บทที่ 31 ที่ตั้งสโมสร!

บทที่ 31 ที่ตั้งสโมสร!

วันที่สาม เผิงฮ่าวกลับมาหาลู่หลีเพื่อรายงานผล

เขาใส่รายงานที่เขียนด้วยลายมือพร้อมกับรูปถ่ายแอบถ่ายหลายใบลงในแฟ้มเอกสาร แล้วยื่นให้ลู่หลีอย่างนอบน้อม

ลู่หลีนั่งอยู่บนโซฟาเปิดแฟ้มออกดู เขาเหลือบมองลายมือในหน้าแรกของรายงาน จากนั้นก็ยิ้มแล้วหันไปชมเผิงฮ่าวที่อยู่ข้างๆ ว่า:

“ลายมือนายเขียนสวยไม่เบาเลยนะ”

เมื่อพูดจบ ลู่หลีก็หันกลับไปอ่านรายงานต่อ

ที่ด้านบนสุดของรายงานเขียนว่า:

ชื่อ: เจิ้งป๋อเหวิน

อายุ: 21 ปี

การศึกษา: นักศึกษาชั้นปีที่ 3 คณะเศรษฐศาสตร์และการจัดการ มหาวิทยาลัยครูหัวตง

……

จากนั้นก็เป็นข้อมูลที่ละเอียดขึ้นของเจิ้งป๋อเหวิน

สายตาของลู่หลีกวาดมองตัวอักษรทีละบรรทัดอย่างช้าๆ

รายงานนี้ละเอียดมาก หรืออาจเป็นเพราะเผิงฮ่าวคาดเดาได้ว่าเหตุใดลู่หลีจึงสั่งให้เขาไปสืบเรื่องนักศึกษาคนนี้ ดังนั้นในรายงานฉบับนี้ เผิงฮ่าวจึงเน้นบันทึก ‘ความเปลี่ยนแปลงของเจิ้งป๋อเหวินในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา’ เป็นพิเศษ

หลังจากอ่านรายงานจบและดูรูปถ่ายของเจิ้งป๋อเหวินไม่กี่ใบนี้แล้ว

ลู่หลีก็เผยรอยยิ้มออกมาพลางส่ายหน้า

เขายังหลงคิดไปว่า ลูกค้ารายแรกของเขาขายอายุขัยไปเพราะเหตุผลอะไรเสียอีก

ที่ไหนได้ ที่แท้ก็แค่พวกหมาเลียนี่เอง(ติดหญิง)

ในรายงานระบุว่า:

เซี่ยเยี่ยนเหวิน ดาวเด่นประจำคณะเศรษฐศาสตร์และการจัดการ ได้จัดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดที่ร้านอาหารระดับกลางถึงสูงใกล้กับมหาวิทยาลัยครูหัวตงเมื่อสองวันก่อน ในงานเลี้ยง เจิ้งป๋อเหวินสร้างความฮือฮาด้วยการมอบโทรศัพท์ไอโฟนรุ่นล่าสุดมูลค่าหนึ่งหมื่นสองพันหกร้อยเก้าสิบเก้าหยวน และกระเป๋าสะพายไหล่หนังแบรนด์กุ๊ชชี่มูลค่าสองหมื่นสี่พันเจ็ดร้อยหยวน ทำให้เขาดูโดดเด่นอย่างมากในงาน!

ความใจถึงนั้นทำให้หลายคนอิจฉา

และได้รับคำขอบคุณเป็นการส่วนตัวจากดาวเด่นเซี่ยเยี่ยนเหวิน……

หลังงานวันเกิด เจิ้งป๋อเหวินก็ใช้เงินมือเติบขึ้นเรื่อยๆ จนเพื่อนร่วมชั้นต่างคิดว่าเขาเป็นลูกเศรษฐีที่ปกปิดตัวตนมานาน……

ตามสถิติคร่าวๆ ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เจิ้งป๋อเหวินใช้จ่ายเงินไปแล้วประมาณหนึ่งแสนหยวน

“ดูท่า อีกไม่นานนักศึกษาคนนี้คงต้องกลับมาหาฉันอีกเป็นแน่”

ลู่หลีหัวเราะ

เขาหยุดครู่หนึ่ง จากนั้นก็หันไปมองเผิงฮ่าวแล้วถามด้วยความสนใจ

“นายสืบมายังไง? เล่าให้ฉันฟังหน่อยสิ”

รายงานฉบับนี้ละเอียดมาก รวมถึงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อย่างของที่เจิ้งป๋อเหวินมอบให้เซี่ยเยี่ยนเหวินด้วย

“ครับ”

“เริ่มแรกผมค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต……”

“ในเว็บบอร์ดเที่ยปา ผมสร้างบัญชีปลอมขึ้นมาหลายบัญชี มีสองบัญชีที่ได้ข้อมูลมาเยอะมาก บัญชีแรกผมสวมรอยเป็นรุ่นน้องผู้หญิงที่แอบชอบเจิ้งป๋อเหวินเพื่อโพสต์ถาม ทำให้ได้ข้อมูลเกี่ยวกับเขามามากมาย ส่วนอีกบัญชี หลังจากรู้เรื่องเซี่ยเยี่ยนเหวิน ผมก็สวมรอยเป็นผู้หญิงไปด่าเธอว่าเป็นพวกสร้างภาพ จนเกิดสงครามในบอร์ด”

ใบหน้าของเผิงฮ่าวไร้ความรู้สึก เขาเล่าต่อด้วยเสียงทุ้ม

“ในบัญชีหลัง มีบัญชีปลอมบัญชีหนึ่งที่สนับสนุนผมมาก ผมเลยทักไปคุยส่วนตัว ข้อมูลวงในหลายอย่างเธอก็เป็นคนบอกผม ผมเดาว่าเธอน่าจะเป็นรูมเมทในหอพักเดียวกับเซี่ยเยี่ยนเหวินครับ”

เผิงฮ่าวอธิบายต่อไป

ลู่หลีตั้งใจฟัง รอยยิ้มบนใบหน้ายิ่งกว้างขึ้น

เมื่อเผิงฮ่าวเงียบลง ลู่หลีก็อดไม่ได้ที่จะตบมือให้เขา

ชายหนุ่มที่เคยเหมือนสัตว์ป่าที่จนมุมคนนี้ หลังจากได้รับชีวิตใหม่ เขาก็แสดงความละเอียดรอบคอบที่เหนือกว่าคนทั่วไปออกมา

ขณะที่ลู่หลีกำลังจะพูดอะไรต่อ

โทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างๆ ก็สั่นขึ้น

ลู่หลีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พบว่าเป็นการแจ้งเตือนข้อความส่วนตัวจาก ‘สโมสรนิรันดร์’

เขากดเข้าไปดู เห็นสมาชิกหมายเลข 129 ส่งข้อความมาหาเขาว่า

“คุณลู่ครับ ผมเลือกทำเลมาได้สองสามที่แล้ว รบกวนคุณช่วยตัดสินใจขั้นสุดท้ายด้วยครับ”

ลู่หลีตอบกลับไปคำเดียว:

“ได้”

เมื่อเห็นลู่หลีตอบกลับ หมายเลข 129 ก็ส่งพิกัดและข้อมูลแนะนำแต่ละที่มาให้ต่อเนื่อง

ลู่หลีมองดูข้อมูลเหล่านี้

แต่ละทำเลล้วนยอดเยี่ยมมาก ส่วนใหญ่เป็นอาคารเอกเทศทั้งสิ้น……

มีทั้งที่อยู่ใกล้ถนนสายเก่าในเขตหวงผู่ อาคารเก่าแก่อายุนับร้อยปีหลังห้องสมุดเขตฉางหนิง และอาคารเก่าหลังหนึ่งในคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟู่ตั้น เขตสวีฮุ่ย……

ลู่หลีไล่ดูทีละที่

สำหรับการเลือกที่ตั้งของ ‘สโมสรนิรันดร์’ ในครั้งนี้ ลู่หลีให้ความสำคัญมากจริงๆ

ในความคิดของเขา แม้ในอนาคตสำนักงานใหญ่ของ ‘สโมสรนิรันดร์’ จะต้องเป็นเมืองใต้ดินสุดล้ำที่มีรถไฟใต้ดินส่วนตัวเชื่อมต่อกับโลกภายนอก

แต่เป้าหมายนั้นทำได้ยากเกินไป อาจต้องใช้เวลาเป็นร้อยปีเพื่อทำให้สำเร็จ ตอนนี้เขาต้องให้ความสำคัญกับต้นแบบสโมสรในเซี่ยงไฮ้ก่อน

ต้นแบบนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของสโมสร ซึ่งมีความหมายสำคัญอย่างมาก

ลู่หลีครุ่นคิดต่อไป

สุดท้าย สายตาของเขาไปหยุดอยู่ที่อาคารเก่าในมุมสงบของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟู่ตั้น

อาคารหลังนี้สูงห้าชั้น มีพื้นที่สามพันตารางเมตร สร้างขึ้นในยุคสาธารณรัฐ เป็นสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานวัฒนธรรมจีนและตะวันตกเข้าด้วยกัน มีคุณค่าทางศิลปะสูงมาก

อีกทั้งสภาพแวดล้อมยังเงียบสงบ ตั้งอยู่ท่ามกลางป่าละเมาะในมุมหนึ่งของมหาวิทยาลัยฟู่ตั้น ห่างจากอาคารเรียนหลักพอสมควร มันเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัย แต่ก็มีความเป็นส่วนตัวแยกออกมา

ตัดสินใจแล้ว เอาที่นี่แหละ

“เลือกอาคารเก่าคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟู่ตั้น เป็นที่ตั้งสาขาของสโมสร”

“พรุ่งนี้บ่ายผมจะเข้าไป คุณไปรอผมที่นั่น”

ลู่หลีตอบกลับหมายเลข 129 หรือก็คือหรงอี้โหย่วไป

เขาปิดหน้าต่างแชทของหรงอี้โหย่ว แล้วเปิด ‘กลุ่มแชทสโมสรนิรันดร์’ เพื่อประกาศข่าวล่าสุด

“หมายเลข 129 ทำภารกิจมือใหม่สำเร็จ ได้รับ 500 แต้มสะสม และรางวัลพิเศษอีก 100 แต้ม รวมเป็น 600 แต้ม”

ประกาศถูกส่งออกไป

ลู่หลีเปิดโปรแกรมสั่งการทันที ทันใดนั้น ทั้งกลุ่มก็กลับมาคึกคักอีกครั้ง

หมายเลข 128: “อิจฉาสมาชิกใหม่จัง!”

หมายเลข 89: “ดูท่าสมาชิกใหม่จะเป็นคนเก่งนะ ภารกิจแรกก็ทำให้ท่านประธานพอใจมากขนาดนี้”

หมายเลข 23: “ไม่เลว คุณลู่ไม่ได้ให้รางวัลพิเศษจากภารกิจมานานมากแล้ว”

หมายเลข 54: “ยินดีด้วย! ยินดีด้วย!”

……

ห้องประชุมตระกูลหรง

หรงอี้โหย่ว รวมถึงหรงจือเจี้ยนและคนอื่นๆ เห็นประกาศและข้อความในกลุ่ม

ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและดีใจสุดขีด!

หรงอี้โหย่วสะกดกลั้นความดีใจแล้วรีบพิมพ์ตอบกลับไป:

“ขอบคุณทุกคนครับ สิ่งที่ผมทำได้ยังห่างไกลนัก”