บทที่ 570: เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น (ฟรี)

อย่างไรก็ตาม หลังจากได้รับบาดเจ็บสาหัส แม่ของคามิยะ อากะริก็ไม่อาจตื่นขึ้นมาได้อีกและได้บอกลาโลกใบนี้ไป

คามิยะ อากะริร้องไห้แทบขาดใจ เธอเพิ่งจะได้กลับมาพบหน้าแม่อีกครั้ง แต่ทุกอย่างกลับต้องจบลงเช่นนี้

ในตอนจบของเกม คามิยะ อากะริไม่ได้กลายร่างเป็นมังกร แต่เธอได้เดินทางกลับบ้านเกิดพร้อมกับจื้อเหริน

แม้จะถูกชาวบ้านเยาะเย้ยถากถาง แต่เธอก็ได้เรียนรู้สิ่งสำคัญอย่างหนึ่ง: ความปรารถนาที่จะพึ่งพาผู้อื่นให้กลายเป็นมังกร ก็เหมือนกับการพึ่งพาเพียงสองมือของตัวเอง

ดังนั้น คามิยะ อากะริและจื้อเหรินจึงเริ่มปลูกต้นไม้ในบ้านเกิดด้วยกัน ตราบใดที่ต้นไม้เหล่านี้เติบโตกลายเป็นป่า ในที่สุดก็จะมีน้ำอันอุดมสมบูรณ์

ฤดูใบไม้ผลิปีต่อมา ในดินแดนรกร้างแห่งนี้ ต้นกล้าเล็กๆ ก็ได้ผลิใบและแตกกิ่งก้านสีเขียวขจี เปล่งประกายแห่งชีวิตชีวาครั้งใหม่

แม้ชาวบ้านจะยังคงมองว่าคามิยะ อากะริเป็นลูกสาวของสัตว์ประหลาด แต่นั่นก็ไม่ได้ขัดขวางรอยยิ้มแห่งความสุขที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเขา

มีชาวบ้านเข้าร่วมด้วยมากขึ้นเรื่อยๆ

เกมทั้งหมดจบลงเพียงเท่านี้

【จบบริบูรณ์】

【โปรดิวเซอร์: มิยาซากิ ฮิเดทากะ】

【เขียนบท: เก็น อุโรบุจิ】

【ดนตรีประกอบ: โยโกะ ชิโมมูระ】

โบเก้ละมือออกจากคีย์บอร์ด จ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างเหม่อลอยด้วยความรู้สึกสูญเสีย และเนิ่นนานกว่าที่เขาจะได้สติกลับมา

จะพูดยังไงดีล่ะ นี่คือการเดินทางของมังกรในเกม แต่โบเก้กลับรู้สึกเหมือนได้ใช้ชีวิตจนครบถ้วนสมบูรณ์แล้ว

ไม่ว่าจะเป็นความลุ่มหลงในตัณหาของแต่ละคนในเกม หรือความเชื่อของตัวละครแต่ละตัว ผลลัพธ์สุดท้ายดูช่างมืดมน แต่มันก็มอบความหวังอันไร้ขอบเขตให้กับผู้คน

การเดินทางของมังกร ในท้ายที่สุด ก็ยังคงไม่สามารถเป็นจริงได้

หากมันเป็นจริงได้ บางทีการที่คามิยะ อากะริกลายร่างเป็นมังกรน้ำอย่างที่เธอหวังไว้ อาจจะเป็นความตั้งใจเดิมตั้งแต่แรกหรือเปล่านะ?

ในกระบวนการนี้ มีหลายสิ่งที่หลุดเหนือการควบคุมและถูกเปลี่ยนแปลงไป

อย่างไรก็ตาม จากผลลัพธ์สุดท้าย แม้จะไม่มีมังกรน้ำ แต่มันก็ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องเลวร้ายไปเสียทั้งหมด

อย่างน้อยในระหว่างการเดินทางของมังกร คามิยะ อากะริก็ตระหนักถึงสิ่งที่สำคัญที่สุดได้อย่างแท้จริง—

โลกใบนี้ไม่ต้องการมังกรหรอก

ปัญหาของพวกเขาสามารถแก้ไขได้ด้วยน้ำมือมนุษย์ และทุกอย่างจะเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังมากยิ่งขึ้น การสืบทอดผ่านการปลูกต้นไม้และปกป้องผืนป่า ย่อมยั่งยืนและทรงพลังกว่าการตามหาหรือการสร้างมังกรขึ้นมาเสียอีก

นี่คือพลังที่ถือกำเนิดมาจากตัวมนุษย์เอง

แม้จะรู้สึกหดหู่อยู่บ้าง แต่โบเก้ก็เข้าใจเจตนาของเฒ่าสวีและรู้สึกขอบคุณสำหรับตอนจบนี้เช่นกัน

เทพนิยายที่แฝงไปด้วยสีสันอันหม่นหมองของเฒ่าสวี ตำนานแห่งโลกตะวันออก และบทสรุปสุดท้ายก็น่าชื่นชมไม่แพ้กัน

ความพยายามของมนุษย์สามารถเอาชนะธรรมชาติได้ นี่คือสิ่งที่ผลงานชิ้นนี้ต้องการจะสื่อใช่ไหมนะ?

อย่างไรก็ตาม สิ่งเดียวที่ทำให้โบเก้รู้สึกเสียดายก็คือ—

ในท้ายที่สุด แม่ของคามิยะ อากะริก็ไม่สามารถกลับบ้านพร้อมกับเธอแบบมีชีวิตอยู่ได้

ความปรารถนาอันสูงสุดในชีวิตของเธอก็คงจะเป็นการได้กลับไปที่หมู่บ้าน ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับลูกสาว และใช้ชีวิตแบบคนปกติทั่วไปสินะ?

เขาไม่คาดคิดเลยว่าข้อความสุดท้ายของเฒ่าสวีจะเป็นเรื่องความผูกพันระหว่างแม่ลูก แม้ว่านี่จะไม่ใช่แนวถนัดของเฒ่าสวี แต่โบเก้ก็ยังคงรู้สึกซาบซึ้งใจ

การเดินทางของมังกรนำเสนอกราฟิกเกมคุณภาพสูงและระบบเกมเพลย์ที่ยอดเยี่ยม ผสมผสานกับการแสดงออกถึงความรักในครอบครัวที่แปลกใหม่ของเฒ่าสวีในครั้งนี้ ซึ่งทั้งหมดนี้ได้นำองค์ประกอบใหม่ๆ มากมายมาสู่ผู้เล่น

ผู้คนมากมายในเกมต่างก็ต้องทึ่งเมื่อได้เห็นมังกรฟ้าบนภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ

"กราฟิกของการเดินทางของมังกรนั้นสวยงามมากจริงๆ ฉากเปิดเรื่องที่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยทรายสีเหลืองทองให้ความรู้สึกเหมือนกำลังดูหนังแอนิเมชัน และฉากที่เปลี่ยนไปมาระหว่างการเดินทางก็ชวนให้หลงใหลไปเสียหมด

โดยเฉพาะตอนที่ฉันเห็นดอกซากุระบานสะพรั่งเต็มภูเขานอกเมืองสโนว์เชอร์รี ฉันรู้สึกเหมือนหัวใจละลายเลยล่ะ

สวยงามมากๆ

แต่สิ่งที่ทำให้ฉันตกใจมากที่สุดก็คือตอนที่ฉันกำลังตามหามังกรบนภูเขาหิมะ แล้วจู่ๆ สิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ก็โผล่ขึ้นมาจากด้านข้าง ค่อยๆ บินทะยานขึ้นไปในหมู่เมฆ จุดที่สำคัญที่สุดก็คือคุณจะมองเห็นแค่เกล็ดที่ส่องประกายของมันเท่านั้น ความรู้สึกตกตะลึงในตอนนั้นมันหาอะไรมาเทียบไม่ได้เลยจริงๆ

ฉันเกือบจะช็อกตายเพราะโรคกลัวสิ่งของขนาดใหญ่กำเริบซะแล้ว"

"ฉันก็เหมือนกัน ตอนที่เห็นมังกรฟ้า จื้อเหริน เป็นครั้งแรก ว้าว มันทำให้ฉันสะดุ้งโหยงเลยล่ะ ฉันต้องเอนหลังพิงเก้าอี้ตอนดูฉากนั้นเลยนะ

กลัวว่าวินาทีต่อไปมันจะกลืนฉันเข้าไปทั้งตัว

น่าสะพรึงกลัวจริงๆ และก็สวยงามอลังการมากด้วย

ความยิ่งใหญ่อลังการของฉากในเกมของแดนดิไลออนนั้นอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้เลยจริงๆ มันระดับโลกชัดๆ"

"พวกนายเคยคิดไหมว่าจริงๆ แล้วนี่คือเทคนิคทางจิตวิทยาที่แดนดิไลออนใช้ในการออกแบบ? แม้ว่าคุณจะรู้ตัวว่าต้องเจอมังกรในการเดินทางไปภูเขาหิมะครั้งนี้

แต่ข้อมูลก่อนหน้านี้ทั้งหมดบอกอะไรเราล่ะ?

ต้องไปให้ถึงทะเลสาบน้ำแข็งบนยอดเขา

ดังนั้นความคาดหวังทั้งหมดของเราก็คือจะได้เจอมังกรในทะเลสาบน้ำแข็ง ซึ่งโดยพื้นฐานแล้ว มันเป็นการสร้างภาพจำเอาไว้แล้ว

ตามธรรมเนียมของเกมหลายๆ เกมก่อนหน้านี้ บอสก็ควรจะดูเป็นบอส บินวนเวียนอยู่ในอาณาเขตของตัวเอง รอให้ผู้เล่นไปหา

แต่คราวนี้ การเดินทางของมังกรใช้ประโยชน์จากความลำเอียงทางปัญญาของเรานี้ ก่อนที่คุณจะไปถึงทะเลสาบน้ำแข็ง มังกรตัวใหญ่ก็โผล่พรวดขึ้นมาจากด้านข้าง

มันเหนือความคาดหมายของผู้คนไปมากเลยไม่ใช่เหรอ ทำลายกรอบความคิดแบบเดิมๆ และสร้างผลลัพธ์ที่น่าทึ่งได้อย่างยอดเยี่ยม

เอาจริงๆ นะ ฉันชอบฉากอลังการแบบนี้มากๆ และมันก็มีความสมจริงที่ไม่เหมือนใครด้วย

คุณจะรู้สึกได้เลยว่าไม่ว่าจะเป็นบอสหรือมอนสเตอร์ในเกม พวกมันล้วนมีวิถีการเคลื่อนไหวเป็นของตัวเอง และไม่จำเป็นต้องทำตามความคิดของคุณเสมอไป

ฉันหวังว่าแดนดิไลออนจะสร้างเกมแบบนี้ออกมาอีกเยอะๆ ในอนาคต เกมที่สามารถก้าวข้ามความคาดหวังของเราได้ ฉันชอบมันมากๆ เลยล่ะ"

"วิธีการชี้นำกระบวนการคิดของคุณผ่านสภาพแวดล้อมและการปูเรื่อง แล้วจู่ๆ ก็ทำลายมันทิ้ง นี่มันเข้ากับสไตล์ของมิยาซากิ ฮิเดทากะสุดๆ ไปเลย พวกนายไม่รู้หรอกว่าฉันโดนซุ่มโจมตีในเกมนี้ไปกี่ครั้งแล้ว

แค่ตกใจก็ดีแล้วล่ะ ถ้าเป็นมอนสเตอร์ป่าตัวเล็กๆ ตัวอื่น นายคงตายไปแล้ว"

"ฮ่าฮ่าฮ่า 'นายคงตายไปแล้ว' นี่มันเกินไปหน่อยไหม? แต่นี่ก็เป็นสไตล์ของมิยาซากิ ฮิเดทากะจริงๆ นั่นแหละ บอสมักจะสู้แบบมีศักดิ์ศรี มีแต่มอนสเตอร์ป่าเท่านั้นแหละที่ชอบลอบโจมตี ถ้าโดนซุ่มโจมตีเข้า นายก็ตายจริงๆ นั่นแหละ"

"พูดถึงความตกใจและความหวาดกลัว ฉันคิดว่าฉากที่มังกรดำคาวาคามิปรากฏตัวในองก์สุดท้ายเป็นอะไรที่ชวนขนหัวลุกที่สุดแล้ว

หน้าจอมืดสนิท เรืองแสงด้วยฟอสฟอรัส และคุณจะมองเห็นแค่ครึ่งหนึ่งของหัวมังกรดำเท่านั้น ลองจินตนาการดูสิว่าตัวหลักของมันจะใหญ่โตขนาดไหน?

แค่ตัวมังกรดำเองก็สามารถสร้างเป็นฉากแผนที่แยกต่างหากได้สบายๆ เลย

ตอนที่เจ้านั่นบินเข้ามาประจันหน้า ฉันกลัวจนเกือบจะปาจอยสติ๊กทิ้งแหนะ

มันน่าสะพรึงกลัวจริงๆ พวกนายขนลุกซู่ไปทั้งตัวเหมือนกันไหมล่ะ?"

"ฉันด้วยๆ! ฉันสะดุ้งเลยตอนที่มังกรปรากฏตัว แถมเจ้านั่นยังมีเพลงประกอบ (BGM) เป็นของตัวเองอีกต่างหาก ดนตรีของโยโกะ ชิโมมูระนี่สุดยอดจริงๆ เมื่อนำมารวมกับการนำเสนอฉากและสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น มันรู้สึกเหมือนกำลังดูหนังฟอร์มยักษ์เลยล่ะ

แถมยังเป็นแบบที่คุณได้เข้าไปมีส่วนร่วมด้วยนะ

โชคดีที่นี่เป็นแค่เกม ถ้าเป็นในโลกความจริงล่ะก็ ฉันคงหันหลังกลับแล้วเดินหนีไปเลย ไม่กล้าไปล่าสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวขนาดนั้นหรอก"

"อืม น่าตกตะลึงจริงๆ มีฉากที่น่าตกตะลึงมากมายในการเดินทางของมังกรจริงๆ จุดที่สำคัญที่สุดก็คือ เนื้อหาและฉากในเกมเหล่านี้ถูกผสานเข้ากับเกมเพลย์ได้อย่างกลมกลืนและเป็นธรรมชาติมากๆ ให้ความรู้สึกเหมือนถูกรังสรรค์ขึ้นมาอย่างไร้รอยต่อ

นี่เป็นสิ่งที่น่าทึ่งมากทีเดียว

ฉันจำได้ว่าในฉากล่ามังกร ตอนที่บินไปกับมังกรฟ้า ฉันเป็นแค่คนอ่อนแอและไร้ทางสู้ที่ห้อยต่องแต่งอยู่ใต้กรงเล็บของมังกร และใจฉันก็เต้นรัวแรงสุดๆ ไปเลย

พวกนายไม่รู้หรอกว่าฉันรู้สึกยังไงตอนที่เล่นฉากนั้น ฉันเป็นโรคกลัวความสูงอยู่แล้ว และนายก็ต้องบินเลียดไปตามยอดเขา ความรู้สึกกดดันตอนที่ยอดเขาพุ่งเข้ามาหานายมันน่ากลัวเกินไปแล้ว

ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะชนเข้ากับพวกมันในวินาทีต่อไป หัวใจดวงน้อยๆ ของฉันรับไม่ไหวเลยจริงๆ"

"รับไม่ไหวก็แย่แล้ว ตลอดทั้งเกมการเดินทางของมังกรมีแต่ช่วงเวลาที่ทำให้ใจเต้นระทึกทั้งนั้น ระบบปัดป้องที่เพิ่มเข้ามาใหม่ก็ทำให้ใจฉันเต้นรัวเหมือนกัน พลาดแค่นิดเดียว กะจังหวะผิด นายก็จะโดนคู่ต่อสู้ฟันตายทันที

หรือไม่ก็โดนกัดตาย โดนกรงเล็บตะปบตาย... สรุปก็คือ สารพัดวิธีตายนั่นแหละ"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า นี่ก็เป็นธรรมเนียมเก่าแก่ของมิยาซากิ ฮิเดทากะเหมือนกัน นายจะชินกับการตายไปเอง ยังไงซะนายก็ต้องตายอยู่แล้ว ดังนั้นนายจะเอาชนะความกลัวในใจไปได้เองโดยธรรมชาติ"

"ไม่เอา ไม่ไหวหรอก ฉันฝันว่ากำลังสู้กับสัตว์ประหลาดตอนกลางคืน โดยเฉพาะฝันว่ามีดวงตายักษ์จ้องมองฉันในโลกที่มืดมิด แล้วฉันก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา

มันคือฝันร้ายชัดๆ"

"ใจฉันรับไม่ไหวจริงๆ แต่เหนือสิ่งอื่นใดในเกม สิ่งที่ฉันทนไม่ได้ที่สุดก็คือ ในตอนจบของเกม ฮิเมมุชิ โคตะกลับกลายเป็นแม่ของคามิยะ อากะริ แต่พอเธอตามหาแม่จนเจอ พวกเธอก็ต้องพรากจากกันอีกครั้ง

มันน่าเศร้าเกินไปแล้วจริงๆ

ไอ้เฒ่าสวีบ้าเอ๊ย!"

"ใช่เลย ตอนที่ฉันเล่นเกมนี้ ฉันรู้สึกว่ามันแปลกๆ เพราะตัวเอกชายโผล่มาซะช้าเชียว แถมตัวละครชายที่ดูเป็นคนดีก็แทบจะไม่มีเลยในเกม

กว่าฉันจะมารู้ตัวก็ตอนจบนี่แหละ ว่าคราวนี้เฒ่าสวีไม่ได้อยากจะเล่าเรื่องราวความรักโรแมนติก แต่อยากจะเล่าเรื่องความผูกพันระหว่างแม่ลูกต่างหาก

ตัวฉันเองก็มาจากครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว แม่ฉันประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ตอนฉันยังเด็ก ฉันก็เลยโหยหาความรักจากแม่มาตลอด พอเล่นเกมนี้ ฉันก็เลยอินกับคามิยะ อากะริสุดๆ

โดยเฉพาะตอนที่ฉันได้เห็นแม่ของเธอคอยอยู่เคียงข้างและปกป้องเธออย่างเงียบๆ ไม่ยอมเผยตัวจนกว่าจะถึงคราวจำเป็น และยอมกลายร่างเป็นมังกรไฟในตอนท้ายสุดเพื่อลูกสาว วินาทีนั้น ฉันถึงกับน้ำตาซึมเลยทีเดียว

ตอนที่แม่ของเธอจากไปในตอนจบ ฉันร้องไห้หนักมาก

นานมากแล้วนะที่ฉันไม่ได้เล่นเกมที่ทำให้ฉันซาบซึ้งใจได้ขนาดนี้"

"อืมๆ ถึงฉันจะไม่ได้มาจากครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว แต่ฉันก็รักแม่มากๆ และก็เข้าใจความรู้สึกนั้นได้เป็นอย่างดี

แต่พวกนายสังเกตไหมว่าจริงๆ แล้วเนื้อเรื่องของแม่ถูกปูมาตลอดทั้งเกมเลยนะ?

ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวก็คือ ครั้งนี้เฒ่าสวีค่อนข้างจะยับยั้งชั่งใจและไม่ได้ใช้การเรนเดอร์ (Rendering) ที่รุนแรงหรือการปั่นหัวคนดูเพื่อถ่ายทอดความรักของแม่

แต่ความรักของแม่นั้นมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง

ดังนั้นตอนที่ฉันเล่นเกมนี้ ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากนักในตอนนั้น แต่หลังจากเล่นจบไปพักใหญ่ ฉันถึงได้ตระหนักถึงผลกระทบอันมหาศาลที่มันทิ้งไว้

ความรู้สึกเศร้าหมองและโหยหานั้นยังคงวนเวียนอยู่ในใจฉัน ไม่ยอมจางหายไปไหน

ตอนที่แม่ฉันกลับมาบ้านในคืนนั้น ฉันถึงกับเข้าไปกอดแม่เลยล่ะ แล้วแม่ก็คิดว่าฉันมีปัญหาอะไรหรือเปล่า ฮ่าฮ่า

แต่ฉันก็ยังอยากจะบอกว่า ขอบคุณแดนดิไลออนที่นำเกมที่เหมือนเทพนิยายอย่างการเดินทางของมังกรมาให้พวกเรา

มันยังทำให้ฉันได้สัมผัสถึงความยิ่งใหญ่ของคนเป็นแม่อีกด้วย"

"สไตล์ของเฒ่าสวีดูเหมือนจะเปลี่ยนไปมากเลยนะในครั้งนี้"

"ใช่ เขาไม่ได้ทำร้ายจิตใจตัวเอกชายและตัวเอกหญิงอีกแล้ว แต่หันไปทำร้ายจิตใจแม่ของตัวเอกหญิงแทน"

"อ่า... ฉันไม่คาดคิดเลยจริงๆ ว่ามันจะเป็นเรื่องราวแบบนี้"

ความคิดเห็นต่างๆ ปลิวว่อนไปทั่วอินเทอร์เน็ต

นอกจากคำชมแล้ว ก็ยังมีคำวิจารณ์ในแง่ลบอยู่ไม่น้อยเช่นกัน

สิ่งเหล่านี้มุ่งเน้นไปที่เนื้อเรื่องที่ค่อนข้างเบาบางและการขาดความหนักแน่นในการแสดงออกถึงความรักในครอบครัว

ผู้เล่นหลายคนรู้สึกว่ากลไกและฉากในเกมนั้นยอดเยี่ยมมาก และแม้ว่าบทเกมจะไม่ใช่สไตล์ปกติของเฒ่าสวี แต่มันก็ยังดีมาก อย่างไรก็ตาม มันกลับไม่ได้เข้าถึงอารมณ์ของผู้เล่นเท่าที่ควร ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนขาดอะไรบางอย่างไป

แต่โดยรวมแล้ว "การเดินทางของมังกร" ถือเป็นเกมคุณภาพสูงและเป็นความพยายามที่กล้าหาญของเฒ่าสวี

มันแฝงไปด้วยปรัชญาที่ว่า "ความปรารถนาของมนุษย์ให้กำเนิดสัตว์ประหลาด" และความจำเป็นที่จะต้องควบคุมตนเอง

นอกจากนี้ยังมีการวิเคราะห์ธรรมชาติของมนุษย์มากมาย โดยเผยให้เห็นทั้งด้านบวกและด้านลบของธรรมชาติมนุษย์ที่หลากหลาย สิ่งเหล่านี้คือจุดแข็งของเกม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนของหมู่บ้านหมูและหมู่บ้านเหรียญทอง ซึ่งยังคงเป็นฝันร้ายของผู้เล่นมาจนถึงตอนนี้

ในขณะเดียวกัน มันก็ยังแสดงให้เห็นถึงความงดงามและความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติมนุษย์อีกด้วย ผู้คนทำผิดพลาดแต่ก็แก้ไขมันได้ แม้แต่คนที่เคยเยาะเย้ยและกลั่นแกล้งคามิยะ อากะริ ในที่สุดก็ต้องพ่ายแพ้ต่อความมุ่งมั่นและความทุ่มเทที่เธอมีต่อหมู่บ้าน

บางทีอาจจะมีความมืดมิดอยู่บ้าง แต่ในท้ายที่สุด ก็ยังคงมีแสงสว่างอยู่เสมอ

นี่คงเป็นประสบการณ์ที่ซับซ้อนและหลากหลายที่การเดินทางของมังกรได้มอบให้กับผู้เล่นใช่ไหมล่ะ?

มันคืองานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยรสชาติอันกลมกล่อม

หลังจากวางจำหน่าย "การเดินทางของมังกร" ได้ไม่นาน ยอดขายในภูมิภาคยุโรปและอเมริกาก็ทะลุ 1 ล้านชุดไปแล้ว โดยมียอดขายทั่วโลกสูงถึงกว่า 2 ล้านชุดอย่างน่าประหลาดใจ

เหนือสิ่งอื่นใด การเดินทางของมังกรเป็นเกมที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาก มันเป็นผลงานชิ้นเอกของเกมดิจิทัลใหม่เกมแรกของแดนดิไลออนผ่านแพลตฟอร์มเกมแดนดิไลออน และยังช่วยให้ผู้เล่นในยุโรปและอเมริกาจำนวนมากได้สัมผัสกับฟีเจอร์ใหม่ในการ 【ดาวน์โหลดออนไลน์】 อีกด้วย

"ฉันรู้สึกว่าฉันไม่ต้องไปซื้อแผ่นเกมที่ร้านขายปลีกอีกต่อไปแล้ว ฉันสามารถซื้อและดาวน์โหลดออนไลน์ได้เลย มันสะดวกมากจริงๆ"

"ใช่ ฉันไม่คิดเลยว่าระบบดิจิทัลจะมีประโยชน์ขนาดนี้ น่าเสียดายที่ฉันยังโง่วิ่งไปซื้อแผ่นที่ร้านขายเกมอยู่เลย"

"การดาวน์โหลดออนไลน์มันค่อนข้างสะดวกจริงๆ แดนดิไลออนได้เปิดโลกใบใหม่ในครั้งนี้ ฉันตั้งตารอคอยให้เกมอื่นๆ ของแดนดิไลออนและเซก้าเข้าสู่ระบบดิจิทัลในอนาคตเลยล่ะ"

"ข้อจำกัดเดียวก็คงจะเป็นฮาร์ดไดรฟ์ของคอนโซลล่ะมั้ง? ไม่ว่าจะเป็นคอมพิวเตอร์หรือเครื่องเล่นเกมคอนโซล ฮาร์ดไดรฟ์ก็มีขีดจำกัดความจุ และคุณไม่สามารถดาวน์โหลดไปได้เรื่อยๆ หรอกนะ

ฉันเดาว่าฉันก็คงต้องซื้อแผ่นอยู่ดีในอนาคต"

"คุณถอนการติดตั้งหลังจากเล่นจบแล้วก็ได้นี่นา? ถ้าคุณอยากจะเล่นอีกในภายหลัง ก็แค่ดาวน์โหลดใหม่ แบบนั้นไม่ได้เหรอ? พื้นที่ฮาร์ดไดรฟ์มันไม่ใช่สิ่งที่คุณควบคุมได้เองหรอกเหรอ?

และฮาร์ดไดรฟ์ในอนาคตก็อาจจะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ด้วย"

"ใช่ ระบบดิจิทัลของแดนดิไลออนในครั้งนี้ยอดเยี่ยมมากจริงๆ ฉันขอเลือกที่จะดาวน์โหลดทุกอย่างออนไลน์ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปเลยแล้วกัน"

สรุปสั้นๆ ก็คือ ฟีเจอร์ดาวน์โหลดออนไลน์แบบดิจิทัลที่เปิดตัวโดยแดนดิไลออนในครั้งนี้ได้รับคำชมอย่างเป็นเอกฉันท์จากผู้เล่น และยังสร้างความฮือฮาให้กับอุตสาหกรรมเกมทั้งหมดอีกด้วย

นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น แต่หลายคนก็สัมผัสได้แล้วว่าความเปลี่ยนแปลงอันน่าสะพรึงกลัวกำลังจะมาเยือน—

ยุคดิจิทัลกำลังจะมาถึงอย่างแท้จริง