บทที่ 679 กระตุ้น
บทที่ 679 กระตุ้น
"หากสามารถขึ้นสู่แดนวิญญาณได้อย่างราบรื่น การเสียสละแค่นี้ก็ถือว่าคุ้มค่า"
ลั่วหงพึมพำกับตัวเองขณะหยิบศิลาวิญญาณระดับสุดยอดก้อนที่สาม ใส่ลงไปในตาค่ายกลแห่งที่สามที่เขาค้นพบู
ทันทีที่ใส่ศิลาวิญญาณระดับสุดยอดลงไป ลานหยกขาวทั้งลานก็ส่องแสงวิญญาณสว่างจ้า งอักขระสีเขียวจำนวนเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น
ฟฉืไม่นาน ลมพายุใหญ่ก็พัดโหมโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์กระหน่ำไปทั่วเขาคุนอู๋ ผู้ฝึกตนทุกคนที่อยู่ในเขาต่างก็สัมผัสได้ว่าปราณวิญญาณของฟ้าดินกำลังถูกดูดดึงไป พวกเขาต่างพากันมองไปในทิศทางเดียวกันอย่างไม่ได้นัดหมาย
วอแข"มีคนเปิดเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นใช้งานค่ายกลสามเซียนรวมพลังแล้ว!"
นอกหอคอยผนึกมาร เสียงหวานหยดย้อยของหญิงสเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงาวคนหนยถะงรูึ่งก็ดังเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นขึ้นมาจากความว่างเปล่า ตามมาด้วยลมหยินที่พัดกระโชกมา ม้วนตัวเข้าไปในพายุนั้น
"ผู้อาวุโสใหญ่ จะให้ส่งคนไปดูไหมขอรับ?"
จอุภาไาะระหว่างทางไปหอสมบัติวิญญาณ าืดศผู้ฝึกตนระดับขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดระยะต้นคนหนึ่งของตระกูลเยี่ย เอ่ยถามเยี่ยเจิ้งด้วยสีหน้ากังวล
"ไม่ต้องหรอก จุดศูนย์กลางของวังวนปราณวิญญาณอยู่ห่างจากตำหนักต่างๆ บนยอดเขามาก แถมดูเหมือนจะอยู่ในเขตที่ปล่อยเช่าถ้ำเซียนด้วย สมบัติวิญญาณเชื่เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงอมสวรรค์ไม่มีทางถูกเก็บไว้ที่นั่นเด็ดขาดคม
เกิดความวุ่นวายขนาดนี้ คงมีใครไปแตะต้องจิ้นจื้อที่รับมือยากเข้าแล้วล่ะ พวกเราไม่ต้องไปสนใจหรอก รีบไปค้นหาที่หอะดสมบัติวิญญาณเถอะ
หากไม่ได้อะไร ก็รีบไปสมทบกับน้องเจ็ดที่หอคอยผนึกมารทันที!"
โงืเยี่ยเจิ้งเพ่งมองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวฟันธงไ
อีกด้านหนึ่ง กลุ่มของฮั่นลี่ได้บุกทะลวงเข้าไปในค่ายกลด่านสุดท้ายที่ตระกูลเยี่ยวางไว้ นั่นคือค่ายกลลวงตาไผ่ม่วง
เนื่องจากเป็นด่านสุดท้ายในการถ่วงเวลา ขฏนเตวีใโปตระกูลเยี่ยจึงทุ่มเทอย่างหนัก ปล่อยค้างคาวผียักษ์และผึ้งพิษที่ได้รับการเพาะเลี้ยงมาอย่างดีจำนวนมากเข้าไปในค่ายกลลวงตานี้
แม้ว่าสัตว์อสูรเหล่านี้จะมีพิูฏโฉาแษสงร้ายกาจตามแบบฉบับของตัวเอง ีฏีหแต่เนื่องจากไม่มีใครคอยควบคุม พวกมันจึงทำได้เพียงโจมตีสะเปะสะปะตามสัญชาตญาณ ทำให้ไม่สามารถแสดงประสิทธฐจเคฎถอิภาพที่แท้จริงออกมาได้เลย
กลุ่มของฮั่นลี่จึงไม่ได้รู้สึกถึงภัยคุกคามใดๆ นอกจากความน่ารำคาญเท่านั้น
ในขณะนั้นเองขตหุฒนวณฮก ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของปุถจฐฮฝงลอราณวิญญาณฟ้าดินก็แผ่ซ่านมาถึง การถูกดูดดึงปราณวิญญาณไปอย่างกะทันหัน ทำให้ค่ายกลระดับสูงอย่างค่ายกลลวงตาไผ่ม่วงเหมือนปลาขาดน้ำ ได้รับผลกระทบอย่างหนักทันที
ไม่นาน ภาพลวงตาตรงหน้าของทุกคนก็ค่อยๆ จางลง จนกระทั่งสลายไปจนหมด
แม้ฮั่นลี่จะมีเนตรวิญญาณหมิงชิง แต่เมื่ออยู่ในค่ายกลลวงตาไผ่ม่วง เขาก็ทำได้แค่มเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงองทะลุภาพลวงตารอบๆ รูยศภึเกฉตัวเท่านั้น ตอนนี้เมื่อค่ายกลพังทลายลงไปเอง เขาก็รีบกวาดสายตามองไปรอบๆ โชะศฟตาขลคเพื่อหาตำแหน่งของเฒ่าปีศาจเฉียนและคนอื่นๆ ทันที
แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้เขาเผยรอยยิ้มเยาะออกมาอย่างอดไม่ได้
เห็นเพนวญิบภียงว่า ผู้อาวุโสแซ่ฟู่ ไป๋เหยาอี๋ และเฒ่าปีศาจเฉียน ทั้งสามคนต่างก็ยืนกระจัดกระจายกันอยู่ในระยะไม่เกินร้อยจั้ง มีเพียงกลุ่มฮวาอู๋ฉีสี่คนจากสำนักตู๋เฟิ่งเท่านั้น ที่ไม่เพียงแต่จะรวมตัวกันอยู่ แต่ยังเดินหน้าไปไกลถึงหกเจ็ดร้อยจั้งแล้วด้วย
เห็นได้ชัดว่า ต่อให้ไม่มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น พวกเขาก็ใกล้จะเดินออกจากค่ายกลลวงตานี้ได้อยู่แล้ว ความหมายที่แฝงอยู่นี้คิดนิดเดียวก็เข้าใจได้
หึ! คิดจะใช้พวกสวะมารวมหัวกันจัดการศิษย์พี่ลั่วเนี่ยนะ ช่างน่าขันสิ้นดี
ฮั่นลี่แคสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น่นเสียงหัวเราะเยาะในใจ
และในเวลานี้เอง บนท้องฟ้าเหนือศาลาหินตรงไหล่เขาฒจฉฎฑบิทถ ตรงบริเวณที่ดูเหมือนจะเป็นแนวใะยวพงกั้นปราณวิญญาณอันหนาทึบธรรมดา จูมใจชโภธงิ่ๆ ก็มีแสงสว่างวาบขึ้น ตามมาด้วยหัวที่มีผฐดลฬขมขาวโพลนโผล่อ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับเข้ามา ชายชราหันมองซ้ายมองขวา อดฏุฬญราวกับไม่ค่อยวางใจ และไม่กล้าเข้ามา
เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรผิดปกติ ขไโขึคยชายคนนั้นก็รีบมุดตัวผ่านแนวกั้นเข้ามา ร่างของเขาเปล่งแสงสีเงินวูบวาบฏมอ ก่อนจะร่อนลงไปยืนบนหลังคาของศาลาหิน กญสสฝรเโพแล้วเงยหน้ามองขึ้นไปบนยอดเขาคุนอู๋
และเจ้าของใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นจถษปยพ แต่กลับดูเจ้าเล่ห์เพทุบายผู้นี้ ก็คือเซี่ยงจือหลี่ที่เร่งเดินทางมาทั้งคืนนั่นเอง
"ปราณวิญญาณของเขาคุนอู๋แห่งนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ แต่ที่นี่ก็ไม่ใชิฝปถปโุว่สถานที่ที่ดีนัก ใครกันนะที่กินอิ่มจนว่างจัด ถึงได้มาทำลายผนึกที่นี่?
ขืนเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา ทั้งต้าจิ้นคงต้อไธิงรับเคราะห์ไปด้วย เฮ้อ!ชภมญี หากไม่ใช่เพราะหนี้รักเมื่อสมัยก่อน เฒ่าผู้นี้คงไม่มาเหยียบสถานที่ออ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับัปมงคลแบบนี้หรอก!
ขเอโืทหึ ดีนะที่เจ้าหนูแซ่ลั่วก็เข้ามาด้วย ศิษย์น้องของเฒ่าผู้นี้เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงไม่ได้เป็นกันง่ายๆ หรอฝปฒฑแคฑฏบกนะ ต้องใเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นห้เขาไปเป็นทัพหน้า ส่วนเฒ่าผู้นี้ก็แค่คอยคุมเชิงอยู่ข้างหลังก็พอแล้ว"ะพศลฮ
สีหน้าของเซี่ยงจือหลี่ึเปลี่ยนจากโกรธเป็นกังวล แล้วก็เปลี่ยนจากกังวลเป็นดีใจ เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แบบคนขี้โกงออกมาฑณงืทิ
ฎณีฎฐอลณหลังจากพึมพำกับตัวเองจบ เซี่ยงจือหลี่ก็เตรียมจะหยิบยันต์หมื่นลี้ออกมาเพื่อติดต่อกับลั่วหง แต่จู่ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของปราณวิญญาณฟ้าดิน เขาอดไม่ได้ที่จะเพ่งมองไปที่จุดศูนย์กลางของมัน
"เอ๊ะ? ใครเป็นคนเปิดใช้งานค่ายกลสามเซียนรวมพลังเนี่ย? จอศซกสรอปขอข้านึกกโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์่อนนะ ค่ายกลนี้มันเอาไว้ทำอะไรกันนะ..."ตงชพผภซโ
สโเสเซี่ยงจือหลี่ครุ่นคิด พยายามนึกถึงตำราลับของสำนักขไชลืธ โกฬไม่นานเขาก็หาคำสามคำนั้นเจอในหัว สีหน้าของเขาเปลี่ยนไะทธปศไไปทันทีพลางกล่าวว่า "หินเหินเซียน! มีคนกำลังจะเหินเซียน!"
ฝงฑสธฟซพูดจบ เขาก็ไม่เหลือท่าทีระมัดระวังเหมือนเมื่อครู่อีกต่อไป เขารีบใช้ความเร็ววิชาหลบหนีขั้นสุดยอด พุ่งตรงไปยังค่ายกลสามเซียนรวมพลังทันทีเแผ
และในเวลานี้ ลั่วหงกลับไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองได้ก่อเรื่องใหญ่โตขนาดไหน ดเขากำลังลอยตัวอยู่เหนือลานหยกขาว ดวงตาที่สามตรงกลางหน้าผากเบิกกว้าง การไหลเวียนของปราณวิญญาณเหนือลานกว้างนั้น ปรากฏชัดเจนอยู่ในสายตาของเขา
ผ่านไปเกือบครึ่งวัน ค่ายกลขนาดมหึมานี้ก็ทำงานจนครบหนึ่งรอบ ลั่วหงก็ได้รับข้อมูลที่เขาต้องการในที่สุด
หลังจากใช้ตารางตรวจร่างกายคำนวเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงณ ลั่วหงก็พบว่าพลังปราณดั้งเดิมของฟ้าดินจะต้องไหลเข้าสู่หินเหินเซียนผ่านจุดเฉพาะเจาะจงเจ็ดจุดเท่านั้น
ยืจฐขืจญสแม้เรื่องนี้จะไม่ได้พิสูจน์ว่าหากไม่ทำตามวิธีนี้แล้วจะต้องเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นอย่างแน่นอน แต่ก่อนที่จะเข้าฮฮคุงุโใจมันอย่เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นางถ่องแท้ การทำตามวิธีนี้ย่อมไม่เกิดปัญหาแน่นอน
หินเหินเซียนที่รู้ว่ามีอยู่กเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น็มีแค่ก้อนนี้ก้อนเดียว ลั่วหงไม่อยากให้เกิดเหตุไม่คาดฝันอะไรขึ้นมา
ขณะที่ค่อยๆ ร่อนลงมา ลั่วหงก็ใช้นิ้วชี้ร่ายคาถาสามสาย ยิงเข้าไปในตาค่ายกลที่อยู่ด้านล่าง เพื่อเก็บศิลาวิญญาณระดับสุดยยยรอแกภฟศอดที่หดหายไปมากแล้วกลับคืนมา
"สหายเต๋าลั่ว หากไม่มีวิธีจริงๆ ข้าน้อยว่าก็ช่างมันเถอะ
ในตำหนักคุนอู๋ นอกจากป้เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงายหยกประจำตัวของข้าน้อยแล้ว ก็ยังมีสมบัติที่สามผู้เฒ่าคุนอู๋ทิ้งไว้ด้วย ุหากสหายเต๋าได้มันมา การมาครั้งนี้ก็ถือว่าไม่เสียเที่ยวแล้วล่ะ"
มู่ขุยไม่เข้าใจสิ่งที่ลั่วหงทำเลยสักนิด เขารู้แค่ว่าลั่วหงง่วนอยู่กับการทำอะไรสักอย่างแบบสุ่มสี่สุ่มห้า ผลคือหินเหินเซียนไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยแม้แต่น้อยถษถศลฝูกุฐ ฐพฎฬืเห็นได้ชัดว่าล้มเหลวไม่เป็นท่า
ดังนั้น เขาจึงอดไม่ได้ที่จะเร่งเร้าและหว่านล้อมให้ลั่วหงไปทำตามสัญญาที่ให้ไว้
ญฑฉฉ"ไม่ต้องรีบ ขอข้าดูหน่อยเถอะว่า หินเหินเซียนก้อนนี้ มีคเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นวามมหัศจรรย์อะไรซ่อนอยู่กันแน่!"
ลั่วหงย่อมไม่อธิบชสาฒะฏหษายอะไรให้มู่ขุยฟัง เขาตอบกลับสั้นๆ แล้วหยิบแผ่นแปดเหลี่ยมวารีอัคคีออกมา
มีเพียงอาศัยสมบัติชิ้นนี้เท่านั้น เขาจึงจะสามารถควบคุมพลังปราณดั้งเดิมของฟ้าดินได้บ้าง โดยไม่ถูกชจนญฬมันทำร้าย
แม้ว่าในแผ่นแปดเหลี่ยมวารีอัคคีจะมีเพียงพลังปราณดั้งเดิมของฟ้าดินธาตุน้ำและธาตุไฟ แเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงต่จากรูปแบบที่ตูฟญพลลั่วหงคาดเดาไว้ การรับพลังปราณดั้งเดิมของหินเหินเซียนนั้นไม่ได้จำกัดเฉพาะห้าธาตุหลักอย่าอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับงเคร่งครัด าผนถคิดว่าขอเพียงเป็นพลังปราณดั้งเดิมของฟ้าดินก็น่าจะใช้ได้แล้ว
หลังจากร่ายอาคมอยู่ครู่หนึ่งภ เมฆหมอกสีแดงและสีน้ำเงินที่พันเกี่ยวกันขนาดเท่าท่อนแขนจำนวนสี่สาย เษศยวรก็พุ่งออกมาจากแผ่นแปหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาดเหลี่ยมวารีอัคคี ลั่วหงควบคุมให้พวกมันแยกออกจากกันกลางอากาศ ก่อนจะพุ่งตรงไปยังจุดเชื่อมต่อทั้งเจ็ดจุดบนหินเหินเซียน
เช่นเดียวกับตอนที่สัมผัสกับปราณวิญญาณ ทันทีที่พลังปราณดั้งเดิมของฟ้าดินสัมผัสกับหินเหินเซียน ฬหนฏะศพมันก็ถูกดูเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นดกลืนเข้าไป แต่สิ่งที่ต่ณมฮูางออกไปก็คือ คราวนี้มีแสงสีเงินจุดเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนหินเหินเซียน ธบฬขึรหสคพวกมันเชื่อมต่อกันจนกลายเป็นอักขระสีเงินที่อัดแน่นจำนวนนับไม่ถ้วน
อักขระเหล่านีโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์้บิดเบี้ยวดูแปลกประหลาดว แต่พอมองแล้วกลับรู้สึกสบายตาอย่างบอกไม่ถูก
"นี่แหละ!ฝชศณืด นี่แหละ! ไสวืศผหมญฒเหมือนกับที่ข้าเคยเห็นเมื่อก่อนไม่ผิดเลย!"
มู่ขุยไม่รู้วโเรื่องรู้ราว คิดว่าลั่วหงสามารถกระตุ้นหินเหินเซียนได้สำเร็จแล้ว ิืตวหการขึ้นสู่แดนวิญญาณมีความเป็นไปได้สูสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นงมาก!
----------