เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 441 งานอดิเรกคืองาน

บทที่ 441 งานอดิเรกคืองาน

บทที่ 441 งานอดิเรกคืองาน


บทที่ 441 งานอดิเรกคืองาน

บางทีคนเราอยู่ด้วยกันก็ต้องแสวงหาจุดร่วม สงวนจุดต่าง และต้องมีช่วงเวลาที่ยอมถอยให้กันบ้าง

แต่อีธานมักจะสงสัยเสมอว่า จะมีคู่ที่เข้ากันได้พอดีเป๊ะตั้งแต่ต้นจนจบโดยไม่ต้องฝืนปรับเข้าหากันเลยไหมนะ?

ถ้ามีแบบนั้น ชีวิตคงมีความสุขน่าดู

คาสิโนมอนติคาร์โลเก็บค่าผ่านประตู 10 ยูโร เพราะที่นี่ไม่ใช่แค่บ่อนการพนัน แต่ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวด้วย

อย่างไรก็ตาม ชิรูด์เส้นใหญ่ สำหรับซูเปอร์สตาร์นักฟุตบอลระดับโลกอย่างเขา ไม่ต้องเสียค่าเข้า และไม่ต้องลงทะเบียนพาสปอร์ตด้วยซ้ำ

คาสิโนมอนติคาร์โลแบ่งออกเป็น 4 โซนหลัก

เนื่องจากกฎกติกาการเล่นที่แตกต่างกัน เพื่อรองรับนักพนันจากยุโรปและอเมริกา จึงแบ่งเป็นโซนยุโรปและโซนอเมริกา

เหนือขึ้นไป ยังมีห้องวีไอพีและห้องสวีทส่วนตัว

นอกจากนี้ ยังมีโซนตู้สล็อตที่พบเห็นได้ทั่วไป สำหรับนักท่องเที่ยวที่อยากลองเสี่ยงดวงขำ ๆ ดูว่าโชคดีแค่ไหน ก็มาหยอดเหรียญเล่นที่นี่ได้

อีธานพักที่โรงแรมเดอ ปารีส  ซึ่งอยู่ติดกับคาสิโนเลย

แม้ข้างโรงแรมจะมีร้านเสื้อผ้าแบรนด์เนมเรียงราย แต่ภรรยาของชิรูด์เลือกไปช้อปปิ้งที่อื่น เพราะของที่นี่แพงกว่าที่อื่นหลายเท่า

ถึงแม้ชิรูด์จะเป็นนักเตะระดับโลก รายได้อาจเทียบไม่ได้กับเมสซีหรือโรนัลโด แต่ก็ถือว่ารวยมหาศาลอยู่ดี ทว่าภรรยาของเขารู้จักมัธยัสถ์และบริหารจัดการเงิน ไม่ใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย

บางทีนี่อาจเป็นความรู้สึกของการมีครอบครัว

แน่นอน ต่อให้สินค้าฟุ่มเฟือยที่นี่จะแพงหูฉี่ แต่ผู้คนก็ยังแวะเวียนมาไม่ขาดสาย หลายคนพร้อมเปย์ไม่อั้น

อีธานไม่ค่อยเข้าใจว่าพวกเขาคิดอะไรอยู่ แต่สรุปสั้น ๆ คือ ถ้าอยากอวดรวยเพื่อโชว์พาว ที่นี่คือเวทีที่เหมาะสมที่สุด

คาสิโนเปิดตอนบ่ายสอง

อีธานไม่ค่อยได้ตื่นสายบ่อยนัก เขาตื่นตอนเที่ยง ลงมากินอาหารง่าย ๆ ที่คาเฟ่ชั้นล่าง แล้วค่อยเดินเข้าคาสิโน

แม้ปกติชิรูด์จะไม่ใช่นักพนันและเล่นน้อยมาก แต่เขาก็พอรู้กฎกติกาอยู่บ้าง หลังจากพาอีธานเดินดูรอบ ๆ เขาก็พูดว่า "แยกย้ายกันเล่นนะ มาดูกันว่าใครจะชนะมากกว่ากัน"

"พี่นึกว่าตัวเองเป็นโคตรเซียนเกาจิ้งหรือไง? ใครชนะมากกว่าเหรอ? ผมว่าแข่งกันว่าใครเสียน้อยกว่าดูจะสมจริงกว่านะ"

แม้อีธานจะเด็ก แต่ก็ไม่ได้โง่ มาคาสิโนก็แค่หาประสบการณ์ขำ ๆ ใครจะกะมารวยทางนี้จริง ๆ ล่ะ? ถ้าทุกคนชนะเจ้ามือได้ คาสิโนคงเจ๊งไปนานแล้ว

แม้หลายคนจะคิดเข้าข้างตัวเองว่า 'คนอื่นเสีย แต่ฉันอาจจะได้ก็ได้?'

ต้องบอกเลยว่า คนที่มีความคิดแบบนีแหละ คือหมูในอวยของคาสิโน

แต่พอลองเล่นดูจริง ๆ ดวงของอีธานกลับดีใช้ได้

เกมที่เขาเล่นอยู่เป็นเกมที่มีคนเล่นเยอะที่สุดในคาสิโนใหญ่ ๆ กติกาง่ายมาก แถมเกมจบเร็ว นาทีเดียวเล่นได้หลายตา

บาคาร่า

แต่อีธานแทงถูกติดต่อกันหลายตาแล้ว อีธานอดคิดไม่ได้ หรือนี่จะเป็นตำนาน 'ลักกี้อินเกม อันลักกี้อินเลิฟ' (ดวงดีการพนัน ดวงกุดความรัก) ของจริง?

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหูอีธาน

"ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะเลิกเล่นตอนที่กำลังมือขึ้นอยู่นี่แหละ"

เป็นภาษาจีนกลาง

อีธานหันไปมอง เห็นผู้หญิงเอเชียคนหนึ่ง เธอไม่ได้แต่งตัวจัดเต็มเหมือนผู้หญิงคนอื่นในนี้ หน้าตาแต่งแค่บาง ๆ

หน้าตาธรรมดา หุ่นก็แบนราบไปหน่อย แต่เสียงเพราะมาก

"คุณเป็นคนจีนเหมือนกันเหรอ?"

"ก็คงงั้น พ่อฉันเป็นคนจีน แม่เป็นคนฝรั่งเศส"

"รู้ได้ไงว่าผมเป็นคนจีน? ปกติเห็นผู้ชายเอเชียในที่แบบนี้ ส่วนใหญ่จะเดาว่าเป็นคนญี่ปุ่นก่อนไม่ใช่เหรอ?"

"คนญี่ปุ่น คนเกาหลี กับคนจีน จริง ๆ แล้วแยกง่ายมาก ขอแค่คุณเป็นคนเอเชีย เรื่องพวกนี้ดูออกไม่ยากหรอก อีกอย่าง ฉันดูบอลด้วย ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร"

อีธานโกยชิปที่อยู่ตรงหน้ากลับมา ในใจลองกะตัวเลขที่เขาจะแทงถ้าไม่ได้หยุดเล่น

ปรากฏว่าตาถัดมา อีธานก็ยังทายถูก

"ดูเหมือนคุณจะทายผิดนะ"

"แน่นอน เพราะคุณไม่ได้แทงไง"

"หมายความว่าไง?"

"จริง ๆ แล้วง่ายมาก ดีลเลอร์ในคาสิโนพวกนี้อ่านคนเก่งมาก ถ้าคุณเป็นนักท่องเที่ยวแต่งตัวธรรมดา แค่อยากมาเล่นขำ ๆ สักสองสามตา พวกเขาจะกินเรียบกวาดชิปคุณเกลี้ยง เพื่อให้คุณรีบกลับไปแล้วเปิดที่ให้คนอื่นมาเล่นต่อ

แต่ถ้าคุณดูเป็นคนมีตังค์ พวกเขาจะปล่อยให้คุณชนะเยอะ ๆ เพราะมีแต่วิธีนี้เท่านั้นที่คุณจะได้สัมผัสความฟินของการได้เงิน ทีหลังพอคุณเสีย คุณก็จะอยากเอาคืน และต่อให้เอาคืนไม่ได้ คุณก็จะยังติดอยู่ในภวังค์ความสุขตอนที่ชนะเงินก้อนโตนั้น"

"ฟังคุณพูดเหมือนคาสิโนโกงเลย นี่คาสิโนมอนติคาร์โลนะ ไม่น่าจะมีเรื่องแบบนั้นมั้ง?"

"ก็อาจจะ แต่ใครจะฟันธงได้ล่ะ? แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันยืนยันได้คือ ในคาสิโนทั่วโลก ไม่มีใครรวยจากการเล่นบาคาร่าหรอก"

อีธานถือชิปเดินออกมา หยิบเครื่องดื่ม 2 แก้วจากถาดที่พนักงานเสิร์ฟสาวสุดเซ็กซี่ถือผ่านมา แล้วยื่นแก้วหนึ่งให้ผู้หญิงคนนั้น

"ผมไม่รู้ว่าที่คุณพูดจริงไหม แต่ได้ฟังคุณคุยก็ถือเป็นการผ่อนคลายอย่างหนึ่ง ผมก็เบื่อเล่นแล้วเหมือนกัน"

อีธานไม่ได้พูดผิด ต่างจากคนส่วนใหญ่ เขาไม่ได้มีความกระหายอยากรวยทางลัด แม้สัญญาของอีธานตอนนี้จะยังไม่ได้ค่าเหนื่อยเยอะมาก

แต่ค่าพรีเซนเตอร์รวมกับเงินเดือน ก็ทำให้อีธานมีอิสรภาพทางการเงินไปแล้ว

คนที่บรรลุอิสรภาพทางการเงินและมีอุดมการณ์ความฝันเป็นของตัวเอง จะไม่หลงใหลในความตื่นเต้นของการพนัน มีแต่คนที่จิตใจว่างเปล่าเท่านั้นที่ต้องมาหาความสุขทางนี้

"ฉันแค่ไม่อยากให้นักฟุตบอลที่ฉันชอบกลายเป็นผีพนัน เล่นที่มอนติคาร์โลไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่ถ้าวันดีคืนดีคุณเกิดไปเล่นพนันบอลเข้า อนาคตที่สดใสของคุณพังพินาศแน่"

"ผมคิดว่าในคาสิโนทั่วโลก ไม่น่าจะมีคนแบบคุณโผล่มานะ แต่ด้วยทัศนคติแบบคุณ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?"

หญิงสาวยักไหล่ "ฉันทำงานที่นี่ คุณเกลียดอะไรบางอย่างได้ แต่คุณก็ยังหาเงินจากมันได้นี่"

หญิงสาวพาอีธานเดินมาที่ห้องสูบบุหรี่

ทั้งสองยืนคุยไปสูบไปจิบเครื่องดื่มไป

"คุยกันมาตั้งนาน ผมยังไม่รู้ชื่อคุณเลย"

"ฉันก็แค่แฟนบอลธรรมดา ๆ คนหนึ่ง ฉันรู้ว่าต่อให้บอกชื่อไป อีกเดี๋ยวคุณก็ลืม สู้ไม่บอกตั้งแต่แรกดีกว่า อย่างน้อยศักดิ์ศรีของฉันก็จะรู้สึกดีกว่าหน่อย"

"รู้ได้ไงว่าอีกเดี๋ยวผมจะลืม? ความจำผมดีมากนะ ผมยังจำชื่อเพื่อนร่วมโต๊ะสมัยประถมได้แม่นเลย จำได้ด้วยว่าเธอชอบวาดรูป แล้วผมก็ชอบไปเถียงกับเธอ ผมถามเธอว่า 'ทำไมข้าง ๆ สาวงามยุคโบราณที่เธอวาด ถึงมีทีวีตั้งอยู่ด้วยล่ะ?'"

จบบทที่ บทที่ 441 งานอดิเรกคืองาน

คัดลอกลิงก์แล้ว