ตอนที่ 140

ตอนที่  140

(ขอเปลี่ยนจาก(รัฐเจิ้งเหอ)เป็น(แคว้นเจิ้งเหอ)นะงับ)

เมื่อฟางซิงแสดงท่าทีปฏิเสธอย่างแนบเนียนมินก็ไม่ตื๊อแต่เปลี่ยนเรื่องคุยเป็นประสบการณ์ของผู้ฝึกตนระดับสูงแทน  ฟางซิงรู้สึกสนใจเพราะเขาเพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับสร้างรากฐานยังต้องการเรียนรู้และรับฟังประสบการณ์จากผู้อื่น

"ดินแดนทางใต้ของแคว้นเจิ้งเหอวุ่นวายมาก  ห้านิกายสิบอาณาจักรถูกปีศาจรุกราน..."  ฟางซิงถอนหายใจ

เดิมทีหลังจากสร้างรากฐานแล้วเขาตั้งใจจะไปท่องเที่ยวแต่เมื่อได้ฟังเรื่องราวเหล่านี้ก็ทำให้เขาลังเล

"ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาแห่งความวุ่นวายจริงๆ"  มินถอนหายใจพลางมองไปยังเวทีประมูล  "เริ่มแล้ว!"

ฟางซิงมองตามเห็นหญิงสาวรูปร่างหน้าตางดงามมีพลังปราณระดับสูงกำลังเดินขึ้นเวที  ดวงตาของนางหวานซึ้ง  ท่วงท่าและรอยยิ้มล้วนมีเสน่ห์งดงามยิ่งกว่าเจิ้งหยวนเอ๋อที่เขาเคยพบในตลาดชิงหลินฟาง  เสียอีก

"ยินดีต้อนรับสู่เมืองจื่อหยวนงานประมูลนี้  ข้า  'จินสันเนียง'  เป็นผู้ดำเนินการหวังว่าทุกท่านจะร่วมประมูลอย่างสนุกสนาน..."  สิ้นเสียง  จินสันเนียงก็ตบมือให้เจ้าหน้าที่นำสินค้าชิ้นแรกขึ้นมา  "ยาเม็ด 'แตกหน่อ'  ยาคุณภาพสูงระดับหนึ่งช่วยให้ผู้ฝึกตนระดับกลางของการฝึกปราณทะลวงขีดจำกัดได้  ราคาเริ่มต้นคือห้าร้อยหินวิญญาณ..."

"ยาทะลวงระดับ..."  ฟางซิงมองลงไปยังเบื้องล่างที่เริ่มคึกคักอดพึมพำไม่ได้  "มันยากเย็นขนาดนั้นเชียวเหรอที่จะทะลวงจากระดับหกไปสู่ระดับเจ็ดของการฝึกปราณ?"

"ยานี้ช่วยให้ผู้ที่ติดอยู่กับระดับเดิมมานานหลายปีสามารถทะลวงผ่านไปได้...  บางทีพวกเขาอาจจะคว้าโอกาสสร้างรากฐานก่อนถึงวาระสุดท้ายกลายเป็นผู้ฝึกตนเช่นเดียวกับเรา..."  มินอี้ซิงถอนหายใจ

ฟางซิงพยักหน้าเห็นด้วย

สถานที่ประมูลในเมืองจื่อหยวนใหญ่โตกว่าในเมืองชิงหลินฟางเพราะมีสินค้าหายาก  ตำราลับ  สัตว์อสูร  และอาวุธเวทมนตร์หมุนเวียนขึ้นมาประมูลและสร้างความคึกคัก

"ไข่เต่าดำระดับสอง...  ราคาเริ่มต้นสามพันหินวิญญาณ!"  จินสันเนียงแนะนำไข่สัตว์อสูร  "เต่าซวนสุ่ยมีนิสัยเชื่องเมื่อเติบโตเต็มที่จะเป็นสัตว์อสูรระดับสองเหมาะสำหรับปกป้องครอบครัวและทรัพย์สิน..."

น้ำเสียงของนางช่างหว่านล้อมดึงดูดความสนใจจากผู้คนได้เป็นอย่างดีแต่ผู้ฝึกตนที่มีประสบการณ์ต่างรู้ดีว่า  "สัตว์อสูรเต่าไม่เพียงแต่มีการโจมตีที่อ่อนแอแต่ยังเติบโตช้ามาก...  ไข่เต่าดำระดับสองอาจต้องใช้เวลาถึงสองร้อยปีกว่าจะก้าวขึ้นสู่ระดับสองเป็นเต่าที่อยู่ยืนยาวจนอาจจะอยู่เกินเจ้าของเสียอีก..."

มีเพียงไม่กี่ตระกูลที่เชี่ยวชาญการควบคุมสัตว์อสูร  ผู้ฝึกตนทั่วไปจึงไม่สนใจนัก

"สามพันห้าร้อยหินวิญญาณ! ยินดีกับท่านที่ได้ไข่เต่าดำไปครอบครอง!"

จินสันเนียงถอนหายใจที่ในที่สุดไข่สัตว์อสูรก็ถูกประมูลไปได้

ฟางซิงใช้จิตสำนึกตรวจสอบพบว่าผู้ที่ประมูลไข่เต่าคือศิษย์พี่น้องจากนิกายหมื่นอสูรเขายิ้มในใจ

ศิษย์ทั้งสองประพฤติตัวอย่างมั่นใจไม่ปิดบังแสดงถึงอำนาจของนิกายหมื่นอสูร

'ก็จริง  ในเมืองจื่อหยวนหรือแม้แต่ในแคว้นเจิ้งเหอใครจะกล้าท้าทายนิกายหมื่นอสูร?  บางทีอาจจะมีผู้อาวุโสจากนิกายคอยดูแลงานประมูลนี้อยู่ก็เป็นได้...'

ฟางซิงไม่ได้แสดงท่าทีใดๆแต่เปลี่ยนเรื่องคุยกับมิน  "ข้าได้ยินมาว่าทางตะวันออกของแคว้นเจิ้งเหอ  มีแคว้นใหญ่ชื่อ  'ฉี'  ไม่ทราบว่าแดนฝึกตนที่นั่นรุ่งเรืองเพียงใด?"

"ดินแดนฝึกตนในแคว้นฉีย่อมไม่อาจเทียบกับแคว้นเจิ้งเหอได้...  แต่ตรงรอยต่อระหว่างแคว้นเจิ้งเหอและฉีมีเมืองชื่อ  'เป่ยหลี่'!"

มินอี้ซิงกล่าวด้วยแววตาใฝ่ฝัน  "ครั้งหนึ่ง  ตอนที่ข้ายังเยาว์วัยเคยเดินทางไปที่นั่น...  ความเจริญรุ่งเรืองของเมืองเป่ยหลี่เหนือกว่าเมืองจื่อหยวนของเรามากมีแหล่งขายยาสร้างรากฐานทุกปีจะมีการปล่อยยาสร้างรากฐานออกมาและยังมีโอกาสที่จะได้ 'ยาเม็ด' อีกด้วย"

"โอกาสที่จะได้ 'ยาเม็ด'!"  ฟางซิงแสร้งทำเป็นตื่นเต้นแต่ในใจไม่ได้สนใจนัก

เขามีรากวิญญาณสวรรค์การสร้างยาจึงไม่ใช่เรื่องยาก ยิ่งหลังจากที่เขาควบแน่นน้ำยาแล้ว การได้วัตถุวิญญาณที่ใช้สร้างยาอีกสักชิ้นสองชิ้นก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็น

อนาคตของร่างโคลนช่างสดใส

'อย่างไรก็ตาม  เมืองเป่ยหลี่ก็ยังน่าไปเยือน  เพื่อตามหาซุนเจินกังและวัตถุวิญญาณอื่นๆ'

ฟางซิงซื้อแผนที่คร่าวๆ ของดินแดนใกล้เคียงมาแล้วเขารู้ว่าเมืองเป่ยหลี่อยู่ที่ใดและสามารถเดินทางไปเองได้

ผู้ฝึกตนทั่วไปไม่สามารถเดินทางไกลได้เพราะอันตรายจึงมักจะเดินทางไปกับกองคาราวานขนาดใหญ่

เมืองจื่อหยวนมีกองคาราวานเดินทางทุกปีโดยใช้เส้นทางเหนือมุ่งหน้าสู่แคว้นฉี

ขณะที่ฟางซิงครุ่นคิดการประมูลเบื้องล่างก็ดำเนินมาถึงช่วงสุดท้าย

"อาวุธวิญญาณระดับต่ำอันดับสอง  ดาบ  'เฟิงเสวี่ย'!  สร้างจากเหล็กดำพันปีหลอมรวมกับน้ำแข็งดำพันปี  โดยช่างฝีมือผู้เชี่ยวชาญหลังจากสร้างเสร็จได้นำไปฝังไว้ในเทือกเขาหิมะเป็นเวลายี่สิบปีเพิ่งจะนำออกมา..."  จินสันเนียงถือดาบบินโชว์บนเวที

ดาบบินเล่มนี้เปล่งประกายเย็นเยียบยาวประมาณหนึ่งฟุตมีกลิ่นอายแห่งความหนาวเหน็บและคมกริบ

"ราคาเริ่มต้นแปดพันหินวิญญาณคุณภาพต่ำ การเสนอราคาแต่ละครั้งต้องไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยหินวิญญาณ"  จินสันเนียงมองไปยังห้องรับรองต่างๆ

อาวุธวิญญาณใช้ได้เฉพาะผู้สร้างรากฐานเท่านั้น  ดาบ  'เฟิงเสวี่ย'  จึงไม่ได้มีไว้สำหรับผู้ฝึกปราณ

ในเมืองจื่อหยวนมีผู้สร้างรากฐานจำนวนมากและมีห้องรับรองส่วนตัวมากกว่ายี่สิบห้อง

เสียงประมูลดังขึ้น

"แปดพันหนึ่งร้อยหินวิญญาณ!"

"แปดพันห้าร้อยหินวิญญาณ!"

-

ภายในห้องรับรอง  หญิงชราผู้หนึ่งถือไม้เท้ามองหญิงสาวข้างกายด้วยความเอ็นดู  หญิงสาวผู้นี้งดงามราวกับดอกบัวหิมะแห่งเทือกเขาเทียนซานแต่ใบหน้ากลับเย็นชาไร้ซึ่งรอยยิ้ม

"หลานรัก...  ย่าทวดซื้อดาบ  'เฟิงเสวี่ย'  นี้ไว้ให้เจ้าใช้หลังจากสร้างรากฐานสำเร็จเจ้าชอบหรือไม่?"  หญิงชราผู้เป็นผู้สร้างรากฐานเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

"เสวี่ยเอ๋อร์  เจ้าเป็นอัจฉริยะแห่งตระกูลเจิงไม่เพียงแต่มีรากวิญญาณน้ำแข็งชั้นยอด  ยังมี  'ร่างกายหิมะและความเย็น'  ทำให้ฝึกฝนวิชาสายน้ำแข็งได้อย่างรวดเร็ว  ดาบ  'เฟิงเสวี่ย'  นี้เหมาะสมกับเจ้าที่สุด"

หญิงสาวที่ชื่อเสวี่ยเอ๋อร์มีสีหน้าเรียบเฉยแต่แววตาแสดงถึงความรัก  "แล้วแต่ท่านย่าทวด...  ขอเพียงไม่กระทบกับการประมูล  'วิญญาณร้ายเสาหยิน'  ก็พอ"

"แน่นอน  ย่าทวดเตรียมการไว้แล้ว...  'วิญญาณร้ายเสาหยิน'  เหมาะสมกับเจ้าที่สุดมีผลเทียบเท่ากับยาสร้างรากฐานครึ่งเม็ดมันจึงสำคัญกว่า"

หญิงชราจู๋จีเคาะไม้เท้าลงบนพื้นเสียงดังกังวาน  "เก้าพันหินวิญญาณ!"

"เสียงนี้..."

"น่าจะเป็นตระกูลเจิงแห่งทุ่งดอกท้อ"

"เป็นหญิงชราแห่งตระกูลเจิงผู้เชี่ยวชาญระดับกลางของการสร้างรากฐาน..."

เหล่าผู้สร้างรากฐานในห้องรับรองต่างสื่อสารกันทางจิต  หลายคนตัดสินใจล้มเลิกการประมูล

"เก้าพันหนึ่งร้อยหินวิญญาณ"  ฟางซิงเสนอราคา

หญิงชราแห่งตระกูลเจิงชะงักไป  "เก้าพันห้าร้อยหินวิญญาณ!"

"หนึ่งหมื่นหินวิญญาณ!"  ฟางซิงยิ้มเพิ่มราคาอย่างไม่ลังเล

ทั้งสองฝ่ายผลัดกันเสนอราคา  ในชั่วพริบตาราคาก็พุ่งสูงถึงหนึ่งหมื่นสามพันหินวิญญาณคุณภาพต่ำ

"ท่านย่าทวด!"  เจิงเสวี่ยเอ๋อร์ดึงชายแขนเสื้อหญิงชรา

"เด็กดี!"  หญิงชราจู๋จีเอ็ดเบาๆ  "หากไม่ใช่เพราะต้องเก็บหินวิญญาณไว้เพื่อประมูล  'วิญญาณร้ายเสาหยิน'ล่ะก็..."

"หนึ่งหมื่นสามพันหินวิญญาณ  ดาบ  'เฟิงเสวี่ย'  เป็นของท่านผู้อาวุโสในห้องหมายเลขเก้า!"  จินสันเนียงประกาศแม้จะดีใจที่การประมูลดุเดือดแต่ก็อดหวั่นใจไม่ได้

-

ห้องหมายเลข 9

ฟางซิงเหลือบมองการประมูลสมบัติวิเศษมากมายเบื้องล่างพลางครุ่นคิดถึงจำนวนหินวิญญาณที่เขาจะได้รับจากถุงเก็บของวิเศษ

"แขกพิเศษในห้องของเราจะได้รับสิทธิพิเศษเพิ่มเติมนั่นคือการจัดส่งถึงที่โดยตรงเจ้าค่ะ" เสียงหวานใสเอ่ยขึ้น

ทันใดนั้น มินอี้ซิงก็หัวเราะ "เอาล่ะ! เรียกเขามา!"

แทบจะในวินาทีเดียวกันนั้นเองเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น "ท่านแขกผู้มีเกียรติขออภัยที่รบกวน ข้าพเจ้ามาพร้อมกับดาบเฟิงเสวี่ยตามคำสั่ง..."

"เชิญ" ฟางซิงดีดนิ้วปลดผนึกห้อง

ผู้ฝึกตนหลายคนเดินเข้ามา นำโดยจูจี๋ผมขาวเมื่อเห็นมินอี้ซิงและผู้ติดตามเขาก็แสดงสีหน้าประหลาดใจ "ท่านผู้ฝึกตนมินก็มาที่นี่ด้วยรือ?"

"ฮ่าฮ่า ไม่ต้องตกใจไป" มินอี้ซิงหัวเราะอย่างอารมณ์ดีก่อนจะแนะนำฟางซิง "ผู้นี้คือสหายเต๋าหลู่อี้หมิง ผู้ฝึกฝนวิชาจิตวิญญาณจนบรรลุถึงขั้นมองทะลุแก่นแท้ท่านเป็นผู้เชี่ยวชาญแห่งเมืองนี้"

"ยินดีที่ได้พบสหายเต๋าหลู่" ฟางซิงประสานมือคำนับ

"ดาบเฟิงเสวี่ย เชิญท่านตรวจสอบด้วย" หลู่อี้หมิงกล่าวพลางพยักหน้าให้สาวใช้เบื้องหลังที่นำถาดบรรจุดาบเฟิงเสวี่ยมาวาง

ฟางซิงหยิบดาบขึ้นมาสะบัดเบาๆ เสียงดาบหวีดหวิวราวกับเสียงคร่ำครวญห้องทั้งห้องพลันเย็นเยียบ

"สมกับดาบบินระดับสองจริงๆ... เสียดายที่สั้นไปหน่อย" เขาเอื้อมมืออีกข้างไปยังกองหินวิญญาณที่เตรียมไว้ หินวิญญาณระดับล่างและระดับกลางปรากฏขึ้นบนโต๊ะ

หลู่อี้หมิงใช้พลังจิตกวาดมอง นับหินวิญญาณทีละก้อนอย่างละเอียดก่อนจะเก็บลงในถุงเก็บของ "ดาบเฟิงเสวี่ยมีลักษณะพิเศษคือหลังจากหลอมแล้วจะยืดหดได้ตามใจนึกไม่ต้องกังวลเรื่องขนาด..." เขากล่าวด้วยรอยยิ้ม

'นี่มันเหมาะกับผู้ฝึกตนสร้างรากฐานเท่านั้น' ฟางซิงครุ่นคิด 'ร่างโคลนอมตะใช้ดาบเฟิงเสวี่ยไม่ได้  แต่ฉันไม่มีพลังวิญญาณจึงใช้มันได้แค่เพียงกริชเท่านั้นเช่นนั้นใช้ดาบชิงหงก็คงไม่ต่างกัน'

'แต่เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องบอกคนนอก'

ฟางซิงยิ้มรับและพูดคุยเล็กน้อย ก่อนจะมองตามหลู่อี้หมิงที่เดินออกไป  บัดนี้จินสันเนียงได้นำสมบัติชิ้นสุดท้ายขึ้นประมูลแล้ว

สายตาของเหล่าผู้ฝึกตนจับจ้องไปยังขวดหยกในมือจินสันเนียงอย่างใจจดใจจ่อ  "วิญญาณร้ายเส้าหยินนี้สามารถช่วยผู้ฝึกตนสายหยินในการบุกทะลวงพลังและสร้างรากฐาน... เหมาะสำหรับสตรี! ราคาเริ่มต้นที่ 9,000 หินวิญญาณระดับล่างเพิ่มครั้งละไม่ต่ำกว่า 100!"

สิ้นคำประกาศเหล่าผู้ฝึกตนชายต่างพากันนั่งลงด้วยสีหน้าผิดหวัง

ในทางกลับกันเหล่าสตรีผู้ฝึกตนพลังหยินกลับตาเป็นประกายเปล่งเสียงเสนอราคาแข่งขันกัน "เก้าพันหนึ่งร้อย!"

"เก้าพันสองร้อย!"

-

"ฮิฮิ..." หญิงชราแห่งตระกูลเซงหัวเราะอย่างเย้ยหยัน ก่อนเอ่ยเสียงดังฟังชัด "หมื่นศิลาวิญญาณ!"

เหล่าสตรีผู้ฝึกตนเบื้องล่างรู้สึกราวกับหัวใจถูกบีบรัด  โอกาสริบหรี่ราวกับเส้นทางที่แยกออกไปไกลแสนไกล

พวกนางมิอาจเทียบเคียงกับเหล่าผู้ฝึกตนผู้มั่งคั่ง

ในโลกแห่งการฝึกตนสตรีล้วนต้องอดทนเก็บงำความคับแค้นไว้ในใจ

"เสวี่ยเอ๋อร์เจ้าเห็นหรือไม่" นางจูจี๋ฉวยโอกาสสั่งสอน "อย่าดูถูกพวกที่ทำได้เพียงแค้นใจแต่ไม่กล้าเอ่ยปาก  หากตระกูลเจิงเราเพลี่ยงพล้ำ พวกนี้แหละจะรุมจิกกัดเร็วกว่าใคร  ตระกูลโจวแห่งสระมรกตนั้นเป็นตัวอย่างที่ดี  หากเจ้าไม่อยากเป็นเช่นนั้นจงฝึกฝนให้แข็งแกร่งยิ่งๆ ขึ้นไป  ตระกูลเจิงเราไม่เพียงแต่ต้องมีผู้บุกทะลวงขั้นสร้างรากฐานเท่านั้นแต่ยังต้อง...แต่ยังต้องมีผู้เล่นแร่แปรธาตุด้วย!"

นางจ้องมองเสวี่ยเอ๋อร์อย่างมีความหวัง

ด้วยพรสวรรค์เช่นนี้ เจิงเสวี่ยเอ๋อร์ย่อมสามารถฝึกฝนจนถึงขั้นสร้างรากฐานที่สมบูรณ์แบบและทดลองปรุงโอสถได้

แม้จะเป็นเพียงโอสถปลอมก็ตาม!

ตระกูลเจิงแห่งทุ่งท้อนั้นขึ้นชื่อเรื่องการปรุงโอสถแต่เป็นโอสถปลอม!

แม้สืบทอดวิชามายาวนานแต่ก็ไม่เคยมีผู้ใดปรุงโอสถแท้จริงได้!

"ท่าทวดโปรดวางใจ เสวี่ยเอ๋อร์จะไม่ทำให้ผิดหวัง  ข้าจะบุกทะลวงขั้นสร้างรากฐานให้จงได้"เจิงเสวี่ยเอ๋อร์กล่าวด้วยแววตามุ่งมั่น

ทว่ายังไม่ทันสิ้นคำเสียงชายหนุ่มก็ดังแทรกขึ้น "หมื่นห้าพันหินวิญญาณ!"