บทที่ 40 ข้อมูลของบอสใหญ่สุด

บทที่ 40 ข้อมูลของบอสใหญ่สุด!

ดวงจันทร์ลอยเด่นขึ้นสู่กลางฟ้า เวลาล่วงเลยมาถึงสองทุ่มครึ่งแล้ว

"วิ้ง--!!"

อัญมณีแห่งความเข้าใจในมือหวังหลินค่อยๆ ปริแตกออก และเปล่งแสงสีม่วงเรืองรองออกมาเป็นสาย

แสงนั้นหมุนวนและกระเพื่อมไหว ก่อนจะพุ่งเข้าสู่ร่างกายของหวังหลินจนหมดสิ้น

ข้อความแจ้งเตือนจากระบบเด้งขึ้นตรงหน้าเขาทันที

[ติ๊ด~! ขอแสดงความยินดี คุณได้ปลดล็อกสเตตัสพิเศษ: ค่าความเข้าใจ!]

[ติ๊ด~! ทุกครั้งที่ค่าความเข้าใจสะสมถึงเกณฑ์ที่กำหนด คุณจะสามารถปลดล็อกช่องสกิลได้เพิ่มอีก 1 ช่อง]

[ติ๊ด~! ในการปลดล็อกช่องสกิลช่องแรก จำเป็นต้องมีค่าความเข้าใจ 5 แต้ม!]

เมื่ออ่านข้อความจบทั้งสามบรรทัด ดวงตาของหวังหลินก็เบิกกว้างเป็นประกาย: ค่าความเข้าใจนี่มันของดีชัดๆ!

โดยเฉพาะสำหรับเขามันยิ่งเป็นของที่ล้ำค่าสุดๆ

สกิลของเขาล้วนสุ่มมาจากหมื่นโลกธาตุ และแต่ละสกิลก็มีคุณภาพสูงลิ่วทั้งนั้น ช่องสกิลจึงมีความสำคัญกับเขามาก เพราะมันช่วยเพิ่มพลังการต่อสู้ได้อย่างมหาศาล

"ขาดค่าความเข้าใจอีกแค่ 4 แต้ม ก็จะได้ช่องสกิลเพิ่มแล้ว!"

"ถ้าอัปเลเวลถึง 15 ก็จะได้ปลดล็อกอีกช่องเหมือนกัน!"

"อนาคตของฉัน....ดูสดใสจังเลยแฮะ!"

หวังหลินคิดในใจอย่างมีความหวัง จากนั้นก็เดินไปที่ร้านตีเหล็กเพื่อส่งเควสต์อีกอัน

[กะโหลกของผีดิบ]

รางวัลของเควสต์นี้มีเพียงค่าประสบการณ์เท่านั้น

เมื่อเขาส่งเควสต์สำเร็จ หลอดประสบการณ์ก็พุ่งพรวดไปที่เลเวล 12 95% ทันที ขาดอีกเพียงนิดเดียวก็จะอัปเลเวลแล้ว

"ฟ้ามืดแล้ว ไม่รู้ว่ายอดนักดาบพายุจะยังอยู่ที่หน้าหลุมศพพี่ชายเขาอยู่หรือเปล่านะ!" แต่ไม่ว่ายังไง เขาก็ต้องลองไปดูสักหน่อย

ถ้าไม่อยู่ก็ไม่เป็นไร ค่อยไปใหม่พรุ่งนี้ก็ได้

ใช้เวลาเดินประมาณห้าหกนาที หวังหลินก็มาถึงตอนเหนือของหมู่บ้าน

"ไม่อยู่จริงๆ ด้วย"

เมื่อเห็นป้ายหลุมศพที่ว่างเปล่า หวังหลินก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

แต่เขาก็ยังตั้งใจจะไปเคาะประตูดูอยู่ดี เผื่อว่ายอดนักดาบพายุจะอยู่ในบ้าน

"ก๊อกๆๆ...."

"ก๊อกๆๆ...."

เขาเคาะติดต่อกันหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ

"มืดค่ำป่านนี้ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ? ถ้าเป็นลูกเป็นหลานฉันนะ ฉันจะตีให้ตายเลย!" หวังหลินบ่นในใจ

ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียง "เอี๊ยด" ดังขึ้น ประตูบ้านถูกเปิดออก

และคนที่เปิดประตูก็คือยอดนักดาบพายุ!

เมื่อเห็นหน้าเขา หวังหลินก็ดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่: "ผู้อาวุโสยอดนักดาบพายุ ท่านพอจะรู้ไหมครับว่าในหมู่บ้านนี้มีมอนสเตอร์เลเวล 15 อยู่ตรงไหนบ้าง?"

"ไม่รู้" ยอดนักดาบพายุตอบสั้นๆ และทำท่าจะปิดประตูใส่หน้า

หวังหลินรีบเอาเท้าไปยันประตูไว้ไม่ให้ปิด: "ผู้อาวุโสยอดนักดาบพายุ ความจริงแล้วพี่ชายของท่านยังไม่ตายนะ ผมรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน!"

"เจ้าว่าไงนะ?" ยอดนักดาบพายุตาเบิกกว้างด้วยความโกรธ สายตาจ้องเขม็งมาที่หวังหลิน

"ผมบอกว่าพี่ชายของท่านยังไม่ตาย!"

"เขาอยู่ที่ไหน?"

"ท่านต้องบอกผมก่อนว่ามอนสเตอร์เลเวล 15 ในหมู่บ้านอยู่ที่ไหน!" หวังหลินพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

"มอนสเตอร์เลเวล 15 งั้นเหรอ?" ยอดนักดาบพายุนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ: "ไม่มีหรอก ในอาณาเขตหมู่บ้านนี้ไม่มีมอนสเตอร์เลเวล 15 เลย สูงสุดก็แค่เลเวล 10 เท่านั้นแหละ"

"เป็นไปไม่ได้! ท่านลองนึกดูดีๆ สิ! มันต้องมีแน่ๆ!" หวังหลินขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ทางเกมออฟฟิเชียลประกาศชัดเจนเลยนะว่า: ทุกหมู่บ้านมือใหม่จะมีบอสใหญ่สุด 1 ตัว ซึ่งก็คือเลเวล 15

"ข้ายืนยันได้เลยว่า ทั่วทั้งหมู่บ้านรวมถึงบริเวณรอบนอก ไม่มีมอนสเตอร์เลเวล 15 อยู่เลย" ยอดนักดาบพายุย้ำคำเดิมอย่างมั่นใจ

หวังหลินถึงกับอึ้งไปเลย

เขาลองนึกย้อนไปถึงคำอธิบายของเกมที่เกี่ยวกับยอดนักดาบพายุ: นักดาบผู้แข็งแกร่ง รู้จักหมู่บ้านมือใหม่ดีเหมือนหลังมือ แต่พูดน้อย และไม่ชอบสุงสิงกับใคร

ในเมื่อรู้จักหมู่บ้านดีเหมือนหลังมือ คำพูดของยอดนักดาบพายุก็ต้องเชื่อถือได้สิ

นอกจากเขาจะโกหก

แต่จากข้อแนะนำของเนตรหยั่งรู้ ประกอบกับเรื่องเบาะแสของพี่ชาย ยอดนักดาบพายุไม่น่าจะโกหกเขาหรอกนะ....

หรือว่าทางเกมออฟฟิเชียลจะโกหก?

ความคิดนี้เพิ่งจะผุดขึ้นมา หวังหลินก็ปัดมันทิ้งไปทันที ทางออฟฟิเชียลไม่มีทางโกหกแน่ๆ

ถ้าไม่มีใครโกหกเลย แล้วเรื่องนี้มันอธิบายยังไงล่ะ?

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ หวังหลินยังคงคิดวนไปวนมา

เขาพยายามวิเคราะห์คำพูดของยอดนักดาบพายุ ข้อมูลที่ทางออฟฟิเชียลให้มา และคำอธิบายจากระบบที่เกี่ยวกับยอดนักดาบพายุ....

ในขณะที่หวังหลินกำลังใช้ความคิด ยอดนักดาบพายุก็ไม่ได้เร่งเร้าอะไร เขาเฝ้ารอมาหลายปีแล้ว จะให้รออีกสักหน่อยจะเป็นไรไป

ผ่านไปเจ็ดแปดนาทีเต็มๆ จู่ๆ หวังหลินก็สะดุ้งสุดตัว เขาคิดถึงความเป็นไปได้บางอย่างขึ้นมาได้

[ทางออฟฟิเชียลประกาศชัดเจน]: ทุกหมู่บ้านมือใหม่จะมีบอสใหญ่สุด 1 ตัว ซึ่งก็คือเลเวล 15

แต่ทางออฟฟิเชียลไม่ได้อธิบายรายละเอียดว่า: บอสใหญ่สุดตัวนี้มันคือตัวอะไรกันแน่!

อาจจะไม่ใช่มอนสเตอร์ แต่เป็น NPC ก็ได้?

เมื่อคิดได้แบบนี้ ความสงสัยในใจของหวังหลินก็กระจ่างแจ้งทันที

ข้อมูลจากออฟฟิเชียลไม่ผิด! ยอดนักดาบพายุก็ไม่ได้โกหก! ที่ผิดคือตัวเขาเองต่างหาก! เขาเผลอคิดไปเองว่าบอสใหญ่สุดต้องเป็นมอนสเตอร์ จนมองข้าม NPC ไปสนิทเลย

"ผู้อาวุโสยอดนักดาบพายุ แล้วในหมู่บ้านนี้ ใครบ้างล่ะที่มีเลเวล 15?"

"ผู้ใหญ่บ้านหวังเต๋อฟา ในหมู่บ้านนี้มีแค่เขาคนเดียวที่มีเลเวล 15 ไม่มีใครอื่นอีกแล้ว แม้แต่มอนสเตอร์ก็ไม่มี" ยอดนักดาบพายุตอบกลับมา

"ผู้ใหญ่บ้านงั้นเหรอ?" หวังหลินขมวดคิ้ว เริ่มวางแผนในใจ

ถ้าเป็นผู้ใหญ่บ้านจริง การจะฆ่าเขาคงไม่ง่ายนักหรอก เพราะในหมู่บ้านนี้มีทหารยามอยู่เต็มไปหมด

ทหารยามทั่วไปยังพอรับมือไหว พวกนี้เป็นแค่ระดับมอนสเตอร์ชั้นยอด เลเวล 10

แต่หัวหน้าทหารยามทั้งแปดคนนี่สิ พวกนี้ระดับเดียวกับบอสเลยนะ!

ฆ่ายากแน่ๆ!

"พักเรื่องนี้ไว้ก่อนดีกว่า เดี๋ยวค่อยไปดูค่าสถานะของหวังเต๋อฟาก่อน แล้วค่อยว่ากันอีกที" หวังหลินคิดในใจ

จากนั้นเขาก็หันไปพูดกับยอดนักดาบพายุ: "ผู้อาวุโสยอดนักดาบพายุ พี่ชายของท่านเดินทางไปยังเส้นทางโบราณแห่งความว่างเปล่าที่เล่าขานกันมานมนาน ท่านลองไปตามหาที่นั่นดูสิ เผื่อจะเจอเบาะแสอะไรบ้าง"

"เส้นทางโบราณแห่งความว่างเปล่างั้นเหรอ?" ดวงตาของยอดนักดาบพายุเป็นประกายขึ้นมา

เขานึกถึงคำพูดที่พี่ชายเคยบอกไว้เมื่อครั้งอดีต: ชาตินี้จะต้องไปลองเสี่ยงโชคที่เส้นทางโบราณแห่งความว่างเปล่าให้ได้สักครั้ง!

ข้อมูลจากเด็กหนุ่มคนนี้น่าจะเป็นความจริง

ยอดนักดาบพายุโบกมือเบาๆ แล้วหยิบดาบไม้เล่มเล็กสีเหลืองออกมา: "พ่อหนุ่ม ดาบไม้เล่มนี้คือดาบคู่กายของข้าตอนเด็ก ข้ามอบให้เจ้าเป็นของขวัญแล้วกัน!"

ยังไม่ทันสิ้นเสียง ร่างของยอดนักดาบพายุก็หายวับไปจากบ้าน

ดาบไม้สีเหลืองค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาอยู่ในมือของหวังหลิน

[ติ๊ด~! ค่าความประทับใจของ NPC 'ยอดนักดาบพายุ' ที่มีต่อคุณเพิ่มขึ้น 100 แต้ม ปัจจุบันอยู่ที่เลเวล 1]

[ติ๊ด~! ขอแสดงความยินดี คุณได้รับของขวัญอำลาจาก 'ยอดนักดาบพายุ': ไอเทมระดับไร้เทียมทานขั้น 1 'ดาบคู่กายวัยเด็กของยอดนักดาบพายุ']

ขั้น 1 งั้นเหรอ? ระดับไร้เทียมทานงั้นเหรอ?

หวังหลินยืนอึ้งไปพักหนึ่ง ในใจแอบบ่นยอดนักดาบพายุยับเยิน: ยอดนักดาบพายุทำบ้าอะไรเนี่ย? ให้ของขวัญทั้งทีดันให้ของกระจอกๆ ทำเอาเขาดีใจเก้อเลย

ก็นึกว่าระดับยอดนักดาบพายุ อย่างน้อยก็ต้องให้ดาบระดับหาตัวจับยากขั้น 3 สิ!

แต่สุดท้ายดันเป็นแค่ขั้น 1 แถมยังเป็นแค่ระดับไร้เทียมทานอีกต่างหาก!

สำหรับหวังหลินในตอนนี้ อุปกรณ์ขั้น 1 มันตามเขาไม่ทันมานานแล้ว อย่างน้อยก็ต้องเป็นอุปกรณ์ขั้น 2 ถึงจะพอเตะตาเขาได้บ้าง

ในขณะที่หวังหลินกำลังจะเอาดาบไม้ไปลงขายบนโรงประมูล หางตาของเขาก็เหลือบไปเห็นค่าสถานะของดาบไม้ รูม่านตาของเขาหดเกร็งทันที

ในขณะเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่แสบแก้วหูก็ดังขึ้นข้างหูของเขา

[ติ๊ด~!]

[คำเตือน: 'ดาบคู่กายวัยเด็กของยอดนักดาบพายุ' ขั้น 1 · ระดับไร้เทียมทาน เป็นอุปกรณ์ที่สุดแสนจะวิเศษ....เป็นอุปกรณ์ที่พิเศษสุดๆ คุณแน่ใจหรือไม่ว่าจะนำไปลงขายบนโรงประมูล?]

......