บทที่ 29 - สเปกผู้หญิงที่ผมชอบงั้นเหรอ

บทที่ 29 - สเปกผู้หญิงที่ผมชอบงั้นเหรอ

"เป็นไงบ้างครับ บรรดาภรรยาและศัตรูหัวใจทั้งหลาย มีใครอยากจะมาลงแรงก์ด้วยกันไหมครับ"

หวังซวี่ถามยิ้มๆ ด้วยท่าทางกวนโอ๊ย

ส่วนบรรดาผู้ชมที่อุตส่าห์เตรียมตัวเตรียมใจหยิบป๊อปคอร์นมานั่งรอฟังเรื่องซุบซิบเรื่องแฟนเก่าของหวังซวี่อย่างใจจดใจจ่อ

ถึงตอนนี้เพิ่งจะตาสว่างกันถ้วนหน้า

ไอ้บ้าหวังซวี่หลอกพวกเราอีกแล้ว

ไอ้ผู้ชายเฮงซวยเอ๊ย

"ถุย อุตส่าห์หลงนึกว่าจะได้ฟังเรื่องเล่าประสบการณ์ความรักสุดดาร์ก ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายจะโดนแกงซะได้ อาจารย์หวังซวี่ ถ้าคุณยังขืนกวนประสาทแบบนี้ต่อไป ระวังฉันจะส่งใบมีดโกนไปให้ถึงบ้านนะ"

"ใช่เลย อาจารย์หวังซวี่คุณนี่มันร้ายกาจจริงๆ เจินจี อวี๋จี ไช่เหวินจีอะไรกัน นี่มันไม่ได้กำลังเล่นเกมอยู่นะโว้ย พวกเรากำลังคุยเรื่องความรักกันอยู่"

"คิกคิกคิก ยอมใจเลย ขอยอมแพ้แบบหมดรูป ที่แท้ตำนานการเล่นผู้หญิงมันก็เป็นแบบนี้นี่เอง ถ้าทำแบบนี้แล้วเรียกว่าเป็นผู้ชายเฮงซวย งั้นฉันขอหงายการ์ดเปิดเผยตัวตนเลยก็แล้วกัน บรรดาพี่สาวน้องสาวและหนุ่มๆ ทั้งหลาย ฉันเองก็เป็นผู้หญิงเฮงซวยตัวแม่เหมือนกัน"

"ฉันก็เคยเล่นผู้ชายมาเยอะเหมือนกันนะ ทั้งหลี่ไป๋ ซุนหงอคง เฉิงเหย่าจิน ฉันเล่นมาหมดจนชำนาญแล้ว เป็นไงล่ะ มีพี่น้องคนไหนอยากจะมาไต่แรงก์ด้วยกันไหม"

"เหอะ พูดแบบนี้ใครบ้างล่ะจะไม่ใช่ผู้หญิงหลายใจ ข้าพเจ้าอาเธอร์อันดับที่สามสิบสองแห่งโม่ตูขอมารายงานตัว มีใครกล้าท้าดวลไหม"

"ข้าพเจ้าเคยเล่นผู้หญิงมาเยอะกว่าสกินฮีโร่ที่พวกท่านมีรวมกันเสียอีก มีใครกล้ามาแข่งกันไหมล่ะ"

"แข่งก็แข่งสิ ปะ ไปเจอกันที่หุบเขาแห่งราชันย์เลยไหมล่ะ"

ช่องคอมเมนต์เต็มไปด้วยข้อความที่หลุดกรอบและปั่นป่วนขั้นสุด

หวังซวี่ผู้เป็นราชาแห่งการกวนโอ๊ยประสบความสำเร็จอีกครั้งในการใช้ตรรกะสุดเพี้ยนของตัวเองชักนำผู้ชมในไลฟ์สดให้ออกทะเลไปไกลลิบ

ในตอนนี้ข้อความที่หลั่งไหลเข้ามาในช่องไลฟ์สดล้วนแต่เป็นการประชันขันแข่งกันว่าใครจะเป็นผู้ชายเฮงซวยหรือผู้หญิงหลายใจได้มากกว่ากัน

จงหลิงที่ตอนแรกยังกังวลอยู่ว่าการไลฟ์สดในวันนี้จะออกมาไม่ดี เมื่อเห็นปฏิกิริยาอันคึกคักของเหล่าแฟนคลับ เธอก็อดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้างด้วยความทึ่ง

เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า ไอ้คนบ้าหวังซวี่ที่ชอบยั่วโมโหเธออยู่เป็นประจำ จะกลายมาเป็นผู้กอบกู้เส้นทางอาชีพสตรีมเมอร์ของเธอได้

นี่มันตัวนำโชคชัดๆ

ดวงตาของจงหลิงเป็นประกายขึ้นมาทันที เมื่อเธอหันไปมองหวังซวี่อีกครั้ง แววตาของเธอก็เต็มไปด้วยความคาดหวังที่ร้อนแรง

"นี่ นายมองอะไรน่ะ ฉันขอเตือนไว้ก่อนนะว่ากลางวันแสกๆ แบบนี้ แถมตรงนี้ก็ยังไม่ค่อยสะดวกด้วย ถ้าเกิดนายคิดอยากจะทำอะไรล่ะก็ ไว้พวกเราปิดไลฟ์สดก่อนแล้วค่อยว่ากัน"

"ไสหัวไปเลย"

ไอ้คนบ้าเอ๊ย

แค่นาทีเดียวถ้านายไม่คิดลามกนายจะขาดใจตายหรือไง

จงหลิงตวาดแหวใส่ด้วยความหงุดหงิด

ความรู้สึกประทับใจแวบแรกที่เพิ่งจะก่อตัวขึ้นเมื่อครู่นี้มลายหายไปจนหมดสิ้น

ส่วนแฟนคลับสาวที่กำลังวิดีโอคอลอยู่ เมื่อได้ยินจงหลิงกับหวังซวี่เปิดศึกปะทะคารมกันโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย เธอก็หัวเราะคิกคักก่อนจะพูดแทรกขึ้นมาว่า

"คิกคิกคิก หลิงหลิงจื่อ ฉันขอปวารณาตัวเป็นชิปเปอร์คู่จิ้นของเธอกับอาจารย์หวังซวี่เลยนะ ฮ่าฮ่าฮ่า"

"อ๊ะ จริงสิ จู่ๆ ฉันก็นึกคำถามออกแล้วล่ะ"

หญิงสาวที่วิดีโอคอลอยู่ ซึ่งตอนแรกยังคิดไม่ออกว่าจะถามอะไร จู่ๆ ก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมา เธอกล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า

"ฉันอยากจะถามอาจารย์หวังซวี่ค่ะ"

"ได้ยินมาว่าคุณกับหลิงหลิงจื่อเพิ่งจะรู้จักกันเมื่อวานนี้ คุณคิดว่าหลิงหลิงจื่อของเราเป็นคนยังไงบ้างคะ"

"คุณรู้สึกพึงพอใจในตัวเธอไหมคะ"

คุณรู้สึกพึงพอใจในตัวจงหลิงไหมคะ

คำถามที่ไม่มีที่มาที่ไปนี้ทำให้หวังซวี่ถึงกับหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้

"พึงพอใจอะไรกันครับ เธอไม่ใช่พัสดุที่ผมสั่งซื้อมาจากอินเทอร์เน็ตสักหน่อย จะให้มาตอบว่าพึงพอใจหรือไม่พึงพอใจได้ยังไงล่ะครับ"

"ความหมายของฉันก็คือ คุณมีความประทับใจแรกต่อเธอยังไงบ้างต่างหากล่ะคะ"

การต้องมาถามผู้ชายคนหนึ่งต่อหน้าตรงๆ ว่าเขามีความประทับใจยังไงต่อผู้หญิงที่เพิ่งรู้จักกันได้แค่วันเดียว

ต่อให้จงหลิงจะเป็นคนห้าวๆ ไม่ค่อยคิดอะไรจุกจิก แต่มาเจอแบบนี้เธอก็แอบรู้สึกเขินอายขึ้นมาเหมือนกัน

และแน่นอนว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ ลึกๆ แล้วในใจของจงหลิงก็แอบคาดหวังอยู่เหมือนกันว่าหวังซวี่จะให้คำตอบแบบไหนออกมา

"ความประทับใจที่มีต่อจงหลิงงั้นเหรอครับ"

หวังซวี่ยกมือขึ้นเกาหัว ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ไหลผ่านเข้ามาในหัวเป็นฉากๆ ก่อนที่เขาจะตอบยิ้มๆ ว่า

"จะว่าประทับใจยังไงดีล่ะครับ"

"บอกตามตรงเลยนะครับ ก่อนที่จะรู้จักกับจงหลิง ผมเคยคิดมาตลอดว่ามือของตัวเองค่อนข้างใหญ่"

"แต่พอได้รู้จักกับเธอ จึ๊ๆๆ ต้องยอมรับเลยว่าบางครั้งมือของผมมันก็ใหญ่ไม่พอจริงๆ"

หืม

ตอนแรกคิดว่ามือตัวเองใหญ่

แต่ตอนนี้รู้สึกว่ามือใหญ่ไม่พอเนี่ยนะ

นี่มันคำเปรียบเปรยแบบไหนกันล่ะเนี่ย

หญิงสาวที่กำลังวิดีโอคอลอยู่ถึงกับงุนงงเมื่อได้ยินคำตอบที่ฟังดูแปลกประหลาดของหวังซวี่

ส่วนผู้ชมในไลฟ์สดก็พากันเงียบกริบไปชั่วขณะ

จนกระทั่งผ่านไปสี่ห้าวินาที

ชาวเน็ตหลายคนที่นึกถึงสาเหตุที่ช่องของจงหลิงโดนแบนเมื่อวานนี้ได้ ก็เข้าใจความหมายแฝงในประโยคของหวังซวี่ได้ในทันที ก่อนจะพากันหลุดขำก๊ากออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่

"อาจารย์หวังซวี่ คุณนี่มันร้ายกาจจริงๆ นี่มันไม่ใช่รถโรงเรียนอนุบาลแล้ว จอดเดี๋ยวนี้นะ"

"ฉันรู้สึกว่าคุณกำลังขับรถพาทัวร์ลงคูอยู่ ถึงฉันจะไม่มีหลักฐาน แต่สัญชาตญาณมันบอกว่าฉันไม่ได้ฟังผิดแน่ๆ"

"จับใส่กุญแจมือเลย จับหมอนี่ใส่กุญแจมือเดี๋ยวนี้ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ไหนตกลงกันว่าจะเป็นไลฟ์สดแบบใสสะอาดไง ทำไมเผลอแป๊บเดียวล้อรถถึงได้มาเหยียบอยู่บนหน้าฉันได้ล่ะ กฎหมายบ้านเมืองยังมีอยู่ไหม จรรยาบรรณแปดประการหายไปไหนหมดแล้ว"

"สุดยอดไปเลย สุดยอดจริงๆ สมกับเป็นผู้ชายที่สามารถยั่วโมโหหลิงหลิงจื่อจนสติแตกได้ รินเหล้าให้คนเก่งของเราหน่อย ฉันอยากจะฟังนิทานเรื่องมือใหญ่กับมือเล็กของเขาต่อ"

เหล่าบรรดาคนขับรถตู้สายหื่นพากันหัวเราะร่วน พิมพ์คอมเมนต์โต้ตอบกันไปมาอย่างเมามัน

และเมื่อได้อ่านคอมเมนต์ของทุกคน จงหลิงที่เพิ่งจะเข้าใจความหมายก็หน้ามืดทะมึนขึ้นมาทันที ยิ่งนึกถึงเรื่องที่หวังซวี่เอาเปรียบเธอเมื่อวานนี้ เธอก็ยิ่งแค้นใจ

มือของเธอเลื้อยลงไปใต้โต๊ะอย่างเงียบเชียบ เล็งไปที่เนื้ออ่อนตรงเอวของหวังซวี่ แล้วก็ออกแรงหยิกเต็มเหนี่ยว

บิดทะลวงไส้สามร้อยหกสิบองศา

หวังซวี่ที่โดนโจมตีอย่างกะทันหันถึงกับเหงื่อแตกพลั่ก

"ซี๊ด"

"แฟนคลับที่กำลังคุยสายอยู่ครับ ไม่ทราบว่าคุณยังมีคำถามอะไรอีกไหมครับ ถามต่อได้เลยครับ"

"คุณผู้หญิงหลิงหลิงจื่อ กรุณานั่งให้เรียบร้อยด้วยครับ แฟนคลับกำลังจับตามองอยู่นะครับ"

หวังซวี่ปาดเหงื่อเย็นเยียบ รีบขยับตัวหนีและเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว

ส่วนผู้ชมในไลฟ์สดที่เห็นหวังซวี่ตกเป็นเหยื่อความรุนแรงก็ต่างพากันหัวเราะเยาะด้วยความสะใจ

"คิกคิกคิก อาจารย์หวังซวี่ สมน้ำหน้าแล้วล่ะ"

หญิงสาวในสายก็หัวเราะผสมโรงไปด้วย ก่อนจะเอ่ยถามต่อ

"ความจริงฉันก็ไม่มีคำถามอะไรแล้วล่ะค่ะ แต่ก่อนจะวางสาย ฉันขอละลาบละล้วงถามเรื่องส่วนตัวอีกสักคำถามนะคะ"

"อาจารย์หวังซวี่ คุณชอบผู้หญิงสเปกไหนเหรอคะ"

หืม

มาแนวคำถามเรื่องความรักอีกแล้ว

ผู้ชมต่างหูผึ่งด้วยความตื่นเต้น รอคอยว่าหวังซวี่จะมอบคำตอบสุดเซอร์ไพรส์อะไรให้พวกเขาอีก

จงหลิงเองก็อดใจไม่ไหว ต้องดึงมือกลับมาแล้วจ้องมองหวังซวี่ อยากจะรู้เหมือนกันว่าคราวนี้เขาจะสรรหาคำพูดอะไรมาป่วนอีก

"ผู้หญิงที่ผมชอบสเปกไหนงั้นเหรอครับ"

หวังซวี่หัวเราะเบาๆ เมื่อได้ยินคำถาม เขาไม่เสียเวลาคิดเลยสักนิดก่อนจะตอบกลับไปว่า

"สำหรับผมนะ ผมชอบผู้หญิงประเภทที่ แทงเข็มปุ๊บเลือดก็ออกปั๊บครับ"

[จบแล้ว]