บทที่ 9: ประสิทธิภาพอันเหลือเชื่อของผลไม้เสริมพลังพิเศษ!

[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของระบบ หลังจากความพยายามอย่างไม่ลดละ คุณได้ทำความสะอาดที่พักใหม่สำเร็จแล้ว]

[ต้นกล้าต้นไม้กลายพันธุ์ * 3 และเมล็ดผักเสริมพลังพิเศษแบบสุ่ม * 10 ได้ถูกมอบให้แล้ว]

บ้านหลังเล็กที่เคยมีวัชพืชขึ้นรกและฝุ่นเต็มไปหมด บัดนี้ได้รับการทำความสะอาดจนดูใหม่เอี่ยมภายใต้การดูแลของหลี่เสี่ยว

หลี่เสี่ยวนำม้านั่งออกมาจากในบ้านและนั่งลงที่หน้าประตูบ้าน

แม้ว่าบ้านหลังนี้จะอยู่ห่างไกล แต่ก็ยังมีชาวเมืองฉีธรรมดาเดินผ่านไปมาบ้าง

พวกเขารู้สึกสงสัยเกี่ยวกับเพื่อนบ้านใหม่อย่างหลี่เสี่ยว แต่เนื่องจากต่างมีธุระของตัวเองต้องจัดการ จึงไม่ได้เข้ามาทักทาย

"อ้อใช่ ผลไม้เสริมพลังพิเศษ"

ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ หลี่เสี่ยวที่นั่งอยู่หน้าประตูบ้านก็คิดในใจ

ในชั่วขณะถัดมา ผลไม้ขนาดเท่ากำปั้นที่เปล่งแสงสีม่วงใสจากเปลือกก็ปรากฏขึ้นในมือของหลี่เสี่ยวอย่างกะทันหัน

และในขณะที่ผลไม้นี้ปรากฏขึ้น

หลี่เสี่ยวสามารถรู้สึกได้ว่า

พลังพิเศษในร่างกายของเขาที่อยู่ในระดับ SSS ขั้น 8 จู่ๆ ก็เริ่มแกว่งไหวอย่างรุนแรง ราวกับกระหายผลไม้ในมือเขาอย่างมาก

หลี่เสี่ยวสูดดมกลิ่นหอมหวานที่ลอยมาจากผลไม้เสริมพลังพิเศษในมือ

ไม่รู้ว่าเป็นความรู้สึกของเขาเองหรือไม่ แต่เขารู้สึกว่าอุปสรรคที่ขัดขวางเขามานานในตอนนี้ดูเหมือนจะผ่อนคลายลงแล้ว

แค่ได้กลิ่นก็มีผลขนาดนี้ ถ้ากินเข้าไปสักคำ จะไม่พุ่งทะยานเลยหรือ? คิดถึงตรงนี้ หลี่เสี่ยวก็รีบกัดผลไม้เสริมพลังพิเศษในมือทันที

เนื้อผลไม้และน้ำผลไม้แตกตัวในปากของหลี่เสี่ยว ดวงตาของเขาเปล่งประกายขึ้นทันที

ความหอมหวานอย่างที่สุดทำให้ต่อมรับรสของหลี่เสี่ยวเบ่งบาน

ความคิดของเขาในตอนนี้ก็แจ่มชัดขึ้น

ยากที่จะจินตนาการว่านี่เป็นผลที่ผลไม้เพียงผลเดียวสามารถทำได้

และสิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือ

เมื่อหลี่เสี่ยวกลืนผลไม้ลงท้องไป

เขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพลังพิเศษในร่างกายของเขาพลันพลุ่งพล่านราวกับแม่น้ำและทะเล ไหลเวียนไปทั่วร่างกาย

พลังพิเศษของหลี่เสี่ยวที่ไม่ได้เพิ่มขึ้นมานานแล้วเริ่มพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง

"ฮู้ สุดยอด! ผลไม้เสริมพลังพิเศษนี่ เจ๋งจริงๆ!"

ไม่อาจต้านทานความอยากในใจได้ หลี่เสี่ยวกินผลไม้เสริมพลังพิเศษในมือจนหมดในไม่กี่คำ

หลังจากผ่านไปสักพัก เมื่อหลี่เสี่ยวลืมตาขึ้น ในดวงตาของเขาฉายแววยินดีอย่างเห็นได้ชัด

ผลไม้เพียงผลเดียว ทำให้พลังพิเศษในร่างกายของเขาเพิ่มขึ้นถึงสิบเปอร์เซ็นต์เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้

"ถ้ากินหลายๆ ผล จะไม่พุ่งทะยานขึ้นสวรรค์เลยหรือ!"

บางที เขาอาจมีโอกาสทะลุด่านที่ติดขัดมาหลายปี กลายเป็นผู้มีพลังพิเศษที่สูงกว่าระดับ SSS! แม้ว่าตอนนี้เขาจะแข็งแกร่งมากแล้ว

แต่ถ้าสามารถแข็งแกร่งขึ้นอีกนิด ใครจะไม่อยากล่ะ?

คิดเช่นนั้น หลี่เสี่ยวก็หยิบผลไม้เสริมพลังพิเศษอีกผลหนึ่งออกมา แล้วกินหมดในไม่กี่คำ

ผ่านไปสักครู่ หลี่เสี่ยวลองตรวจสอบพลังพิเศษในร่างกาย

แต่คราวนี้ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย

เมื่อเทียบกับการเพิ่มขึ้นครั้งแรก

ครั้งนี้ พลังพิเศษของเขาเพิ่มขึ้นเพียงแปดเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

"ก็สมเหตุสมผล แม้จะเป็นรางวัลจากระบบ ผลไม้เสริมพลังพิเศษนี้ก็ถือเป็นวัตถุดิบล้ำค่า ย่อมต้องมีการสร้างภูมิต้านทาน"

ครั้งนี้แปดเปอร์เซ็นต์ ครั้งหน้า อาจจะมีผลน้อยลงอีก

ถ้ากินอีกหลายครั้ง บางทีผลไม้เสริมพลังพิเศษอาจจะมีผลต่อหลี่เสี่ยวน้อยมากแล้ว

"ดูเหมือนว่า ต้องรอสักระยะ ให้ภูมิต้านทานลดลงบ้างแล้วค่อยกิน จะได้ผลดีกว่า"

หลี่เสี่ยวคิดเช่นนั้น

[ติ๊ง ผลไม้อร่อย แต่อย่ากินมากเกินไป ขอแสดงความยินดีที่เจ้าของระบบอดทนต่อการล่อลวง รางวัลพิเศษคือภารกิจประจำวันหนึ่งครั้ง]

[ภารกิจประจำวันได้ถูกสร้างขึ้นแล้ว]

[หลังจากรับประทานอาหารอิ่มแล้ว การนอนเฉยๆ โดยไม่ออกกำลังกายเป็นพฤติกรรมที่ไม่ดี]

[ผลไม้เสริมพลังพิเศษสองผลทำให้คุณรู้สึกอิ่มท้อง พอดีคุณนึกขึ้นได้ว่าคุณมีเมล็ดพันธุ์และต้นกล้าบางอย่างที่ยังทันปลูกได้]

[ขอให้เจ้าของระบบปลูกต้นกล้าและเมล็ดพันธุ์ด้วยตนเองโดยไม่ใช้พลังพิเศษ]

[รางวัลภารกิจ: บ่อน้ำพุพลังพิเศษแห่งสวรรค์]

หลี่เสี่ยวมองดูภารกิจประจำวันที่ถูกเปิดใช้อย่างกะทันหันนี้ด้วยความประหลาดใจ

แต่เดิม หลี่เสี่ยวตั้งใจว่าจะรอถึงวันพรุ่งนี้ค่อยปลูกเมล็ดพันธุ์และต้นกล้าที่ได้มาก่อนหน้านี้

แต่ไม่คิดว่า หลังจากกินผลไม้เสริมพลังพิเศษสองผล จะสามารถเปิดใช้ภารกิจการปลูกพืชได้

"ยังคงห้ามใช้พลังพิเศษ งั้นก็ถือว่าเป็นการย่อยอาหารก็แล้วกัน"

หลี่เสี่ยวพึมพำ แล้วไปหยิบจอบจากห้องเก็บของในบ้าน

เขามองดูการจัดวางของบ้านอีกครั้ง

หลังจากตัดสินใจ หลี่เสี่ยววางแผนที่จะปลูกต้นกล้าสามต้นทางทิศเหนือของบ้าน ส่วนเมล็ดผักเสริมพลังพิเศษจะปลูกในแปลงเล็กๆ ทางทิศใต้ของบ้าน

ในตอนนี้ อารมณ์ของหลี่เสี่ยวสงบลงเรื่อยๆ

แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ตัว

ในวันแรกที่ออกจากสมาคมผู้มีพลังพิเศษ ชีวิตของเขาก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิงจากวันก่อนหน้า

ไม่ต้องคิดทุกวันว่าจะรับมือกับคลื่นสัตว์ประหลาดอย่างไรอีกต่อไป

ส่วนตอนนี้ คนที่ต้องคิดว่าจะรับมือกับคลื่นสัตว์ประหลาดอย่างไร ก็ควรจะเป็นคนอื่นในสมาคมผู้มีพลังพิเศษแล้ว

......

อีกด้านหนึ่ง ท้องฟ้าเริ่มมืด พระจันทร์ลอยสูง

ณ จุดรวมตัวของสัตว์ประหลาดแห่งหนึ่ง ห่างจากเมืองซิงของสมาคมผู้มีพลังพิเศษออกไปร้อยลี้

เสือขาวประหลาดตัวหนึ่งยืนอยู่ไกลๆ ใต้แสงจันทร์

ข้างกายของเสือขาวประหลาด มีงูใหญ่สีดำยาวร้อยจั้งขดอยู่

ทั้งสองตัวนี้ก็คือราชาสัตว์ประหลาดระดับ SSS สองตัวที่สังเกตเห็นว่าหลี่เสี่ยวออกจากเมืองซิงไปแล้ว

หลังจากราชาสัตว์ประหลาดทั้งสองใช้เวลาหนึ่งวันในการเรียกรวมพล

ตรงหน้าพวกมันในตอนนี้ มีสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวนับไม่ถ้วนรวมตัวกันอยู่ มีรูปร่างและขนาดที่แตกต่างกันไป

หากมีคนอยู่ที่นี่และมองลงมาจากท้องฟ้า

จะต้องตกตะลึงที่พบว่า

จำนวนของคลื่นสัตว์ประหลาดครั้งนี้มีมากกว่าคลื่นสัตว์ประหลาดครั้งก่อนๆ มากนัก นับพันนับหมื่นตัว หรืออาจจะมากกว่านั้น

หากมีคนสามารถมองไปยังฝูงคลื่นสัตว์ประหลาดนั้นได้

จะเห็นเพียงกลุ่มสัตว์ประหลาดทึบตันไปหมด มองไม่เห็นจุดสิ้นสุดเลย

"โฮก... โฮก!"

เสียงคำรามที่น่าสะพรึงกลัวดังก้องไปทั่วฝูงคลื่นสัตว์ประหลาด

จากเสียงคำรามนั้น สามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามีสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งระดับ S หรือแม้แต่ระดับ SS อยู่ไม่น้อย

และในตอนนั้นเอง

"โฮก!"

เสียงคำรามของเสือที่เต็มไปด้วยความดุร้ายและน่าสะพรึงกลัวดังขึ้น

ฝูงคลื่นสัตว์ประหลาดที่ส่งเสียงคำรามนับไม่ถ้วนก็เงียบลงในทันที สัตว์ประหลาดทั้งหมดคุกเข่าลง ไม่กล้าขยับ

แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวจากราชาสัตว์ประหลาดระดับ SSS ทำให้พวกมันไม่กล้าแสดงความไม่เคารพใดๆ

และยิ่งไปกว่านั้น ราชาสัตว์ประหลาดระดับ SSS ที่อยู่ในที่นี้ไม่ได้มีแค่ตัวเดียว แต่มีถึงสองตัว

"ไม่รู้ว่าจำนวนที่รวบรวมมาครั้งนี้จะเพียงพอหรือไม่"

"ไม่ว่าจะพอหรือไม่ ข้ารู้แค่ว่าโอกาสครั้งนี้ต้องคว้าเอาไว้ให้ได้"

แม้ว่านี่อาจจะเป็นกับดักที่มนุษย์คนนั้นที่ชื่อหลี่เสี่ยววางไว้

แต่พวกมันก็ต้องคว้าโอกาสนี้เอาไว้

มิฉะนั้น เมื่อผู้มีพลังพิเศษที่แข็งแกร่งในหมู่มนุษย์มีจำนวนเพิ่มมากขึ้น

การที่พวกมันจะทำลายล้างสมาคมผู้มีพลังพิเศษก็จะยิ่งยากขึ้นไปอีก

"โฮก!"

เสือขาวประหลาดคำรามอีกครั้ง

ในชั่วขณะถัดมา ร่างขนาดร้อยจั้งของมันก็กระโจนขึ้นอย่างคล่องแคล่ว งูใหญ่สีดำที่อยู่ข้างๆ ก็ขดตัวขึ้นสู่ท้องฟ้าเช่นกัน พวกมันเคลื่อนไปด้านหน้าของฝูงสัตว์ประหลาดทั้งหมด แล้วพุ่งทะยานไปข้างหน้า

และจุดหมายปลายทางของพวกมันครั้งนี้

ก็คือเมืองซิง ที่ตั้งของสมาคมผู้มีพลังพิเศษนั่นเอง

(จบบทที่ 9)