บทที่ 28 ปาร์ตี้ตุ้นซานยึดครองกระดานหมู่บ้านมือใหม่

บทที่ 28 ปาร์ตี้ตุ้นซานยึดครองกระดานหมู่บ้านมือใหม่

[เมื่อสังหารบอสได้ จะเพิ่มความเสียหายพิษ 4 แต้ม?]

เมื่อได้อ่านคำอธิบายคุณสมบัติข้อนี้ หวังหลินก็เบิกตากว้าง ภายในใจเกิดจินตนาการไปไกล: "ต้นกำเนิดพิษร้ายอัปเกรดเป็น Lv3 การเติบโตของความเสียหายเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าอีกแล้ว! หรือว่าทุกครั้งที่อัปเกรดต้นกำเนิดพิษร้าย การเติบโตของความเสียหายจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเสมอ?"

"อะไรกันวะเนี่ย!"

เมื่อคิดได้เช่นนี้ หวังหลินก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที

อัปเกรดเป็น Lv4 ทุกครั้งที่สังหารบอส จะเพิ่มความเสียหายพิษ 8 แต้ม

อัปเกรดเป็น Lv5 ทุกครั้งที่สังหารบอส จะเพิ่มความเสียหายพิษ 16 แต้ม

Lv6 ก็คือ 32 แต้ม

Lv7 ก็คือ 64 แต้ม....

ถ้าคำนวณตามนี้ ต้นกำเนิดพิษร้ายก็คงจะกลายเป็นทักษะที่ไร้เทียมทานไปเลย

"แล้วร่างกายอมตะล่ะ?"

หวังหลินนึกถึงทักษะระดับเอกลักษณ์อีกอย่างหนึ่งของเขา: การเติบโตของร่างกายอมตะจะเพิ่มเป็นสองเท่าด้วยหรือเปล่านะ?

อาจจะเพิ่ม หรืออาจจะไม่เพิ่มก็ได้

แต่หวังหลินลึกๆ แล้วเชื่อว่า ถ้าร่างกายอมตะอัปเกรดเป็น Lv3 การเติบโตของพลังชีวิตก็จะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเช่นกัน ทุกครั้งที่สังหารบอส น่าจะเพิ่มเลือดได้ 800 แต้ม

เวลาค่อยๆ ผ่านไป หวังหลินยังคงฟาร์มหุ่นเชิดกลไกต่อไป

ในขณะเดียวกัน

ณ หมู่บ้านมือใหม่

ผู้เล่นกลุ่มแรกๆ ได้อัปเลเวลเป็นเลเวล 10 กันหมดแล้ว ยอดฝีมือหลายคนกำลังมุ่งมั่นอัปเกรดทักษะของตัวเองอยู่

"สองวันมานี้ทำไมไม่เห็น hcjy000852 เลยล่ะ?"

"ไม่รู้สิ ฉันก็ไม่เห็นเขาเหมือนกัน"

"ตั้งแต่สองวันก่อน เขาก็ไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย"

"เลเวลของเขาก็ไม่ขยับเลยนะ หยุดอยู่ที่เลเวล 10 มาตลอด"

"เกิดอะไรขึ้นน่ะ? หรือว่าหมดมุกแล้ว?"

ผู้เล่นในหมู่บ้านมือใหม่ต่างพากันพูดคุยไปต่างๆ นานา

ในสุสานแดนตะวันออก ตุ้นซานยกมือขึ้นฟันซากศพตรงหน้าจนขาดกระจุย

พร้อมกับแสงแห่งค่าประสบการณ์ที่หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย แสงสีทองเจิดจ้าก็พุ่งขึ้นจากใต้ฝ่าเท้าของเขา

"วิ้ง——!!"

ตุ้นซานเลเวลอัปแล้ว ตอนนี้เขาเลเวล 11

[ติ๊ด~! ขอแสดงความยินดี คุณได้ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในกระดานเลเวลแล้ว!]

เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนจากระบบ มุมปากของตุ้นซานก็ยกขึ้นอย่างบ้าคลั่ง: "อันดับหนึ่งนี้! ในที่สุดฉันก็แย่งมาได้แล้ว!"

"ฮ่าๆๆ ขอแสดงความยินดีด้วยครับหัวหน้า ขอแสดงความยินดีด้วย!"

"ลูกพี่สุดยอด ทรงพลังและดุดันมาก!"

"ไอ้ hcjy000852 กระจอกๆ ก็แค่ถูกเหยียบจมดิน!"

"ก็แค่เก่งตอนต้นเกมแค่นั้นแหละ พอความได้เปรียบช่วงแรกหมดไป ตอนนี้เขาก็กลายเป็นแค่ผู้เล่นธรรมดาๆ ไปแล้ว"

หลังจากนั้น แสงสีทองเจิดจ้าสายที่สองก็สว่างขึ้น ครอบคลุมร่างของอิ่งชื่อเอาไว้

"วิ้ง——!!"

อิ่งชื่อเองก็เลเวลอัปเป็นเลเวล 11 กลายเป็นอันดับสองในกระดานเลเวล

ตามมาด้วยอันดับสาม อันดับสี่ อันดับห้า....

เพียงเวลาไม่ถึงสองนาที สมาชิกทั้งเจ็ดคนของปาร์ตี้ตุ้นซานก็อัปเลเวลเป็นเลเวล 11 กันถ้วนหน้า ยึดครองอันดับหนึ่งถึงเจ็ดในกระดานเลเวลไปจนหมด

"แค่นี้เองหรอ?" อิ่งชื่อเหยียดยิ้มเยาะที่มุมปาก

"ฮ่าๆ ฉันก็นึกว่าไอ้ hcjy000852 มันจะเก่งสักแค่ไหนเชียว!"

"ในตอนนี้! เขาก็ถูกพวกเราเหยียบย่ำอยู่ใต้ฝ่าเท้าแล้ว!"

"......"

ในขณะที่ทุกคนในปาร์ตี้กำลังดีใจกันอยู่นั้น ตุ้นซานกลับกำลังครุ่นคิดอยู่ในใจ:

บอสใหญ่สุดของหมู่บ้านมือใหม่อยู่ที่ไหนกันนะ?

ทำไมถึงยังหาไม่เจออีก!

จนถึงตอนนี้ ทุกหมู่บ้านมือใหม่ทั่วโลกยังไม่มีใครพบบอสใหญ่สุดเลย หากหมู่บ้านไหนสามารถหาบอสใหญ่สุดเจอและสังหารมันได้เป็นหมู่บ้านแรก จะต้องสร้างชื่อเสียงได้อย่างแน่นอน

และจุดประสงค์ที่เขาเล่นเกมนี้ ก็เพื่อสิ่งนั้นแหละ!

......

ในป่าจันทร์เงิน เฉียงเซิ่ง-จางหลงมีใบหน้ามืดมนราวกับน้ำหมึก: "บ้าชิบหาย! ไอ้ hcjy000852 นั่นก็ช่างมันเถอะ มันเก่งจริงยอมรับ แต่ไอ้พวกหมาหมู่ตุ้นซานนี่มันตัวอะไรวะ? กล้ามาเหยียบหัวฉันเชียวเหรอ?"

"รายงานลูกพี่ ปาร์ตี้ตุ้นซานเป็นปาร์ตี้ผู้เล่นอิสระ มักจะป้วนเปี้ยนอยู่ในวงการเกมออนไลน์มาตลอด ฝีมือไม่ธรรมดาเลยครับ" นักวิเคราะห์กลยุทธ์คนหนึ่งของสมาคมเฉียงเซิ่งกล่าว

"ปาร์ตี้ผู้เล่นอิสระงั้นเหรอ? บ้าชิบ!" เฉียงเซิ่ง-จางหลงถกแขนเสื้อขึ้น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: "ระหว่างที่หาบอสใหญ่สุดของหมู่บ้านมือใหม่ ก็ช่วยหาปาร์ตี้ตุ้นซานนี่ให้ฉันด้วย ฉันจะรับพวกมันเข้ามาอยู่ในสังกัดให้หมด"

"เอาชนะ hcjy000852 ไม่ได้ แล้วยังจะเอาชนะไอ้ปาร์ตี้นี้ไม่ได้อีกเหรอ?"

......

ภูเขาชิงอวิ๋น ลึกเข้าไปในอารามชิงอวิ๋น

ข้อความแจ้งเตือนจากระบบเด้งขึ้นตรงหน้าหวังหลินอย่างต่อเนื่อง

[ติ๊ด~! เสียใจด้วย อันดับในกระดานเลเวลของคุณตกลงมาอยู่ที่สองแล้ว!]

[ติ๊ด~! เสียใจด้วย อันดับในกระดานเลเวลของคุณตกลงมาอยู่ที่สามแล้ว!]

[ติ๊ด~! เสียใจด้วย อันดับในกระดานเลเวลของคุณตกลงมาอยู่ที่สี่แล้ว!]

[......]

เพียงเวลาไม่ถึงสองนาที อันดับของหวังหลินในกระดานเลเวลก็ร่วงลงไปอยู่ที่แปดแล้ว

เมื่อเปิดดูบนกระดานเลเวล ก็พบว่าอันดับหนึ่งถึงเจ็ดล้วนเป็นคนที่เขาคุ้นหน้าคุ้นตาทั้งนั้น

ตุ้นซาน, อิ่งชื่อ, นู่จ้าน, อ้าวฝ่า....

อันดับหนึ่งถึงเจ็ดล้วนเป็นสมาชิกของปาร์ตี้ตุ้นซานทั้งหมด

"หึหึ...."

หวังหลินยิ้มเบาๆ แล้วแอบคิดในใจ: ปาร์ตี้ตุ้นซานแข็งแกร่งอย่างที่คิดจริงๆ สามารถกดดันเฉียงเซิ่ง-จางหลงและพวกพ้องจนอยู่หมัด ตอนนี้เริ่มมีแววว่าจะผูกขาดหมู่บ้านมือใหม่ซะแล้ว

ด้วยความที่เขารู้จักพวกสมาคมเฉียงเซิ่งดี เฉียงเซิ่ง-จางหลงไม่มีทางยอมให้ปาร์ตี้ตุ้นซานผูกขาดกระดานอย่างแน่นอน น่าจะต้องเล่นตุกติกอะไรบางอย่างแน่

"หมู่บ้านมือใหม่กำลังจะวุ่นวายแล้วสิ!"

หวังหลินหัวเราะหึๆ แล้วก็ก้มหน้าก้มตาฟาร์มมอนสเตอร์ต่อไป

เรื่องที่ไม่เกี่ยวกับตัวเองก็ไม่ต้องไปยุ่ง ปล่อยให้เฉียงเซิ่ง-จางหลงกับปาร์ตี้ตุ้นซานกัดกันเอง ก็ดูจะเป็นทางเลือกที่ไม่เลว

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ วันต่อมา หวังหลินก็ยังคงฟาร์มเก็บค่าประสบการณ์อยู่: "อีกไม่นาน ก็จะเก็บค่าประสบการณ์ได้มากพอที่จะอัปเกรดร่างกายอมตะเป็น Lv3 แล้ว ถึงตอนนั้นก็กลับไปส่งเควสต์ แล้วก็ไปหายอดนักดาบพายุ...."

สำหรับซากโบราณสถานภายในอารามชิงอวิ๋นนั้น เขาหามันเจอตั้งนานแล้ว

มันคือวิหารหลังใหญ่แห่งหนึ่ง

เงื่อนไขการเข้าวิหารนั้นง่ายมาก แค่ทำลายประตูวิหารให้ได้ก็พอ

แต่การจะทำลายประตูนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ต้องมีพลังโจมตีมากกว่า 700 แต้ม ถึงจะมีโอกาสทำลายประตูได้

หวังหลินวางแผนไว้แล้วว่า: รอให้ตัวเองเก่งขึ้นกว่านี้ก่อน แล้วค่อยกลับมาลองทำลายประตูวิหาร เพื่อเข้าสู่ซากโบราณสถานชิงอวิ๋น

ในเวลานี้

ภายในหมู่บ้านมือใหม่ มีผู้เล่นถึง 30% ที่เลเวลอัปเป็น 10 และมีอีก 10% ที่เลเวลอัปเป็น 11

อันดับของหวังหลินในกระดานเลเวล หลุดร่วงออกจากสิบอันดับแรกไปตั้งนานแล้ว

กระดานเลเวลจะแสดงชื่อผู้เล่นแค่หนึ่งพันอันดับแรกเท่านั้น และชื่อของหวังหลินก็ไม่อยู่บนกระดานอีกต่อไปแล้ว

เหตุการณ์นี้ ทำให้ผู้เล่นในหมู่บ้านมือใหม่ต่างพากันถอนหายใจด้วยความเสียดาย

"ตกกระป๋องไปซะแล้ว"

"น่าเสียดายจริงๆ! แต่ฉันโชคดีมากเลยนะ ที่ได้เห็นทั้งจุดเริ่มต้นและจุดจบของเขาด้วยตาตัวเอง!"

"ฮ่าๆๆ หมู่บ้านมือใหม่ตอนนี้ เป็นยุคของปาร์ตี้ตุ้นซานแล้ว"

"บ้าชิบ! ปาร์ตี้ตุ้นซานโคตรเก่งเลย! สมาชิกทั้งเจ็ดคน เลเวลพุ่งไปถึง 12 กันหมดแล้ว"

"ปาร์ตี้ตุ้นซานตอนนี้แข็งแกร่งสุดๆ เมื่อครึ่งวันก่อนในการต่อสู้ พวกเขาแค่เจ็ดคน ก็จัดการกับผู้เล่นของสมาคมเฉียงเซิ่งเป็นร้อยคนจนราบคาบเลย!"

......

ในขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น บริเวณใกล้ประตูหมู่บ้านมือใหม่ เฉียงเซิ่ง-จางหลงที่มีใบหน้าเคร่งเครียด ก็ได้ตะโกนบอกฝูงชนที่อยู่ตรงหน้าว่า: "ครึ่งวันก่อนพวกเราแพ้ แต่ตอนนี้พวกเรากลับมาแก้แค้นแล้ว! หนึ่งร้อยคนฆ่าปาร์ตี้ตุ้นซานไม่ได้ งั้นเราก็เอาสองร้อยคน!"

"ตามฉันมา ออกศึก!"

เมื่อสิ้นเสียง เฉียงเซิ่ง-จางหลงก็นำทัพผู้เล่นของสมาคมเฉียงเซิ่งสองร้อยคน มุ่งหน้าออกไปยังนอกเมืองทันที

และในตอนนั้นเอง ภายในสุสานแดนตะวันออก

ปาร์ตี้ตุ้นซานได้รับข่าวจากเพื่อน ใบหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย: "เฉียงเซิ่ง-จางหลงมาอีกแล้ว ครั้งนี้เขาพาคนมาตั้งสองร้อยคนแน่ะ!"

"ฉันขอสาปแช่งแม่ของเฉียงเซิ่ง-จางหลง!" อิ่งชื่อด่ากราดทันทีที่ได้ยิน: "บ้าชิบหาย! เฉียงเซิ่ง-จางหลงนี่มันว่างมากหรือไงวะ?"

"นี่แหละคือสมาคมเฉียงเซิ่ง ฉันเคยได้ยินชื่อเสียงพวกมันมาบ้าง ในชีวิตจริงพวกมันก็ทำตัวแย่ๆ ชอบบังคับรื้อถอนบ้านชาวบ้าน" นู่จ้าน นักรบในปาร์ตี้ตุ้นซานกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ปล่อยให้พวกมันมา สองร้อยคนแล้วไงล่ะ? จะฆ่าให้เกลี้ยงเลยคอยดู!"

"บ้าชิบ! เรื่องเป็นตายช่างมัน ไม่ยอมก็บวกดิวะ!"

พร้อมกับเสียงตะโกนดังกึกก้อง สมาชิกปาร์ตี้ตุ้นซานทุกคนต่างก็มีกำลังใจฮึกเหิม และเฝ้ารอการมาถึงของจางหลง

......