบบนี้ เหลาหวง ทำได้เพียงฝากความหวังไว้ที่การแก้เกมแก้แทคติกในช่วงพักครึ่งของ มันชินี เท่านั้น ทว่า สิ่งที่ เหลาหวง ไม่รู้ก็คือ... ภายใน ห้องแต่งตัว ของ แมนเชสเตอร์ซิตี ในตอนนี้ กลับเต็มไปด้วย... "เชี่ยเอ๊ย! กองกลางของเราหายหัวไปไหนหมดวะ? ฉันกับ ซู เหมือนไม่ได้เล่นให้ แมนเชสเตอร์ซิตี เลยด้วยซ้ำ! ไม่มีใครป้อนบอลมาให้จากแดนกลางเลยสักคน!" ปัง!! ทันทีที่ประตู ห้องแต่งตัว เปิดออก เฒ่ากุย ที่แทบจะไร้ตัวตนในครึ่งแรก ก็เป็นคนแรกที่พุ่งเข้าไปชกตู้ล็อกเกอร์ใน ห้องแต่งตัว เพื่อระบายอารมณ์โกรธ "เซร์คิโอ นายไม่เห็นเหรอว่าแดนกลางโดนบีบหนักแค่ไหน?" เมื่อรู้สึกเหมือนว่า อเกวโร กำลังพาดพิงถึงตัวเอง นาสรี ก็ไม่อดทนอีกต่อไป ลุกขึ้นเถียงฉอด ๆ ทันที เยี่ยมไปเลย! ถ้าคนที่กำลังโวยวายอยู่ตอนนี้คือ ซูฉิน บางที นาสรี อาจจะยอมสงบปากสงบคำ แต่เขาไม่ยอมโดน อเกวโร มาสั่งสอนหรอก ทว่า ครั้งนี้ นาสรี เข้าใจผิดไปเองจริง ๆ เฒ่ากุย กำลังด่า เดอ โยง ต่างหาก! ตลอดสี่สิบห้านาทีของครึ่งแรก มีหลายครั้งที่ เดอ โยง สามารถจ่ายบอลเร็วให้เขาได้แบบจะแจ้ง แต่ไอ้หมอนั่นกลับคิดแต่จะจ่ายให้ ซูฉิน คนเดียว โดยไม่แม้แต่จะชายตามองเขาเลย นี่แหละคือสิ่งที่ทำให้ เฒ่ากุย ปรี๊ดแตก "นายว่าไงนะ? ฉันไปด่านายตอนไหน?" เฒ่ากุย ที่กำลังเดือดดาลอยู่แล้ว พอโดน นาสรี ตอกกลับแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ก็ลุกขึ้นยืนด้วยความหงุดหงิดทันที "แล้วนายด่าใครล่ะ?" เมื่อเห็นว่ากำลังจะเกิดเรื่องวุ่นวายครั้งใหญ่ใน ห้องแต่งตัว มันชินี ก็รีบลุกขึ้นเตรียมจะเข้าไปแยกทั้งสองคนออกจากกัน แต่ผิดคาด เขายังไม่ทันได้ขยับตัว ซูฉิน ก็เป็นฝ่ายดึง อเกวโร ให้นั่งลงบนม้านั่งสำรองเสียก่อน และ ผู้อำนวยการซู ก็ไม่ลังเลที่จะส่งสายตาปราม นาสรี ประมาณว่า 'พอได้แล้ว' เพียงแค่นั้น! ความขัดแย้งภายในก็สลายหายไปในพริบตาอย่างง่ายดาย ที่มุมสุดของกลุ่มคน! หนุ่มน้อย ป็อกบา เฝ้ามองดูเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความอิจฉาตาร้อน ใช่แล้ว! ในเสี้ยววินาทีนี้! ป็อกบา ถูกสะกดด้วยทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างสมบูรณ์แบบ นี่แหละคือความหมายของคำว่า แข็งแกร่ง! เมื่อคุณครอบครองความแข็งแกร่งอันเป็นที่สุดในโลก คุณไม่จำเป็นต้องเอื้อนเอ่ยคำใด เพียงแค่สายตาตวัดเดียว ก็สามารถสะกดทุกคนให้เงียบสงัดได้แล้ว ทว่า! ไม่นาน ฉากที่ทำให้ ป็อกบา คลุ้มคลั่งยิ่งกว่าเดิมก็ปรากฏขึ้น ชายผู้ทรงพลังที่สุดใน แมนเชสเตอร์ซิตี จู่ ๆ ก็หันขวับมา และสายตาของเขา หลังจากที่กวาดมองไปทั่วฝูงชน ในที่สุดก็มาหยุดอยู่ที่เขา! "บอส ให้ พอล ลงเล่นในครึ่งหลังเถอะ!" น้ำเสียงของเขาราบเรียบมาก แม้จะไม่ใช่เสียงของผู้จัดการทีม! แต่เมื่อได้ยินคำพูดประโยคนี้ อัตราการเต้นของหัวใจที่เคยสม่ำเสมอของ ป็อกบา ก็เต้นระรัวขึ้นมาทันที มันเริ่มเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก! เขารู้ดีว่าช่วงเวลาที่เขารอคอยมาอย่างเนิ่นนานกำลังจะมาถึงแล้วจริง ๆ ที่นี่คือ โอลด์แทรฟฟอร์ด! ที่นี่คือสถานที่ที่เขาเคยวาดฝันว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะเริ่มต้นขึ้น ตาเฒ่า ไม่ได้โต้แย้งคำพูดของ ซูฉิน เลยสักนิด ไม่ใช่ว่า ตาเฒ่า ถูก ผู้อำนวยการซู ชักใยอยู่หรอกนะ แต่เป็นเพราะ ตาเฒ่า รู้สึกว่าข้อเสนอของ ผู้อำนวยการซู ดันไปตรงกับความคิดของเขาพอดิบพอดี เดอ โยง ไม่ค่อยเหมาะกับเกมในวันนี้จริง ๆ และมันก็ช่างบังเอิญเสียเหลือเกิน! ทักษะการคุมเกมของ ป็อกบา และวิสัยทัศน์ในการอ่านเกมที่เฉียบขาดดุจปีศาจบนผืนหญ้าของเขา ดูจะตอบโจทย์มากกว่าจริง ๆ ดังนั้น! หลังจากรับฟังข้อเสนอของ ผู้อำนวยการซู ตาเฒ่า ก็พยักหน้ารับโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว "อืม! ซู นายกับฉันคิดตรงกันเลย!" "พอล!" "ครึ่งหลังนายลงสนาม!" "ฟังนะ หน้าที่ของนายง่ายมาก!" "ในขณะที่ช่วยทีมขันแนวรับให้แน่นขึ้น นายต้องเปลี่ยนจังหวะจากรับเป็นรุกให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้!" ดูเหมือนว่านี่จะเป็นมรดกตกทอดเลยนะ! เรื่องราวบทใหม่ที่เคยเกิดขึ้นที่ กัมนอว์ เมื่อหลายปีก่อน ค่อย ๆ เปิดฉากขึ้นอย่างเงียบงัน! โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═