บทที่ 140: มีภรรยาแสนสวยอยู่บ้าน กินเก๋ากี้เท่าไหร่ก็ช่วยไม่ไหวหรอก! 2

บทที่ 140: มีภรรยาแสนสวยอยู่บ้าน กินเก๋ากี้เท่าไหร่ก็ช่วยไม่ไหวหรอก!

เรื่องที่พี่ใหญ่ไม่มีเงินพอที่จะเข้าร่วมวง เจียงเทาก็เผื่อใจคิดเอาไว้ล่วงหน้าระหว่างทางอยู่แล้ว เขาจึงตอบกลับไปอย่างอารมณ์ดี:

"ถ้าพี่มีเงินไม่พอ เดี๋ยวผมจะออกล่วงหน้าให้พี่ก่อน ขาดเหลือเท่าไหร่ผมจะโปะให้เอง พอเราเริ่มทำกำไรได้แล้ว พี่ค่อยทยอยผ่อนคืนผมก็ได้"

"โปรเจกต์นี้ น้องสามก็ตกลงจะร่วมลงทุนกับเราด้วยนะ พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน จะไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลังเด็ดขาด"

"น้องรอง แกว่าไงนะ..."

เมื่อได้ยินคำพูดของน้องชาย เจียงเหอก็รู้สึกซาบซึ้งใจจนแทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

ไม่รอให้พี่ชายพูดจนจบ เจียงเทาก็พูดแทรกขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม:

"พวกเราก็คนกันเองทั้งนั้นแหละ ไม่ต้องมาพูดจาเกรงใจอะไรกันให้วุ่นวายหรอก อีกอย่าง เงินก้อนนี้ผมให้พี่ยืมนะ ไม่ได้ให้เปล่าซะหน่อย"

"ตกลง งั้นพี่ก็จะไม่เกรงใจแกแล้วนะ แต่ว่า..."

เจียงเหอเปลี่ยนเรื่องคุย แล้วพูดว่า "แต่เรื่องใหญ่โตแบบนี้ พี่คงต้องเอาไปปรึกษากับพี่สะใภ้ของแกดูก่อน แล้วเดี๋ยวพี่จะให้คำตอบแกอีกทีนะ"

"ได้เลยครับ! งั้นผมจะรอฟังข่าวดีจากพี่ใหญ่นะ โอกาสทองแบบนี้พลาดไม่ได้เด็ดขาด"

เจียงเทาไม่ได้เร่งรัดพี่ชาย เขาปล่อยให้อีกฝ่ายมีเวลาตัดสินใจอย่างเต็มที่

"ตกลง พี่จะรีบให้คำตอบให้เร็วที่สุด"

เจียงเหอพยักหน้ารับ สีหน้าของเขาเคร่งขรึมและจริงจังยิ่งกว่าครั้งไหนๆ

สองพี่น้องนั่งคุยกันต่ออีกพักใหญ่ ก่อนที่เจียงเทาจะขอตัวพาเจียงเสวี่ยกลับบ้าน

ถ้ารวมพี่ใหญ่เข้าไปด้วย ตอนนี้ก็มีหุ้นส่วนที่คอนเฟิร์มแล้วแค่สามคน ซึ่งนั่นหมายความว่าเขาจะได้โบนัสกำไรเพิ่มขึ้นสูงสุดแค่สามเท่าเท่านั้น

เขาจำเป็นต้องรีบหาและเฟ้นหาหุ้นส่วนอีกสองคนที่เหลือมาเติมเต็มให้ครบโควตา

เจียงเทาขับรถพาเจียงเสวี่ยไปตระเวนหาจางเฉา ชานอวี่เฟย และหลิวจื้อหยวนถึงที่บ้าน

บังเอิญจริงๆ ในบรรดาสามคนนั้น หลิวจื้อหยวนและชานอวี่เฟยก็มีคุณสมบัติตรงตามเกณฑ์ในการเชิญชวนพอดี

เมื่อได้สองคนนี้มาร่วมวง เขาก็สามารถรวบรวมหุ้นส่วนได้ครบห้าคนพอดิบพอดี!

ทันทีที่ได้ยินแผนการลงทุนโปรเจกต์ใหม่ของเจียงเทา หลิวจื้อหยวนและชานอวี่เฟยก็ตอบตกลงเข้าร่วมลงทุนอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

พวกเขาตอบตกลงง่ายดายยิ่งกว่าตอนที่พ่อตาของเจียงเทาตอบตกลงเสียอีก

ก็แน่ล่ะสิ พวกเขาเคยร่วมหุ้นลงทุนกันที่ปักกิ่งและฟันกำไรก้อนโตมาแล้วนี่นา

ความแตกต่างระหว่างคนที่มีพื้นฐานความเชื่อใจในการทำงานร่วมกันมาก่อน กับคนที่ไม่มีนั้น มันช่างห่างไกลกันลิบลับจริงๆ

หลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จ ช่วงบ่ายเจียงเทาก็พาโอ๋สวีลี่และเจียงเสวี่ย พร้อมกับหอบเอา "รายงานการวิเคราะห์ความเป็นไปได้ในการลงทุน" ที่เพิ่งได้มาจากพี่ระบบตรงดิ่งไปที่บ้านพ่อตา

พ่อตาสวมแว่นสายตายาว นั่งเพ่งพินิจรายงานการวิเคราะห์ความเป็นไปได้ความยาว 23 หน้าอยู่นานกว่าสองชั่วโมง และในที่สุดก็ยอมตกลงเข้าร่วมลงทุนด้วย

ช่วงเย็น ครอบครัวของเจียงเทาก็กินเกี๊ยวที่บ้านแม่ยายเป็นมื้อค่ำ

เจียงเทายังได้นั่งดื่มก๊งเหล้ากับพ่อตาอีกสองสามจอกด้วย

ระหว่างที่กินข้าว เขาก็ได้รับสายจากพี่ใหญ่เจียงเหอ ซึ่งโทรมาบอกว่าตกลงจะร่วมหุ้นลงทุนด้วย แต่ต้องขอยืมเงินเจียงเทาสัก 90,000 หยวน

ในเมื่อเป็นครอบครัวเดียวกัน การช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้ ไม่ต้องมานั่งคิดให้เสียเวลาด้วยซ้ำ เจียงเทาจึงตอบตกลงไปอย่างเต็มใจ

ด้วยเหตุนี้ หุ้นส่วนทั้งห้าคนจึงได้รับการคอนเฟิร์มเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

วันรุ่งขึ้น ซึ่งตรงกับวันที่เจ็ดของเทศกาลปีใหม่

แม้จะได้รับพรจากศิลาแม่น้ำ แต่โชคของเจียงเทากลับไม่ได้ดีเริ่ดอะไรขนาดนั้น

ข้อมูลข่าวกรองทั้งสองชิ้นที่ปรากฏขึ้นในวันนี้ แทบจะไม่มีค่าอะไรเลย

ชิ้นแรกคือเรื่องที่น้องสะใภ้แอบจิ๊กขวดเหล้าของพ่อตาไปฉลองวันเกิดให้กับหวังเสี่ยวหง

ส่วนอีกชิ้นก็คือเรื่องที่จักรยานไฟฟ้ามือสองของพี่ใหญ่เจียงเหอกำลังจะถูกขโมย

เจียงเทาทำแค่ส่งข้อความไปเตือนพี่ใหญ่ แล้วก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจอะไรอีก

ตอนเที่ยง เจียงเทาเป็นเจ้าภาพจัดงานเลี้ยงมื้อกลางวันที่ลานบ้านของพ่อเขา

เขารวบรวมหุ้นส่วนที่ได้รับเชิญทั้งห้าคนมารวมตัวกันอีกครั้ง และอธิบายแผนการลงทุนให้ทุกคนฟังอย่างละเอียด

หุ้นส่วนทั้งห้าคนตกลงลงขันกันคนละ 200,000 หยวน รวมเป็นเงินเบ็ดเสร็จ 1 ล้านหยวน

ยอดเงินลงทุนทั้งหมดในครั้งนี้อยู่ที่ประมาณ 3 ล้านหยวน โดยเจียงเทาจะเป็นคนควักกระเป๋าจ่ายส่วนที่เหลืออีก 2 ล้านหยวนเอง

เมื่อได้เงินทุนครบตามจำนวนแล้ว เจียงเทาก็เริ่มเดินหน้าติดต่อเถ้าแก่คนปัจจุบันของฟาร์มวัวที่คุณน้าเขาทำงานอยู่ทันที โดยตั้งใจจะเจรจาซื้อวัวกว่า 100 ตัวพร้อมกับเทกโอเวอร์ฟาร์มแห่งนั้นมาด้วยเลย

พวกเขานัดหมายเวลาเจรจากันตอนหนึ่งทุ่มตรง ที่บ้านของเถ้าแก่ฟาร์มวัว