บทที่ 9 เวทมนตร์จำลอง

บทที่ 9 เวทมนตร์จำลอง

นัตสึเมะยืนนิ่งตกอยู่ในห้วงความคิด

อย่างแรกคือเงื่อนไขปลดล็อกความสามารถที่สองของโซโร ที่ต้องการอันดับหนึ่งในการต่อสู้จริง

เปิดเทอมมาสามเดือน มีการสอบประจำเดือนไปแล้วสามครั้ง แต่ยังไม่มีการต่อสู้จริงเกิดขึ้นเลย

เพราะนักเรียนส่วนใหญ่ยังใช้คาถาสลับร่างไม่เป็นด้วยซ้ำ การสู้กันจริงๆ ก็คงเป็นแค่การทะเลาะกันแบบเด็กๆ

โดยปกติแล้ว การต่อสู้จริงจะเริ่มขึ้นในการสอบปลายภาคของชั้นปีที่หนึ่ง

พูดง่ายๆ คือต้องรอจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ปีหน้า

นัตสึเมะลองคิดดูแล้วเขาก็พบว่านี่ไม่ใช่เรื่องแย่อะไร

การสอบทั้งสามครั้งที่ผ่านมา คะแนนเขาอยู่ที่อันดับเจ็ดหรือแปดมาตลอด ซึ่งมันคงที่มาก

ถ้าจู่ๆ เขาโผล่มาได้ที่หนึ่งทันที มันจะดูไม่สมเหตุสมผลอย่างแรง

นอกจากนี้ยังมีอีกปัญหาหนึ่ง

หากเขาเอาชนะมินาโตะจนได้ที่หนึ่งได้สำเร็จ เขาย่อมหนีไม่พ้นสายตาของดันโซแน่นอน

แผนของนัตสึเมะคือก้าวหน้าไปทีละนิด จนกว่าจะถึงการสอบปลายภาคในเดือนกุมภาพันธ์ปีหน้า ถึงตอนนั้นเขาจะโค่นมินาโตะเพื่อคว้าอันดับหนึ่งมาครอง

ตลอดแปดเดือนนี้ เขามีเวลาเหลือเฟือที่จะสร้างภาพลักษณ์ผู้สืบทอดเจตจำนงแห่งไฟที่ยอดเยี่ยมในสายตาของฮิรุเซ็น

แต่มันก็ยังไม่พอ

ฮิรุเซ็นกับดันโซน่ะคือสหายร่วมศึกที่สนิทสนมกันมาก

ในเนื้อเรื่องเดิม ถึงขนาดที่ดันโซส่งคนไปลอบสังหารฮิรุเซ็น แต่พอแผนแตก ดันโซกลับแทบไม่ได้รับโทษอะไรเลย

สิ่งที่นัตสึเมะกังวลคือเขาอาจจะถูกลักพาตัวเข้าหน่วยราก

ฮิรุเซ็นจะยอมบุกหน่วยรากเพื่อช่วยเขาไหม?

นัตสึเมะคิดว่ายาก

ฮิรุเซ็นเคยบุกหน่วยรากเพียงเพื่อช่วย "ยามาโตะ" นินจาไม้เพียงคนเดียวเท่านั้น

อัจฉริยะคนอื่นๆ อย่างเช่น อาบุราเมะ โทริเนะ ที่ฝีมืออาจจะเหนือกว่ามินาโตะในตอนนี้ด้วยซ้ำ ทว่าสุดท้ายก็ยังถูกทอดทิ้ง

นัตสึเมะคิดว่าเขาต้องการ "ยันต์คุ้มภัย" อีกสักใบ

ในสมองของเขาปรากฏภาพของซึนาเดะผู้มีจิตใจกว้างขวางขึ้นมาทันที

หากเขามีซึนาเดะคอยหนุนหลัง บวกกับการที่ฮิรุเซ็นให้ความสนใจ ดันโซก็คงทำอะไรเขาไม่ได้ไปสักพัก

การจะทำให้ซึนาเดะยอมลงมาจัดการกับดันโซเพื่อเขานั้น ต้องอาศัยโนโนอากิ

สรุปง่ายๆ คือต้องให้โนโนอากิแสดงพรสวรรค์ด้านนินจาแพทย์ออกมาให้เห็น

นัตสึเมะเริ่มมีแผนการคร่าวๆ ในหัวแล้ว

เขาตั้งสมาธิแล้วมองไปที่ความสามารถที่สามของแม่แบบโซโร

เงื่อนไขคือต้องเชี่ยวชาญวิชาดินหนึ่งวิชา

ข้อนี้ถือว่าค่อนข้างง่าย

พ่อแม่เขาทิ้งวิชาดินไว้ให้สองวิชา เขาเรียนได้ทันที

ถึงพรสวรรค์เขาจะธรรมดา แต่ทั้งสองวิชาก็ไม่ได้เรียนยากอะไรนัก มีระดับดีหนึ่งวิชาและระดับซีหนึ่งวิชา

เป้าหมายของเขาคือวิชาดินระดับดี: คาถาล่าศีรษะ โดยเขาตั้งใจจะเรียนให้ได้ก่อนเดือนกุมภาพันธ์ปีหน้า

ส่วนเงื่อนไขการปลดล็อกความสามารถที่สี่ของโซโร คือต้องมีดาบที่มีชื่อเสียง

ข้อนี้สำหรับนัตสึเมะคือยากที่สุด

เพราะดาบที่มีชื่อเสียงในโลกนินจามีไม่กี่เล่ม แถมส่วนใหญ่ยังมีเจ้าของแล้วทั้งนั้น

อย่างเช่น ดาบนินจาทั้งเจ็ดเล่มของคิริงาคุเระ ดาบพวกนี้ชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลกนินจา

แต่สำหรับนัตสึเมะที่เป็นคนของโคโนฮะ การจะหาทางครอบครองดาบเหล่านั้นมันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

หากลองลดระดับลงมาดูดาบในหมู่บ้านโคโนฮะ ดาบที่มีชื่อเสียงที่สุดก็คือ ดาบเขี้ยวสีขาว

ซึ่งเป็นดาบของ ฮาตาเกะ ซาคุโมะ และหลังจากเขาตายไป คาคาชิก็เป็นผู้รับสืบทอด

นอกจากดาบเขี้ยวสีขาว ก็ยังมีดาบอีกสองเล่ม คือ ดาบคุซานางิ และ ดาบเทพสายฟ้า

ดาบคุซานางิปรากฏในเนื้อเรื่องหลายเล่ม แต่ทุกเล่มล้วนเกี่ยวข้องกับโอโรจิมารุทั้งนั้น

ส่วนดาบเทพสายฟ้าเป็นของโฮคาเงะรุ่นที่สอง เซนจู โทบิรามะ แต่หลังจากเขาตาย ดาบเล่มนี้ก็ถูกเก็บรักษาไว้โดยหมู่บ้านโคโนฮะ

นัตสึเมะคิดถึงตรงนี้แล้วก็ขมวดคิ้ว

ดาบทั้งสามเล่มหามาได้ยากมาก

หากอยากได้ดาบเขี้ยวสีขาวหรือดาบคุซานางิ โอกาสเดียวคือเขาต้องได้เป็นลูกศิษย์ของซาคุโมะหรือโอโรจิมารุ

ส่วนดาบเทพสายฟ้า ถ้าอยากได้ก็ต้องทำความดีความชอบให้หมู่บ้านอย่างมหาศาลเพื่อขอรับเป็นรางวัล

ไม่สิ มันอาจจะไม่เป็นแบบนั้นเสมอไป

นัตสึเมะนึกถึงแผนที่จะส่งโนโนอากิเข้าหาซึนาเดะ บางทีเขาอาจจะใช้ทางนั้นหาดาบเทพสายฟ้ามาก็ได้

เมื่อวางแผนเสร็จ เขาก็ยื่นมือทั้งสองข้างออกมา

"เวทมนตร์จำลอง!"

เขามองเห็นจักระสองสายปรากฏขึ้นในอากาศ และแปรสภาพเป็นคุนไนสองเล่มอย่างรวดเร็ว

นัตสึเมะกำพวกมันไว้ เขารู้สึกถึงความสมจริงราวกับถือคุนไนของจริงอยู่เลย

เขาลองหยิบคุนไนของจริงขึ้นมาฟันลงไป

คุนไนทั้งสองเล่มสั่นสะเทือน คุนไนที่สร้างขึ้นจากเวทมนตร์จำลองเกิดรอยบุ๋มจางๆ ขึ้นทันที

"เทียบกับของจริงไม่ได้จริงๆ ด้วย ความแข็งแกร่งน่าจะอยู่ที่เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ แต่แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับการต่อสู้แล้ว"

เขายังมีเวทมนตร์เสริมพลังอยู่ ถ้าเสริมพลังเข้าไป มันก็น่าจะคมกว่าคุนไนของจริงเสียอีก

นัตสึเมะไม่ได้ทดสอบอะไรต่อ เขาเพียงยืนรออยู่ที่เดิม

ผ่านไปประมาณสามนาที คุนไนที่เขาสร้างขึ้นก็สั่นสะท้านแล้วสลายกลายเป็นละอองแสงหายไป

นัตสึเมะรู้สึกว่ามันอยู่ได้สั้นไปหน่อย แต่ก็นับว่าใช้ได้

เพราะถ้ามันหายไป เขาก็แค่สร้างขึ้นมาใหม่ได้ทันที

นัตสึเมะรู้สึกว่าโซโรเหมาะกับเวทมนตร์จำลองมาก

เวทมนตร์จำลองสามารถสร้างดาบในตำนานออกมาได้

ในอนาคตถ้าเขาหลอมรวมโซโรในร่างวิชาสองดาบ เขาก็คงจะจำลองดาบชื่อดังอย่าง กานเจี้ยง และ ม่อเยีย ออกมาได้

"โนโนอากิ"

นัตสึเมะเดินไปหาโนโนอากิแล้วถามว่า "พื้นฐานทางการแพทย์ เรียนไปถึงไหนแล้ว?"

"อีกสองเดือนฉันก็น่าจะเรียนจบทั้งหมดแล้วล่ะ"

โนโนอากิใช้เวลาคิดครู่หนึ่งแล้วตอบด้วยความมั่นใจ

เวลาประจวบเหมาะพอดี

นัตสึเมะจ้างจิฮะมาเป็นอาจารย์เป็นเวลาหกเดือน

โนโนอากิเรียนจบในห้าเดือน จึงยังมีเวลาเหลืออีกหนึ่งเดือน

"โนโนอากิ"

นัตสึเมะกล่าวพร้อมรอยยิ้ม "การจะเป็นนินจาแพทย์ นอกจากพื้นฐานทางการแพทย์แล้ว ยังต้องมีความสามารถในการควบคุมจักระที่แม่นยำมากด้วยนะ"

ในเนื้อเรื่องเดิม พรสวรรค์นินจาแพทย์ของซากุระก็แสดงออกผ่านความสามารถในการควบคุมจักระนี่แหละ

ตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดคือการฝึกปีนต้นไม้ เธอคือคนแรกที่ทำสำเร็จ เหนือกว่าซาสึเกะและนารูโตะเสียอีก

"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอต้องแบ่งเวลามาฝึกปีนต้นไม้กับเดินบนน้ำนะ"

นัตสึเมะอธิบาย "สองวิธีนี้ช่วยฝึกการควบคุมจักระได้อย่างมีประสิทธิภาพมาก"

หลักการปีนต้นไม้กับเดินบนน้ำไม่ได้ยากอะไร ในเนื้อเรื่องเดิมก็มีอธิบายไว้ชัดเจน

โนโนอากิพยักหน้าตกลง

สิ่งที่นัตสึเมะพูดต้องเป็นสิ่งที่ถูกต้องแน่นอน เธอแค่ต้องทำตามเท่านั้น

โนโนอากิฝึกปีนต้นไม้กับเดินบนน้ำ ส่วนเขาเรียนวิชาดิน: คาถาล่าศีรษะ ที่เหลือก็แค่เรื่องของเวลา

โรงเรียนนินจาหนึ่งปีแบ่งเป็นสามเทอม เริ่มเดือนมีนาคมและสิ้นสุดในเดือนกุมภาพันธ์ปีหน้า

เทอมแรกคือเดือนมีนาคมถึงกลางเดือนกรกฎาคม มีการสอบประจำเดือนสี่ครั้ง ปิดเทอมฤดูร้อนถึงสิ้นเดือนสิงหาคม และเปิดเทอมใหม่ต้นเดือนกันยายน

เวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว

เดือนมิถุนายนผ่านพ้นไป การสอบปลายภาคในเดือนกรกฎาคมก็มาถึงตามนัด

การสอบทฤษฎีไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ส่วนการสอบปฏิบัติ นอกจากปาอาวุธและสมรรถภาพทางกายแล้ว ก็มีการสอบคาถาสลับร่างเพิ่มเข้ามา

แต่ก็ยังไม่มีการต่อสู้จริง

นัตสึเมะทำตามแผนที่วางไว้ อันดับของเขาขยับจากเจ็ดมาอยู่ที่ห้า

สิ่งที่ก้าวหน้าที่สุดคือสมรรถภาพทางกายของเขา

หลังจากวิ่งติดต่อกันมาสี่เดือน อันดับการทดสอบสมรรถภาพทางกายของเขาก็นิ่งอยู่ที่หนึ่งในห้าแล้ว

อันดับหนึ่งของการสอบปลายภาคยังคงเป็นของนามิคาเสะ มินาโตะ