บทที่ 34 - มุกจีบสาวเสี่ยวๆ ของหวังซวี่
บทที่ 34 - มุกจีบสาวเสี่ยวๆ ของหวังซวี่
บทที่ 34 - มุกจีบสาวเสี่ยวๆ ของหวังซวี่
แฟนคลับสาวคนที่สี่เมื่อเชื่อมต่อสายสำเร็จ เธอก็โบกมือทักทายหวังซวี่ผ่านกล้องอย่างเปิดเผยทันที
ดูท่าทางเตรียมตัวมาอย่างดีเลยทีเดียว
ผู้หญิงสมัยนี้เขากล้าแสดงออกกันขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย
เมื่อเห็นหญิงสาวแต่ละคนทักทายเข้ามาอย่างตรงไปตรงมาและมั่นใจ
บรรดาโอตาคุในไลฟ์สดก็อดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำกับตัวเอง
ตกลงว่าเป็นเพราะอาจารย์หวังซวี่ดวงนารีอุปถัมภ์พุ่งแรง
หรือว่าเป็นเพราะปกติพวกเราเอาแต่เก็บตัวอยู่แต่ในบ้านกันแน่นะ
ทำไมฉันถึงไม่เคยเจอผู้หญิงแบบนี้บ้างเลยล่ะโว้ย
เหล่าหมาโสดต่างพากันเห่าหอนอยู่ในใจ และทนดูหวังซวี่คุยหยอกล้อกับแฟนคลับคนที่สี่ต่อไปด้วยความอิจฉา
"ฮัลโหล คนสวย"
"ช่วงนี้คุณมีเรื่องอะไรที่น่าดีใจหรือว่าเรื่องอะไรที่ทำให้ไม่สบายใจอยากจะเล่าให้ผมฟังไหมครับ"
หวังซวี่เอ่ยถามด้วยรอยยิ้มหวาน
"คืออย่างนี้นะคะอาจารย์หวังซวี่"
"ฉันรู้สึกว่าช่วงนี้ตัวเองชักจะเริ่มเป็นคนไม่ดีแล้วล่ะค่ะ"
"วันนี้ฉันดันเผลอไปคิดเรื่องอกุศลเข้าแล้วสิคะ"
"หืม"
ได้กลิ่นประเด็นร้อนน่าสนใจแฮะ เอาเลย เล่าต่อเลย
หวังซวี่ตาลุกวาว เขารีบยิ้มแล้วตอบกลับไปว่า
"ไม่ต้องตกใจไปครับ"
"ท่านขงจื๊อเคยกล่าวไว้ว่า ผู้หญิงไม่ร้าย ผู้ชายไม่รัก"
"ไม่ทราบว่าคนสวยไปคิดเรื่องอกุศลอะไรมาเหรอครับ"
"เล่าออกมาให้พวกเราฟังแล้วชื่นใจหน่อยสิครับ"
"หืม"
"อะแฮ่ม"
"ผมหมายถึง เล่าออกมาให้พวกเราฟังเป็นวิทยาทานหน่อยสิครับ"
"ถ้าเรื่องไหนไม่ดีเราจะได้เอาไปปรับปรุง ถ้าไม่มีก็จะได้พัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นไงครับ"
"เรื่องมันเป็นอย่างนี้ค่ะอาจารย์หวังซวี่"
"วันนี้หลังจากที่ฉันได้เจอกับคุณ"
"ฉันก็ดันมีความคิดอกุศลกับคุณเข้าซะแล้วสิคะ"
"หา"
"อะไรนะครับ"
หวังซวี่ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก
แฟนคลับสาวคนที่สี่พูดต่อ
"อาจารย์หวังซวี่คะ"
"ฉันชอบคุณค่ะ"
หวังซวี่
"&%#$#@&"
เชี่ยเอ๊ย
โดนหลอกเข้าเต็มเปาเลย
หวังซวี่รู้สึกชาวาบไปทั้งใจ
"อาจารย์หวังซวี่คะ"
"ทำไมคุณถึงตัวสั่นล่ะคะ"
"คุณเหนื่อยเกินไปแล้วอยากจะพักผ่อนหรือเปล่าคะ"
หญิงสาวกะพริบตาโตๆ แล้วเอ่ยถามต่อ
"เอ่อ"
"เปล่าครับ"
"ผมไม่ได้เหนื่อยครับ"
"แต่คุณมาวิ่งอยู่ในหัวใจของผมทั้งวันแล้ว"
"จะไม่เหนื่อยจริงๆ เหรอครับ"
ซี๊ด
มาอีกล่ะ
มุกจีบสาวเสี่ยวๆ ปล่อยรัวเป็นคอมโบแบบไม่ให้พักหายใจกันเลยเหรอ
นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่หวังซวี่เริ่มไลฟ์สดที่เขารู้สึกได้ถึงความ เลี่ยน ขั้นสุด
ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าการโดนสารภาพรักมันจะมาเร็วปานพายุทอร์นาโดแบบนี้
ภาพที่เขาเพิ่งจะหยอดมุกจีบสาวไปยังสดๆ ร้อนๆ อยู่เลย
นึกไม่ถึงว่าแค่พริบตาเดียว เขาจะโดนผู้หญิงหยอดมุกกลับซะแล้ว
ส่วนบรรดาผู้ชมในไลฟ์สด เมื่อได้ยินบทสนทนานี้ พวกเขาก็รู้สึกขนลุกซู่ไปตามๆ กัน พร้อมกับรัวแป้นพิมพ์คอมเมนต์ตอบสนองอย่างรวดเร็ว
เพียงชั่วพริบตา คอมเมนต์นับไม่ถ้วนก็ลอยเกลื่อนหน้าจอ และไม่มีคอมเมนต์ไหนที่พลาดเป้าเลย
ทุกคอมเมนต์ล้วนแสดงความรู้สึกขยะแขยงต่อมุกเสี่ยวจีบสาวกลางไลฟ์สดผ่านมุมมองของคนนอกอย่างพร้อมเพรียง
"น่ารังเกียจ น่ารังเกียจที่สุด นี่มันจะจบหรือยังเนี่ย เมื่อไหร่จะเลิกสักที ถึงฉันจะดูไปยิ้มไป แต่คุณแม่คนนี้ก็มีขีดจำกัดนะโว้ย เมื่อไหร่จะเลิกเล่นมุกเสี่ยวๆ แบบนี้กันสักที"
"ขอเป็นตัวแทนคนโสดที่กำลังนั่งตัวสั่นอยู่ตรงมุมห้องตะโกนด่าว่า ไอ้พวกชายหญิงคู่หน้าไม่อาย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ไหนตกลงกันว่าจะเป็นรายการทอล์กโชว์ไง ทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนมาเป็นรายการโชว์มุกเสี่ยวจีบสาวไปได้ล่ะ เจอรายการแบบนี้ ไม่ให้กดรีพอร์ตแล้วจะรออะไร"
"กดรีพอร์ตเรียบร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณ"
"กดรีพอร์ตบวกหนึ่งศูนย์ศูนย์แปดหก"
"ชายโสดอายุยี่สิบสี่ปีที่ไม่เคยโดนมุกเสี่ยวจีบสาวทำให้ใจสั่นมาก่อนขอมารายงานตัว มีพี่สาวคนไหนอยากจะแลกเปลี่ยนมุกเสี่ยวด้วยกันไหมครับ คิดค่าบริการครั้งละหนึ่งหยวน ไม่จำกัดจำนวนครั้งครับ"
และในขณะที่คอมเมนต์กำลังไหลเป็นน้ำหลากอยู่ด้านข้างหน้าจอ หญิงสาวที่โดนมุกเสี่ยวของหวังซวี่เข้าไปก็ยิ้มจนตาหยีเป็นสระอิ
"เป็นยังไงคะ"
"อาจารย์หวังซวี่ คุณชอบฉันไหมคะ"
"ผู้หญิงสไตล์ฉันใช่สเปกของคุณหรือเปล่าคะ"
"เอ่อ..."
อาจารย์หวังซวี่ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
ทุกคนต่างสะใจที่ได้เห็นหวังซวี่ไปไม่เป็น
เป็นยังไงล่ะ
อาจารย์หวังซวี่ผู้กวนโอ๊ย ในที่สุดก็ถึงตาคุณหมดมุกแล้วใช่ไหมล่ะ
ขอดูหน่อยเถอะว่าคุณจะตอบคำถามของน้องสาวคนสวยยังไง
ทุกคนต่างคิดด้วยความสะใจ
หวังซวี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า
"ผมว่านะ"
"คุณก็เหมือนกับเกมเกมหนึ่งเลยครับ"
หืม
เหมือนเกมงั้นเหรอ
มีใครเขาเอาผู้หญิงไปเปรียบเทียบกับเกมกันบ้างล่ะ
มันต้องบอกว่า คุณก็เหมือนกับชานมไข่มุกของผม
ผมจะได้ประคองคุณเอาไว้ในฝ่ามือได้ยังไงล่ะ
ทุกคนต่างงุนงงไปตามๆ กัน
หญิงสาวเองก็มีสีหน้ามึนตึบไม่แพ้กัน
"ทำไมอาจารย์หวังซวี่ถึงเอาฉันไปเปรียบเทียบกับเกมล่ะคะ"
"ฉันเหมือนเกมอะไรเหรอคะ"
"คุณน่ะเหรอครับ"
"คุณก็เหมือนกับเกม"
"มายคราฟต์ โลกของฉัน ไงครับ"
เมื่อพูดจบ หวังซวี่ก็ยิ้มกริ่มแล้วใช้มือขวากดปุ่มเอฟเฟกต์เสียงดนตรีประกอบในไลฟ์สด ทันใดนั้นเสียงเพลงก็ดังขึ้น
"ความรักก็เหมือนท้องฟ้าสีครามและเมฆสีขาว"
"ที่สว่างสดใสแต่อยู่ๆ ก็มีพายุฝนกระหน่ำลงมา"
"ไม่มีที่ให้หลบซ่อน"
"มักจะทำให้ผู้คนตั้งตัวไม่ติดเสมอ"
"คนเราก็เหมือนเป็นไข้หวัดใหญ่"
"ที่เอาแต่จาม"
"พอมีไข้ก็ต้องพักผ่อน"
"เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว"
"เดี๋ยวดีใจเดี๋ยวลังเล"
"แต่ก็ไม่เคยเบื่อหน่ายเลย"
อาจารย์หวังซวี่ ไอ้คนกะล่อน ถึงกับเปิดเพลงประกอบเลยเหรอเนี่ย
และบทเพลงนี้ เมื่อนำมาประกอบกับคำตอบที่ว่า โลกของฉัน มันก็ถูกเล่นวนลูปไปมาบนหน้าจอไลฟ์สด
ทำเอาผู้คนนับไม่ถ้วนต้องตะลึงงันไปอีกครั้ง
เชี่ยเอ๊ย
เปรี้ยวปากไปหมดแล้วโว้ย
เพิ่งเคยเห็นอาจารย์หวังซวี่บอกรักได้เลี่ยนขนาดนี้เป็นครั้งแรกเลย
"อ๊ากกกก ฉันจะบ้าตายแล้ว อาจารย์หวังซวี่เล่นงัดมุกออกมาใช้ไม่ขาดสายเลย ผู้หญิงทื่อๆ อย่างฉันฟังแล้วยังอยากจะร้องไห้เลย"
"ซี๊ด สมแล้วที่คนโบราณไม่เคยหลอกเรา ธรรมะสูงหนึ่งศอก มารสูงหนึ่งวา มุกเสี่ยวจีบสาวของอาจารย์หวังซวี่นี่ซ่อนรูปของจริง"
"โลกของฉัน นี่มันคำตอบที่ทั้งเสี่ยวทั้งเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักอะไรขนาดนี้"
"เวรเอ๊ย คำตอบนี้ทำเอาฉันเขินจนจิกนิ้วเท้าสร้างบ้านสามห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นได้เลยนะเนี่ย แต่ทำไมฟังแล้วมันถึงได้อินขนาดนี้ฟะ"
"เด็กใหม่เพิ่งเข้ามาฝากเนื้อฝากตัวครับ ไม่รู้ก็เลยอยากจะถาม นี่คือไลฟ์สดสอนจีบสาวใช่ไหมครับ"
"พี่ชายข้างบนตาแหลมมาก คำพูดนี้มันช่างแทงใจดำจริงๆ"
"พอพูดถึงคำว่าแทงใจดำ จู่ๆ ฉันก็นึกย้อนไปถึงคำตอบก่อนหน้านี้ของอาจารย์หวังซวี่ขึ้นมาเลย"
บรรดาชาวเน็ตต่างพิมพ์คอมเมนต์โต้ตอบกันอย่างเมามัน
ส่วนแฟนคลับสาวคนที่สี่ที่โดนจีบก็เอามือปิดปากยิ้มอย่างมีความสุข
รอยยิ้มนี้ช่างบาดใจ และคนที่โดนบาดใจเข้าเต็มๆ เป็นคนแรกก็คือจงหลิง
ในฐานะเจ้าของช่องไลฟ์สดตัวจริง
ตลอดบ่ายวันนี้ จงหลิงกลับต้องตกสภาวะกลายเป็นเพียงแค่เครื่องมือประกอบฉาก ทนดูไอ้บ้าหวังซวี่ฉวยโอกาสจีบแฟนคลับของเธอไปต่อหน้าต่อตา
ลึกๆ ในใจของเธอโกรธจนแทบจะกัดฟันให้แหลกละเอียด
แน่นอนว่าความโกรธแค้นส่วนใหญ่มาจากสาเหตุที่ว่า
ไอ้บ้าหวังซวี่คนนี้ มีผู้หญิงสวยระดับนางงามอย่างเธออยู่ข้างๆ แท้ๆ แต่เขากลับไม่เคยหยอดมุกจีบเธอเลยสักครั้ง
แต่กลับไปพ่นคำหวานเลี่ยนๆ ใส่พวกผู้หญิงหน้าไหว้หลังหลอกในเน็ตที่แต่งหน้าใส่ฟิลเตอร์ซะงั้น
นี่นายไม่เห็นหัวบล็อกเกอร์สาวสวยที่มีผู้ติดตามตั้งสองหมื่นคนอย่างฉันอยู่ในสายตาเลยใช่ไหม
หืม
ดอกไม้ริมทางมันหอมหวานขนาดนั้นเลยเหรอ
แค่เขาหยอดมาคำเดียวนายก็หยอดกลับซะเต็มเหนี่ยวเลยนะ
ทำไมนายไม่เคยพูดจาแบบนี้กับฉันบ้างล่ะ
หรือว่าฉันจะสวยไม่ตรงสเปกของนายกัน
จงหลิงคิดด้วยความหงุดหงิด หลังจากอัดอั้นอยู่นาน เธอก็กัดฟันและตัดสินใจชิงลงมือก่อน
"นี่ หวังซวี่"
"นายเปิดเพลงประกอบได้คล่องแคล่วขนาดนี้ ปกตินายร้องเพลงบ่อยใช่ไหม"
"นายเล่นเครื่องดนตรีอะไรเป็นบ้างหรือเปล่า อย่างเช่น ดีดเปียโนอะไรแบบนี้น่ะ"
"หืม"
"ดีดเปียโนเหรอ"
หวังซวี่ทำหน้างงเมื่อได้ยินคำถามของจงหลิง
ยัยเด็กนี่ผีเข้าหรือไง จู่ๆ ก็มาถามอะไรแบบนี้
"ไม่เป็นหรอก ฉันไม่เคยเล่นของพรรค์นั้นเลย"
เขาตอบกลับไปส่งๆ
จากนั้นเขาก็ได้ยินจงหลิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะถามเสียงดังฟังชัดว่า
"แล้วในเมื่อนายดีดเปียโนไม่เป็น"
"นายมาดีดเส้นเสียงหัวใจของฉันได้ยังไงกันล่ะ"
ซี๊ด
อะไรกันวะเนี่ย
มุกเสี่ยวจีบสาวอีกแล้วเหรอ
เดี๋ยวนี้แม้แต่จงหลิงก็เล่นมุกเสี่ยวเป็นแล้วเหรอเนี่ย
ไอ้มุกพวกนี้มันติดต่อกันได้ด้วยหรือไง
หวังซวี่เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
แน่นอนว่าเขาไม่รู้ถึงการต่อสู้ในใจของจงหลิงเมื่อครู่นี้เลยสักนิด เขาคิดแค่ว่าอีกฝ่ายกำลังล้อเขาเล่น เขาจึงรีบเปลี่ยนสีหน้าแล้วตอบกลับไปเสียงเรียบว่า
"สงสัยผมคงใช้นิ้วเท้าดีดล่ะมั้งครับ"
"ก็เธอมันเป็นยัยผู้หญิงบ้าบิ่นนี่นา"
"เส้นเสียงหัวใจก็เลยเส้นใหญ่และหนากว่าชาวบ้านเขาไง"
[จบแล้ว]