บทที่ 17 หนึ่งต่อร้อย

บทที่ 17 หนึ่งต่อร้อย

บทที่ 17 หนึ่งต่อร้อย! ของสืบทอดประจำตระกูลของท่านเศรษฐีหวัง

"เป้าหมายของนายคือฉันงั้นเหรอ?" จางหลงขมวดคิ้ว แล้วรีบถอยไปอยู่หลังจ้าวหู่

"นายจะเก่งไปถึงไหนวะ? คิดจะฆ่าคนต่อหน้าฉันเนี่ยนะ? เห็นฉันเป็นหัวหลักหัวตอหรือไง?" จ้าวหู่ถลึงตาใส่ พร้อมล็อกเป้าไปที่หวังหลิน

"ไปตายซะ!" หวังหลินยกหน้าไม้ขึ้นยิงทันที พร้อมกับสับขาวิ่งพุ่งเข้าหาจางหลง

การจะจัดการโจรต้องจับหัวหน้าก่อน แค่สังหารจางหลงกับจ้าวหู่ได้ ที่เหลือก็แค่พวกกระจอก!

"ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ!" จ้าวหู่คำรามลั่น แบกโล่ขวางทางและตั้งการ์ดอย่างแน่นหนา

เปรี๊ยะๆๆ....

ประกายสายฟ้ากระโดดไปมา จางหลงคาดการณ์ทิศทางการวิ่งของหวังหลิน แล้วปลดปล่อยสกิลอสนีบาตฟาดฟันออกไป

หวังหลินไม่แม้แต่จะหลบ เขาพุ่งตัวสวนสายฟ้าเข้าไปตรงๆ

-36

ดาเมจสีแดงสดเด้งขึ้นมา เลือดของหวังหลินลดลงไปแค่ 4%

"อะไรนะ?" จางหลงตกตะลึงจนตาค้าง

เมื่อแค่สองชั่วโมงก่อน สกิลอสนีบาตฟาดฟันหนึ่งครั้งยังทำดาเมจได้ถึง 100+ แต้มเลย แต่ตอนนี้กลับทำได้แค่ 30+ นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นวะเนี่ย?

"ฮ่าๆ สะใจโว้ย!" หวังหลินหัวเราะร่า พร้อมกระหน่ำยิงหน้าไม้อย่างต่อเนื่อง

ความรู้สึกนี้มันสุดยอดไปเลย

เหมือนกับที่บรรยายไว้ในหนังสือเลยล่ะ ความรู้สึกของการเป็นวีรบุรุษที่ยืนหยัดสู้กับคนนับร้อยได้เพียงลำพัง!

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว....

ลูกศรพุ่งแหวกอากาศออกไปอย่างแม่นยำเข้าเป้าจ้าวหู่ ต้นกำเนิดพิษร้ายสะสมเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

สร้างความเสียหายจริงชั้นละ 5 แต้ม ต่อให้จ้าวหู่จะมีเลือดสูงถึงสองพัน ก็ทนรับไปได้ไม่กี่ชั้นหรอก หลอดเลือดลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว

"บ้าชิบหาย แกเปิดโปรใช่ไหม?" จ้าวหู่คำรามเสียงต่ำอย่างไม่อยากจะเชื่อ

"พ่องแกสิ!"

หวังหลินเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเพื่อหลบการโจมตีจากระยะไกล แล้วอาศัยต้นไม้ใหญ่เป็นที่กำบัง พลางระดมยิงใส่จ้าวหู่อย่างต่อเนื่อง

ใช้เวลาไม่นานนัก เขาก็จัดการสังหารจ้าวหู่ลงได้

ส่วนจางหลงที่เหลืออยู่นั้น ไม่น่ากังวลเลยสักนิด

หวังหลินดื่มยาฟื้นฟูเลือดขวดใหญ่ แล้ววิ่งฝ่าสกิลอสนีบาตฟาดฟันของจางหลงเข้าไป เอาหน้าไม้ราชาซากศพยัดปากเขาตรงๆ: "แน่จริงก็ปล่อยมาอีกสิ ฉันรอแกอยู่นี่ไง!"

ฟิ้ว ฟิ้ว ยิงไปสองดอก จัดการสังหารจางหลงได้สำเร็จ

จากนั้นหวังหลินก็หันกลับมาอย่างรวดเร็ว เริ่มสังหารผู้เล่นที่เหลือที่อยู่ด้านหลัง

[ติ๊ด~! สังหารผู้เล่น 1 คนด้วยเจตนาร้าย ค่าความชั่วร้าย +100]

[......]

เวลาค่อยๆ ผ่านไป ภายในป่าจันทร์เงินกลับมาสงบเงียบอีกครั้ง

ID ของหวังหลินแดงฉานจนเกือบจะกลายเป็นสีดำ

[ติ๊ด~!]

[ปัจจุบันค่าความชั่วร้าย 6,700 แต้ม บทลงโทษเมื่อตายเพิ่มขึ้นเป็น 67 เท่า]

บทลงโทษของสถานะหัวแดงนั้นน่ากลัวมาก ถ้าตายแค่ครั้งเดียว อุปกรณ์ทั้งตัวคงจะดรอปเกือบหมดแน่ๆ

"ต้องรีบไปล้างค่าหัวแดงให้เร็วที่สุด"

ในตอนนั้นเอง ป้ายประกาศสีทองก็สว่างวาบขึ้นมา

[ติ๊ด!]

[ประกาศหมู่บ้านมือใหม่]:

ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น hcjy000852 ที่สังหารผู้เล่นรวมครบ 100 คน ปลดล็อก [กระดานคนเถื่อน]

ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น hcjy000852 ที่ได้รับรางวัลจากประกาศ: ฉายา [หนึ่งต่อร้อย]

...... x 10

ป้ายประกาศสีทองส่องแสงเจิดจ้าต่อเนื่อง ปลุกผู้เล่นทุกคนให้ตื่นจากความง่วงเหงาหาวนอน

ตัวประกอบ 123: "อะไรกันวะเนี่ย ได้ขึ้นประกาศอีกแล้ว!"

เทพเจ้าแห่งความตกตะลึง: "เทพคนนี้โหดจริงๆ ได้ขึ้นประกาศติดกันถึงสามครั้งเลย!"

ไม่กินผักชี: "พี่ชาย hcjy000852 ขา มาเล่นกันเถอะ ผู้หญิงตัวคนเดียวอยู่ในไห่เฉิง รู้สึกไม่ปลอดภัยเลย ต้องการพี่ชายมาช่วยปกป้องจัง"

เสี่ยขายวัสดุก่อสร้าง: "?????"

......

ช่องแชทของหมู่บ้านมือใหม่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย ข้อความเด้งขึ้นอย่างรวดเร็วท่ามกลางความมืดมิดของยามค่ำคืน

ในป่าจันทร์เงิน หวังหลินไม่ได้รับรู้ถึงการสนทนาเหล่านั้นเลย

ในตอนนี้ เขากำลังตรวจสอบรายชื่อฉายาอยู่

[ผู้บุกเบิก] (ฉายา)

[ผู้สังหารบอสคนแรก] (ฉายา)

[หนึ่งต่อร้อย] (ฉายา)

เขากดเข้าไปดูฉายาที่สามทันที หน้าต่างกึ่งโปร่งใสก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า

[หนึ่งต่อร้อย] (ฉายา)

ประเภท: จำกัดเฉพาะหมู่บ้านมือใหม่

คุณสมบัติ: ความเร็วโจมตี +1%, ความเร็วเคลื่อนที่ +1%;

วิธีการได้รับ: ในหมู่บ้านมือใหม่ สังหารผู้เล่นรวมครบ 100 คนเป็นคนแรก

......

ก็โอเคอยู่

คุณสมบัติถือว่ากลางๆ ตัวเลขยังคงอยู่ที่ 1%;

เพียงแต่ครั้งนี้ มันเพิ่มเรื่องความเร็ว

และสำหรับหวังหลินแล้ว ค่าสถานะที่เขาต้องการมากที่สุดก็คือความเร็วนี่แหละ

ความเร็วโจมตี: 1.04→ 1.05;

ความเร็วเคลื่อนที่: 70→ 70.7;

การเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย ก็ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย

จากนั้น เขาก็เก็บไอเทมดรอปจากพวกผู้เล่นสมาคมเฉียงเซิ่งไปพลาง เปิดรายชื่อเพื่อนเพื่อหาพัสดีไปพลาง

hcjy000852: "ผมได้ขึ้นประกาศแล้วครับ" แนบภาพถ่ายหน้าจอของประกาศ

ถึงแม้จะเป็นช่วงดึกมากแล้ว แต่พัสดีก็ยังออนไลน์อยู่ เธอตอบกลับทันทีที่ได้รับข้อความ

hcjy000000: "เก่งมาก! นายคือหนึ่งในสองคนที่แข็งแกร่งที่สุดในเรือนจำไห่เฉิง!"

เมื่อเห็นข้อความนี้ หวังหลินก็รู้สึกแปลกใจมาก หนึ่งในสองคนที่แข็งแกร่งที่สุดงั้นเหรอ? แล้วอีกคนเป็นใครกัน?

แต่เขาก็แค่สงสัยเท่านั้น ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

คนอื่นจะเก่งหรือไม่เก่ง ก็ไม่เกี่ยวกับเขา

ในตอนนั้น ข้อความของพัสดีก็เด้งขึ้นมาอีก

hcjy000000: "ฉันจะรายงานผลงานของนายตามความเป็นจริง พรุ่งนี้เช้าจะมีการประกาศลดโทษให้นายเหลือจำคุก 18 ปี"

hcjy000000: "พยายามเข้านะ รีบแข็งแกร่งขึ้นล่ะ!"

......

แข็งแกร่งขึ้นงั้นเหรอ? หวังหลินยิ้มออกมาเล็กน้อย เขาจะทำแน่นอน

เขายังต้องออกจากคุก เพื่อแก้แค้นให้พ่อของเขาให้ได้!

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็เก็บไอเทมดรอปจากพวกผู้เล่นสมาคมเฉียงเซิ่งจนครบ ส่วนใหญ่เป็นของขยะ มีเพียงอุปกรณ์ระดับหายากสองชิ้น และอุปกรณ์ระดับล้ำค่าหนึ่งชิ้นเท่านั้น

เขานำทั้งหมดไปลงประมูลขาย รวมแล้วขายได้อีก 240,000 หยวน

ยอดเงินคงเหลือในบัญชีตัวละคร: 2,270,000 เงินจริง

มุมปากของหวังหลินไม่เคยหุบลงเลย ในโลกของ "เจ็ดพิภพ" เมื่อมีความแข็งแกร่งมากพอ การหาเงินก็เหมือนกับการเดินเก็บเงินนั่นแหละ

แค่สังหารบอสตัวเดียว ก็ได้เงิน 200,000 กว่าหยวน

แค่สู้กันขำๆ ก็ได้มาอีก 200,000 กว่าหยวน

[ติ๊ด~! สังหารมอนสเตอร์ป่าเลเวล 10 ล้างค่าความชั่วร้าย 10 แต้ม!]

[......]

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ หวังหลินยังคงฟาร์มมอนสเตอร์ต่อไป

ภายในหมู่บ้านมือใหม่ ณ ด้านนอกจุดเกิด

จางหลงและจ้าวหู่มองหน้ากันตาปริบๆ

"ลูกพี่ ดูเหมือนคราวนี้พวกเราจะไปเล่นกับตอเข้าซะแล้วนะครับ"

"ตอเหรอ? นี่มันเหล็กไทเทเนียมชัดๆ! ฉันโลดแล่นอยู่ในวงการเกมออนไลน์มาเป็นสิบปี เพิ่งเคยเจอผู้เล่นอิสระแบบนี้เป็นครั้งแรก โหดจนไม่เหมือนมนุษย์เลย!" จางหลงกัดฟันกรอดด้วยความแค้น

จ้าวหู่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แล้วพูดว่า "ลูกพี่ แล้วจะเอาไงต่อดีครับ? จะยังตามล่ามันอยู่ไหม?"

"ล่าพ่องดิ! ไม่ล่าแล้ว!" จางหลงตบบ่าจ้าวหู่เบาๆ "มันโหดเกินไป พวกเราสู้ไม่ไหวหรอก เตรียมตัวไปขอโทษเขาเถอะ"

"ลูกพี่ ผมไม่ยอมครับ!"

"ไม่ยอมแกก็ต้องทน! ฉันเข้ามาใน 'เจ็ดพิภพ' เพื่อหาเงิน ไม่ใช่เข้ามาโดนซ้อม" จางหลงโบกมือ และไม่พูดอะไรต่ออีก

......

ในป่าจันทร์เงิน

ค่าหัวแดงหายไปนานแล้ว ท้องฟ้าเริ่มสว่างรำไร หวังหลินตรวจสอบหลอดค่าประสบการณ์

เลเวล 5 (280,000/20,000)

เขาตรวจสอบกระเป๋าต่อ พบกะโหลกหมาป่ายักษ์ 1,400 หัว

กะโหลกหนึ่งหัวให้ค่าประสบการณ์ 100 แต้ม รวมทั้งหมดคือ 140,000 แต้มประสบการณ์

"กลับไปส่งเควสต์เสร็จ ก็น่าจะได้เวลากินมื้อเช้าพอดี" หวังหลินรู้สึกตั้งตารอ

พัสดีบอกว่าคำตัดสินจะลงมาในตอนเช้า ซึ่งก็น่าจะเป็นตอนกินมื้อเช้านี่แหละ

อีกอย่าง ท้องของเขาก็เริ่มร้องประท้วงแล้วเหมือนกัน

อดหลับอดนอนฟาร์มมาทั้งคืน หิวจนจะแย่อยู่แล้ว

หลังจากนั้นไม่นาน หวังหลินก็กลับมาถึงหมู่บ้านมือใหม่ เขาไปที่ร้านตีเหล็กเพื่อส่งเควสต์ 'กะโหลกหมาป่ายักษ์'

[ติ๊ด~!]

[ขอแสดงความยินดี คุณส่งมอบกะโหลกหมาป่ายักษ์จันทร์เงิน 1,400 หัว ได้รับค่าประสบการณ์ 140,000 แต้ม]

"วิ้ง!!"

ค่าประสบการณ์จำนวนมหาศาลไหลบ่าเข้ามา หลอดประสบการณ์พุ่งทะลุหลัก 400,000 แต้ม

ปัจจุบันมีประสบการณ์ 420,000 แต้ม!

"สะใจโว้ย!"

หลังจากอุทานออกมาเบาๆ หวังหลินก็เดินจากไปเพื่อไปหาท่านเศรษฐีหวัง

[ติ๊ด~!]

[ขอแสดงความยินดี คุณส่งมอบหญ้าแสงเงิน 1 ต้น ได้รับรางวัล 'ของสืบทอดประจำตระกูลของท่านเศรษฐีหวัง']

พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบ ท่านเศรษฐีหวังก็หยิบคริสตัลก้อนหนึ่งออกมา

คริสตัลมีขนาดประมาณฝ่ามือ เป็นสีดำสนิททั้งก้อน แต่มีแสงสีขาวจางๆ ล้อมรอบอยู่

สีดำสนิทและแสงสีขาวตัดกันจนเกิดเป็นภาพที่แปลกประหลาดและน่าหลงใหล

......

จบบทที่ บทที่ 17 หนึ่งต่อร้อย