บทที่ 720 เกมเทพเจ้า: ตัวต่อกับฉัน 106

บทที่ 720 เกมเทพเจ้า: ตัวต่อกับฉัน 106

ทิงโจวชิวลู่ใช้กำลังเบียดเข้าไปจนถึงหน้าตู้กาชาปอง เขายังบ่นอีกว่า "ถ้าไม่สุ่มก็หลบไปสิพวกนาย!"

ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่เข้ามาใกล้ไจ้จิ่วสวินเกอล้วนยังไม่เคยสุ่มกาชาปอง ทุกคนกำลังรอให้ผู้เล่นคนอื่นสุ่มกาชาปองได้ 5 ลูก แล้วอวี๋สวินเกอถึงจะเติมกาชาปองเข้าไปในตู้หนึ่งลูก

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป กาชาปองในตู้ก็จะมีแต่ลดลงเรื่อยๆ นั่นก็หมายความว่ายิ่งสุ่มช้า โอกาสที่จะสุ่มได้ [ความใฝ่ฝันของแมว] ก็จะยิ่งสูงขึ้น

ส่วนรูปแบบการสุ่มกาชาปองแบบนี้จะสามารถเปลี่ยนกรรมสิทธิ์ของมรดกของเทพเจ้าได้หรือไม่?

แทบจะทุกคนที่ซื้อกาชาปองจะใช้ภาษาของตัวเองถามคำถามนี้ก่อน

อย่างเช่น ทิงโจวชิวลู่ที่กว่าจะเบียดมาอยู่ตรงหน้าไจ้จิ่วสวินเกอได้ในตอนนี้ เขากำตัวต่อ 300g เอาไว้ ยังไม่รีบสุ่มกาชาปอง แต่กลับตั้งข้อสงสัยว่า "ต่อให้ในตู้กาชาปองของเธอมีมรดกของเทพเจ้าอยู่จริงๆ ถ้าฉันสุ่มได้ ก็ใช่ว่าจะได้มันไปครองหรอกนะ"

อวี๋สวินเกอปรายตามองทิงโจวชิวลู่ อีกฝ่ายไม่ใช่ผู้เล่นคนแรกที่ถามคำถามนี้ เธอตอบว่า

"การสุ่มกาชาปองคือเกมแห่งการเสี่ยงโชค ฉันเดิมพันด้วยมรดกของเทพเจ้า ส่วนนายเดิมพันกับความเป็นไปได้ ถ้านายสุ่มได้ นายก็คือผู้ชนะ ทำไมถึงจะไม่นับว่าเป็นชัยชนะล่ะ?"

เหตุผลแบบนี้...ทิงโจวชิวลู่ยอมรับได้แบบฝืนๆ

ที่จริงผู้เล่นทุกคนต่างก็รู้ดีว่าสิ่งที่ไจ้จิ่วสวินเกอพูดนั้นไม่แน่ว่าจะถูกต้องเสมอไป แต่ถ้าเผื่อฟลุคล่ะ?

แถมไจ้จิ่วสวินเกอยังเติมกาชาปองที่บรรจุตัวต่อ 1500g ลงไปในตู้อย่างต่อเนื่อง...ถ้าสุ่มได้มรดกของเทพเจ้าก็ย่อมดีอยู่แล้ว ถึงจะสุ่มไม่ได้ แต่ถ้าได้ของที่ระลึกจากเทพเจ้ากับตัวต่อจำนวนมากก็ไม่เลวเหมือนกัน

เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของไจ้จิ่วสวินเกอ แล้วถามอีกครั้งว่า "ในตู้กาชาปองของเธอมีมรดกของเทพเจ้ากับของที่ระลึกจากเทพเจ้าอยู่จริงๆ ใช่ไหม?"

ไจ้จิ่วสวินเกอมองตอบทิงโจวชิวลู่ด้วยสายตาที่เปิดเผย ไม่ได้เล่นคำใดๆ เธอตอบว่า

"ในตู้กาชาปองของฉัน มีกาชาปองที่บรรจุมรดกของเทพเจ้า ของที่ระลึกจากเทพเจ้า เศษชิ้นส่วนอเนกประสงค์ ตั๋วก๊อปปี้ตัวต่อ กล่องของขวัญกิจกรรม และไอเทมล้ำค่าอื่นๆ อีกมากมาย"

เธอเสริมอีกประโยคหนึ่งว่า "มรดกของเทพเจ้ายังไม่ได้แกะ เศษชิ้นส่วนทั้งเก้าชิ้นรวมอยู่ในกาชาปองลูกเดียว"

ประโยคนี้แหละที่หลอกผู้เล่นได้จนเปื่อย

ทิงโจวชิวลู่ยื่นตัวต่อ 900g ออกมาทันที "สุ่มสามครั้ง!"

อวี๋สวินเกอรับตัวต่อ 900g มาโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน เธอประกอบมันเข้ากับตัวต่อ 600g บนตัวของเธอต่อหน้าทิงโจวชิวลู่ ใส่เข้าไปในกาชาปองหนึ่งลูก แล้วใส่กลับเข้าไปในตู้กาชาปอง

ทิงโจวชิวลู่กดปุ่มอย่างเชื่องช้า กาชาปองในตู้เริ่มกลิ้งไปมาอย่างรวดเร็ว

ตอนที่สุ่มกาชาปอง เขาก็สังเกตสีหน้าของไจ้จิ่วสวินเกอมาโดยตลอด เขาพบว่าแม้ภายนอกของอีกฝ่ายจะดูไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่ทุกครั้งที่เขากดปุ่ม แววตาของอีกฝ่ายจะมีความตึงเครียดฉายวาบขึ้นมาเสมอ แม้แต่เสียงลมหายใจที่แผ่วเบาก็ยังหยุดชะงักตามไปด้วย

จนกระทั่งกาชาปองกระเด็นออกมาจากตู้ อารมณ์นั้นถึงได้สงบลง และลมหายใจก็กลับมาเป็นปกติ

กาชาปองสามลูกตกถึงมือตามลำดับ ทิงโจวชิวลู่แกะออกทีละลูก: ตัวต่อ 1500g เศษชิ้นส่วนไอเทมเกมชุดห้าชิ้น ตัวต่อ 12g

กำไรนิดหน่อย

พระเจ้า ความรู้สึกนี้มันช่างน่าหลงใหลจริงๆ!

แถมบนใบหน้าของไจ้จิ่วสวินเกอยังมีความไม่สบอารมณ์ฉายวาบขึ้นมาด้วย สิ่งนี้ทำให้ประสบการณ์การเล่นเกมของทิงโจวชิวลู่ยอดเยี่ยมมาก

ทิงโจวชิวลู่ใช้ก้นดันผู้เล่นที่อยากจะเข้ามาเล่นกาชาปองด้านหลังออกไปจนหมด แล้วถามไจ้จิ่วสวินเกอว่า "ฉันต้องการซื้อจำนวนครั้งการสุ่มกาชาปองเพิ่มเติม เธอต้องการไอเทมเกมอะไรล่ะ?"

อวี๋สวินเกอตอบคำตอบที่ตัวเองพูดมานับครั้งไม่ถ้วนว่า "[ติดต่อทางขวดแก้วเวลาฉุกเฉิน], [เครื่องชงกาแฟคนซวย], [แปลงดอกไม้ของชีฮวา], [จุดรับของหาย], [รถเข็นอาหารสตรีทฟู้ด]..."

เธอเอ่ยชื่อไอเทมเกมติดต่อกันเป็นสิบๆ ชื่อ

ทิงโจวชิวลู่ขมวดคิ้ว ของพวกนี้เขาไม่มีเลย อันที่จริงการที่ผู้เล่นจะมีไอเทมเกมที่ไจ้จิ่วสวินเกอต้องการพอดีนั้นเป็นเรื่องที่มีโอกาสเกิดขึ้นได้น้อยมากอยู่แล้ว

เขาเหลือบมองกาชาปองในตู้ที่เหลืออยู่เพียงครึ่งเดียว แล้วถามขึ้นว่า "เธอสนใจอะไรล่ะ?"

ระหว่างที่รอคำตอบ เขาก็จ้องตาไจ้จิ่วสวินเกอเขม็ง

ต่อให้ทิงโจวชิวลู่จะมองทะลุจุดประสงค์ที่ไจ้จิ่วสวินเกอมาขายกาชาปองมรดกของเทพเจ้าที่สวนสนุกเดือน 10 แต่ในใจก็ยังคงมีความระแวดระวังและความสงสัยใคร่รู้ เขาจึงพยายามตั้งคำถามทีละข้อเพื่อค้นหาจุดประสงค์ที่แท้จริงของเธอเหมือนกับการลอกหัวหอม

เห็นเพียงว่าสีหน้าของไจ้จิ่วสวินเกอไม่เปลี่ยนไปเลย ไม่มีอารมณ์ส่วนเกินใดๆ เธอพูดอย่างเรียบเฉยว่า

"ฉันต้องการไอเทมหรือของแปลกที่สามารถติดต่อกับเทพเจ้าได้ ถ้าพวกนายมีไอเทมเกมประเภทนี้ เศษชิ้นส่วนหนึ่งชิ้นฉันสามารถให้พวกนายสุ่มได้สามครั้ง มากกว่านี้ไม่ได้แล้ว ถ้าหากสามารถนำไอเทมเกมที่สามารถติดต่อกับเทพเจ้าแบบสมบูรณ์ออกมาได้ ไม่ว่าจะเป็นชุดกี่ชิ้นก็ตาม ฉันสามารถให้พวกนายสุ่มได้ 30 ครั้งเลย"

"ฉัน ไจ้จิ่วสวินเกอ มีมรดกของเทพเจ้าอยู่ในตู้กาชาปอง นายจะสุ่มหรือไม่สุ่มล่ะ?"

ท่าทีและคำตอบของไจ้จิ่วสวินเกอทำให้ความสงสัยและระแวงในใจของทิงโจวชิวลู่ลดลงไปอีกหน่อย

บางทีนี่อาจจะเป็นจุดประสงค์ของไจ้จิ่วสวินเกอจริงๆ ก็ได้

เพราะบังเอิญว่าเขารู้จัก [ติดต่อทางขวดแก้วเวลาฉุกเฉิน] จริงๆ ซึ่งนั่นก็คือของแปลกที่สามารถติดต่อกับเทพเจ้าได้

ดูเหมือนว่าตัวเลือกที่ไจ้จิ่วสวินเกอให้มานั้น ซ่อนจุดประสงค์ที่แท้จริงของเธอเอาไว้จริงๆ

ดวงตาของทิงโจวชิวลู่เป็นประกาย เขานึกถึง [เกมแห่งความโง่เขลา] ที่เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะประกอบมันกลับคืนมาได้อีก...

เขาหรี่ตาลง มองไจ้จิ่วสวินเกอ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า "ฉันมีไอเทมเกมที่สามารถติดต่อกับเทพเจ้าได้ชิ้นหนึ่ง"

ในแววตาของอวี๋สวินเกอมีความสงสัยและคาดหวัง "อะไรเหรอ?"

ทิงโจวชิวลู่ไม่ได้พูดอะไร แต่เริ่มล้วงตัวต่อ ตอนนี้ได้แต่หวังว่าอีกฝ่ายจะไม่ใช่คนที่ไม่รู้จักโลกกว้าง...

แต่ในเมื่อไจ้จิ่วสวินเกอกล้าพูดในตอนนี้ว่าตัวเองต้องการของที่สามารถติดต่อกับเทพเจ้าได้ และก่อนหน้านี้ในเกมร้านอาหารอลวนก็ยังเคยแปลงร่างเป็นของที่ระลึกจากเทพเจ้าของกัปตันมาก่อน ทิงโจวชิวลู่จึงมีความหวังขึ้นมาเล็กน้อยว่าไจ้จิ่วสวินเกออาจจะรู้จักชื่ออวี๋ตุ้นจริงๆ ก็ได้

ในเวลาเดียวกัน เขาก็ส่งข้อความส่วนตัวไปหาสัตว์เลี้ยงของตัวเอง ให้มันไปดูที่ตลาดซื้อขายว่า [เกมแห่งความโง่เขลา] ยังอยู่หรือไม่

เขาชูชิ้นส่วนตัวต่อชิ้นหนึ่งที่เห็นได้ชัดว่าเป็นชิ้นส่วนลูกโม่ของปืนลูกโม่ขึ้นมา แล้วพูดว่า "ราคาตลาดของสิ่งนี้อยู่ที่ตัวต่อ 3000g หนึ่งชิ้นฉันขอสุ่มกาชาปอง 6 ครั้ง"

เพิ่งพูดจบ เขาก็เห็นไจ้จิ่วสวินเกอกอดตู้กาชาปองไว้แน่น แล้วชี้ไปทางเป็ดอ้วนที่กำลังดูความครึกครื้นอยู่ด้านหลังเฉียงๆ พลางพูดว่า "นายไปสุ่มกับแพ็คเกจกิจกรรมตรงนู้นสิ ตรงนู้นถูกกว่า"

เป็ดอ้วนที่ดูความครึกครื้น: ?

ความรู้สึกของทิงโจวชิวลู่ก็ผ่อนคลายลงไปอีกส่วนหนึ่ง เขาพูดว่า "เธอซื้อไปชิ้นหนึ่งก่อนก็ได้ 5 ครั้ง!"

"4 ครั้ง"

"ตกลง!"

พูดจบ ทิงโจวชิวลู่ก็ยื่นตัวต่อชิ้นนั้นมาให้

ไจ้จิ่วสวินเกอรับเศษชิ้นส่วน [เกมแห่งความโง่เขลา] มาพลิกดูไปมาอยู่สองสามวินาที แล้วก็เริ่มแกะตัวต่อชิ้นเล็กๆ จากตัวของเธอเอง พยายามจะประกอบมันเข้าด้วยกันเพื่อดูข้อมูลไอเทม

ก่อนหน้านี้ไอเทมทั้งหมดที่อ้างว่าสามารถติดต่อกับเทพเจ้าได้ที่เธอได้รับมา เธอก็ทำแบบนี้แหละ ตรวจสอบสินค้าก่อน แล้วค่อยสุ่มกาชาปอง

การกระทำนี้ทำให้ความสงสัยและความระแวดระวังที่หลงเหลืออยู่ในใจของทิงโจวชิวลู่มลายหายไป

เธอไม่ได้มาเพื่อ [เกมแห่งความโง่เขลา]...

ถ้าหากเธอรู้ข้อมูลของไอเทม [เกมแห่งความโง่เขลา] เธอคงไม่ประกอบมันต่อหน้าเขาหรอก

เพราะทันทีที่ประกอบเสร็จ ก็จะรู้ว่ามันไม่สามารถติดต่อกับเทพเจ้าได้ และการซื้อขายกาชาปองก็จะไม่สามารถสำเร็จได้

แต่แค่มี [เกมแห่งความโง่เขลา] เพียงไม่กี่ชิ้น ข้อมูลก็ยังไม่สมบูรณ์ พอให้เขาหลอกลวงเธอได้แล้ว

ทิงโจวชิวลู่แกะกาชาปองทั้งสี่ลูกออกทีละลูก: กล่องของขวัญกิจกรรม ขนเป็ด ตัวต่อ 20g เศษชิ้นส่วนไอเทมเกมชุดห้าชิ้น

ขาดทุนนิดหน่อย...

แต่ทำไมถึงไม่รู้สึกโกรธเลยล่ะ

โทษฉันเองแหละ โทษที่ดวงฉันไม่ดี ไม่ใช่ปัญหาของตู้กาชาปองหรอก

ผู้เล่นรอบๆ ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แม้ว่าจะแกะออกมาแล้วไม่ได้ให้พวกเขาก็ตาม แต่ทุกคนก็ยังคงดูอย่างเพลิดเพลิน

น่าเสียดายที่ผู้เล่นส่วนใหญ่เมื่อซื้อกาชาปองได้แล้วก็มักจะเดินออกไปแกะอย่างเงียบๆ เพราะกังวลว่าถ้าสุ่มได้มรดกของเทพเจ้าแล้วผู้เล่นคนอื่นจะรู้เข้า แบบนั้นมันไม่อันตรายหรือไงล่ะ?