บทที่ 2 - ช่วงโฆษณาคั่นเวลา!

บทที่ 2 - ช่วงโฆษณาคั่นเวลา!

"ผูกมัดระบบตัวเลือกระดับเทพสำเร็จงั้นหรือ"

ระบบเหรอ

ของวิเศษคู่กายมาส่งแล้วสิเนี่ย

หวังซวี่ฟังเสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นในหัวอย่างต่อเนื่อง เขารู้สึกตื่นเต้นจนแทบจะเก็บอาการไว้ไม่อยู่

ในฐานะแฟนนิยายออนไลน์ตัวยงที่อ่านมานานถึงสิบปีในชาติที่แล้ว หวังซวี่ย่อมรู้จักสิ่งที่เรียกว่าระบบเป็นอย่างดี มันคือสวัสดิการพื้นฐานของคนที่ทะลุมิติมาเลยนะ

ไม่นึกเลยว่าเรื่องดีๆ แบบนี้จะตกมาถึงตัวเขา

หวังซวี่ที่กำลังแอบดีใจอยู่ลึกๆ ไม่ลังเลอีกต่อไป เขารีบกวาดตามองสามตัวเลือกที่ระบบให้มาอีกครั้ง

ตัวเลือกที่ 1 ประจบโทรศัพท์ซานซิน รางวัลคือค่าพรีเซนเตอร์หลักล้าน

ตัวเลือกที่ 2 นำโทรศัพท์ซานซินไปเปรียบเทียบกับโทรศัพท์ในประเทศ แล้วอวยซานซินแบบกลับตาลปัตร รางวัลคือเงินสดห้าแสนหยวน

ตัวเลือกที่ 3 นอกจากจะไม่ประจบแล้ว ยังต้องทุบโทรศัพท์ซานซินทิ้งโชว์กลางรายการ พร้อมทั้งด่าข้อเสียของมันอย่างรุนแรงเพื่อเชิดชูความรักชาติ รางวัลคือกล่องของขวัญปริศนาและเงินสดสิบล้าน

เรื่องแบบนี้ยังต้องสงสัยว่าจะเลือกข้อไหนอีกเหรอ

แน่นอนว่าต้องเลือกตัวเลือกที่สามสิ

หวังซวี่บอกตัวเลือกของตัวเองกับระบบอย่างไม่ลังเล

จากนั้นเสียง ติ๊ง ก็ดังขึ้น ระบบได้ล็อกตัวเลือกที่สามเรียบร้อยแล้ว

เพียงแต่เมื่อเขาตัดสินใจเลือกไปแล้ว จู่ๆ เขาก็เกิดความรู้สึกลังเลขึ้นมานิดหน่อย

นั่นเป็นเพราะเขานึกถึงเงื่อนไขที่ระบบระบุไว้ว่า "ทุบโทรศัพท์ซานซินทิ้งต่อหน้าสาธารณชน พร้อมทั้งด่าทอข้อบกพร่องของโทรศัพท์ซานซินอย่างรุนแรง และเชิดชูจิตวิญญาณความรักชาติ"

การทุบทิ้งกลางรายการน่ะง่ายนิดเดียว แต่การด่าทอข้อเสียของมือถือซานซินนี่สิ จะทำยังไงดีล่ะ

ในโลกคู่ขนานแห่งนี้ โทรศัพท์ซานซินรุ่นโน้ตเคยมีข่าวแบตเตอรี่ระเบิดหรือเปล่า

โน้ต 7 รุ่นปัจจุบันนี้เพิ่งเปิดตัวหรือว่าเปิดตัวมานานแล้ว

และที่สำคัญที่สุดคือ ในโลกใบนี้ โทรศัพท์ซานซินมีปัญหาด้านคุณภาพจริงหรือไม่

ถ้าไม่มีแล้วเขาไปใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นมั่วซั่ว แบบนี้จะไม่เข้าข่ายหมิ่นประมาทหรอกหรือ

จะเอาไงดีล่ะเนี่ย

หวังซวี่ที่เพิ่งจะดีใจที่ได้ระบบมา ตอนนี้กลับรู้สึกว่าแรงกดดันพุ่งปรี๊ดขึ้นมาในพริบตา

และในตอนนั้นเอง ประตูห้องพักรับรองก็ถูกผลักออก พนักงานที่เพิ่งเปลี่ยนกะพักเดินจับกลุ่มกันเข้ามาสองสามคน

พนักงานเหล่านี้ดูเหมือนจะอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก แต่ละคนทำปากยื่นปากยาว เดินไปบ่นไปพร้อมกับขมวดคิ้วคุยกัน เมื่อพวกเธอเดินมาใกล้หวังซวี่ เขาก็ได้ยินสิ่งที่พวกเธอพูดคุยกัน

"นี่ เสี่ยวหลาน เธอได้ยินข่าวหรือยัง เพราะซานซินโน้ต 7 เกิดเหตุแบตเตอรี่ระเบิดในต่างประเทศหลายต่อหลายครั้ง สายการบินในยุโรปหลายประเทศก็เลยสั่งแบนห้ามนำซานซินโน้ต 7 ขึ้นเครื่องแล้วนะ"

"จริงด้วย ฉันยังได้ยินมาอีกว่าสำนักงานใหญ่ของซานซินเรียกเก็บโทรศัพท์โน้ต 7 คืนจากทั่วโลกแล้ว แต่ดูเหมือนพวกเขาจะไม่มีแผนเรียกเก็บคืนจากประเทศจีนของเราเลยนะ"

"เฮ้อ ข่าวนี้ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกัน ทางสำนักงานใหญ่ซานซินบอกว่าเป็นเพราะแบตเตอรี่ที่ติดตั้งในโน้ต 7 ที่ส่งมาขายในประเทศเราไม่เหมือนกับที่ส่งไปขายในประเทศอื่น ดังนั้นจึงไม่มีอันตราย"

"ตอแหลชัดๆ เมื่อวานตอนฉันไถแอปไคว่โส่ว ฉันยังเห็นข่าวบอกว่ามีพ่อหนุ่มคนหนึ่งนอนเล่นซานซินโน้ต 7 อยู่บนเตียงตอนกลางคืน แล้วจู่ๆ โทรศัพท์ก็ระเบิดตู้ม เล่นเอาพ่อหนุ่มคนนั้นโดนระเบิดตายคาที่เลย"

"มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย ถ้าอย่างนั้นพ่อหนุ่มคนนี้ก็น่าสงสารเกินไปแล้ว ถ้าเขารู้ว่ารายการของเรากำลังจะแทรกโฆษณาความยาวห้านาทีเพื่ออวยโทรศัพท์ซานซินแบบสุดลิ่มทิ่มประตู เขาคงแค้นจนฟื้นคืนชีพขึ้นมาแน่ๆ"

"นั่นสิ ฉันว่ารายการเราไม่ควรรับสปอนเซอร์จากซานซินตั้งแต่แรก นี่มันหลุมพรางชัดๆ"

เสียงพูดคุยกระซิบกระซาบของพนักงานเข้าหูหวังซวี่ทุกประโยคอย่างชัดเจน

หวังซวี่ที่กำลังปวดหัวว่าจะด่าทอข้อบกพร่องของมือถือซานซินยังไงดี เมื่อได้ยินบทสนทนาของพนักงานกลุ่มนี้ ดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

เชี่ยเอ๊ย

นี่มันพูดปุ๊บก็มาปั๊บเลยนี่หว่า

ในโลกคู่ขนานแห่งนี้ ซานซินโน้ต 7 ก็เกิดเหตุแบตเตอรี่ระเบิดด้วยเหรอเนี่ย

แม้ว่าตอนนี้ในประเทศจะยังไม่เกิดเหตุการณ์รุนแรงลุกลามเป็นวงกว้าง แต่ข่าวนี้ก็สร้างความฮือฮาไปทั่วโลกแล้ว

นี่มัน สวรรค์เข้าข้างฉันชัดๆ

เพียงชั่วพริบตา ไอเดียโจมตีโทรศัพท์ซานซินก็ผุดขึ้นมาในหัวหวังซวี่สี่ห้าข้อรวด

"หวังซวี่ ทำไมนายเหม่ออีกแล้วเนี่ย เฮ้อ ช่างเถอะ สายแล้ว เหลืออีกแค่ห้านาทีก็จะถึงคิวพวกเราขึ้นเวทีแล้ว รีบไปเตรียมตัวหลังเวทีกันเถอะ"

หลิวเผิงเฟยเร่งเร้าหวังซวี่อีกครั้ง แต่คราวนี้เขาลงมือลากตัวหวังซวี่เดินออกไปข้างนอกเลย

ส่วนเรื่องที่พนักงานคนอื่นคุยกันเรื่องแบตเตอรี่ซานซินระเบิด หลิวเผิงเฟยเลือกที่จะเมินเฉยอย่างสิ้นเชิง

ล้อเล่นหรือเปล่า

มือถือระเบิดแล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน

ฉันไม่ได้ใช้โทรศัพท์ซานซินสักหน่อย

ฉันแค่มีหน้าที่อ่านโฆษณาหาเงิน เรื่องอื่นฉันไม่รับผิดชอบหรอกนะ

หลิวเผิงเฟยคิดเข้าข้างตัวเองอย่างสมเหตุสมผล

ห้องส่งของสถานีโทรทัศน์โม่ตูมีขนาดใหญ่มาก

หวังซวี่เดินตามการนำทางของหลิวเผิงเฟย ลัดเลาะไปตามทางเดินจนมาถึงสถานที่บันทึกเทปรายการ

ได้ยินมาว่ารายการวาไรตี้คืนนี้มีชื่อว่า รายการสนทนาโต๊ะกลม

เนื่องจากรายการได้เชิญบล็อกเกอร์เว่ยป๋อสายฮาชื่อดังระดับประเทศสองคนมาเป็นแขกรับเชิญ ภาพรวมของรายการจึงถือว่าเป็นรายการทอล์คโชว์ที่เน้นความสนุกสนานและมีชีวิตชีวา

ทว่าเมื่อหวังซวี่เดินผ่านด้านหลังที่นั่งผู้ชมในห้องส่ง เขากลับพบว่าสีหน้าของผู้ชมดูเหนื่อยล้าเบื่อหน่าย มีพี่ชายหลายคนแอบสัปหงกหลับไปด้วยซ้ำ

ดูเหมือนว่ารายการนี้จะไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าไหร่นัก ขนาดผู้ชมในห้องส่งยังฟังจนง่วงนอนเลย

[จบแล้ว]