ตอนที่ 110

ตอนที่ 110

"ไป!"

หลิวเหว่ยรู้สึกถึงอะดรีนาลีนที่พลุ่งพล่าน

ใกล้ๆสวนสาธารณะมีคนแบบเขาเยอะแยะ แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะโชคดี

ตูม!

เขาหันไปเห็นรถบรรทุกคันหนึ่งถูกปืนใหญ่เลเซอร์ยิงกลายเป็นลูกไฟ

กบฏในรถกลายเป็นเถ้าถ่าน

หลิวเหว่ยกัดฟัน

ในสนามรบแบบนี้ คนธรรมดาไม่มีสิทธิ์เข้าไปยุ่ง!

รถบรรทุกเร่งเครื่องออกจากสนามรบ สี ลวดลาย แม้แต่ป้ายทะเบียนก็เปลี่ยนไปตลอดเวลา

"เร็วๆๆ!"

เสียงของ'อัจฉริยะ'กระตุ้นให้หลิวเหว่ยเร่งความเร็ว"ฉันแฮ็กกล้องวงจรปิดได้ไม่ถึงสามนาที...นายต้องไปให้ถึงที่หมาย แล้วใช้ทางใต้ดินขนของออกไป!"

"ตอนนี้เหลืออีก60วินาที!"

"30วินาที!"

"10,9,8..."

เสียงของ'อัจฉริยะ'เหมือนยมทูต หลิวเหว่ยกัดฟันขับรถหลบสิ่งกีดขวางมุ่งหน้าสู่โรงรถใต้ดิน

เขากระโดดลงจากรถและเปิดตู้คอนเทนเนอร์ ข้างในมีห้องเพาะเลี้ยงขนาดใหญ่สามห้อง

ที่โรงรถใต้ดินมีกบฏรออยู่บ้างแล้ว

หลิวเหว่ยจำได้หนึ่งในนั้นได้คือคนที่ท้าทายเขาก่อนหน้านี้

"เร็วๆๆ!"

พวกเขายกห้องเพาะเลี้ยงหนักหลายตันและเตรียมขนลงท่อระบายน้ำ

ท่อระบายน้ำใหญ่พอที่จะขนย้ายห้องเพาะเลี้ยงได้โดยจะใช้เรือยางในการขนย้าย

หลิวเหว่ยถอนหายใจแต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!

ปัง!

แสงเลเซอร์ส่องประกาย ชายที่ยืนข้างๆคนที่เคยท้าทายเขาถูกยิง

ตึง!ตึง!

เสียงฝีเท้ากระทบโลหะ ชายชุดดำสวมชุดเกราะเดินเข้ามาในโรงรถ"ดูสิ...เจออะไรเนี่ย?หนูตัวน้อยๆจากกองทัพกบฏ..."

หลิวเหว่ยรู้สึกถึงอันตราย

ชายชุดดำควบคุมหุ่นยนต์ ดาบแสงปรากฏขึ้นในมือและฟันใส่กบฏสองคนที่อยู่ใกล้ๆ

กบฏทั้งสองยังคงตกใจร่างกายก็ถูกตัดขาด

ถึงชุดเกราะที่ชายชุดดำใช้จะเป็นรุ่นธรรมดาให้พลังเทียบเท่ากับนักรบระดับสี่ แต่อาวุธที่ติดตั้งกลับเป็นของทรงพลัง

อาวุธนี้ทำให้เขากลายเป็นเครื่องจักรสังหาร

หากจงหยู่ซิ่วมีอาวุธแบบนี้ตอนสอบร้อยดาวผลลัพธ์คงต่างออกไปเธออาจจะได้ที่หนึ่งด้วยซ้ำ!

นี่คือพลังของเทคโนโลยี

ปัง!

กุญแจมือพิเศษถูกโยนลงบนพื้น

ชายชุดดำมองหลิวเหว่ยและยิ้มเยาะ"ใส่ซะ..."

ดูเหมือนเขาจะอยากจับเป็นไม่ใช่จับตาย

"บ้าเอ๊ย...ปล่อยให้เป็นแบบนี้ไปได้ไงวะ'อัจฉริยะ'?"

หลิวเหว่ยรู้สึกสิ้นหวัง

ในหูฟังเสียงของ'อัจฉริยะ'ฟังดูแปลกๆ"ฉันโดนโจมตี...ฉันต้องปกป้องคนอื่นๆ...ข้อมูลของเรารั่วไหล  ฉันคงช่วยอะไรไม่ได้..."

"เวรเอ๊ย!"

ถ้า'อัจฉริยะ'อยู่ตรงหน้าหลิวเหว่ยสาบานว่าจะต่อยมันให้ร่วง!

ซี่!

ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกเหมือนมีลมร้อนผ่านหู เหมือนโดนต่อยเข้าที่หัวและมีของเหลวอุ่นๆไหลออกมา...

หลิวเหว่ยเอามือจับพบว่าหัวเต็มไปด้วยเลือดและหูข้างหนึ่งก็หายไป

"หนูตัวน้อยฉันให้โอกาสนายแล้วนะ"

ชายชุดดำดูใจเย็นราวกับกำลังสนุกกับการเล่นไล่จับ

หลิวเหว่ยใจหาย

ไม่รู้ว่าแผนของกองทัพกบฏจะสำเร็จมั้ยแต่เขาคงโดนจับแน่ๆ

'นี่มันอะไรกัน...ความฝันของฉันคือเรียนมหาวิทยาลัยไม่ใช่ติดคุก...'

หลิวเหว่ยกำหมัดแน่น เตรียมสู้ตาย

ทันใดนั้น!

สีหน้าชายชุดดำก็เปลี่ยนไป เขากุมไปที่หัวใจ"แก..."

ดวงตาเบิกกว้าง เขาล้มลงกับพื้น

"นี่..."

หลิวเหว่ยรู้ทันทีว่าชายชุดดำโดนจิตสังหารเล่นงาน

แต่ทำไม เขาถึงไม่รู้สึกถึงจิตสังหาร?

จิตสังหารดุจดั่งสัญชาตญาณของนักสู้เมื่อสัมผัสได้แล้วย่อมไม่มีทางผิดพลาด

เขาตอบสนองอย่างรวดเร็วพุ่งตัวไปข้างหน้าเหยียบหัวชายชุดดำอย่างแรง

ปัง!

เสียงกระดูกแตกเลือดสาดกระจายสมองไหลจนชายชุดดำสิ้นใจ

"ฉัน...ฆ่าปรมาจารย์ได้งั้นเหรอ?"

หลิวเหว่ยไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็กัดฟันเตรียมขนย้ายห้องเพาะเลี้ยงตามแผนเดิม

ตอนนั้นเองเขาก็เห็นบางอย่างที่ทำให้ขนหัวลุก:

ห้องเพาะเลี้ยงสามห้องในตู้คอนเทนเนอร์หายไปหนึ่งห้อง!

"ไปกันเถอะ!"

หลิวเหว่ยใจเต้นรัวรีบผลักห้องเพาะเลี้ยงลงท่อระบายน้ำแล้ววิ่งตามไป...

-

ในวิลล่า

ฟางซิงนั่งขัดสมาธิ

เงาล่องหนลอยเข้ามาทางหน้าต่าง เธอสวมมงกุฎดอกบัวใบหน้าสวยงามราวกับเทพเซียน

"ผู้พิทักษ์นี้เข้าสู่ห้วงแห่งจิตสำนึกได้เหมือนกับการโจมตีวิญญาณ...และลึกลับยิ่งกว่าจิตสังหาร"

ที่หลิวเหว่ยรอดก็เพราะฟางซิงใช้วิชานี้ช่วยหลิวเหว่ย

ในมือเทพธิดามีแหวนทองแดงอยู่

ฟางซิงรับแหวนนั้นมาและใช้พลังจิตตรวจดูพบห้องเพาะเลี้ยงและสารอาหารมากมาย เขายิ้มอย่างพึงพอใจ

'ที่ฉันยอมเอาแหวนจากอีกโลกนึงเข้ามาที่นี่ก็เพื่อปฎิบัติการนี้โดยเฉพาะ...'

'ดีนะที่ฉันเตรียมพร้อมมาอย่างดี...'

แสงสีเงินวาบขึ้น ร่างของฟางซิงหายไป

ไม่กี่วินาทีต่อมาเขาก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง

"เอาของกลางมาทิ้งที่โลกแห่งการฝึกตนถึงห้องเพาะเลี้ยงจะมีเครื่องติดตามฉันก็ไม่ต้องกลัว..."

"ไม่สิ ของพวกนี้ป้องกันการติดตามได้อยู่แล้ว"

"ยิ่งกว่านั้นพวกกบฏต้องมีวิธีป้องกันการถูกติดตามดีๆแน่..."

ฟางซิงคิดแล้วเดินออกจากห้อง

"คุณฟาง..."

หลานเฟยเดินเข้ามา

"ข้างนอกเกิดอะไรขึ้น?ทำไมถึงวุ่นวายจัง?"

ฟางซิงขมวดคิ้วดูไม่พอใจ

"ได้ยินว่าเป็นพวกกบฏบุกปล้นรถขนส่งของศูนย์เพาะเลี้ยง...ตอนนี้คงโดนปราบแล้วมั้ง?"

หลานเฟยถอนหายใจ

การต่อสู้ในเมืองทำให้มีคนตายเยอะ

ตอนนี้เมืองหยวนหยู่แทบจะเป็นอัมพาต

"ผมไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อแล้ว...พรุ่งนี้ย้ายออกกันเถอะ"

ฟางซิงถอนหายใจ

เมื่อโยนของกลางไปโลกอื่นแล้ว เขาก็ไม่ต้องกังวลอะไรและไม่ต้องกลัวการโดนตรวจสอบ...

-

【หนังสือพิมพ์รายงานว่าเมืองหยวนหยู่ถูกโจมตี มีพลเรือนเสียชีวิต12รายบาดเจ็บ739ราย...ท่านนายกเทศมนตรีกล่าวประณามการกระทำอันอุกอาจอย่างรุนแรง...】

【ปืนใหญ่โคจรและกองกำลังอวกาศเคลื่อนไหวผิดปกติ สถาบันอวกาศกำลังแก้ไขปัญหา...】

【การสอบเข้ามหาวิทยาลัยกำลังจะเริ่มขึ้นขอให้นักเรียนทุกคนตั้งใจ...】

-

เมืองเมเปิลลีฟชุมชนบ้านสุขสันต์

ฟางซิงใช้ข้ออ้างเรื่องการสอบเข้ามหาลัยและไล่หลานเฟย แล้วก็ตั้งใจฝึกฝนวิชา

เขาดูทีวี เห็นแต่ความเสียหายก็อดเงียบไม่ได้

"กบฏ?"

ตามข้อมูลลับปฏิบัติการของกบฏไม่สำเร็จแต่ก็ไม่ล้มเหลว

พวกเขาได้ห้องเพาะเลี้ยงไป แถมยังหนีไปได้

ว่ากันว่าการเคลื่อนไหวของปืนใหญ่และกองกำลังอวกาศเกี่ยวข้องกับยานของกบฏ

พวกกบฏใช้กำลังระดับสูงในการปฏิบัติการครั้งนี้...

"แต่เรื่องพวกนี้ไม่เกี่ยวกับฉันแล้ว..."

"ฉันควรจะตั้งใจสอบและเป็นนักศึกษาที่ดี"

ฟางซิงเดินเข้าห้องและติดตั้งยันต์

แสงสีเงินวาบขึ้น ร่างของเขาก็หายไป

-

โลกแห่งการฝึกตน

ถ้ำใต้ดิน

"นี่คือ...ห้องเพาะเลี้ยง?"

ฟางซิงถือแหวนทองแดงปล่อยให้ห้องเพาะเลี้ยงหนักหลายตันตกลงบนพื้น

ห้องเพาะเลี้ยงสีเงินขาวตกแต่งแบบไซไฟ ด้านหน้าเป็นกระจกใสมองเห็นข้างในได้ชัดเจน

นอกจากห้องเพาะเลี้ยงยังมีกล่องเงินหลายกล่องบรรจุสารอาหารชั้นดีสำหรับห้องเพาะเลี้ยงโดยเฉพาะ

"ฉันคิดมาตลอดว่าพวกกบฏไม่ได้มาเพื่อสายเลือดใหม่แต่มาเพื่อห้องเพาะเลี้ยง...บางทีพวกเขาอาจจะกำลังสร้างกองทัพโคลนนิ่ง"

ฟางซิงเปิดคอมพิวเตอร์ตรวจสอบแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ"ดี...ระบบยังใช้ได้"

แล้วพลังงานล่ะ?

แกนพลังงานอยู่ข้างในหากไม่มีปัญหาก็น่าจะใช้ได้เป็นหมื่นชั่วโมง...

"โชคดีที่ฉันเรียนเขียนโปรแกรม..."

หลังจากจัดการอะไรเสร็จ ฟางซิงก็หยิบหลอดทดลองออกมา

ในหลอดมีเลือดอยู่

"ถ้าโคลนนิ่งในโลกหลักอาจจะได้รับผลกระทบจากสภาพแวดล้อม...แต่ตอนนี้ถ้าโคลนนิ่งในโลกแห่งการฝึกตนคุณสมบัติและรากฐานวิญญาณก็น่าจะเหมือนเดิมทุกประการ?"

หลังจากหยดเลือดลงในห้องเพาะเลี้ยงฟางซิงก็มองดูอย่างตั้งใจ

เมื่อมองผ่านกระจกก็เห็นตัวอ่อนอยู่ในห้องเพาะเลี้ยง

ตอนแรกมันเล็กเท่าหัวเข็มหมุดแต่ตอนนี้ใหญ่เท่าเมล็ดงาแล้ว...

การใช้สารอาหารก็เพิ่มขึ้นอย่างน่าตกใจ

"เร่งการเจริญเติบโต..."

ฟางซิงตั้งค่าโปรแกรม

ปกติควรจะเอาเด็กออกจากห้องตอนที่ยังเป็นทารกแล้วเลี้ยงดูตามปกติ

แต่ฟางซิงไม่ทำแบบนั้น

เขาเติมสารอาหารแล้วตั้งค่า'เร่งการเจริญเติบโต'

ถ้าทำแบบนี้เด็กจะโตเร็วในห้องเพาะเลี้ยง

และอีกไม่กี่วันเขาก็จะดูเหมือนชายหนุ่มคนนั้น

'การเร่งการเจริญเติบโต'แบบนี้เป็นแค่เปลือกไม่มีวิญญาณและไม่มีจิตใจ...

โชคดีที่ฟางซิงต้องการแค่เปลือก!

ถ้ามีวิญญาณและมีจิตใจก็แย่สิ

ในที่สุดเราก็มาถึงจุดนี้

'จิตวิญญาณของมนุษย์น่าจะเป็นผลรวมของสิ่งต่างๆที่ได้รับ...'

'ร่างที่โตเร็ว ไม่มีวิญญาณจะเข้าสิงสู่ได้ง่าย...'

'ถ้าเป็นกองทัพโคลนนิ่งคงต้องใช้เทคโนโลยีและใส่จิตสำนึก...แต่มันก็ทำลายศักยภาพและไม่ค่อยมีประโยชน์...'

ถึงแม้สหพันธ์จะเคยคิดสร้างกองทัพโคลนนิ่งแต่ก็เงียบไป

เพราะมันไม่คุ้ม!

กองทัพโคลนนิ่งใช้ทรัพยากรเยอะแถม...

การเร่งการเจริญเติบโตจะทำลายจิตวิญญาณทำให้โอกาสที่จะพัฒนาเป็นนักสู้ระดับสูงลดลง

ฟางซิงรอคอยมองดูตัวอ่อนในห้องเพาะเลี้ยงค่อยๆเติบโตจากขนาดเมล็ดงาก็กลายเป็นขนาดเท่าไข่มุกส้มและแอปเปิล...

ทารกตัวน้อยๆขดตัวอยู่ในสารละลาย

ไม่นานเขาก็เริ่มโตขึ้น!

หนึ่งขวบสองขวบ...จนกระทั่งถึงสิบหกปีก็หยุด

"ฉันพยายามหาสารอาหารมาเยอะที่สุดแล้ว...แต่ไม่คิดว่าจะโคลนได้แค่เก้าร่าง..."

ฟางซิงมองดูแล้วก็หน้าเสีย

สารอาหารในห้องเพาะเลี้ยงเป็นของพิเศษครั้งนี้เขาใช้ไปเยอะมาก

สุดท้ายหลังจากเก็บห้องเพาะเลี้ยงใส่แหวนมิติแล้วก็ยังมีพื้นที่เหลืออีกในแหวน

"งั้น...เริ่มกันเลย!"

ฟางซิงยื่นมือออกไปสัมผัสห้องเพาะเลี้ยงราวกับจะสัมผัสชะตาฟ้าลิขิต ตอนนี้ เขาตัดสินใจแล้ว

เขาท่อง"มหาสุริยตถาคตมนตร์"และราชันย์วัชระก็ปรากฏขึ้นในห้วงแห่งจิตสำนึก

เทพธิดาปรากฏตัวกลายเป็นผู้พิทักษ์คู่วัชระ

"สิงสู่!"

ทันทีที่ฟางซิงคิด เทพธิดาก็แย้มยิ้ม วิญญาณของนางทะลุผ่านกระจกเข้าไปหลอมรวมกับร่างของชายหนุ่มภายในห้องเพาะเลี้ยง

"นี่คือ...การเข้าสิงเหรอ?เหลือเชื่อ..."

เพราะผู้พิทักษ์และร่างต้นอยู่ใกล้กัน ฟางซิงจึงรู้สึกว่าร่างโคลนไม่มีการต่อต้าน...ผู้พิทักษ์เข้าควบคุมได้ง่ายดาย

เด็กที่เพิ่งเกิดจะมีความคิดอะไร?

ไม่นานห้องเพาะเลี้ยงก็เปิดออก

ชายหนุ่มรูปงามคิ้วดั่งดาบดวงตาเป็นประกายเดินออกมาและสวมชุดคลุมโบราณที่เตรียมไว้

"นี่คือความรู้สึกของการออกจากร่างเหรอ?"

ฟางซิงสัมผัสกับความรู้สึกแปลกใหม่ราวกับมีดวงตาอีกคู่

"ร่างกายนี้ผ่านการทดสอบด้วยยันต์ตรวจจับวิญญาณแล้วและมีรากฐานวิญญาณระดับสูง..."

"เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นในโลกแห่งการฝึกตน...ตัวแปรทั้งหมดจึงถูกควบคุมและผลลัพธ์จึงไม่ต่างกันมากนัก"

เขาไม่ได้ตรวจสอบร่างโคลนเพียงแค่คิดไปเอง

สามวินาทีต่อมาแสงสีเงินวาบขึ้น

ร่างของฟางซิงหายไป

ชุมชนบ้านสุขสันต์

ร่างของฟางซิงปรากฏขึ้นแล้วแตะที่หว่างคิ้ว

ด้วยพลังของผู้พิทักษ์ เขาเห็นร่างโคลนกำลังปรับแต่งห้องเพาะเลี้ยงและสร้างร่างโคลนอัจฉริยะที่มีรากฐานวิญญาณคนที่สองและสาม...

"ดีมาก...แบบนี้ฉันก็ไม่ต้องไปโลกแห่งการฝึกตนบ่อยๆแล้ว การเดินทางไปๆมาๆมันอันตรายเสี่ยงที่จะถูกจับได้"

"ตอนนี้ ฉันก็อยู่แค่ในจักรวาลหลัก แล้วร่างโคลนอมตะจะรับผิดชอบเรื่องต่างๆในโลกแห่งการฝึกตนแทน..."