บทที่ 1047 บทที่ 77: โลกใบใหม่ สองเอาต์ ไม่มีรันเนอร์บนเบส จากการที่ซาวามุระตีโฮมรัน คะแนนจึงกลับมาเท่ากันอีกครั้ง ที่เซ็นเตอร์ฟิลด์ มิมะไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองขณะมองดูถุงมือของเขา เมื่อกี้เขาคิดว่าเกือบจะรับลูกได้สมบูรณ์แบบแล้ว ถุงมือของเขาสัมผัสกับลูกบอลแล้ว แต่ลูกเบสบอลกลับฉีกทะลุการป้องกันของเขาและลอยออกไป โดยเฉียดถุงมือไปนิดเดียว สำหรับ มิมะ โซอิจิโร่ นี่เป็นเรื่องเหลือเชื่อ ลูกบอลลอยลึกเข้าไปในเอาต์ฟิลด์ อย่างน้อยก็เกินร้อยเมตร ทำไมมันยังมีแรงเหลือขนาดนั้น? แต่ไม่ว่ามิมะจะพยายามเชื่อหรือไม่ มันก็คือความจริง เขามองไปที่ซาวามุระอีกครั้ง ด้วยเหตุผลบางอย่าง ร่างของซาวามุระดูใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมาก เกมดำเนินต่อไป และตอนนี้ถึงคราวของแบตเตอร์คนต่อไปของโรงเรียนเซย์โด มิยูกิ คาซุยะ 'ไม่มีรันเนอร์บนเบส!!!' ในสถานการณ์นี้ มิยูกิไม่ได้ให้ความรู้สึกที่พึ่งพาได้เลย อย่างน้อย เพื่อนร่วมทีมเซย์โดก็ไม่สบายใจนัก ในฐานะเพื่อนร่วมทีม พวกเขารู้จักกัปตันทีมดีเกินไป ถ้ามีรันเนอร์บนเบส เขาจะทำแต้มได้ทันที ฟอร์มของมิยูกิจะเจิดจรัสดั่งดาราแน่นอน แต่ถ้าไม่มีรันเนอร์บนเบส และมีสองเอาต์... ความน่าเชื่อถือของมิยูกิจะดิ่งลงเหวทันที แม้แต่โค้ชของโรงเรียนฮาคุริวก็รู้เรื่องนี้ดี โค้ชซาซากิกำนาฬิกาจับเวลาแน่น ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก แม้ว่าในบางแง่ คู่ต่อสู้ที่พวกเขากำลังเผชิญหน้าอยู่ตอนนี้จะไม่ได้ด้อยไปกว่า ซาวามุระ เอย์จุน เลย แต่ภายใต้เงื่อนไขบางอย่าง การกระทำหลายอย่างของมิยูกิสามารถคาดเดาและทำนายได้ เหมือนตอนนี้! สองเอาต์ ไม่มีรันเนอร์บนเบส มิยูกิดูไม่มีแรงจูงใจเป็นพิเศษ จากข้อมูลที่รวบรวมมาก่อนหน้านี้ ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ยากที่มิยูกิจะตีได้ฮิต 'ดีเลย!' เดิมที ซาซากิลังเลที่จะปะทะกับคู่ต่อสู้แบบนี้ ท้ายที่สุด ดูจากสถานการณ์ หลังจากเพิ่งเสียโฮมรันไป คงไม่ฉลาดแน่ที่จะท้าทายพาวเวอร์ฮิตเตอร์ของโรงเรียนเซย์โดทันที คู่แข่งอาจฉวยโอกาสและคุมเกมได้เบ็ดเสร็จ อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากลักษณะนิสัยของ มิยูกิ คาซุยะ ในสถานการณ์นี้ การเผชิญหน้ากับเขาก็ดูไม่ยากเกินรับไหว อย่างน้อยซาซากิก็ยอมรับได้ 'ลุยเลย!' เมื่อได้รับสัญญาณ ดวงตาของ โอโนะ ชินทาโร่ ก็ฉายแววตื่นเต้น แม้จะโดนโฮมรันไป เขาก็ไม่ได้ถูกข่มขวัญด้วยการสวิงของซาวามุระ ตรงกันข้าม มันกลับจุดไฟในการต่อสู้ของเขา จิตวิญญาณการต่อสู้ของเขาแทบจะจับต้องได้ พร้อมจะระเบิดออกมา ฟิ้ว! เมื่อตัดสินใจได้แล้ว โอโนะก็ก้าวเท้าและขว้างลูก แม้ความตื่นเต้นจะพุ่งพล่านอยู่ภายใน แต่สีหน้าของโอโนะยังคงไม่เปลี่ยนแปลง เย็นชาเหมือนเคย ใบหน้าของเขาไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ทำให้แบตเตอร์อ่านทางไม่ออก ในพริบตา ลูกเบสบอลก็มาอยู่ตรงหน้า เมื่อเผชิญกับลูกขว้างที่คมกริบนี้ มิยูกิไม่ได้เลือกที่จะหลบเลี่ยง แต่เขาตัดสินใจเผชิญหน้ากับลูกขว้างแบบตาต่อตาฟันต่อฟัน แค๊ง! ลูกเบสบอลถูกตีและกลิ้งฟาวล์ "ฟาวล์!" ลูกแรกเป็นฟาวล์ มอบสไตรค์ฟรีๆ ให้คู่แข่ง แน่นอน ผู้เล่นโรงเรียนเซย์โดไม่พอใจกับฟอร์มแบบนี้ของมิยูกิแน่ มันน่าขายหน้าชะมัด! "ตั้งใจหน่อยสิเว้ย!" เมื่อเห็นฟอร์มของเพื่อน แม้แต่คุราโมจิก็อดหงุดหงิดไม่ได้และแซวออกไป ในทางกลับกัน ซาวามุระมองสถานการณ์อย่างเป็นกลางกว่า "ยังไงเกมก็เพิ่งเริ่ม ไม่แปลกหรอกที่รุ่นพี่มิยูกิจะยังหาจังหวะไม่เจอ ฉันเชื่อว่าเดี๋ยวเขาก็ดีขึ้นเอง" ถึงจะพูดแบบนั้น แต่การเห็นคลีนอัพฮิตเตอร์ของทีมตัวเองถูกคู่แข่งกดดันย่อมส่งผลกระทบต่อขวัญกำลังใจของโรงเรียนเซย์โดอยู่ดี ความไม่ไว้วางใจนี้ทำให้มิยูกิรู้สึกไม่โอเคแน่ๆ มิยูกิรู้สึกถึงความดื้อรั้นที่พุ่งขึ้นมาในใจ ก่อนหน้านี้ เพราะมีซาวามุระและความไว้วางใจของเพื่อนร่วมทีม มิยูกิจึงรู้สึกกดดันน้อยลง เขาเลยค่อนข้างประมาท จนกระทั่งเขาได้เป็นกัปตันทีม โดยเฉพาะเมื่อขึ้นปีสาม ความคิดของเขาถึงเริ่มเปลี่ยนไปบ้าง อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเส้นทางของเซย์โดราบรื่นมาตลอด การเปลี่ยนแปลงนี้จึงไม่ได้เปลี่ยนนิสัยถาวรของเขาโดยสิ้นเชิง ลึกๆ แล้ว มิยูกิก็ยังแก้บางนิสัยไม่ได้ แต่ตอนนี้ ด้วยแรงกดดันจากทั้งคู่แข่งและเพื่อนร่วมทีม ความคิดของมิยูกิเปลี่ยนไปแบบหน้ามือเป็นหลังมือ เขาเชื่อว่ามันสำคัญมากที่เขาต้องตีฮิตให้ได้ตอนนี้! เพื่อทีมและเพื่อตัวเขาเอง เขายกไม้ขึ้นสูง สมองทำงานอย่างบ้าคลั่งเหมือนคอมพิวเตอร์ความเร็วสูง เมื่อมีรันเนอร์บนเบส การคาดการณ์ของเขาจะแม่นยำกว่า เพราะพิชเชอร์ต้องพะวงรันเนอร์ ทางเลือกในการขว้างจึงน้อยลง เหมือนกระบวนการตัดตัวเลือก ยิ่งมิยูกิรวบรวมข้อมูลได้มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งตัดกลยุทธ์ที่คู่แข่งจะไม่ใช้ออกไปได้มากเท่านั้น สุดท้าย การตัดสินใจของเขาก็จะแม่นยำขึ้น เมื่อไม่มีรันเนอร์บนเบส พิชเชอร์ก็มีอิสระที่จะแสดงฝีมือได้เต็มที่ ผลก็คือ ลูกขว้างคาดเดายากขึ้น แน่นอน ไม่ใช่ว่าจะไร้เบาะแสโดยสิ้นเชิง แม้ไม่มีรันเนอร์ ข้อมูลบางอย่างก็ยังรวบรวมและวิเคราะห์ได้ 'เช่น นิสัยของพิชเชอร์ หรือสถานการณ์ปัจจุบัน...' ทีละข้อ มิยูกิตัดคำตอบที่ผิดออกจากหัว สุดท้าย เหลือแค่สองทางเลือก มิยูกิไม่มั่นใจว่าข้อไหนถูก ดังนั้นตอนนี้ เขาเจอทางแยกสองทาง เสี่ยงดวงเลือกทางใดทางหนึ่ง หรือรอให้ลูกมาแล้วค่อยตัดสินใจ 'ด้วยความเร็วลูกฟาสต์บอลของโอโนะ ทางเลือกที่สองมีความเสี่ยงสูง' ดังนั้นเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเสี่ยงกับทางเลือกแรก มิยูกิตัดสินใจและล็อกเป้าไปที่ลูกขว้างที่กำลังจะมาถึง ฟิ้ว! โอโนะบนเนินไม่ได้ออมมือเลยแม้แต่น้อย ลูกเบสบอลในมือส่งเสียงหวีดหวิวขณะพุ่งออกไป ลูกเบสบอลพุ่งเข้าหามิยูกิราวกับลำแสง ถึงตัวในพริบตา 'เร็ว!' มิยูกิรู้ดีว่าทำไมลูกถึงรู้สึกเร็วขนาดนี้ ความเร็วลูกของ โอโนะ ชินทาโร่ ก็ส่วนหนึ่ง แต่ปัจจัยสำคัญที่สุดคือจังหวะของคู่แข่ง ด้วยใบหน้าอันเย็นชา โอโนะดูเหมือนภูเขาน้ำแข็ง ลูกขว้างของเขาไร้ซึ่งความอบอุ่น เมื่อเจอกับการขว้างแบบนี้ ปฏิกิริยาของแบตเตอร์ย่อมช้าลงครึ่งจังหวะอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เหมือนตอนนี้ มิยูกิก็ตั้งตัวไม่ทันนิดหน่อย โชคดีที่เขาตัดสินใจแล้วว่าจะเล่นลูกไหน การสวิงของเขาจึงยังตรงจุด พร้อมเสียงหวีดหวิวต่ำๆ ไม้แบตของเขาหวดฝ่าอากาศ มิยูกิปลดปล่อยพลังทั้งหมดที่มี แค๊ง! ลูกเบสบอลถูกตีและทะยานสูงขึ้นฟ้า มันวาดโค้งสวยงาม และตกลงในช่องว่างของสนามในที่สุด มิยูกิในแบตเตอร์บ็อกซ์ปล่อยไม้และวิ่งไปที่เบสแรก ในระหว่างนั้น เขายืดหมัดออก กางฝ่ามือ แล้วกำแน่นอีกครั้ง เขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ! "เอ๊ะ?" "บ้าน่า!" "ทำได้จริงดิ?!" ไม่ใช่แค่ผู้เล่นจากฮาคุริวที่ตกตะลึง แม้แต่สมาชิกทีมเบสบอลเซย์โดก็ประหลาดใจกับฟอร์มของมิยูกิไม่แพ้กัน พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่ามิยูกิจะแสดงความสามารถขนาดนี้ในช่วงเวลาที่ไม่ใช่วิกฤต "แทบจะไม่เหมือนเขาเลยแฮะ!" "แกเป็นใคร? แล้วเอาไอ้กัปตันจอมซุ่มซ่ามของพวกเราไปไว้ไหน?!" สองเอาต์ รันเนอร์อยู่ที่เบสแรก โมเมนตัมเกมรุกของโรงเรียนเซย์โดไม่ได้หยุดลง ตรงกันข้าม ดูเหมือนจะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น เพื่อตอบสนองต่อวิกฤตนี้ โรงเรียนฮาคุริวตอบโต้อย่างรวดเร็ว พวกเขาปรับเปลี่ยนตำแหน่งทันที หนึ่งโฮมรัน หนึ่งลูกซิงเกิลฮิต การตีฮิตต่อเนื่องไม่ได้ทำลายความมุ่งมั่นของผู้เล่นฮาคุริว ตรงกันข้าม มันกลับทำให้ความเชื่อมั่นของพวกเขาแข็งแกร่งขึ้น ทีมฮาคุริวทั้งทีมดูเหมือนจะเป็นหนึ่งเดียว ยากที่จะทำลาย "เดาถูกด้วย!" มิยูกิที่ยืนอยู่บนเบสแรก ไม่ได้สนใจการเปลี่ยนแปลงในเกมมากนัก ในหัวของเขามีแต่ความคิดเดียววนเวียนอยู่ ว่าเขาเดาถูก! ในลูกสุดท้ายนั้น เขาทำนายตำแหน่งการขว้างของพิชเชอร์ได้ถูกต้อง มิยูกิรู้สึกเหมือนมีเส้นทางใหม่เปิดออกตรงหน้า เขาได้สัมผัสกับมิติที่แตกต่าง เขาเชื่อว่าตราบใดที่เขาฝึกฝนเทคนิคนี้ต่อไป เขาจะเห็นผลลัพธ์แน่นอน อย่างไรก็ตาม นั่นเป็นเรื่องในอนาคต ไม่ได้ช่วยอะไรในสถานการณ์ปัจจุบัน หลังจากไปถึงเบส แบตเตอร์คนต่อไปของเซย์โดคือไม้ห้า ชิราสึ เขาเป็นแบตเตอร์ที่รอบด้าน เชี่ยวชาญเทคนิคการตีทุกรูปแบบ คู่ต่อสู้แบบนี้เป็นคนที่ต้องจับตามองอย่างใกล้ชิดเสมอ ในซุ้มม้านั่งโรงเรียนฮาคุริว โค้ชซาซากิกำลังส่งสัญญาณให้ทีม ณ จุดนี้ เขาต้องการประคองสถานการณ์ให้มั่นคง พูดตามตรง ฮาคุริวไม่สามารถเสียแต้มเพิ่มได้อีกแล้ว ถ้าเสียอีกแต้ม การนำในช่วงต้นเกมก็จะสูญเปล่า "อย่าไปกลัวแบตเตอร์คนนี้นักเลย!" ซาซากิจ้องมองชิราสึที่อยู่ในแบตเตอร์บ็อกซ์เขม็ง ก่อนเกม พวกเขาศึกษาข้อมูลของโรงเรียนเซย์โด จากข้อมูลนั้น พวกเขารู้ว่าชิราสึเป็นผู้เล่นที่รอบด้านมาก และมีอัตราการตีฮิตสูงจนน่ากลัว เขาติดท็อป 4 ของเซย์โดด้วยซ้ำ แค่ดูสถิติ ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าน่าประทับใจ "แต่สถิติสวยหรูไม่ได้สะท้อนฝีมือที่แท้จริงเสมอไป!" ความจริงแล้ว เมื่อเจอกับคู่แข่งระดับท็อป ฟอร์มของชิราสึก็แค่พอใช้ได้เท่านั้น ไม่จำเป็นต้องกลัว ความสามารถของเขาไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่ข้อมูลบอก ผู้เล่นฮาคุริวมั่นใจในเรื่องนี้มาก ดังนั้น พวกเขาจึงลงมืออย่างเด็ดขาด ฟิ้ว! "สไตรค์!!" ปั้ก! ชิราสึสวิงไม่ทันในลูกแรก แต่เขาตีลูกที่สองได้จังๆ อย่างไรก็ตาม การหักเหของลูกเกินกว่าที่เขาคาดไว้ เมื่อไม้กระทบลูกเบสบอล มันไม่โดนจุดสวีทสปอต ลูกบอลลอยออกไปอย่างไม่มีน้ำหนัก อินฟิลเดอร์ของฮาคุริวพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและรับลูกเข้าถุงมืออย่างมั่นใจ หมับ! หลังจากรับลูก เขารีบขว้างไปที่เบสแรก ลำดับการกระทำนั้นลื่นไหลและต่อเนื่อง ราวกับสายน้ำไหล "เอาตต์!!!" "ว้าว!" "เร็วมาก!" "สวย!" ผู้ชมจำนวนมากที่ดูถ่ายทอดสดลุกขึ้นยืนอย่างตื่นเต้น การรุกรับรอบนี้ช่างน่าดูชมจริงๆ แม้สกอร์จะยังต่ำ แค่ฝั่งละหนึ่งแต้ม แต่การผลัดกันรุกรับ ผลัดกันเป็นฝ่ายคุมเกม ช่างน่าตื่นเต้น แฟนๆ ที่ดูเกมรู้สึกถึงอะดรีนาลีนที่พุ่งพล่าน และแทบจะเก็บอาการไม่อยู่ รู้สึกเหมือนจะบินได้ ไม่ใช่แค่ผู้ชมทั่วไป แม้แต่สปอนเซอร์ที่โรเบิร์ตพามาก็มองด้วยตาเป็นประกาย ตอนแรกพวกเขาคิดว่ามีแค่ซาวามุระของเซย์โดเท่านั้นที่มีเสน่ห์ดึงดูดในสนาม แต่ตอนนี้ พวกเขารู้แล้วว่าไม่ใช่เลย เสน่ห์ของเบสบอลนั้นต้านทานไม่ได้ ต่อให้ซาวามุระไม่ได้เล่น ผู้เล่นคนอื่นในสนามก็ยังสามารถโชว์ฟอร์มที่น่าทึ่งได้ แน่นอน การแสดงที่น่าตื่นเต้นที่สุดก็ยังเป็นของซาวามุระ ตอนที่โรงเรียนเซย์โดเสียเปรียบ แฟนๆ ของพวกเขารู้สึกอายและเก็บอารมณ์ไว้ แต่ตั้งแต่ซาวามุระตีโฮมรัน ราวกับสวิตช์ถูกเปิดขึ้นบนอัฒจันทร์ และทุกคนก็คลุ้มคลั่ง โดยเฉพาะกองเชียร์เซย์โด ไม่ว่าจะเป็นแฟนคลับส่วนตัวของซาวามุระหรือแฟนผู้ภักดีของเซย์โด ทุกคนบนอัฒจันทร์โบกสะบัดอะไรก็ได้ที่หาได้ ปล่อยตัวไปกับความตื่นเต้น พวกเขาควบคุมอารมณ์ไม่ได้แล้ว เมื่อเห็นภาพตรงหน้า นักลงทุนอดไม่ได้ที่จะคิดถึงเม็ดเงินที่เกี่ยวข้อง (จะแปลกใจทำไม?) 'อัฒจันทร์เข้าฟรี' 'แต่ถ้าเราเก็บค่าตั๋ว...' 'ถ้าที่นั่งเต็มตลอด และสนามเต็มไปด้วยป้ายโฆษณา ทีมงานถ่ายทอดสด และบูธขายของที่ระลึกเฉพาะกิจ เงินที่จะได้...' 'มหาศาล!' สามเอาต์ เปลี่ยนข้างรุกรับ