บทที่ 44 สุนัขรับใช้เผ่าคนตาย

บทที่ 44 สุนัขรับใช้เผ่าคนตาย

[สารานุกรม NPC: ผู้ใหญ่บ้านหวังเต๋อฟา]

ประเภท: มอนสเตอร์ระดับสูง, สายกายภาพ

เลเวล: 10

พลังชีวิต: 4200

พลังโจมตี: 177

พลังป้องกัน: 66/ 52

ความเร็ว: 68

ทักษะ: ฟันสามจังหวะ, แทงต่อเนื่อง;

คำอธิบาย: ผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านมือใหม่ มีฐานะและอำนาจสูงสุดในหมู่บ้าน แต่ฝีมือนั้นกลับธรรมดามาก......

ฝีมือธรรมดาจริงๆ นั่นแหละ

แต่นั่นมันก็แค่ภาพลวงตา เป็นแค่การพรางตัวของหวังเต๋อฟาเท่านั้น!

สำหรับผู้เล่นทั่วไป ก็จะมองเห็นค่าสถานะได้เพียงเท่านี้

แต่หวังหลินมีทักษะระดับเอกลักษณ์อย่าง 'เนตรหยั่งรู้' เขาจึงมองเห็นค่าสถานะที่แท้จริงของหวังเต๋อฟาได้

[สุนัขรับใช้เผ่าคนตาย: หวังเต๋อฟา]

ประเภท: บอสขั้น 1, สายกายภาพ, บอสใหญ่สุดประจำแผนที่

เลเวล: 15

พลังชีวิต: 1,500,000

พลังโจมตี: 1500

พลังป้องกัน: 800/ 700

ความเร็ว: 200

ทักษะ: ฟันสามจังหวะ, แทงต่อเนื่อง, ก้าวย่างเงาพริบตา, เพลงดาบเจ็ดดารา, ฟันผ่าเวหา, เพลงดาบไล่เงา, พลังแห่งบอส;

คำอธิบาย 1: สุนัขรับใช้ของเผ่าคนตาย วางแผนที่จะสังเวยหมู่บ้านมือใหม่ทั้งหมู่บ้านในอีกสามวันข้างหน้า เพื่ออัญเชิญกองทัพคนตายมาสู่โลก และบุกรุกดินแดนสีคราม......

คำอธิบาย 2: บอสใหญ่สุดของหมู่บ้านมือใหม่ หลังจากสังหารแล้วจะดรอปไอเทมระดับเอกลักษณ์ ซึ่งสามารถนำไปซ่อมแซมวงเวทย์เคลื่อนย้ายระยะไกลได้

......

ข้อมูลจากยอดนักดาบพายุไม่ผิดจริงๆ ผู้ใหญ่บ้านหวังเต๋อฟานี่แหละคือบอสใหญ่สุดของหมู่บ้านมือใหม่ แต่ค่าสถานะของมันก็โหดร้ายเกินไปจริงๆ

เลือดตั้งล้านกว่า พลังโจมตีก็ปาไปพันห้า!

พลังป้องกันก็น่าเหลือเชื่อ ความเร็วก็เร็วมาก และที่สำคัญที่สุดคือ ทักษะมันเยอะและอลังการเกินไป!

โดยเฉพาะทักษะก้าวย่างเงาพริบตา ที่สามารถเพิ่มความเร็วเคลื่อนที่ได้เป็นสองเท่าในช่วงสั้นๆ ซึ่งจะทำให้ความเร็วของมันพุ่งไปถึง 400 เลยทีเดียว

"สู้ไม่ได้หรอก แบบนี้สู้ไม่ได้แน่ๆ"

แต่หวังหลินก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร เพราะบอสใหญ่สุดตัวนี้ซ่อนตัวอยู่อย่างมิดชิด ผู้เล่นคนอื่นไม่มีทางหาเจอแน่ ทุกอย่างยังคงอยู่ในกำมือของเขา

เวลาผ่านไป ในระหว่างที่เขากำลังเดินทางไปยังซากโบราณสถานชิงอวิ๋น จู่ๆ แสงสีทองก็สว่างวาบขึ้น ตามมาด้วยเสียงคำรามของสัตว์ร้าย

"มอออ--!!"

ตามมาด้วยเสียงร้องด้วยความตกใจของผู้เล่น: "บอสเกิดแล้ว เป็นวัวป่าสีทอง!"

ผู้เล่นเริ่มพากันมารวมตัวรอบๆ วัวป่าสีทองอย่างรวดเร็ว!

"ไสหัวไป! บอสตัวนี้เป็นของข้า!"

"บ้าชิบ ปาร์ตี้ 'ชิงซาน' (เสื้อเขียว) เหมาวัวป่าสีทองแล้ว ใครไม่อยากตายก็ถอยไป!"

"ปาร์ตี้ชิงซานมันเป็นตัวอะไรวะ? คิดว่าตัวเองเป็นปาร์ตี้ตุ้นซานหรือไง?"

"บ้าชิบ! พวกเราลุยเลย ถล่มปาร์ตี้ชิงซานให้เละ"

......

ในชั่วพริบตา ผู้เล่นรอบๆ วัวป่าสีทองก็เปิดฉากฆ่าฟันกันเอง

เมื่อหวังหลินมาถึง การต่อสู้ก็กำลังดุเดือดเลือดพล่าน

แสงสีขาวกะพริบขึ้นเป็นระยะๆ เป็นสัญญาณว่ามีผู้เล่นตายลง

"ฉันนี่มันคนใจบุญจริงๆ ทนเห็นภาพแบบนี้ไม่ได้หรอก ต้องเข้าไปหยุดพวกนั้นซะหน่อยแล้ว" จากนั้นเขาก็โชว์ ID ของตัวเองออกมา พร้อมกับเลือกฉายาอันหนึ่งขึ้นมาสวมใส่

พูดตามตรง สำหรับเขานี่การเลือกฉายามันเป็นเรื่องที่ลำบากใจจริงๆ

เพราะเขามีฉายาเยอะเกินไป: ผู้เล่นอันดับหนึ่งแห่งหมู่บ้านมือใหม่, ผู้เชี่ยวชาญดันเจี้ยน, ตำนานสีทองเดินได้, สีทองหาตัวจับยาก, หนึ่งต่อร้อย, ผู้สังหารบอสคนแรก, ผู้บุกเบิก รวมทั้งหมดตั้งเจ็ดฉายาแน่ะ

"วิ้ง--!!"

อากาศสั่นสะเทือนเล็กน้อย มีข้อความสองแถวปรากฏขึ้นเหนือหัวของหวังหลิน

แถวแรกเป็นตัวอักษรสีทอง [ผู้เล่นอันดับหนึ่งแห่งหมู่บ้านมือใหม่]

แถวที่สองเป็นตัวอักษรสีขาว [hcjy000852--เลเวล 12] และตามมาด้วยตัวอักษรขนาดเล็กอีกเป็นพรืด: อันดับหนึ่งตารางเลเวล, อันดับหนึ่งตารางบอส, อันดับหนึ่งตารางคนเถื่อน, อันดับหนึ่งตารางกิลด์, อันดับหนึ่งตารางอุปกรณ์

ภาพที่เห็นนี้สร้างความตกตะลึงให้กับผู้เล่นทุกคนในลานประลองทันที

หวังหลินยังไม่ทันได้อ้าปากพูด ผู้เล่นรอบข้างก็หยุดมือลง และพากันก้าวถอยหลังโดยอัตโนมัติ......

"อะไรกันวะเนี่ย เขามาแล้ว!"

"รีบเผ่นเร็ว! ไอ้หมอนี่มันคือของจริง เราสู้ไม่ได้หรอก! มันคือฆาตกรที่ฆ่าผู้เล่นมาเป็นร้อยๆ คนเลยนะเว้ย!"

"บ้าชิบ ดวงซวยชะมัด ดันมาเจอมันที่นี่!"

"เผ่นก่อนล่ะ บอสตัวนี้ฉันไม่เอาแล้ว"

......

ในขณะที่ทุกคนพากันถอดใจ ปาร์ตี้ชิงซานกลับไม่ยอมถอย แต่กลับก้าวเดินมุ่งหน้าเข้าหาหวังหลินแทน

"hcjy000852 บอสตัวนี้พวกเราปาร์ตี้ชิงซานเป็นคนเจอก่อนนะ เห็นแก่หน้ากันหน่อยเถอะ"

"เห็นแก่หน้าไม่ได้หรอก" หวังหลินส่ายหน้าอย่างช้าๆ

เจอก่อนแล้วไงล่ะ? นี่มันโลกของเกมแบบเปิดนะโว้ย บอสในป่าน่ะไม่ใช่ของส่วนตัวของใครอยู่แล้ว มันเป็นเรื่องของปลาใหญ่กินปลาเล็ก ใครเก่งกว่าคนนั้นก็ได้บอสไป

"จะไม่ไว้หน้ากันเลยงั้นเหรอ? ฉันยินดีจ่ายเงินให้นะ เอาไปสองหมื่นหยวนเงินจริงเป็นไง?"

"ฉันไม่ขาดแคลนเงิน" หวังหลินยักคิ้วเล็กน้อย พร้อมกับควักหน้าไม้ประกายแสงผาดโผนออกมา

"บ้าชิบ ให้เกียรติแล้วไม่รับ!" ยังไม่ทันสิ้นเสียง นักเวทในปาร์ตี้ชิงซานก็เปิดฉากจู่โจมทันที

เริ่มด้วยสกิลลูกไฟ

"วูบ--!!"

เปลวไฟพุ่งพวยเข้ามาหาหวังหลิน

หวังหลินเห็นดังนั้นก็แค่นิสัยเบาๆ แต่กลับไม่คิดที่จะหลบ

ความจริงแล้ว ด้วยความเร็วของเขาในตอนนี้ เขาหลบลูกไฟนี้ได้สบายๆ เลยล่ะ

หลบได้ แต่ไม่มีความจำเป็นต้องหลบ

-325

ตัวเลขความเสียหายสีแดงสดเด้งขึ้นบนหัวของหวังหลิน

ต้องยอมรับว่าปาร์ตี้ชิงซานนี้พอจะมีฝีมืออยู่บ้าง นักเวททำดาเมจได้แรงดีจริงๆ

หลอดเลือดของหวังหลินลดลงไป 11%

"บ้าชิบ เลือดมันหนาจังวะ! แต่พลังป้องกันก็งั้นๆ แหละ พวกเราลุยพร้อมกัน ฆ่ามันให้ตายในทีเดียวเลย!" นักเวทปาร์ตี้ชิงซานเริ่มร่ายสกิลต่อไป

คนอื่นๆ ก็เริ่มขยับตัว เตรียมพุ่งเข้าหาหวังหลิน

แต่ในวินาทีนี้ ผลลัพธ์มันถูกกำหนดไว้เรียบร้อยแล้ว

เมื่อเห็น ID ของปาร์ตี้ชิงซานกลายเป็นสีเทา ซึ่งหมายความว่าเขาสามารถตอบโต้ได้อย่างชอบธรรม ร่างของหวังหลินก็หายวับไปจากที่เดิมทันที เขาหลบการโจมตีไปพร้อมๆ กับการเหนี่ยวไกหน้าไม้ประกายแสงผาดโผน

ฟิ้ว, ฟิ้ว......

ลูกศรเหล็กกล้าสองดอกพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว และปักเข้าที่ร่างของสมาชิกปาร์ตี้ชิงซานอย่างแม่นยำ

-758

-766

ดาเมจตัวเลขสูงลิ่วเด้งขึ้นมา หนึ่งดอกตายหนึ่งคน สังหารไปสองคนในพริบตา

จากนั้นเขาก็ระดมยิงต่อ ฟิ้ว, ฟิ้ว, ฟิ้ว......

ไม่ถึงสามวินาที เขาก็จัดการสมาชิกที่เหลือของปาร์ตี้ชิงซานจนหมดเกลี้ยง

ท่วงท่าทุกอย่างลื่นไหลและรวดเร็วมาก ตั้งแต่เริ่มจนจบ ใช้เวลาไปแค่ห้าวินาทีเท่านั้น

จากนั้นหวังหลินก็ไม่รอช้า หันหน้าไม้ไปโจมตีบอสทันที

วัวป่าสีทองที่มีเลือดแค่ 4,000 แต้ม ไม่มีทางทนรับดาเมจกายภาพของเขาได้อยู่แล้ว เลือดของมันลดฮวบลงเรื่อยๆ จนกระทั่งลูกศรดอกสุดท้ายที่ติดคริติคอลพุ่งเข้าเป้า......

-1517 (คริติคอล)

หลอดเลือดของวัวป่าสีทองก็หมดเกลี้ยงในทันที

[ติ๊ด~! สังหาร 'วัวป่าสีทอง' สำเร็จ เลเวลของคุณสูงกว่าวัวป่าสีทอง 5 เลเวล จึงไม่ได้รับค่าประสบการณ์]

[ติ๊ด~! สังหารบอสป่าเลเวล 5 ได้รับค่าชื่อเสียง 5 แต้ม ปัจจุบันมีค่าชื่อเสียง 56 แต้ม]

[ติ๊ด~! สกิล 'ต้นกำเนิดพิษร้าย' ทำงาน ดาเมจเพิ่มขึ้นถาวร +4 ดาเมจปัจจุบัน +16]

[ติ๊ด~! สกิล 'ร่างกายอมตะ' ทำงาน พลังชีวิตเพิ่มขึ้นถาวร +400 พลังชีวิตปัจจุบัน +1600]

"มอออ--!!"

วัวป่าสีทองโหยหวนเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะล้มลงตาย มีลำแสงสองสายพุ่งออกมาจากซากของมัน

ลำแสงสีขาว เป็นสัญลักษณ์ของการเพิ่มความเสียหายของต้นกำเนิดพิษร้าย

ลำแสงสีเขียว เป็นสัญลักษณ์ของการเพิ่มพลังชีวิตของร่างกายอมตะ

หวังหลินเปิดหน้าต่างค่าสถานะดู และเห็นว่าเลือดของเขาพุ่งจาก 3,636 แต้ม ไปอยู่ที่ 4,036 แต้มในพริบตา

สบายตัว!

ในใจของเขารู้สึกอุ่นวาบ: ถึงบอสจะไม่ให้ค่าประสบการณ์ แต่ก็ช่างมันเถอะ ขอแค่เพิ่มดาเมจกับเลือดให้ก็พอแล้ว

จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปเก็บไอเทมดรอป และเก็บลูกศรเหล็กกล้ากลับมา เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จ เขาก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่คิดจะหันกลับมามอง

เหล่าผู้เล่นที่เหลือได้แต่ยืนมองตามแผ่นหลังของหวังหลินด้วยความอึ้ง

"ดาเมจนั่นมัน.... อะไรกันวะ?"

"ไร้เทียมทานไปแล้ว ความเร็วมันหยั่งกับผีแน่ะ"

"บ้าชิบ ไม่สมเหตุสมผลเลยว่ะ นี่มันเปิดโปรชัวร์ๆ"

ผู้เล่นเหล่านั้นต่างก็รู้สึกทั้งตกใจ ทั้งทึ่ง ทั้งสงสัย และอิจฉา......

ในวินาทีนั้น ทุกคนต่างก็มีความรู้สึกที่หลากหลายปะปนกันไปหมด

......

อีกด้านหนึ่ง ภายใต้แสงจันทร์

หวังหลินได้เดินทางมาถึงส่วนลึกของอารามชิงอวิ๋นแล้ว

วิหารโบราณอันยิ่งใหญ่ที่สูงเสียดฟ้า ค่อยๆ ปรากฏขึ้นในสายตาของเขา

วิหารแห่งนี้แหละ คือซากโบราณสถานชิงอวิ๋น!

......