บทที่ 165 คางคกทองคำเรียกทรัพย์ และคนคุ้นเคยเก่า

บทที่ 165 คางคกทองคำเรียกทรัพย์ และคนคุ้นเคยเก่า

"นัดกันไว้ตอนบ่ายสามน่ะ ไม่ต้องรีบหรอก เรายังมีเวลาถมเถไป"

"อื้อฮึ งั้นฉันขอไปจัดทรงผมกับเติมหน้าก่อนนะ คุณทำผมฉันยุ่งหมดเลยเนี่ย"

สวีลี่กลอกตาค้อนใส่เถ้าแก่เจียงอย่างมีจริต ก่อนจะหันหลังแล้วเดินส่ายสะโพกอ้อนแอ้นกลับเข้าไปในห้องนอน

"มีภรรยาแสนหวานอยู่บ้าน ต่อให้กินเก๋ากี้บำรุงก็คงเอาไม่อยู่จริงๆ แฮะ"

เมื่อมองตามเรือนร่างอันเย้ายวนของภรรยา เถ้าแก่เจียงก็ลอบลูบเอวตัวเองเบาๆ

เขาแอบตั้งปณิธานไว้ในใจว่าจะต้องโด๊ปอาหารบำรุงไตอย่างพวกวอลนัทและกุ้ง ตามที่น้องสามแนะนำให้เยอะๆ ซะแล้ว

ในระหว่างที่สวีลี่กลับเข้าไปเติมหน้าและจัดทรงผมในห้อง

เจียงเทาก็หันหลังแล้วเดินตรงไปยังห้องที่ตั้งใจจะจัดไว้ให้เจียงเสวี่ย ลูกสาวของเขา

เมื่อเช้านี้ เขาวางคางคกทองคำทิ้งไว้ในห้องนั้น และยังไม่มีเวลาเข้าไปศึกษาดูมันให้ละเอียดเลย

เมื่อเดินเข้าไป เขาก็จัดการปิดประตูตามหลังอย่างรวดเร็ว

เจียงเทาสาวเท้าเข้าไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง และล้วงเอาคางคกทองคำออกมาจากถุงขยะสีดำ

คางคกทองคำที่เดิมทีมีสีทองแดง ตอนนี้กลับเปล่งประกายแสงสีทองหม่นออกมาในสายตาของเจียงเทา

ในขณะเดียวกัน ก็มีข้อความสองบรรทัดลอยอยู่เหนือคางคกทองคำตัวนั้น

[สถานะ]: ยังไม่ผูกมัด, ยังไม่เปิดใช้งาน

ทันทีที่เห็นข้อความเหล่านั้น วิธีการเปิดใช้งานคางคกทองคำก็ผุดขึ้นมาในหัวของเจียงเทาโดยอัตโนมัติ

วิธีนั้นง่ายแสนง่าย เพียงแค่หยดเลือดหนึ่งหยดลงไปในปากที่อ้ากว้างของมันเพื่อเปิดใช้งาน จากนั้นมันก็จะสุ่มรับคุณสมบัติพิเศษมาหนึ่งอย่าง

"นี่มันวิธีการหยดเลือดรับนายงั้นเหรอ? ไม่เห็นจะล้ำยุคตรงไหนเลย โบราณสุดๆ"

ถึงแม้จะแอบบ่นอุบอิบอยู่ในใจ

แต่เจียงเทาก็ยังคงตั้งตารอคอยที่จะได้เห็นคุณสมบัติพิเศษที่ซ่อนอยู่ในตัวคางคกทองคำอยู่ดี

เขาดึงเข็มกลัดอันเล็กๆ ออกมาจากด้านหน้าเสื้อสเวตเตอร์อย่างลวกๆ

เจียงเทากัดฟันกรอด แล้วใช้เข็มกลัดทิ่มลงไปที่นิ้วชี้ซ้ายและขวา แต่ก็ทิ่มไม่ทะลุสักที

การจะทำร้ายตัวเองนี่มันยากจริงๆ แฮะ!

หลังจากพยายามอยู่อีกสองครั้ง ในที่สุดเขาก็เจาะทะลุผิวหนังจนได้ หยดเลือดสีแดงเข้มเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นมาจากปลายนิ้วของเขา

เจียงเทารีบยื่นนิ้วเข้าไปในปากของคางคกทองคำอย่างรวดเร็ว

เขาสะบัดนิ้วเบาๆ หยดเลือดก็ร่วงหล่นลงไปในปากที่อ้ากว้างของคางคกทองคำ

[กำลังทำการผูกมัดไอเทม โปรดรอสักครู่...] [กำลังเปิดใช้งานไอเทม โปรดรอสักครู่...] [ผูกมัดไอเทมสำเร็จ, เปิดใช้งานสำเร็จ!]

[รับทรัพย์แปดทิศ]: คางคกทองคำเรียกทรัพย์สามารถดูดซับแต้มความมั่งคั่งได้ 10,000 แต้มต่อวัน โดยมีอัตราการแลกเปลี่ยนระหว่างแต้มความมั่งคั่งกับเงินสดอยู่ที่ 1:1 [ปัจจุบันคางคกทองคำเรียกทรัพย์สะสมแต้มความมั่งคั่งได้ 5 แต้มแล้ว คุณต้องการแลกเปลี่ยนเป็นเงินสดตอนนี้เลยหรือไม่?]

"เอื้อก..."

เมื่อได้อ่านคำอธิบายสรรพคุณของคางคกทองคำเรียกทรัพย์ เจียงเทาก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่

ดูดซับแต้มความมั่งคั่งได้วันละ 10,000 แต้ม ในอัตราแลกเปลี่ยน 1:1 นั่นก็หมายความว่า เขาสามารถกดเงินสดออกมาใช้ได้วันละ 10,000 หยวนเลยน่ะสิ!

เดือนละ 300,000 หยวน

ปีละ 3,650,000 หยวน!

มีของวิเศษชิ้นนี้อยู่กับตัว ต่อให้เขานอนงอมืองอเท้าอยู่ที่ปักกิ่ง เขาก็ยังสามารถใช้ชีวิตอย่างสุขสบายกว่าคนทั่วไปได้ไปจนตายเลยนะ!

การมีรายได้แบบพาสซีฟอินคัมเดือนละ 300,000 หยวน มันคือระดับไหนกันเนี่ย?

นี่มันแทบจะเทียบเท่ากับการมีเงินฝากในธนาคารเป็นพันล้านเลยไม่ใช่หรือไง?

ของชิ้นนี้มันคือชามข้าวทองคำฉบับอัปเกรดชัดๆ!

ในวินาทีนี้ เจียงเทาก็เข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วว่า ที่ชาวเน็ตชอบพูดกันว่าการมีชีวิตที่เหมือนใช้สูตรโกงมันน่าตื่นเต้นเร้าใจขนาดไหน

เขาได้สัมผัสด้วยตัวเองแล้วว่าการได้ใช้สูตรโกงอย่างต่อเนื่อง และได้รับความตื่นเต้นเร้าใจอย่างไม่หยุดหย่อนมันเป็นยังไง!

นี่มันเท่ากับว่า เขาจ่ายเงินแค่ 700 หยวน เพื่อซื้อนิ้วทองคำที่สามารถสร้างรายได้แบบพาสซีฟอินคัมให้เขาถึงปีละ 3,650,000 หยวนเลยนะ!

มันยอดเยี่ยมกระเทียมดองไปเลย!

ในระหว่างที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ เจียงเทาก็สังเกตเห็นว่าแต้มความมั่งคั่งของคางคกทองคำได้พุ่งขึ้นไปถึง 20 แต้มแล้ว

เขาลองกดยืนยันการแลกเปลี่ยนแต้มความมั่งคั่งเป็นเงินสด เพื่อทำรายการถอนเงิน

วินาทีต่อมา เขาก็ได้ยินเสียงเหรียญตกกระทบพื้นดังกริ๊ก

เจียงเทาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก็พบว่ามียอดเงินโอนเข้า ZPay สำเร็จเป็นจำนวน 20 หยวน

"ตอนนี้ฉันก็มีแหล่งรายได้ที่มั่นคงเพิ่มมาอีกทางแล้ว ไม่เลว ไม่เลวเลยจริงๆ"

สายตาของเจียงเทาจับจ้องไปที่คางคกทองคำเรียกทรัพย์ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นดีใจ

นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป เขาจะต้องกราบไหว้บูชา 'สิ่งศักดิ์สิทธิ์' องค์นี้ให้ดีๆ เสียแล้ว!

ถ้าไอ้หัวเหลืองนั่นรู้ว่าเมื่อเช้านี้เขาเพิ่งจะเอาของวิเศษระดับนิ้วทองคำมาแลกกับบุหรี่แค่ซองเดียว มันคงได้ไปนั่งร้องไห้ฟูมฟายขี้มูกโป่งอยู่ในห้องน้ำแน่ๆ ใช่ไหมล่ะ?

เจียงเทายัดโทรศัพท์เก็บใส่กระเป๋า แล้วประคองคางคกทองคำเรียกทรัพย์ไว้ในมืออย่างทะนุถนอม เดินออกจากห้องไปเพื่อหาสถานที่ที่เหมาะสมในการประดิษฐานมัน

แต่มองไปทางไหนก็รู้สึกว่ามันไม่ปลอดภัยเอาเสียเลย เขากลัวว่าจะมีคนมาขโมยมันไป

"ฉันต้องไปซื้อตู้เซฟมาเก็บมันไว้ ถึงจะปลอดภัยหายห่วง!"

เจียงเทาพึมพำกับตัวเอง ขณะที่ประคองคางคกทองคำเรียกทรัพย์เดินเข้าไปในห้องนอนใหญ่

"คุณสามี คุณเอาของพรรค์นั้นเข้ามาทำไมคะ? อี๋ น่าเกลียดชะมัดเลย~"

สวีลี่ที่กำลังนั่งแต่งหน้าอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้ง หันมามองคางคกทองคำเรียกทรัพย์ในมือเจียงเทา แล้วย่นจมูกเล็กๆ ของเธอด้วยความรังเกียจ

"อย่าไปว่าท่านน่าเกลียดสิ ของชิ้นนี้ผ่านการปลุกเสกมาแล้วนะ เหมือนกับหินแม่น้ำที่ผมให้คุณนั่นแหละ มันขลังมากๆ เลยนะ"

"นี่คือเทพเจ้าแห่งโชคลาภประจำบ้านเราเลยนะ เราต้องกราบไหว้บูชาท่านให้ดีๆ"

ระหว่างที่พูด เจียงเทาก็เปิดลิ้นชักโต๊ะข้างเตียงออก แล้วค่อยๆ วางคางคกทองคำเรียกทรัพย์ลงไปอย่างเบามือ ก่อนจะปิดลิ้นชักกลับเข้าไปตามเดิม

"อ้อ งั้นก็สมควรต้องกราบไหว้บูชาให้ดีๆ แหละค่ะ"

"แต่ที่รักคะ ทำไมคุณถึงเอาเทพเจ้าแห่งโชคลาภของเราไปขังไว้ในลิ้นชักแบบนั้นล่ะคะ? นี่คือการกราบไหว้บูชาท่านให้ดีๆ ของคุณเหรอ?"

พูดจบ สวีลี่ก็เอามือป้องปากหัวเราะคิกคัก เธอรู้สึกว่าเวลาสามีของเธอทำตัวบ๊องๆ ก็น่ารักไปอีกแบบ

"ผมก็แค่กลัวคนจะมาขโมยน่ะสิ ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า"

"แต่งตัวเสร็จหรือยัง? เราควรจะออกไปกันได้แล้วนะ"

เจียงเทาลุกขึ้นยืน แล้วหันไปมองสวีลี่ และเขาก็ต้องตกตะลึงในความงามของเธออีกครั้ง

ริมฝีปากบางเฉียบของเธอถูกแต้มด้วยลิปสติกสีสดใสแต่ดูนุ่มนวล ดวงตากลมโตเปล่งประกายสดใส และใบหน้าที่แต่งแต้มอย่างประณีตนั้นก็ดูงดงามไร้ที่ติจริงๆ

"คุณสามี ช่วยดูให้หน่อยสิคะว่ามีตรงไหนที่ต้องจัดทรงอีกไหม?"

"นี่เป็นการพบกันครั้งแรกกับว่าที่คุณครูประจำชั้นของเสี่ยวเสวี่ยเลยนะ ฉันอยากจะสร้างความประทับใจที่ดีให้น่ะค่ะ"

ระหว่างที่พูด สวีลี่ก็หมุนตัวอวดทรวดทรงองค์เอวให้เจียงเทาดูแบบเต็มตา