ตอนที่ 51: ก้าวแรกของแผนการ

หลินเทียนเพียงแค่อมยิ้มโดยไม่ได้ตอบอะไร เขาโบกมือเรียกคนต่อไปอย่างสบายๆ

คนต่อไปคือหญิงสาววัยยี่สิบต้นๆ จากแผนกธุรการ เธอชี้ไปที่หางตาแล้วพูดว่า

"ผู้อำนวยการหลิน ฉันมีริ้วรอยตีนกาตรงนี้ค่ะ ขอลองทาดูได้ไหมคะ?"

ทาครีมลงไป ผ่านไปไม่กี่นาที ริ้วรอยก็จางหายไปจนหมดสิ้น

"พระเจ้าช่วย!"

หญิงสาวกรีดร้องพร้อมกับยกมือขึ้นปิดหน้า

คนถัดมาเป็นเพื่อนร่วมงานชายจากฝ่ายการตลาด เขาถลกขากางเกงขึ้น

"ผมมีรอยแผลเป็นจากไฟลวกที่น่องครับ เป็นมาตั้งแต่เด็กๆ ยี่สิบปีแล้ว แบบนี้จะได้ผลไหมครับ?"

ทาครีมลงไป ไม่กี่นาทีแผลเป็นก็เริ่มจางลง และหลังจากนั้นอีกพักเดียว มันก็หายวับไป

"เป็นไปได้ยังไงเนี่ย? นี่มันเป็นไปได้ยังไง?!"

เขานั่งยองๆ ลงกับพื้น จ้องมองน่องของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ลูบคลำไปมาพลางพึมพำกับตัวเองราวกับคนสติหลุด

"สุดยอดไปเลย! ถ้าวางขายเมื่อไหร่ ผมจะเป็นคนแรกที่ซื้อเลย!"

.......

อวิ๋นเหยายืนกอดอกอยู่ด้านข้าง รอยยิ้มบางๆ ประดับอยู่บนมุมปาก ทอดสายตามองดูภาพความวุ่นวายทว่าเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาเบื้องหน้า สายตาของเธอกวาดมองฝูงชน ก่อนจะมาหยุดลงที่หลินเทียนซึ่งกำลังตั้งอกตั้งใจทดสอบยาให้กับทุกคน ประกายแสงแห่งความชื่นชมสว่างวาบขึ้นในดวงตาของเธอ

ใครบางคนแอบถ่ายรูปกะจะเอาไปอัปลงโมเมนต์วีแชตแต่ก็ถูกคนข้างๆ ห้ามไว้เสียก่อน

"เดี๋ยวๆๆ ประธานอวิ๋นยังไม่ได้อนุญาตเลยนะว่าเผยแพร่ออกไปข้างนอกได้น่ะ!"

บางคนเริ่มคำนวณตัวเลขในหัว

"พวกคุณคิดว่าถ้าเปิดตัว ผลิตภัณฑ์ของเราน่าจะตั้งราคาไว้ที่เท่าไหร่ดี? ฉันว่าต่อให้ตั้งราคาหลักหมื่นก็ไม่น่าเกลียดเลยนะ!"

ใครบางคนพูดแทรกขึ้นมา

"ราคาหลักหมื่นน่ะสมเหตุสมผลอยู่แล้ว แต่ฉันล่ะอยากจะเห็นส่วนลดพนักงานจังเลย..."

ฝูงชนระเบิดเสียงหัวเราะออกมา มันเป็นเสียงหัวเราะที่เปี่ยมล้นไปด้วยความหวัง

ที่มุมห้อง อวี๋เจียวเจียวยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ขอบตาของเธอยังคงบวมแดง ทว่าเธอกลับยิ้มกว้างราวกับเด็กน้อย เธอก้มมองท่อนแขนที่เรียบเนียน ลูบไล้มันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับกำลังทะนุถนอมสมบัติล้ำค่าที่เคยสูญหายและเพิ่งได้กลับคืนมา

แสงแดดส่องลอดผ่านหน้าต่าง ตกกระทบลงบนท่อนแขนของเธอและใบหน้าของทุกคน

มันเป็นแสงแดดที่อบอุ่นและอ่อนโยน อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งฤดูใบไม้ผลิ

เฉกเช่นเดียวกับบริษัทแห่งนี้ ที่เพิ่งจะผ่านพ้นฤดูหนาวอันยาวนาน และในที่สุดก็กำลังจะได้ต้อนรับฤดูใบไม้ผลิของตัวเองเสียที

---

"เอาล่ะๆ! ทุกคนหยุดก่อนค่ะ"

อวิ๋นเหยาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ทุกคนรีบกลับไปนั่งประจำที่อย่างรวดเร็ว ในเวลานี้ บรรยากาศอันมืดมนทึมเทาได้มลายหายไปจนสิ้น บนใบหน้าของทุกคนมีแต่ความหวังที่เปล่งประกาย

"ก่อนที่จะปิดการประชุม ฉันมีอีกเรื่องหนึ่งที่อยากจะพูดค่ะ"

อวิ๋นเหยากวาดสายตามองทุกคน น้ำเสียงของเธอแปรเปลี่ยนเป็นขึงขัง

"ด้วยความไว้ใจ ฉันจึงได้เปิดเผยข้อมูลและแผนการของครีมลดเลือนฝ้ากระตัวนี้ให้ทุกคนทราบโดยไม่ปิดบัง อย่างไรก็ตาม ฉันต้องการคำรับรองจากทุกคนว่า กระบวนการทั้งหมดนี้จะต้องถูกปิดเป็นความลับขั้นสูงสุดจนกว่าผลิตภัณฑ์จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการ ฉันคิดว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่น่าจะทำได้ใช่ไหมคะ? นี่คือเหตุผลที่ฉันไม่ได้เรียกทุกคนมาประชุมพร้อมกัน พวกคุณคือทีมผู้บริหารของบริษัท คือคนที่ฉันสามารถไว้วางใจได้ พวกคุณสามารถรับประกันได้ไหมว่าจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับอย่างเด็ดขาด?"

"ได้ครับ! ผมรับรอง!"

"ฉันก็รับรองได้ค่ะ!"

"ไม่ต้องห่วงค่ะประธานอวิ๋น พวกเราจะปิดปากเงียบสนิทแน่นอน!"

...

ทุกคนตบหน้าอกรับปากรับคำกันอย่างแข็งขัน สีหน้าของพวกเขาแน่วแน่และจริงจัง

"ตกลงค่ะ! ฉันเชื่อใจทุกคน" อวิ๋นเหยาพยักหน้าเล็กน้อย

"เลิกประชุมได้ค่ะ โจวซินเยว่ เธออยู่ต่อก่อนนะ"

หลังจากที่ทุกคนทยอยเดินออกจากห้องประชุม โจวซินเยว่ก็เดินเข้าไปหาอวิ๋นเหยาและเอ่ยถามเสียงเบา

"ประธานอวิ๋น มีอะไรให้ฉันรับใช้หรือเปล่าคะ?"

อวิ๋นเหยาผายมือเชิญให้เธอนั่งลง น้ำเสียงของเธออ่อนโยนทว่าแฝงไปด้วยความจริงจัง

"เสี่ยวโจว พนักงานในบริษัทของเราลาออกไปเกินครึ่งแล้ว คนที่ยังอยู่คือคนที่ผ่านบททดสอบมาได้ และเธอก็คือคนที่ฉันไว้ใจมากที่สุด"

นัยน์ตาของโจวซินเยว่ใสกระจ่างและแน่วแน่

"ขอบคุณสำหรับความไว้วางใจค่ะประธานอวิ๋น ฉันจะตั้งใจทำงานอย่างสุดความสามารถเพื่อตอบแทนบริษัทในภายภาคหน้าอย่างแน่นอนค่ะ"

อวิ๋นเหยามองเธอและเอื้อมมือไปจับมือของเธออย่างแผ่วเบา

"ซินเยว่ เธอทำงานที่บริษัทมาได้หนึ่งปีแล้ว และฉันก็เห็นความขยันขันแข็งของเธอมาโดยตลอด ตอนนี้ฉันมีงานที่สำคัญมากๆ จะมอบหมายให้เธอทำ"

"ประธานอวิ๋นสั่งมาได้เลยค่ะ ฉันรับรองว่าจะทำงานนี้ให้สำเร็จลุล่วงอย่างแน่นอน!"

"ฉันต้องการให้เธอไปลอบจดทะเบียนบริษัทใหม่ให้ฉันอย่างลับๆ" อวิ๋นเหยาลดเสียงลง แววตาของเธอสงบนิ่ง

"โดยให้อู๋นาน่าผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อเป็นตัวแทนนิติบุคคล เธอไปคุยให้นาน่าช่วยจัดการเรื่องนี้ จากนั้น หาทางให้พนักงานทุกคนเซ็นสัญญาจ้างงานฉบับใหม่ซะ ตอนนี้ให้ใช้ชื่อบริษัทเดิมไปก่อน ส่วนชื่อบริษัทใหม่ให้ใช้ชื่อว่าบริษัทเครื่องสำอางหญิงทรงเสน่ห์ จำกัดซึ่งต่างจากชื่อเดิมสาวทรงเสน่ห์แค่คำเดียวเท่านั้น"

เธอเว้นจังหวะ น้ำเสียงแปรเปลี่ยนเป็นจริงจังยิ่งขึ้น

"ฉันขอมอบหมายหน้าที่พวกนี้ให้เธอจัดการ แต่มีข้อแม้ว่าต้องรักษาความลับนี้ไว้ขั้นสูงสุด เรื่องนี้เดิมพันด้วยความเป็นความตายของบริษัท และฉันก็เชื่อมั่นว่าเธอจะทำมันออกมาได้ดี"

โจวซินเยว่พยักหน้ารับอย่างหนักแน่น แววตาของเธอเด็ดเดี่ยว

"ประธานอวิ๋นวางใจได้เลยค่ะ ฉันรับรองว่าจะจัดการภารกิจนี้ให้สำเร็จ และจะเก็บงำกระบวนการทุกอย่างเป็นความลับขั้นสุด รับรองว่าจะไม่มีใครระแคะระคายได้อย่างแน่นอนค่ะ"

"โอเค ฉันเชื่อเธอ! ลงมือทำได้เลย!"