ตอนที่ 62 โก่งราคากันดื้อๆ

หลินเทียนตบหลังมือของอวิ๋นเหยาเบาๆ

"เหยาเหยา อย่าพูดแบบนั้นสิ ตอนนี้บริษัทกำลังต้องการเงิน ไม่เห็นต้องแบ่งแยกอะไรกันเลย เอาเป็นว่าเราถือหุ้นกันคนละสี่สิบเปอร์เซ็นต์ ส่วนอีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือยกให้นาน่าก็แล้วกัน"

นาน่าร้องอุทานด้วยความตกใจ

"ทำไมถึงมีส่วนของฉันด้วยล่ะ? ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก ฉันไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง ไม่เอาหรอก ขอแค่ได้อยู่กับพวกพี่ก็พอแล้ว ในใจฉัน พวกพี่ก็คือครอบครัว ฉันไม่ต้องการหุ้นอะไรนั่นหรอก"

อวิ๋นเหยามองสลับไปมาระหว่างทั้งสองคน ก่อนจะหันไปพูดกับหลินเทียน

"พี่หลิน การลงทุนในโรงงานผลิตยาก็เป็นส่วนหนึ่งในแผนของเราเหมือนกัน ตั้งแต่แรก ฉันตั้งใจจะให้พี่เป็นคนถือครองมันไว้ในชื่อของพี่เอง วิธีนี้ คนของตระกูลอวิ๋นจะได้ไม่มีข้ออ้างมาแทรกแซงหรือคานอำนาจฉันได้"

"ถ้าอย่างนั้น รอให้จัดการเรื่องนี้เสร็จเรียบร้อยก่อน เราค่อยมาแบ่งหุ้นตามที่ฉันเพิ่งบอกไปก็แล้วกัน"

หลินเทียนกล่าวสรุป

"พี่หลิน...!"

"เอาล่ะๆ ตอนนี้ยังไม่ต้องคิดเล็กคิดน้อยหรอก ไว้ค่อยคุยกันทีหลังเถอะ"

หลังจากพูดคุยกันอีกพักใหญ่ ทั้งสามคนก็แยกย้ายกลับห้องไปพักผ่อน

---

วันรุ่งขึ้น ทั้งสามคนเดินทางไปที่บริษัทก่อน

จากนั้นหลินเทียนก็ได้รับสายจากหนิงจื้อเย่

"น้องหลิน เรื่องโรงงานผลิตยาที่นายบอกว่าอยากจะเทคโอเวอร์เมื่อวานน่ะ พี่ติดต่อไปแล้วนะ ทางนั้นอยากให้เราเข้าไปคุยรายละเอียดช่วงบ่ายวันนี้ นายเตรียมตัวไว้ให้พร้อมล่ะ"

"ตกลงครับ รบกวนพี่หนิงแล้ว"

"ไม่รบกวนอะไรเลย เดี๋ยวบ่ายนี้พี่แวะไปรับนายที่บริษัทเอง"

"พี่หนิง พี่ช่วยผมมามากพอแล้ว จะให้ผมรบกวนพี่อีกได้ยังไง? เอาเบอร์ติดต่อของเขาให้ผมเถอะครับ บ่ายนี้ผมจะเข้าไปคุยกับเขาเอง"

"ไม่เป็นไร เอาอย่างนี้ดีกว่า เดี๋ยวบ่ายโมงพี่จะล่วงหน้าไปก่อน แล้วจะส่งที่อยู่เข้ามือถือนาย นายก็ขับรถตรงไปที่นั่นได้เลย"

"ตกลงครับ ตกลง ถ้าอย่างนั้นต้องรบกวนพี่หนิงแล้วล่ะ"

เวลาบ่ายโมงตรง หลินเทียนขับรถมุ่งหน้าไปยังที่อยู่ที่หนิงจื้อเย่ส่งมาให้

โรงงานผลิตยาแห่งนี้ตั้งอยู่ในเขตพัฒนาเศรษฐกิจของเมืองหางโจว มองจากภายนอก อาคารโรงงานดูใหญ่โตโอ่อ่าไม่เบา ภายในมีอาคารทั้งหมดสามหลัง ครอบคลุมพื้นที่รวมประมาณ 8,000 ตารางเมตร อาคารหลังแรกคืออาคารบริหาร อาคารหลังที่สองมีขนาดใหญ่ที่สุด ภายในประกอบด้วยโรงปฏิบัติงานสำหรับผลิตยาสองแห่งและโกดังเก็บสินค้า ส่วนอาคารหลังที่สามเป็นโซนบรรจุภัณฑ์และพื้นที่ลอจิสติกส์สำหรับเตรียมจัดส่งสินค้า

หลินเทียนขับรถมาถึงหน้าประตูโรงงาน ก็เห็นหนิงจื้อเย่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว ทันทีที่เห็นอีกฝ่าย เขาก็รีบลงจากรถและเดินเข้าไปหา

"พี่หนิง ลำบากพี่แล้วจริงๆ ทำไมถึงมายืนรอผมที่หน้าประตูแบบนี้ล่ะครับ?"

"ไม่ลำบากเลย พอดีบ่ายนี้พี่ว่างน่ะ เข้าไปคุยข้างในกันเถอะ ผู้อำนวยการเจียงรอพวกเราอยู่แล้ว"

หลินเทียนและหนิงจื้อเย่เดินเข้าไปในสำนักงานของโรงงาน ชายวัยกลางคนอายุราวๆ สี่สิบปีก็รีบลุกขึ้นยืนและเดินตรงเข้ามาหาทันที

"คุณหนิง ขอบคุณมากนะครับที่อุตส่าห์เดินทางมาถึงที่นี่"

จากนั้นเขาก็เหลือบมองหลินเทียน แอบคิดในใจว่าชายหนุ่มดูอายุน้อยเกินไปสักหน่อย แต่ด้วยความเชื่อมั่นในตัวหนิงจื้อเย่ เขาจึงเอ่ยถามออกไป

"ท่านนี้คงจะเป็นคุณหลินใช่ไหมครับ?"

หนิงจื้อเย่ส่งยิ้มให้พลางกล่าวว่า

"ใช่แล้วครับผู้อำนวยการเจียง คุณหลินคือน้องชายที่สนิทที่สุดของผมเอง เขาเป็นคนที่อยากจะเทคโอเวอร์โรงงานผลิตยาของคุณ คุณเสนอราคามาได้เลย เดี๋ยวผมจะเป็นคนจ่ายให้เอง"

หลินเทียนจับมือทักทายกับผู้อำนวยการโรงงานเจียงก่อน จากนั้นจึงหันไปพูดกับหนิงจื้อเย่ด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"พี่หนิง พี่เกรงใจเกินไปแล้ว ผมจะให้พี่มาจ่ายแทนได้ยังไงกัน"

เมื่อได้ยินคำพูดของหนิงจื้อเย่ ผู้อำนวยการเจียงก็รู้สึกเบาใจขึ้นมาก เขาผายมือเชิญทั้งสองคนเข้าไปด้านในและชี้ไปที่โต๊ะน้ำชา

"คุณหนิง คุณหลิน เชิญเข้ามานั่งข้างในก่อนครับ เรามาจิบชาไปคุยไปดีกว่า"

หลังจากทั้งสามคนนั่งลงเรียบร้อย ผู้อำนวยการเจียงก็จัดการชงชาต้อนรับ

"คุณหลิน ในเมื่อคุณเป็นเพื่อนของคุณหนิง ผมก็จะขอพูดตรงๆ ไม่อ้อมค้อมเลยนะครับ ตอนที่คุณเข้ามา คุณก็เห็นโรงงานของผมแล้วใช่ไหม? พื้นที่ทั้งหมดราวๆ 8,000 ตารางเมตร แถมผมยังยินดีโอนอุปกรณ์เครื่องจักรลอตก่อนหน้านี้ให้คุณในราคาพิเศษด้วย เอาเป็นว่า ผมขอเสนอราคาเหมาจ่ายรวมทั้งโรงงานและอุปกรณ์ทั้งหมดที่ 50 ล้าน คุณคิดว่ายังไงครับ?"

หลินเทียนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาสงบนิ่งแล้วเอ่ยขึ้น

"50 ล้านงั้นเหรอ? ผู้อำนวยการเจียง ราคาไม่สูงเกินไปหน่อยหรือครับ? ก่อนจะมาที่นี่ พวกเราได้ทำการศึกษาข้อมูลมาแล้ว เนื่องจากนโยบายสนับสนุนของรัฐบาลที่มีต่อเขตพัฒนาเศรษฐกิจเมืองหางโจว ตามการประเมินของเรา ที่ดินของโรงงานแห่งนี้น่าจะมีมูลค่าไม่ถึง 10 ล้านด้วยซ้ำ"

"นอกจากนี้ยังมีเรื่องการก่อสร้างโรงงาน ผมเห็นว่านอกจากอาคารบริหารซึ่งเป็นอาคารสามชั้นแล้ว โรงงานอื่นๆ ล้วนเป็นอาคารชั้นเดียว และส่วนใหญ่เป็นโครงสร้างเหล็ก ค่าก่อสร้างรวมทั้งสามอาคารน่าจะประมาณ 20 ล้านหยวน ส่วนอุปกรณ์ที่คุณพูดถึงนั้น เราไม่จำเป็นต้องใช้แล้ว ถ้าคุณจะขายเป็นเศษเหล็ก มันคงมีมูลค่าไม่ถึงสองสามล้านหยวนด้วยซ้ำ คุณเจียง ถ้าคุณต้องการขายจริงๆ โปรดบอกราคาที่สมเหตุสมผลด้วยครับ"