บทที่ 15 วงแหวนแห่งธาตุ

ยักษ์โทรลเหล่านี้ดูทึ่มทื่อจริงๆ เวย์นที่เดินตามเกรอลท์ ทั้งคู่ไม่ได้พยายามซ่อนตัว แต่จนกระทั่งเดินเข้าไปใกล้กลุ่มยักษ์โทรลเหล่านี้ไม่ถึงสิบเมตร พวกมันถึงเริ่มรู้สึกว่ามีคนเข้าใกล้

โทรลที่ตัวใหญ่ที่สุด มีเกราะหินเต็มไปด้วยตะไคร่น้ำสีเขียว ถือท่อนไม้คนสิ่งที่ดูเหมือนอาหารในหม้อใบใหญ่ มันยืนนิ่งอยู่สักพักก่อนจะตะโกนบอกพวกพ้องว่า

"นักล่าปีศาจ สองคน ล้อมพวกเขาไว้!"

ทันทีที่โทรลตัวใหญ่ตะโกนขึ้น โทรลแข็งแกร่งอีกห้าตัวก็มาวิ่งล้อมทั้งสองคนไว้

เพื่อป้องกันการปะทะ เกรอลท์จึงรีบพูดขึ้นว่า

“เฮ้! ไม่ต้องกังวล เราไม่ได้มาสู้กันหรอก”

โทรลตัวใหญ่ที่เพิ่งพูดเอียงศีรษะคิดอยู่สักครู่ ก่อนจะพูดตอบช้าๆ

“นักล่าปีศาจ ฆ่ามอนสเตอร์ สองคน ยักษ์โทรลหกคน พวกเราไม่กลัวพวกเจ้า”

เกรอลท์ยกมือขึ้นแสดงให้เห็นว่าไม่มีอาวุธ แล้วมองไปยังหม้อใบใหญ่ที่มีไอร้อนลอยขึ้นด้านหลังพวกโทรล พร้อมพูดว่า

“เราจะไปที่วงแหวนแห่งธาตุบนนั้น แค่ผ่านทางนี้ ไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนพวกเจ้า”

อย่างไรก็ตาม สมองของโทรลที่ทึ่มทื่อไม่สามารถคิดตามเหตุผลแบบคนปกติได้ โทรลตัวใหญ่

จึงพูดขึ้นว่า

“ที่นี่ ภูเขาของโทรล นักล่าปีศาจ ห้ามผ่าน”

“เว้นแต่ว่า…จ่ายค่าผ่านทางให้พวกเรา”

เกรอลท์ยกมือขึ้นลูบหน้าด้วยความอ่อนใจ แล้วถามว่า

“พวกเจ้าต้องการค่าผ่านทางอะไร? เราคือนักล่าปีศาจนะ พวกเจ้าควรจะฉลาดหน่อย อย่าร้องขอสิ่งที่เกินไป”

โทรลตัวใหญ่ส่ายหัวเหมือนกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก ก่อนจะพูดอย่างติดขัดว่า

“พวกเรา โทรลน้อย เกิดใหม่ เฉลิมฉลอง ต้องการเนื้อ”

“เอาเนื้อมา เยอะๆ แล้วพวกเจ้าผ่านไปได้”

เมื่อได้ยินคำขอ เกรอลท์ก็รู้สึกหนักใจทันที ยักษ์โทรลเหล่านี้มีรูปร่างสูงใหญ่และกินจุมาก การจะทำให้พวกมันอิ่มได้นั้นคงไม่ใช่แค่หมูป่าตัวเดียวจะพอ

และยิ่งไปกว่านั้น โทรลพวกนี้ขึ้นชื่อเรื่องความดื้อด้าน หากไม่ตอบรับคำขอของพวกมัน ทางเดียวที่จะผ่านไปได้คือกำจัดพวกมันให้หมด

ในขณะที่เกรอลท์กำลังปวดหัว เวย์นที่อยู่ข้างหลังเขาก็พูดขึ้นว่า

“เกรอลท์ ลืมไปแล้วหรือไงว่าพวกนกปีศาจหน้าคนที่เราจัดการไปก่อนหน้านี้น่ะ?”

“เราพบศพเกือบยี่สิบตัว พวกโทรลน่าจะพอใจถ้าได้กินพวกมัน”

เกรอลท์ได้ยินดังนั้นก็ตาวาว เขามองเวย์นด้วยความชื่นชม ก่อนจะหันไปบอกโทรลตัวใหญ่ว่า

“ฉันมีเนื้ออยู่ที่แห่งหนึ่ง เจ้าเอาโทรลสองสามตัวไปกับข้าเพื่อยกกลับมา”

“ที่นั่นมีเนื้อเยอะมาก พอให้พวกเจ้ากินกันจนอิ่มได้แน่นอน”

เมื่อได้ยินว่าจะได้กินเนื้อจนอิ่ม หัวหน้าโทรลน้ำลายไหลออกมาทันที มันไม่ลังเลเลยและบอกเพื่อนๆ อย่างตื่นเต้นว่า

“ตามนักล่าปีศาจ ไปเอาเนื้อ กลับมา ฉลอง!”

โทรลที่ล้อมอยู่รอบๆ ก็ยกมือขึ้นร้องเฮอย่างดีใจ ราวกับเด็กอ้วนหลายร้อยกิโลกรัมที่กระโดดโลดเต้น

เมื่อทั้งสองคนพาโทรลเหล่านี้เดินไปตามเส้นทางภูเขาอยู่หลายสิบนาทีแล้วกลับไปที่ริมหาดเพื่อยกศพนกปีศาจหน้าคนกลับมา เวลาก็ผ่านไปจนถึงเที่ยงวันโดยไม่รู้ตัว

โทรลที่ทึ่มทื่อเหล่านี้ยังคงรักษาคำพูด เมื่อได้ศพนกปีศาจมา พวกมันก็ไม่ได้ล้างหรือทำความ

สะอาด เพียงแค่ฉีกออกเป็นชิ้นๆ วางไว้รอบหม้อเพื่อย่างและต้ม แล้วนั่งอยู่รอบกองไฟ น้ำลายไหลพลางมองดูเนื้ออย่างจดจ่อ

โทรลตัวหัวหน้าถึงกับเชื้อเชิญเวย์นและเกรอลท์ให้ร่วมงานเฉลิมฉลองด้วยอย่างจริงใจ

เวย์นและเกรอลท์ย่อมไม่คิดจะร่วมงานเลี้ยงนี้ พวกเขาไม่ได้หยุดพักในชุมชนโทรลและมุ่งหน้าไปยังวงแหวนแห่งธาตุบนภูเขาแทน

ที่นั่นมีสิ่งปลูกสร้างที่คล้ายซากปรักหักพัง กำแพงและโครงสร้างหลักพังทลายหายไปนานแล้ว เหลือเพียงเศษซากผุพังและลานที่ปูด้วยหินแผ่น บนลานกว้างประมาณสิบตารางเมตรนั้น มีแท่นบูชาสี่เหลี่ยมตั้งอยู่ใกล้หน้าผาของยอดเขา

แท่นบูชาตรงกลางสลักเป็นวงเวทเก่าแก่ ด้านหลังวงเวทนั้นมีโต๊ะหินที่ประดับด้วยเทียนไขและไฟฉายเหล็กสี่แท่งที่บรรจุเชื้อเพลิงพิเศษตั้งอยู่ทั้งสี่มุมแท่น สถานที่นี้ดูมีบรรยากาศของพิธีกรรมอย่างมาก

เวนไม่รู้ว่าจะเปิดใช้งานสัญลักษณ์หมาป่าที่เขาถืออยู่อย่างไร จึงส่งมันให้เกรอลท์และถามว่า

“แล้วตอนนี้ต้องทำอย่างไร?”

เกรอลท์รับสัญลักษณ์มา และสังเกตรูปหัวหมาป่าบนสัญลักษณ์อย่างละเอียด พลางเดินขึ้นไปบนแท่นบูชาแล้วพูดว่า

“วงแหวนแห่งธาตุเป็นจุดรวมพลังเวท ซึ่งมีอยู่ทั่วทุกมุมโลก พลังของมันจะแตกต่างกันไปตามความเข้มข้นของพลังเวท มีเพียงพ่อมดที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะสามารถใช้พลังของมันได้”

“สำหรับพวกเรานักล่าปีศาจที่ไม่สามารถรับรู้พลังเวทได้ สิ่งที่เราทำได้ก็คือการใช้มันชาร์จพลังให้กับวัตถุเวทมนตร์เท่านั้น”

หมาป่าขาวนำสัญลักษณ์หมาป่าของเวนวางไว้กลางโต๊ะหิน จากนั้นก็หันมาส่งสัญญาณมือเรียกเขาเข้าไปใกล้ และอธิบายว่า

“วงเวทนี้แกะสลักโดยพ่อมดจากยุคของคณะนักล่าปีศาจ การเปิดใช้งานวงแหวนแห่งธาตุนี้ง่ายมาก”

“เพียงแค่จุดไฟที่ไฟฉายทั้งสี่ด้านตามลำดับของธาตุดิน อากาศ น้ำ และไฟ”

“นายลองใช้เวทอิกนีจุดเองเถอะ”

เมื่อทราบวิธีเปิดใช้งานวงแหวนแห่งธาตุแล้ว เวย์นก็ไม่ลังเล เขาเดินไปกลางแท่นบูชาพร้อมพิจารณาสัญลักษณ์บนไฟฉายแต่ละแท่ง ซึ่งล้วนเป็นสัญลักษณ์ธาตุที่เป็นที่รู้จักในโลกเวทมนตร์ จากนั้นจึงจุดไฟตามลำดับธาตุที่เกรอลท์บอก โดยใช้เวทอิกนี

ทันทีที่ไฟฉายทั้งสี่ถูกจุด นักล่าปีศาจอาจไม่สามารถรับรู้ถึงพลังเวท แต่เวย์นก็สัมผัสได้ถึงพลังลึกลับที่มองไม่เห็นซึ่งกำลังไหลมารวมตัวที่สัญลักษณ์หมาป่าบนโต๊ะหินนั้น

ในเวลาเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนของระบบในหัวของเวย์นก็ดังขึ้น

"ตรวจพบจุดพลังเวทความเข้มข้น

สูง การดูดซับจะให้คะแนนความสามารถสามแต้ม"

"โปรดทราบ หากเลือกดูดซับ จุดพลังเวทนี้จะถูกทำลายอย่างถาวร โครงสร้างของพื้นที่จะถูกทำลาย และเกิดรอยแยกมิติตามมา กรุณาตัดสินใจอย่างรอบคอบ"

สามแต้มความสามารถ การทำลายถาวร รอยแยกมิติ

ตอนแรกเมื่อได้ยินว่าจะได้รับสามแต้มความสามารถ เวย์นรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก แต่เมื่อรู้ว่าการดูดซับพลังเวทจากที่นี่จะทำให้เกิดผลกระทบร้ายแรงขนาดนี้ เขาก็เริ่มลังเล

ที่นี่เป็นวงแหวนแห่งธาตุที่ใกล้เคียงกับเคียร์มอร์เฮนที่สุด ห่างออกไปเพียงหนึ่งกิโลเมตร ถือเป็นสมบัติล้ำค่าที่พ่อมดในยุคคณะนักล่าปีศาจได้ทิ้งไว้ให้กับนักล่าปีศาจ

หากเขาดูดซับพลังเวทจากที่นี่เพื่อแต้มความสามารถเพียงสามแต้ม ก็จะทำให้เคียร์มอร์เฮนสูญเสียจุดพลังเวทที่มีประโยชน์นี้ไปตลอดกาล อีกทั้งยังอาจสร้างปัญหาใหญ่ตามมาจากรอยแยกมิติที่เกิดขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้หมาป่าขาวเกรอลท์อยู่ข้างๆ เขา หากเกิดเสียงดังขณะดูดซับพลังนี้ก็เท่ากับโดนจับได้คาหนังคาเขา ซึ่งอาจนำไปสู่การแตกคอกับเพื่อนนักล่าปีศาจในหมู่หมาป่าด้วยก็เป็นได้

เมื่อไตร่ตรองถึงผลได้ผลเสีย เวย์นก็ถอนหายใจเบาๆ เขาย่อมไม่ทำลายสิ่งใกล้ตัวเพื่อผลประโยชน์เพียงเล็กน้อย

เช่นเดียวกับที่เกรอลท์เคยกล่าวไว้ วงแหวนแห่งธาตุกระจายอยู่ทั่วทุกมุมโลก ในอนาคตหากเขาทุ่มเทค้นหา ย่อมจะพบวงแหวนแห่งธาตุแห่งอื่นแน่นอน

(จบบท)###