ตอนที่ 2049 นี่แฟนคุณเหรอคะ?
ตอนที่ 2049 นี่แฟนคุณเหรอคะ?
ตอนที่ 2049 นี่แฟนคุณเหรอคะ?
เจียงเฉิง ลูบผมเธออย่างเอ็นดู “ถ้ามีอะไรให้ช่วยบอกผมตรงๆ เข้าใจไหมครับ?”
หลิน ชิงเสวี่ย รู้สึกอบอุ่นยิ่งขึ้น
หากไม่ใช่เพราะ เจียงเฉิง เธอคงไม่มีโอกาสเจอแม่บ่อยๆ อย่างในตอนนี้ได้ยังไง
ถึงโรคไตวายเรื้อรังไม่จำเป็นต้องผ่าตัดเปลี่ยนไตเสมอไป แต่ หวัง ย่าผิง ฟอกไตมานานถึงห้าปีจนร่างกายรับไม่ไหว การทำงานของไตเหลือไม่ถึง 10%
ทุกครั้งที่ฟอกไตผิวหนังจะเริ่มคัน มีอาการโลหิตจางรุนแรง เดินเพียงไม่กี่ก้าวก็หอบเหนื่อย ทางรอดเดียวคือการเปลี่ยนไตเพื่อรักษาชีวิต
หลิน ชิงเสวี่ย สวมกอด เจียงเฉิง
“เจียงเฉิงคะ”
“ครับ”
“ขอบคุณนะคะ”
“ขอบคุณเรื่องอะไรครับ?”
“ขอบคุณที่ไม่ทำให้คุณแม่ต้องลำบากใจค่ะ” น้ำเสียงเธอแผ่วเบา “ท่าทางของคุณแม่เมื่อครู่ทำเอาฉันทำตัวไม่ถูกเลย”
เจียงเฉิง ก้มมองพลางโอบเอวรั้งร่างเธอเข้าสู่อ้อมกอด ปลายนิ้วลูบแผ่นหลังของเธอเพื่อปลอบโยน น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงไปด้วยหนักแน่น
“ผมเป็นแฟนคุณนะ การมาเจอพ่อแม่คุณ ปกป้องคุณ และไม่ทำให้คุณลำบากใจ มันคือสิ่งที่ผมควรทำอยู่แล้ว”
เจียงเฉิง รู้ดีว่ายัยเด็กโง่คนนี้กลัวจะสร้างความวุ่นวายให้เขา เธอจึงทำตัวว่าง่ายและรู้ความมาตลอด
นอกจากเป็นเด็กดีรู้ความแล้ว เธอยังรักเขาจากใจจริงอีกด้วย
ไม่อย่างนั้นเรื่องจัดการดูแลพ่อแม่รวมถึงเรื่องงานของพ่อ เธอคงเอ่ยปากยืมบารมีเขาไปแล้ว ในเมื่อเธอไม่พูด เจียงเฉิง จึงไม่เข้าไปก้าวก่ายสอบถามเช่นกัน
ประโยคเดียวของเขาทำเอา หลิน ชิงเสวี่ย หน้าเห่อร้อน ทั้งเขินอายและหวานล้ำในใจ
เธอซุกตัวในอ้อมกอดเขาสองแขนกอดรัดเอวแน่น หัวใจพลันอ่อนยวบลง
ความโชคดีที่สุดในชีวิตของเธอ ก็คือการได้มาพบกับ เจียงเฉิง
ไม่นาน ทั้งสองก็ขึ้นลิฟต์มาถึงชั้นบน
ทันทีที่เข้าห้อง หลิน ชิงเสวี่ย หน้าแดงก่ำแล้วรีบวิ่งเข้าห้องนอนไป
เจียงเฉิง ไม่ได้เดินตาม เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วทิ้งตัวนั่งบนโซฟา
กะเวลาดูแล้ว กว่าผู้หญิงจะอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เล่นเกมสักตาน่าจะพอดี
เจียงเฉิง เปิดแอปพลิเคชัน Panda Live แล้วกดเข้าห้องสตรีมของ ไป๋ เสี่ยวเสี่ยว
ตั้งแต่เจอกันคราวก่อน ไป๋ เสี่ยวเสี่ยว ทำตัวน่ารัก นอกจากคอยส่งรูปและคลิปใส่ถุงน่องสีขาวมาให้ดู เธอก็ไม่เคยเรียกร้องหรือเซ้าซี้ให้เขาไปหาเลยสักครั้ง
หลังจาก เจียงเฉิง เข้าห้องไลฟ์
เขาเห็น ไป๋ เสี่ยวเสี่ยว กำลังเล่นเกม PUBG พลางบ่นใส่คนดูในช่องแชต
“อะไรคือฉันนิสัยเสียคะ? ฉันเสียตรงไหน ร่างกายฉันตั้งแต่หัวจรดเท้ายังใช้งานได้ดีทุกสัดส่วนย่ะ”
“ยังจะมีคนมาว่าฉันแต่งตัวไม่เหมาะสมอีกนะ? ขอถามหน่อยเถอะ ตอนนี้หน้าร้อนนะ ห้องข้างๆ เขาใส่แค่บรามาไลฟ์กันแล้ว ฉันยังอุตส่าห์ใส่เสื้อไหมพรมอยู่เลย นายบอกว่าฉันไม่เหมาะสม ฉันว่านายนั่นแหละที่ไม่เหมาะสม ใช่ไหมล่ะห๊า?”
หลังเข้ามา เจียงเฉิง ทำตามธรรมเนียมเดิมด้วยการเปย์ของขวัญรวดเดียวห้าหมื่นหยวน
พอเห็น เจียงเฉิง ปรากฏตัวกะทันหัน ไป๋ เสี่ยวเสี่ยว ก็สปริงตัวลุกขึ้นยืนทันที
“ป๋าผู้สนับสนุนหลักของฉันมาแล้ว ยินดีต้อนรับพี่เทพสมุทรค่ะ!”
สิ้นเสียงเธอ ช่องแชตในห้องไลฟ์ก็รัวข้อความอย่างบ้าคลั่ง
[เชี่ย! พี่เทพสมุทรโผล่มาจนได้เหรอเนี่ย?]
[ก่อนหน้านี้ ไป๋ เสี่ยวเสี่ยวเอาแต่บอกว่ายังไม่โดนทิ้ง ดูท่าจะเป็นเรื่องจริงแฮะ?]
[ลูกพี่คนนี้เป็นใครวะ? ดูสิทำเอาสตรีมเมอร์ตื่นเต้นขนาดนั้น?]
……………………………………
เจียงเฉิง พิมพ์ข้อความ
เทพสมุทร: “มาเล่นด้วยกันสักตาสิ”
พอเห็นคอมเมนต์ของ เจียงเฉิง ไป๋ เสี่ยวเสี่ยว ก็ยกยิ้มมุมปาก “แหม อย่าว่าแต่ตาเดียว(1)เลยค่ะ ถ้าเป็นพี่เทพสมุทรล่ะก็ จะให้เล่นกี่อัน(2)ก็ได้ทั้งนั้นแหละค่า”
เจียงเฉิง หัวเราะอย่างจนใจ
ไป๋ เสี่ยวเสี่ยว ยังคงเก่งเรื่องการชงมุกสองแง่สองง่ามไม่เปลี่ยน
ตั้งแต่ย้ายมาแพลตฟอร์ม Panda TV ความนิยมของเธอก็พุ่งสูงกว่าตอนอยู่แพลตฟอร์มอื่นมาก
เพราะมีขาใหญ่อย่าง เจียงเฉิง คอยสนับสนุนและดันยอดวิวอยู่เบื้องหลังขนาดนี้
ประกอบกับฝีมือการเล่นเกมระดับพอใช้และฝีปากคมคาย เธอเกิดมาเพื่อเอาดีด้านการไลฟ์สดโดยเฉพาะ กระแสความนิยมจึงเกาะกลุ่มท็อปไฟว์มาตลอด
[เชี่ย! ไป๋ เสี่ยวเสี่ยว เธอชักจะแปลกๆ แล้วนะ!]
[คนมาใหม่ขอถามหน่อย พี่เทพสมุทรคนนี้เป็นใครวะ ดูไลฟ์มาตั้งนาน ทำไมพอหมอนี่โผล่มาเธอถึงดูเร่าร้อนขึ้นมาซะงั้น]
[สรุปสตรีมเมอร์ยังจะกินไก่ต่อไหมเนี่ย?]
……………………………………
ไป๋ เสี่ยวเสี่ยว กดปิดเกม PUBG ทันทีแล้วสลับไปที่ Honor of Kings
“ขอโทษทีนะ ไม่กินกงกินไก่แล้ว กินมาตั้งนานฉันเหนื่อยจะแย่ พี่เทพสมุทรไม่เข้ามาทักทายฉันตั้งนาน ในที่สุดเขาก็ออนไลน์มาหาทั้งที ฉันต้องรีบคว้าโอกาสไปถล่มพวกไก่อ่อน เพื่อผ่อนคลายกับพี่เขาสักหน่อยสิ”
เจียงเฉิง สงสัยว่า ไป๋ เสี่ยวเสี่ยว กำลังพูดแฝงนัยบอกใบ้เขาอยู่แน่ๆ
ดูท่าแม่สาวคนนี้คงอยากคว้า ‘โอกาสกินไก่’ เพื่อผ่อนคลายจริงๆ
[สตรีมเมอร์คนนี้นี่มันของดีว่ะ ไปสรรหาคำพูดพวกนี้มาจากไหนวะเนี่ย?]
[แอบสงสัยว่าสตรีมเมอร์บรรลุนิติภาวะหรือยัง? ดูยังไงก็หน้าเหมือนเด็กมัธยมชัดๆ]
[ถ้าไม่บรรลุนิติภาวะจะมาไลฟ์สดได้ยังไงวะ? ใช้ตูดคิดหน่อยสิโว้ย?]
……………………………………
ไม่ได้เล่นมาตั้งนาน ฝีมือการเล่นเกมของ เจียงเฉิง ยังคงอยู่ในระดับธรรมดาๆ
แต่โชคดีที่มี ไป๋ เสี่ยวเสี่ยว เป็นตัวป่าคอยวิ่งมาปกป้องเลนบนตลอด การเล่นเกมตานี้จึงเป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยม
พอจบเกม เจียงเฉิง ก็ออฟไลน์ทันที
เจียงเฉิง: “ไปล่ะ ไว้คราวหน้ามาใหม่”
พอเห็น เจียงเฉิง เล่นตาเดียวแล้วจากไป ไป๋ เสี่ยวเสี่ยว ก็แอบหงอยลงอย่างเห็นได้ชัด
เธอไม่ได้พูดออกไมค์ แต่เลือกส่งข้อความทางวีแชทหา เจียงเฉิง เป็นการส่วนตัวแทน
ไป๋ เสี่ยวเสี่ยว: “ที่รักคะ เมื่อกี้ฉันยอมให้คุณกินเลนล่าง (ข้างล่าง) ไปตั้งเยอะ แล้วเมื่อไหร่คุณจะยอมให้ฉันผ่อนคลายบ้างคะ?”
เจียงเฉิง: “ผมไปกินตอนไหนครับ?”
ไป๋ เสี่ยวเสี่ยว: “ก็ครีปป่าในโซน ‘ด้านล่าง’ ของฉันไงคะ?”
เจียงเฉิง: “......”
เจียงเฉิง: “เร็วๆ นี้แหละ… เดี๋ยวจัดการธุระเสร็จจะแวะไปหานะ”
ไป๋ เสี่ยวเสี่ยว: “ถ้าอย่างนั้นฉันจะรอนะคะ จุ๊บๆ”
จังหวะ เจียงเฉิง จะวางโทรศัพท์เพื่อเดินเข้าห้องนอน ข้อความวีแชทของ หลิน เจี้ยนเวย ก็เด้งขึ้นมาพอดี
สิ่งที่เธอส่งมาคือรูปแคปหน้าจอรูปหนึ่ง
เจียงเฉิง กดเข้าไปดู มันคือรูปแคปหน้าจอจากโมเมนต์ของ โจวอิ่ง
เนื้อหาคือหน้าแชตที่ เจียงเฉิง โอนเงินให้ โจวอิ่ง 1,314,520 หยวนตอนคืนข้ามปี
ตอนนั้นพอเขาโอนเงินให้ โจวอิ่ง ไม่ยอมกดรับเงิน แต่กลับนำไปโพสต์ลงโมเมนต์จนกลุ่มเพื่อนมัธยมปลายฮือฮากับโพสต์นี้
สรุปว่า หลิน เจี้ยนเวย อาศัยรูปโปรไฟล์วีแชทเพื่อยืนยันความสัมพันธ์ระหว่างเขากับ โจวอิ่ง อย่างนั้นสินะ?
เจียงเฉิง พิมพ์เครื่องหมายปรัศนีส่งกลับไป
เจียงเฉิง: “?”
ไม่นานนักหน้าจอฝั่งนั้นขึ้นสถานะกำลังพิมพ์
ผ่านไปสิบกว่าวินาที หลิน เจี้ยนเวย จึงส่งข้อความกลับมา
หลิน เจี้ยนเวย: “นี่แฟนคุณเหรอคะ?”
เจียงเฉิง ไม่ได้ปฏิเสธ
เจียงเฉิง: “อืม ผมได้ยินว่าคุณกับเธอแลกวีแชทกันบนเครื่องบินด้วยนี่”
พอเห็นคำตอบ คิ้วของ หลิน เจี้ยนเวย ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
แปลว่า เจียงเฉิง รู้อยู่แล้วว่าเธอแอดวีแชทแฟนของเขา?
หลิน เจี้ยนเวย จ้องหน้าจอโทรศัพท์ สายตาจับจ้องยอดโอนเงินในรูปนั้น
1,314,520 ไม่ใช่ตัวเลขที่โอนให้กันมั่วๆ
มันคือคืนข้ามปี ตอนเที่ยงคืนตรงเป๊ะ แถมยังจงใจโอนให้ในเวลานั้นอีกต่างหาก
การที่ผู้ชายคนหนึ่งยอมโอนเงินมหาศาลขนาดนี้ให้ผู้หญิง เจียงเฉิง คงรัก โจวอิ่ง มากเลยสินะ
ตอนนั่งคุยกับ โจวอิ่ง บนเครื่องบิน เธอก็แค่รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้สวย วางตัวดี และมีเสน่ห์ดึงดูด
เธอถาม โจวอิ่ง ว่าเรียนอะไร อีกฝ่ายตอบว่าเรียนดุริยางคศิลป์
พอถามว่ามีแฟนหรือยัง โจวอิ่ง ระบายยิ้มแล้วตอบว่า “มีแล้วค่ะ”
ตอนนั้นเธอไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ
ในใจคิดว่าเป็นแค่คู่รักวัยรุ่นทั่วไป แต่พอนึกย้อนไป แววตาของ โจวอิ่ง ตอนนั้นมีประกายแห่งความสุขซ่อนอยู่จริงๆ
………………………………………
(1)[ตาเดียว / หนึ่งตา (一把) – แปลตรงตัวว่า ‘หนึ่งรอบ / หนึ่งตา’ เช่น เล่นไพ่หนึ่งตา หรือเล่นเกมหนึ่งรอบ โดย ‘把 (ป่า)’ เป็นลักษณนามที่ใช้กับสิ่งของหรือกิจกรรมบางประเภท แต่คำว่า ‘把 (ป่า)’ ยังพ้องเสียงกับสแลงหยาบอย่าง ‘鸡巴 (จี๋ป่า)’ ที่หมายถึงอวัยวะเพศชาย จึงมักถูกนำมาเล่นมุกสองแง่สองง่าม]
(2)[กี่อัน / กี่กระบอก (几把) – แปลตรงตัวว่า ‘กี่อัน’ หรือ ‘กี่ชิ้น’ แต่ด้วยเสียงที่ใกล้กับคำหยาบ ‘鸡巴 (จีปา)’ จึงมักถูกใช้เล่นคำในเชิงทะลึ่ง โดยเฉพาะในบริบทแซวหรือหยอกล้อกัน]