ตอนที่ 60 (ฟรี)ภารกิจสงคราม

ตอนที่ 60 ภารกิจสงคราม

พอเซียวเฉินตื่นขึ้นมา เขาก็เหลือบไปมองท้องฟ้าที่เริ่มมืดลง จนเขาแทบอยากจะกระโดดตัวลอยด้วยความตื่นเต้น

"ทำไมฟ้ามืดไวจัง"

ตอนแรกกะว่าจะพักสายตาแค่สามชั่วโมงเอง นี่เหมือนจะหลับยาวไปตั้งเจ็ดแปดชั่วโมงเลย

"ชักจะใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยเกินไปหน่อยแล้วนะเรา พี่น้องทุกคนรีบตื่นได้แล้ว มาเริ่มงานกันต่อได้แล้ว"

สมาชิกหน่วยพายุแต่ละคนกำลังหลับสนิทอยู่เลย พอโดนปลุกกะทันหันแบบนี้ แต่ละคนเลยยังมีอาการมึนงงอยู่บ้าง

"หัวหน้าครับ ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ไหนกันเหรอครับ"

"พี่เป้าครับ พี่ช่วยขยับตัวหน่อยได้ไหม พี่ทับแขนผมจนชาไปหมดแล้วครับ"

"ฟางเฉิงหลินจ๊ะ เธอเป็นผู้หญิงนะ ทำไมนอนท่าทางไม่เรียบร้อยแบบนี้ล่ะ"

หลังจากวุ่นวายกันอยู่พักใหญ่ ในที่สุดสมาชิกทุกคนในทีมก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง

ช่วงหลังมานี้ จังหวะชีวิตมันชักจะโหดขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ

แต่ถ้าอยากจะเก่งไวๆ อย่างไรมันก็ต้องทุ่มเทกันให้หนักหน่อยนั่นแหละ

สมาชิกทุกคนในทีมเลเวลแตะ 130 กันหมดแล้ว ส่วนพวกพี่เป้านำหน้าไปไกลกว่าเพื่อนอีกเลเวลสองเลเวลเลย บอสที่มีเลเวลเกือบจะ 130 พวกเขาก็สามารถโกยค่าประสบการณ์มาได้มากแน่นอน

เซียวเฉินทำหน้าที่แค่ปลุกทุกคนให้ตื่น ส่วนเรื่องจัดแจงที่เหลือ เดี๋ยวจ้าวอวี้ชิงจะเป็นคนจัดการต่อเอง

"เอาล่ะทุกคน รีบเช็คของในกระเป๋าด่วนเลยนะ ว่าโพชั่นทุกชนิดมีพอใช้กันไหม"

"ดันเจี้ยนเลเวล 13 มันจะโหดกว่าเดิมมาก ไม่ใช่แค่ศัตรูที่แกร่งขึ้นหรอกนะ แต่แผนที่มันก็จะกว้างขวางกว่าเดิมมากเลยล่ะ

เพราะดันเจี้ยนเลเวล 13 มันคือดันเจี้ยนสำหรับคนสองร้อยคนเชียวนะนั่น

การที่คนแค่ยี่สิบคนอย่างพวกเราจะไปเคลียร์ดันเจี้ยนขนาดนี้ รับรองว่าค่าประสบการณ์กับรายได้รวมมันต้องมหาศาลจนน่าตกใจแน่นอนครับ"

"ทุกครั้งที่เคลียร์ดันเจี้ยนเลเวล 13 สำเร็จ ทุกคนจะได้รับโบนัสสถานะถาวรทุกอย่างบวกสามสิบแต้มเชียวนะนั่น

หนูเองก็เพิ่งเคยมาลุยดันเจี้ยนขนาดนี้ครั้งแรกเหมือนกัน เพราะฉะนั้นก็ทำตามแผนเดิมที่เคยฝึกมาก็พอแล้วค่ะ"

จ้าวอวี้ชิงกำลังสั่งการจัดแจงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ส่วนเซียวเฉินก็มัวแต่เช็คเสบียงของตัวเอง

หลังจากใช้เงินไปกับอุปกรณ์สามชิ้นล่าสุด บวกกับค่าโพชั่นสารพัดชนิด ตอนนี้ในกระเป๋าเขาก็แทบจะไม่เหลือเหรียญทองติดตัวเลย

ในขณะนั้นเอง จู่ๆ เฉินจั้นก็ทักข้อความส่วนตัวมาหาเขา:

"เซียวเฉิน เดือนที่ผ่านมานายนี่ทำผลงานได้ยอดเยี่ยมจริงๆนะ

เคลียร์ดันเจี้ยนไปตั้งหลายแห่ง แถมยังหาแต้มผลงานเข้ากิลด์ได้มหาศาลเลย"

พอได้รับคำชมที่จู่ๆ ก็ลอยมาแบบนี้ เซียวเฉินเลยต้องรีบระวังตัวไว้ก่อนเป็นอันดับแรกทันที:

"ลูกพี่ครับ พี่กะจะมาไม้ไหนกับผมอีกเนี่ย"

"จะมาไม้ไหนได้ล่ะ ก็เห็นนายเหนื่อยมานาน เลยอยากจะมาให้กำลังใจนิดหน่อยไง

ไอ้ที่นายทุ่มเทไป กิลด์รับรู้ได้เสมอแหละนะ พวกเราไม่มีทางลืมพี่น้องที่สร้างคุณประโยชน์ให้กิลด์หรอก"

เซียวเฉินเริ่มสัมผัสได้ถึงความไม่ปกติที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ:

"ลูกพี่ครับ มีอะไรพี่พูดมาตรงๆ ดีกว่าครับ"

"คืองี้นะ ตอนนี้เงินทุนหมุนเวียนในกิลด์มันค่อนข้างจะตึงมือสุดๆ เลย..."

"ผมไม่มีเงินหรอกนะครับพี่"

"แกน่ะฟังข้าพูดให้จบก่อนสิ

ข้ากะจะบอกว่าต่อให้เงินกิลด์จะตึงมือแค่ไหน แต่เราจะปล่อยให้คนขยันสู้ไม่ถอยอย่างนายต้องลำบากไม่ได้เด็ดขาด

เงินส่วนอื่นกิลด์พอจะเจียดมาให้ได้อยู่หรอก แต่รางวัลสำหรับนายเซียวเฉิน ข้าไม่ยอมให้ขาดตกบกพร่องแน่นอน

ข้าเตรียมเงินเหรียญทองไว้ให้นายสามแสนเหรียญล่ะนะ ถึงมันจะไม่มาก แต่นี่คือความจริงใจที่กิลด์มีให้นายนะโว้ย"

พอเซียวเฉินได้ยินประโยคนี้ เขาก็นึกว่าตัวเองหูฝาดไป

"ลูกพี่ครับ พี่พูดจริงเหรอครับ ว่าจะให้เงินผมฟรีๆ น่ะ"

"พูดจาอะไร ข้าเคยใจจืดกับนายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

บอกว่าสามแสนก็คือสามแสน ข้าไม่เบี้ยวหรอก"

จนกระทั่งยอดเงินเหรียญทองโอนเข้าบัญชีจริงๆ นั่นแหละ เซียวเฉินถึงจะยอมเชื่อว่านี่คือเรื่องจริง

"ไม่มีเงื่อนไขแอบแฝง ไม่มีแผนล่อลวง แถมยังโอนเงินไวขนาดนี้ มันช่างไม่สมกับเป็นเฉินจั้นเอาเสียเลยจริงๆ"

เงินสามแสนเหรียญทอง สามารถกว้านซื้อโพชั่นมาตุนไว้ได้มากเลยทีเดียว

การที่จู่ๆ ได้รับเงินก้อนโตแบบนี้ เซียวเฉินก็แอบรู้สึกตื้นตันใจอยู่ไม่น้อย

"ลูกพี่ครับ ที่ผ่านมาผมอาจจะแอบเข้าใจพี่ผิดไปบ้างนิดหน่อยนะครับเนี่ย"

"ไม่เป็นไรหรอก ข้าทำงานเพื่อกิลด์ด้วยความจริงใจอยู่แล้ว ใครจะเข้าใจผิดอย่างไรข้าก็ไม่สนใจ

ยิ่งทำงานมาก คนก็ยิ่งเข้าใจผิดมากเป็นธรรมดา

สัจธรรมข้อนี้ข้าซึ้งแก่ใจดีเลยล่ะ

การต้องทนแบกรับความอัดอั้นให้ได้มากเท่าไหร่ ถึงจะสามารถแบกรับความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ได้มากเท่านั้นล่ะ"

พอลองฟังดูแบบนี้ ทำไมมันดูมีเหตุผลจัง

"ลูกพี่นี่ช่างมีมุมมองที่กว้างขวางจริงๆ เลยนะครับ"

แต่ลึกๆ ในใจเซียวเฉิน เขาก็ยังรู้สึกแปลกๆ อยู่ดี

ใช่แล้ว เขาคิดไม่ออกว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ใครจะไปคิดล่ะ ว่าจะมีคนยอมควักเงินสามแสนเหรียญทองมาแลกกับสร้อยคอที่มีมูลค่าตั้งสามล้านเหรียญทอง

"เซียวเฉิน ระบบภารกิจสงครามเปิดใช้งานเรียบร้อยแล้วนะ หลังจากนี้นายจะได้ส่วนแบ่งรายได้จากการลงดันเจี้ยนเพิ่มขึ้นมากเลย

ขยันทำงานเข้านะ เพราะนายเหลือเวลาในการเติบโตอีกไม่กี่ปีแล้วล่ะ"

"ระบบภารกิจสงครามหรือครับ?

แล้วทำไมพี่ถึงบอกว่าผมเหลือเวลาเติบโตอีกไม่กี่ปีล่ะครับ"

ก็ในเมื่ออีกครึ่งปี โลกมันก็จะเกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แล้วไม่ใช่หรือ

เซียวเฉินรีบเปิดหน้าต่างสถานะของตัวเองดู แล้วเขาก็พบว่าจู่ๆ มันมีหน้าต่างภารกิจเพิ่มขึ้นมาจริงๆ

พอกดเข้าไปดูในหน้าต่างภารกิจ เซียวเฉินก็เห็นรายการภารกิจย่อยโผล่มาเป็นพรวนเลย

"ภารกิจสังหาร, ภารกิจสนับสนุน, ภารกิจรวบรวม, ภารกิจสำรวจแผนที่, ภารกิจฉุกเฉิน"

รวมแล้วมีภารกิจย่อยตั้งสิบกว่ารายการ แต่ที่สว่างพร้อมใช้งานจริงมีแค่ภารกิจสังหารอย่างเดียว

"การทำภารกิจสังหารมอนสเตอร์ที่แท้จริงจากต่างโลก จะได้รับรางวัลเป็นแต้มสงครามครับ"

"แต้มสงครามสามารถนำไปแลกเปลี่ยนไอเทมได้ทุกชนิดเลยล่ะครับ"

เซียวเฉินจัดการเปิดดูร้านค้าแต้มสงครามทันที แล้วเขาก็ต้องตะลึงกับไอเทมล้ำค่ามากมายที่วางเรียงรายจนตาลายไปหมด

"กล่องทรัพยากร, ผลไม้แห่งสถานะ, โอสถประสบการณ์, หินเลื่อนขั้น, อุปกรณ์ระดับตำนาน, อุปกรณ์ผูกจิต, หินความโกลาหล, หินบุกเบิกมิติ"

เซียวเฉินลองเลื่อนดูผ่านๆ ก็เห็นไอเทมที่ไม่รู้จักเพียบเลย

หน้าต่างสำหรับแลกไอเทมมีตั้งหมื่นกว่าหน้า แถมหน้าสุดท้ายยังทิ้งท้ายไว้ด้วยประโยคที่ว่า: ไอเทมแต่ละชนิดจะมีการอัปเดตอย่างต่อเนื่องครับ

"ไอ้นี่มันช่างดีสุดๆ ไปเลย"

ขอแค่มีแต้มสงครามอยู่ในมือ จะแลกเปลี่ยนอะไรก็ได้ตามใจนึกเลยสิทีนี้

แล้วมอนสเตอร์ที่แท้จริงจากต่างโลกจะไปหามาจากไหน ก็ในดันเจี้ยนระดับสูงมันมีอยู่เพียบเลยไงล่ะ

ในวินาทีนั้นเอง แรงฮึดในการลงดันเจี้ยนของเซียวเฉินก็พุ่งขึ้นอย่างมาก

"แต้มสงครามไม่สามารถแลกเปลี่ยนหรือซื้อขายกันได้นะครับ"

"เหรียญทองเป็นสกุลเงินเฉพาะของมิติโลกสีน้ำเงินเท่านั้น แต่แต้มสงครามสามารถใช้ได้ในทุกมิติทั่วทั้งจักรวาลเลยล่ะครับ"

"แต้มสงคราม 1 แต้ม สามารถแลกเปลี่ยนเป็นเหรียญทองได้หนึ่งหมื่นเหรียญทอง แต่เงินเหรียญทองไม่สามารถแลกกลับเป็นแต้มสงครามได้นะครับ"

ระบบแต้มสงครามเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเอง เพราะฉะนั้นแต้มสงครามของผู้มีอาชีพทุกคนในมิติโลกสีน้ำเงินในตอนนี้จึงยังเป็นศูนย์กันหมด

"มีกระดานจัดอันดับแต้มสงครามด้วยหรือเนี่ย"

"หินเสริมพลังก้อนหนึ่งต้องใช้แต้มสงครามตั้ง 1 แต้ม นั่นมันก็เท่ากับเงินตั้งหนึ่งหมื่นเหรียญทองเลยนะ

แพงกว่าในตลาดการค้าตั้งสองเท่าแน่ะ"

บางที อาจจะเป็นเพราะแต้มสงครามหน่วยที่เล็กที่สุดมันคือ 1 ล่ะมั้ง

แต่แต้มสงครามเขามีไว้เพื่อแลกของดีเท่านั้น ของที่หาซื้อได้ในตลาดการค้าก็ควรใช้เหรียญทองซื้อเอาจะดีกว่า

เผลอๆ กว่าจะได้แลกไอเทมสักชิ้น คงต้องใช้เวลาสะสมแต้มตั้งห้าหกปีมั้งนั่น

"แค่หาเงินเหรียญทองมันก็ยากจะแย่อยู่แล้วนะเนี่ย แล้วแต้มสงครามนี่มันจะยากขนาดไหนนะ"

แต่แน่นอน นี่ก็ถือเป็นรายได้เสริมที่เพิ่มขึ้นมาอีกทางหนึ่ง ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องดีที่สุด

พวกพี่เป้าเองก็เริ่มสังเกตเห็นระบบภารกิจนี้เหมือนกัน แต่ละคนนี่ตื่นเต้นจนแทบจะร้องออกมาด้วยความดีใจเลยทีเดียว

"ผลไม้แห่งสถานะระดับอีพิคสามารถทานได้ไม่จำกัดด้วยนะ ถ้าข้ากินเข้าไปสักร้อยล้านเม็ดเนี่ย ข้าจะกลายเป็นผู้ไร้เทียมทานอันดับหนึ่งของโลกหรือเปล่านะ"

"มีโอสถประสบการณ์แบบนี้ด้วย หลังจากนี้การอัปเลเวลคงจะกลายเป็นเรื่องง่ายแล้วล่ะ"

"มีสิ่งที่เรียกว่าอุปกรณ์ผูกจิตด้วยหรือ

ทั้งอาวุธผูกจิต ทั้งหมวกผูกจิต แต่ละอย่างนี่มันโคตรจะดีเลยจริงๆ"

เซียวเฉินถึงกับพูดไม่ออก:

"พวกนายหัดมองโลกในความเป็นจริงหน่อยได้ไหม รอให้มีปัญญาแลกของในหน้าแรกให้ได้ก่อนเถอะค่อยมาโม้"

"ก็แค่แต้มสงคราม 1 แต้มเองนะพี่ หนึ่งหมื่นเหรียญทองเลยหรือ ผมไม่มีปัญญาซื้อจริงๆ"

"เอาล่ะ เลิกพูดได้แล้ว เตรียมตัวเข้าดันเจี้ยนกันเถอะ

ของจะดีแค่ไหน มันก็ต้องอาศัยการเคลียร์ดันเจี้ยนไปทีละแห่ง ถึงจะได้มาทั้งนั้นแหละ"

ดันเจี้ยนเลเวลสิบสาม รอบนี้รับรองว่าผ่านแน่นอน

[ติ๊ง คุณเข้าสู่จุดเชื่อมต่อมิติหมายเลข 56,128 สำเร็จ]

พอเหยียบย่างเข้าสู่โลกในดันเจี้ยน เซียวเฉินก็สัมผัสได้ถึงความหนาวเย็นที่ยะเยือกพุ่งปะทะร่างทันที

สมาชิกหน่วยพายุทุกคนต่างสัมผัสได้เหมือนกัน ว่ามีเสียงแผ่วเบาที่จับใจความไม่ได้ลอยวนเวียนอยู่รอบตัว:

"วิญญาณเอ๋ย... จงกลับมา..."

"วิญญาณเอ๋ย... จงกลับมา..."