บทที่ 3 ปิดฟังก์ชันความงามของเฉียวปี้หลัว

ในเวลาเดียวกัน ณ วิลล่าหรูหราที่อยู่ห่างออกไปนับพันไมล์ ชายหนุ่มวัยยี่สิบต้นๆ คนหนึ่งกำลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ จ้องมองไลฟ์สดขององค์หญิงเฉียวปี้หลัวอย่างใจจดใจจ่อ

เขาสวมสร้อยคอทองคำเส้นหนาและนาฬิกาโรเล็กซ์เรือนแพงที่ข้อมือ แผ่กลิ่นอายของเศรษฐีใหม่

เขาคือแฟนคลับอันดับหนึ่งขององค์หญิงเฉียวปี้หลัวที่ใช้ชื่อว่า "ชายหนุ่มดั่งสายลม" และยังเป็นซิมป์สายเปย์ที่ซื่อสัตย์ที่สุดของเธออีกด้วย

เมื่อเห็นคนมาใส่ร้ายเทพธิดาของเขาในไลฟ์สด เขาก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟทันที นิ้วมือพรมลงบนแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็วเพื่อเริ่มการตอบโต้ด้วยความเกรี้ยวกราด

"เชี่ยอะไรวะ! หมาตัวไหนมาเห่าแถวนี้?"

"กล้ามาใส่ร้ายเทพธิดาของฉัน? ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ!"

"ไอ้พวกงั่งเอ๊ย!"

...

บ้าเอ๊ย!

เมื่อเห็นคอมเมนต์เหล่านี้ เกาเมิ่งก็โกรธจนแทบจะกระอักเลือด

ซูหยางอดหัวเราะไม่ได้ เขาเกือบจะหลุดปากพูดไปแล้วว่า 'ไอ้ซิมป์เวรเอ๊ย' แต่พอนึกขึ้นได้ว่าเกาเมิ่งก็เคยเป็นซิมป์มาก่อนเหมือนกัน เขาเลยหยุดตัวเองไว้และเปลี่ยนคำพูดแทน "ไม่ต้องโมโหไป ปล่อยให้พวกมันได้ใจไปก่อนเถอะ เดี๋ยวได้หน้าแหกกันแน่!"

เกาเมิ่งข่มความโกรธเอาไว้และพยักหน้า

"พี่ชายดั่งสายลม อย่าโกรธไปเลยค่ะ ปล่อยให้พวกเขาพูดในสิ่งที่อยากพูดไปเถอะ ทองแท้ย่อมไม่แพ้ไฟ ความยุติธรรมอยู่ในใจคนเสมอ" องค์หญิงเฉียวปี้หลัวพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แฝงไปด้วยความน้อยใจและดูน่าสงสาร

"เชี่ยเอ๊ย ฉันปล่อยข่าวลือตรงไหน? ฉันเห็นมากับตาตัวเองเว้ย!" อารมณ์ของเกาเมิ่งพุ่งปรี๊ดขึ้นมาอีกครั้ง

"ผู้หญิงคนนี้ตอแหลเก่งชะมัด!" เจ้าลิงเองก็ทนไม่ไหว พูดขึ้นด้วยความเดือดดาล

ทันใดนั้น ห้องไลฟ์สดก็สว่างวาบขึ้น

"ฟิ้ว!"

"เปรี้ยงปร้าง!"

เอฟเฟกต์ดอกไม้ไฟสุดตระการตาเบ่งบานบนหน้าจอ พร้อมกับเสียงดนตรีที่สนุกสนาน

“ชายหนุ่มดั่งสายลม มอบของขวัญ คาร์นิวัล ให้กับสตรีมเมอร์!”

"กรี๊ดดด! ขอบคุณชายหนุ่มดั่งสายลมมากเลยค่ะ! รักนะคะ จุ๊บๆ!" องค์หญิงเฉียวปี้หลัวกรีดร้องอย่างตื่นเต้น ไม่ลืมที่จะส่งจูบให้กับแฟนคลับอันดับหนึ่งของเธอ

เสียงของเธอหวานหยดย้อยจนน่าสะอิดสะเอียน ทำเอาคนฟังขนลุกซู่

"อุแหวะ..."

เกาเมิ่งทนดูต่อไปไม่ไหวจริงๆ เขากุมหน้าอก ทำท่าเหมือนจะอาเจียน

"คาร์นิวัลนี่ราคาเท่าไหร่เหรอ" ซูหยางถามด้วยความอยากรู้

"สามพันหยวน" เจ้าลิงตอบ

แม่เจ้า สามพันหยวนเลยเหรอ?!

เงินนี่มันหามาง่ายเกินไปแล้ว!

"ฉันทนไม่ไหวแล้ว ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ เหล่าซู จัดการยัยนั่นเลย!" เกาเมิ่งรู้สึกมวนท้องจนแทบจะอ้วก

ซูหยางเหลือบมองจำนวนคนในห้องไลฟ์สด ซึ่งแสดงยอดผู้ชมออนไลน์อยู่ที่: 1,500 คน

"ปกติยอดคนดูสูงสุดของเธออยู่ที่เท่าไหร่" ซูหยางถาม

"น่าจะหมื่นกว่าคนได้นะ" เกาเมิ่งตอบ

"งั้นก็ไม่ต้องรีบ รออีกหน่อยดีกว่า ลงมือตอนที่คนเยอะกว่านี้ ผลลัพธ์มันจะออกมาสะใจกว่า" ซูหยางบอก

แน่นอนว่านั่นเป็นเพียงเหตุผลหนึ่งเท่านั้น

อีกเหตุผลที่สำคัญกว่าก็คือ ระบบ ลึกลับในหัวของซูหยางต้องการคะแนนความนิยมเพื่อนำไปแลกเปลี่ยนเป็นเครื่องมือแฮกเกอร์ และคะแนนความนิยมก็มีความเกี่ยวข้องกับอิทธิพล

ยิ่งมีคนดูไลฟ์สดขององค์หญิงเฉียวปี้หลัวมากเท่าไหร่ อิทธิพลก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น และเขาก็จะได้รับคะแนนความนิยมมากขึ้นตามไปด้วย

หลังจากรอมาครึ่งชั่วโมง ยอดผู้ชมออนไลน์ในห้องไลฟ์สดก็ทะลุหนึ่งหมื่นคน

ได้เวลาลงมือแล้ว!

นิ้วของซูหยางพรมลงบนแป้นพิมพ์ พิมพ์คำสั่งเพียงไม่กี่ครั้ง ไม่นานนัก หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขาก็ปรากฏอินเทอร์เฟซระบบหลังบ้านของโทรศัพท์มือถือองค์หญิงเฉียวปี้หลัว

"เมิ่งจื่อ นายอยากระบายความโกรธไหม นายจัดการเองเลยแล้วกัน แค่กดปุ่ม Enter นายก็สามารถปิดฟิลเตอร์ของเธอได้แล้ว" ซูหยางพูดกับเกาเมิ่ง

"แค่กดปุ่ม Enter ก็เรียบร้อยเลยเหรอ" เกาเมิ่งถามพลางชี้ไปที่ปุ่ม "ปิดฟิลเตอร์ความงาม" ที่ปรากฏบนหน้าจอ

ซูหยางพยักหน้า

เกาเมิ่งยื่นมือออกไปวางบนปุ่ม Enter ขอเพียงแค่เขากดปุ่มนี้ องค์หญิงเฉียวปี้หลัวก็จะถูกแฉทันที

ในขณะนี้ องค์หญิงเฉียวปี้หลัวกำลังร้องเพลงพร้อมกับส่ายเอวหนาๆ ของเธอไปมา โดยคิดว่าตัวเองนั้นช่างมีเสน่ห์และเย้ายวนใจ

"สวยจัง!"

"สวยมาก!"

"องค์หญิงเฉียวปี้หลัวหุ่นแซ่บสุดๆ!"

"ขอกอดหน่อยได้ไหม?"

ในช่องคอมเมนต์ กลุ่มซิมป์จำนวนมากต่างพากันรัวกระสุนคอมเมนต์ ชื่นชมเธอด้วยถ้อยคำที่โจ่งแจ้งสารพัด

ซิมป์อันดับหนึ่งอย่าง "ชายหนุ่มดั่งสายลม" ยิ่งตาค้าง ร่างกายบางส่วนเริ่มมีความเคลื่อนไหว

เขาขยับเมาส์ เตรียมจะส่งของขวัญไปให้อีกระลอก

ทันใดนั้น เขาก็ชะงักงัน

วินาทีต่อมา ลูกตาของเขาแทบจะถลนออกจากเบ้า ปากอ้าค้างกว้าง

เขาเห็นอะไรกัน?

เขาเห็นองค์หญิงเฉียวปี้หลัวบนหน้าจอจู่ๆ ก็ดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ใบหน้าที่เคยดูจิ้มลิ้มหายวับไป แทนที่ด้วยใบหน้าอ้วนฉุ หูกาง ร่างกายบวมเป่ง และเอวที่หนาเตอะ ไม่มีเค้าโครงของสาวน้อยแสนสวยหลงเหลืออยู่อีกเลย

การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนี้ ฟาดฟัน "ชายหนุ่มดั่งสายลม" ราวกับสายฟ้าฟาด ทำให้เขาถึงกับตะลึงงันไปอย่างสมบูรณ์

ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น แต่ชาวเน็ตกว่าหมื่นคนในห้องไลฟ์สดต่างก็ช็อกไปตามๆ กันในวินาทีนั้น

ห้องไลฟ์สดที่เคยคึกคักเงียบกริบลงในพริบตา คอมเมนต์ที่เคยไหลลื่นหยุดชะงัก มีเพียงองค์หญิงเฉียวปี้หลัวที่ยังคงร้องเพลงอย่างเมามัน ส่ายเอวหนาๆ ของเธอไปมา โดยไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตัวเองได้ถูกแฉเข้าให้แล้ว

"อุแหวะ..."

ชายหนุ่มดั่งสายลมในที่สุดก็ทนไม่ไหว ก้มหน้าลงอาเจียนออกมา

เขารู้สึกขยะแขยง ยิ่งเมื่อก่อนเขาชอบองค์หญิงเฉียวปี้หลัวมากเท่าไหร่ ตอนนี้เขาก็ยิ่งรู้สึกขยะแขยงมากเท่านั้น

"พรวด!"

ที่หน้าคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่ง ชายหนุ่มสวมแว่นกำลังถือชามบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป กินไปพลางดูไลฟ์สดไปพลาง เมื่อเห็นฉากนี้ เขาก็พ่นเส้นบะหมี่ทั้งหมดใส่หน้าจอคอมพิวเตอร์

"อุแหวะ..."

"อ้วก!"

ในห้องไลฟ์สด ชาวเน็ตหลายคนก็เริ่มอาเจียนออกมาเช่นกัน

"เชี่ยเอ๊ย!"

"อะไรวะเนี่ย!"

"พระเจ้าช่วย!"

"อ๊ากกก! ตาฉันบอดแล้ว!"

"แหวะ... ฉันอ้วกเอาข้าวเย็นเมื่อวานออกมาหมดแล้วเนี่ย!"

"ทำไมถึงได้ขี้เหร่ขนาดนี้!"

"นี่คือหน้าสดตอนปิดฟิลเตอร์งั้นเหรอ?"

... ห้องไลฟ์สดแทบแตก

องค์หญิงเฉียวปี้หลัวมองดูคอมเมนต์ที่ไหลมาเทมาเป็นสายน้ำบนหน้าจอ รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอค่อยๆ แข็งค้าง

ตอนแรกเธอคิดว่าแฟนๆ กำลังชื่นชมความงามของเธอ แต่เธอก็ค่อยๆ สัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

"กรี๊ดดด!" องค์หญิงเฉียวปี้หลัวกรีดร้องออกมา ในที่สุดก็ตระหนักได้ว่าฟิลเตอร์ความงามถูกปิดลงแล้ว

ด้วยความตื่นตระหนก เธอไม่สนใจอะไรอีกแล้ว รีบพุ่งตรงไปที่โทรศัพท์มือถือ หวังจะเปิดฟิลเตอร์ความงามกลับขึ้นมา

ทว่า ไม่ว่าเธอจะแตะหน้าจอยังไง โทรศัพท์ของเธอก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ ทั้งสิ้น

แน่นอนว่าต้องไม่มีการตอบสนองอยู่แล้ว เพราะตอนนี้โทรศัพท์ของเธอกำลังถูกซูหยางควบคุมจากระยะไกล

"กรี๊ดดดดดด!"

องค์หญิงเฉียวปี้หลัวยกมือขึ้นปิดหน้าด้วยความสิ้นหวัง และวิ่งหนีออกจากหน้ากล้องไปด้วยความอับอาย

"เชี่ย ขี้เหร่เกินไปแล้ว!"

"จะอ้วก จะอ้วกจริงๆ นะ!"

"ตาฉันบอดไปแล้ว!"

"น่ากลัวเกินไป คืนนี้ฉันต้องฝันร้ายแน่ๆ"

ในห้องไลฟ์สด ชาวเน็ตต่างพากันแตกตื่นโวยวาย คำด่าทอและเสียงบ่นสารพัดถาโถมเข้ามาไม่ขาดสาย

"ชายหนุ่มดั่งสายลม" ยังคงโก่งคออาเจียน รู้สึกเหมือนกำลังจะขย้อนเอาน้ำดีออกมา

เขาไม่เคยรู้สึกขยะแขยงขนาดนี้มาก่อนเลย

สิ่งที่ทำให้เขาสติแตกยิ่งกว่าก็คือ การที่เขาเป็นแฟนคลับที่ซื่อสัตย์ที่สุดขององค์หญิงเฉียวปี้หลัวมาโดยตลอด ติดตามเธอมานานกว่าครึ่งปี และหมดเงินไปกับค่าของขวัญกว่าแสนหยวน

ถึงแม้เงินจำนวนนี้จะไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับลูกเศรษฐีอย่างเขา แต่ความคิดที่ว่าตัวเองดันไปตกหลุมรัก "ยัยอ้วน" ทำให้เขาแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่นึกขึ้นได้ว่า เขายังเซฟคลิปขององค์หญิงเฉียวปี้หลัวไว้ในโทรศัพท์ แล้วก็เคยเอาคลิปพวกนั้นมาทำ เรื่องอย่างว่า ในตอนกลางคืนอยู่หลายครั้ง...

"อุแหวะ..."

ชายหนุ่มดั่งสายลมอาเจียนออกมาอีกระลอก

นี่แหละคือจุดจบของซิมป์ ในเวลานี้ เหล่าซิมป์นับไม่ถ้วนขององค์หญิงเฉียวปี้หลัวต่างพากันใจสลายพร้อมเพรียงกัน