ตอนที่ 32 ร่างจำแลงสูงสุดแห่งดาวเมืองหลวง

ตอนที่ 32 ร่างจำแลงสูงสุดแห่งดาวเมืองหลวง

สมาพันธ์จักรวาล ภายในพื้นที่อิสระที่วิหารเวียนว่ายสร้างขึ้น ลานกว้างเสมือนจริง

แสงสว่างวาบขึ้นเป็นระยะ ผู้ข้ามมิติจำนวนมากเดินทางกลับมาจากแผ่นดินตงหยวน

พวกเขามองดูสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคยรอบตัว ต่างก็พากันร้องไห้ด้วยความดีใจ

"เกือบจะไม่ได้กลับมาซะแล้ว ฮือๆ"

"โชคดีที่ท่านเจ้าลัทธิวั่งเซิงออกโรงช่วย และก็โชคดีที่ท่านยอมปล่อยพวกเราไป ไม่อย่างนั้นพวกเราคงเสร็จกันหมดแน่"

"น่าเสียดาย ที่ยังมีบางคนไม่ได้กลับมา ถูกคนชื่อเฟิงลี่นั่นฆ่าตายไป"

ทุกคนทรุดตัวลงนั่งกับพื้น เมื่อนึกถึงเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นบนแผ่นดินตงหยวน ต่างก็รู้สึกใจหายใจคว่ำ

ร่างของสิงอู๋ซวงก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน สีหน้าของเขาดูซับซ้อน

สมาชิกในทีมที่อยู่ข้างๆ เขามองหน้ากัน ก่อนจะเผยสีหน้าโล่งอกออกมา

"ทำไมถึงผ่านไปแค่ยี่สิบนาทีเองล่ะ?"

ท่ามกลางฝูงชน มีเสียงร้องอุทานดังขึ้น

เสิ่นเจ๋ออวี่เพิ่งจะกลับมา เมื่อได้ยินคำพูดนั้นก็ดูเวลาเช่นกัน ทุกคนรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก

พวกเขารวมตัวกันอยู่ในแผ่นดินตงหยวนประมาณสามเดือน แต่ในสมาพันธ์จักรวาลกลับผ่านไปแค่ยี่สิบนาทีเองเหรอ?

"ความเร็วของเวลาในโลกเวียนว่าย มันแตกต่างจากสมาพันธ์จักรวาลอยู่แล้ว เรื่องนี้พวกนายก็น่าจะรู้กันดีนี่นา เพียงแต่ว่าความเร็วของเวลาในแผ่นดินตงหยวน มันเร็วกว่าโลกใบอื่นมากๆ เท่านั้นเอง"

สิงอู๋ซวงอธิบาย จากนั้นก็เงยหน้ามองจออิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่ในพื้นที่เสมือนจริง

"เทพีแห่งปัญญา ช่วยตรวจสอบสถานะปัจจุบันของแผ่นดินตงหยวนให้หน่อย"

[กำลังตรวจสอบ...]

[ปัจจุบันแผ่นดินตงหยวนถูกปิดแล้ว ยังไม่ทราบเวลาเปิดที่แน่ชัด]

สิงอู๋ซวงรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาทันที มีลางสังหรณ์ร้ายแรงบางอย่างปรากฏขึ้นในใจ

"เกิดอะไรขึ้น?"

เมื่อทุกคนได้ยินคำตอบของเทพีแห่งปัญญา ต่างก็รู้สึกกังวลขึ้นมาทันที

[ในระหว่างที่พวกท่านเดินทางกลับ เวลาได้ผ่านไปแล้วห้านาที]

[แผ่นดินตงหยวนดูเหมือนจะเกิดการสั่นสะเทือนของมิติอย่างรุนแรง รวมถึงมีความผันผวนของพลังงานอย่างต่อเนื่อง]

สิงอู๋ซวงรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ แววตาของเขาหม่นหมองลงอย่างรวดเร็ว

เวลาห้านาที แผ่นดินตงหยวนอาจจะกำลังถูกรุกรานจากยอดฝีมือของดินแดนเบื้องบนอยู่ก็ได้

ทุกคนเข้าใจความหมายของเทพีแห่งปัญญา สีหน้าต่างก็เปลี่ยนไป

"ดินแดนเบื้องบนกับดินแดนเบื้องล่างของตงหยวนสู้กันแล้วเหรอ?"

"ต้องเป็นอย่างนั้นแน่ ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีเหตุผลที่จะเกิดการสั่นสะเทือนของมิติอย่างรุนแรงได้!"

"เป็นความผิดของพวกเราแท้ๆ ไม่รู้ว่าตอนนี้ตงหยวนจะเป็นยังไงบ้าง..."

"ท่านเจ้าลัทธิวั่งเซิงจะสู้จนตัวตายไหม? ท่านเป็นคนดีมากเลยนะ"

"ไม่มีทาง ท่านเจ้าลัทธิวั่งเซิงแข็งแกร่งจะตายไป ท่านเป็นคนคิดค้นระบบการฝึกฝนขั้นราชันยุทธ์ สังหารสองยอดฝีมือขั้นฮว่าหยวนได้ในพริบตา พวกเราก็เห็นมากับตาตัวเองแล้วนี่!"

"ใช่แล้ว ท่านเจ้าลัทธิวั่งเซิงสามารถกวาดล้างทั้งดินแดนเบื้องล่างและเบื้องบนของตงหยวนได้แน่นอน วิชามารที่ท่านหยั่งรู้ก็เป็นระดับ S+++ เชียวนะ!"

"เกรงว่าจะพูดยากนะ เพราะพวกเราก็ไม่รู้ว่าดินแดนเบื้องบนของตงหยวนมีระดับความแข็งแกร่งขนาดไหน เอาจริงๆ ฉันว่าท่านเจ้าลัทธิวั่งเซิงน่าจะรู้เรื่องดินแดนเบื้องบนมาตั้งนานแล้วและก็กำลังวางแผนอยู่ น่าเสียดายที่พวกเราดันไปทำลายยอดเขาเทียนเจียวซะก่อน"

ทุกคนอารมณ์หดหู่ ซุบซิบกันไปมา แฝงไปด้วยความโศกเศร้า

ไม่มีใครรู้ล่วงหน้าได้เลย ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับแผ่นดินตงหยวนต่อไป

พวกเขาได้เห็นภาพลักษณ์ของปรมาจารย์แห่งพรรคมารผู้ยิ่งใหญ่ แต่กลับไม่ได้เห็นบั้นปลายชีวิตของเขา

[พวกท่านเหลือเวลาพักพิงอีกห้านาที]

เมื่อได้ยินการแจ้งเตือน ทุกคนก็มีสีหน้าอาลัยอาวรณ์

พวกเขาทุกคนมาจากระบบดาวที่แตกต่างกัน ดาวเคราะห์สิ่งมีชีวิตที่แตกต่างกันในสมาพันธ์จักรวาล แต่เพราะโลกเวียนว่ายอย่างแผ่นดินตงหยวนนี้ พวกเขาจึงมีวาสนาได้มารวมตัวกัน

อีกห้านาทีต่อมา ก็จะต้องแยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน

เฉินอวี้หนิงยิ้มและพูดกับเสิ่นเจ๋ออวี่ว่า "ถ้ามีโอกาส ต้องมาที่ดาวเมืองหลวงให้ได้นะ ฉันจะพาเธอไปเที่ยวสักสามวันสามคืนเลย!"

เสิ่นเจ๋ออวี่พยักหน้าอย่างหนักแน่น การร่วมทางกันในแผ่นดินตงหยวน ทำให้ทั้งสองคนผูกพันกันเป็นอย่างมาก ในเวลาที่ต้องจากกันแบบนี้ ย่อมมีความอาลัยอาวรณ์อยู่ในใจ

ไม่นาน แสงสว่างก็กระพริบขึ้นอีกครั้ง ร่างต่างๆ บนลานกว้างเสมือนจริง ทยอยหายวับไปทีละคน

"หวังว่าคะแนนของฉัน จะผ่านเกณฑ์นะ"

เสิ่นเจ๋ออวี่สูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะหายตัวไปเช่นกัน

...

ดาวชางหลาน ภายในภูเขาลึกแห่งหนึ่งในเมืองเจียงหนาน

หนิงชิงเสวียนหาวหวอด บิดขี้เกียจ ก่อนจะค่อยๆ ตื่นขึ้นจากการหลับใหล

ตรงหน้าปรากฏชุดตัวอักษรที่เขามองเห็นเพียงคนเดียว

[รวบรวมวัตถุดิบเสร็จสิ้น กำลังสร้างผลงานโดยอัตโนมัติ... 0.2%]

[พัฒนาชีวิตเสร็จสิ้น กำลังฟื้นฟูพลัง... 0.5%]

เวลาหนึ่งร้อยปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว พลังฝึกฝนทั้งหมดในช่วงร้อยปีนี้ จะถูกเก็บรักษาไว้ในตัวของหนิงชิงเสวียนทั้งหมด

เพียงแต่ว่า ต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูพลังสักระยะ

พอตื่นขึ้นมา เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พบว่ามีสายที่ไม่ได้รับและข้อความมากมาย

ส่วนใหญ่จะเป็นของลูกสาวและภรรยา แต่มีบางเบอร์ที่ดูเป็นความลับมาก เหมือนจะเป็นเบอร์ของหน่วยงานระดับสูงของสหพันธรัฐและวิหารเวียนว่าย

พอเปิดขึ้นมาดูเบอร์หนึ่ง ดูเหมือนจะมีการเชื่อมต่อกระแสจิตบางอย่าง ที่ข้างหูก็ดังเสียงเครื่องจักรอันเยียบเย็นขึ้นมาทันที

[กำลังยืนยันตัวตน]

[ยืนยันตัวตนเสร็จสิ้น — พลเมืองระดับหนึ่ง หนิงชิงเสวียน]

[กำลังเชื่อมต่อ เชื่อมต่อสำเร็จ]

[สวัสดีค่ะ พลเมืองระดับหนึ่งหนิงชิงเสวียน เทพีแห่งปัญญาหมายเลข 198665 ยินดีให้บริการค่ะ]

หนิงชิงเสวียนเลิกคิ้วขึ้น เทพีแห่งปัญญามาหาถึงที่เลยเหรอ?

ในยุคปัจจุบันของสมาพันธ์จักรวาล วิหารเวียนว่ายมีอำนาจสูงสุด เจตจำนงของสามมหาเทพเจ้า เป็นผู้ดูแลรักษาระบบและระเบียบต่างๆ ของสมาพันธ์

แทบจะเรียกได้ว่า พลเมืองทุกคนสามารถสื่อสารกับเทพีแห่งปัญญา เพื่อบอกความต้องการของตัวเองได้

หรือพูดอีกอย่างก็คือ ไม่ว่าจะเป็นเทพีแห่งปัญญาหรือเทพีอีกสององค์ ล้วนมีร่างจำแลงอยู่นับไม่ถ้วนในสมาพันธ์จักรวาล

อย่างพวกที่มีตัวเลขต่อท้ายเป็นสิบๆ ตัวแบบนี้ ก็คือหนึ่งในนั้น

ยิ่งตัวเลขน้อยเท่าไหร่ เจตจำนงของร่างจำแลงก็ยิ่งใกล้เคียงกับร่างต้นมากเท่านั้น สิทธิ์การเข้าถึงยิ่งสูง สถานะก็ยิ่งสูงตามไปด้วย

ก่อนหน้านี้หนิงชิงเสวียนก็เคยเชื่อมต่อกับร่างจำแลงของเทพีแห่งปัญญาเหมือนกัน แต่เพราะต้องเสียค่าบริการรายเดือน เขาก็เลยยกเลิกไป

ไม่คิดเลยว่า ตอนนี้เธอจะมาหาเขาอีกครั้ง

"ช่วยยกเลิกการเชื่อมต่อให้หน่อย ขอบคุณ"

หนิงชิงเสวียนไม่ได้ต้องการเทพีแห่งปัญญา

[กำลังยกเลิก...]

[ยกเลิกสำเร็จ]

[กำลังเชื่อมต่อ...]

[เชื่อมต่อสำเร็จ เทพีแห่งปัญญาหมายเลข 009 ยินดีให้บริการค่ะ]

หนิงชิงเสวียน: ???

เดี๋ยวนะ ทำไมมันอัปเกรดให้เองล่ะ?

"หมายเลข 009 เหมือนจะเป็นร่างจำแลงสูงสุดของดาวเมืองหลวงระบบดาวชางหลานเลยนะ"

หนิงชิงเสวียนเงียบไปครู่หนึ่ง เขาจำได้ว่าผู้สำเร็จราชการดาวชางหลานในปัจจุบัน ร่างจำแลงของเทพีแห่งปัญญาที่เขาเชื่อมต่อ ยังมีตัวเลขต่อท้ายตั้งห้าหกตัวเลย

ต่อให้เป็นระดับผู้สำเร็จราชการ หรือระดับเจ้าดวงดาวของดาวเมืองหลวงชางหลาน ก็ยังไม่แน่ว่าจะได้เชื่อมต่อกับหมายเลข 009 เลย...

"สวัสดีค่ะ ท่านผู้ข้ามมิติยุคโบราณ คุณหนิง ดิฉันคือเทพีแห่งปัญญาหมายเลข 009 ต่อจากนี้ไป ไม่ว่าท่านมีความต้องการอะไร ก็สามารถบอกดิฉันได้เลย ดิฉันยินดีให้บริการอย่างเต็มที่ค่ะ"

"ก่อนอื่น ขอกล่าวต้อนรับการกลับมาจากโลกเวียนว่าย และขอขอบคุณสำหรับคุณูปการอันยิ่งใหญ่ที่ท่านได้ทำเพื่อสมาพันธ์จักรวาลค่ะ"

"นอกจากนี้ ดิฉันต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่ง ที่ไม่สามารถมารับการกลับมาของท่านได้ทันเวลา ขอให้ท่านโปรดอภัยด้วยค่ะ"

เสียงที่ดังขึ้นข้างหูของหนิงชิงเสวียน เป็นเสียงที่ดูมีความเป็นมนุษย์ ซึ่งแตกต่างจากเสียงเครื่องจักรที่เย็นชาอย่างสิ้นเชิง

"ดิฉันตรวจสอบพบว่า ท่านเคยไปเกิดใหม่ที่โลกภักษาโลหิต ขออนุญาตสอบถามว่า ท่านฟื้นฟูพลังกลับมาได้แล้วหรือยัง และสามารถเข้ารับการประเมินระดับ เพื่อรับรางวัลพิเศษจากวิหารเวียนว่ายได้หรือไม่คะ"

หนิงชิงเสวียนใจเต้นตึกตัก รางวัลพิเศษงั้นเหรอ?