บทที่ 1141: เริ่มต้นโหมดทำเงิน

หกโมงเย็น

เป็นช่วงเวลาที่ผู้เล่นเทพพยากรณ์ออนไลน์กันหนาแน่นที่สุด

ด้วยจำนวนผู้ชมออนไลน์ในห้องไลฟ์สดที่พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงไม่กี่นาทีก็พุ่งเกิน 100,000,000 คน!

ท่ามกลางสายตานับร้อยล้านคู่

หลินโม่ได้เริ่มต้นเวลาแห่งการสังหารของเขาอย่างเป็นทางการ!

นครรุ่งโรจน์ เมืองหลักระดับหนึ่งของเผ่ามนุษย์

ภายในเมืองเนืองแน่นไปด้วยผู้คน

ผู้เล่นออนไลน์หลายสิบล้านคนกลับไม่สามารถต้านทานการบุกจู่โจมของบอสได้ ทำได้เพียงปล่อยให้บอสบุกทะลวงแนวป้องกันทีละตัวเพื่อรุกคืบเข้าหาคริสตัล

ผู้เล่นทุกคนที่เป็นชาวนครรุ่งโรจน์ต่างพากันฝากความหวังไว้ที่หลินโม่

และหลินโม่ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง

เขายืนอยู่ข้างคริสตัล แปลงกายเป็นเทพสงครามคริสตัล

ฟิว! ฟิว! ฟิว! ฟิว!

ความเร็วโจมตี 1,370% ผสานกับโหมดการโจมตีคู่ของดวงตาแห่งความโกลาหลระดับ SSS

ลูกธนูพุ่งทะยานราวกับห่าฝนออกมาจากค่ายกลธนูทองคำดำสองวงที่ปรากฏอยู่ข้างกายซ้ายขวา!

โฮก! โฮก! โฮก! โฮก!

ท่ามกลางเสียงคำรามและเสียงกึกก้องกัมปนาทไปถึงชั้นเมฆ บอสแต่ละตัวที่เข้าใกล้คริสตัลและย่างกรายเข้าสู่ระยะโจมตีของหลินโม่ ต่างก็ถูกลูกธนูแหลมคมพุ่งทะลวงร่างไปทีละตัว

ดาเมจคริติคอลจากการโจมตีปกติที่สูงถึง 200,000,000+ ส่งผลให้แถบเลือดบนหัวของพวกมันลดฮวบลงอย่างไม่หยุดยั้ง!

ไม่ว่าจะเป็นบอสระดับ 8! ระดับ 9! หรือระดับ 10!

ไม่ว่าจะเป็นการคลุ้มคลั่งเลเวล 8! เลเวล 9! หรือเลเวล 10!

ไม่ว่าจะเป็นบอสที่แข็งแกร่งจนไร้คู่ต่อสู้ในสายตาผู้เล่นธรรมดาระดับปัจจุบันเพียงใด

ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ระยะโจมตีของหลินโม่

พวกมันก็จะมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกิน 3 วินาที!

เสียงคำรามและเสียงกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปถึงจิตใจ

ภายในเวลาสั้นๆ เพียง 3 วินาที ก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงโหยหวนอันแผ่วเบา และสลายหายไปในที่สุด

ผู้ชมกว่า 100,000,000 คนในห้องไลฟ์สดเฝ้ามองภาพการสังหารบอสผ่านมุมมองบุคคลที่หนึ่งของหลินโม่

ทั้งตกตะลึง! หวาดผวา! ตื่นเต้น! และเร้าใจ!

อารมณ์ต่างๆ พรั่งพรูออกมาจนบรรยายไม่ถูก!

ในช่องคอมเมนต์ ภายใต้ของขวัญที่หลั่งไหลมาดั่งพายุ มีเพียงสองคำที่ถูกพิมพ์ซ้ำจนเต็มหน้าจอ

"เชี่ยเอ๊ย!"

"เชี่ยเอ๊ย!"

"เชี่ยเอ๊ย!"

"เชี่ยเอ๊ย!"

……

ในสถานที่จริง

ผู้เล่นภายในนครรุ่งโรจน์ที่เห็นภาพหลินโม่สังหารบอสในพริบตาด้วยตาตัวเอง ยิ่งตกตะลึงจนถึงขั้นเริ่มสงสัยในชีวิต!

ผู้เล่น A (ตกใจ): "พระเจ้าช่วย! โม่โส่วเฉิงกุยเล่นเกมเดียวกับพวกเราจริงๆ ใช่ไหม?"

ผู้เล่น B (ประหลาดใจ): "ตอนนี้ฉันก็เริ่มสงสัยอย่างหนักแล้วว่าเขาเล่นเซิร์ฟเถื่อนหรือเปล่า แต่เป็นเซิร์ฟที่เชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์ทางการของเราได้ตลอดเวลา?"

ผู้เล่น C (สงสัยในชีวิต): "บอสระดับ 10 ที่พวกเราต้องใช้กำลังผู้เล่นทั้งเมืองช่วยกันรุมตีสิบกว่านาทีกว่าจะฆ่าได้ โม่โส่วเฉิงกุยกลับใช้เวลาแค่ 2 วินาทีก็ฆ่ามันได้ในพริบตา? นี่มันสยดสยองขนาดนี้เลยเหรอ!"

ผู้เล่น D (ดีใจสุดขีด): "ตั้งแต่องค์เทพโม่ปรากฏตัว ค่าพลังงานคริสตัลในเมืองหลักของเราก็ไม่ลดลงเลยแม้แต่แต้มเดียว ดูจากสถานการณ์แล้ว มีเทพโม่ซะอย่าง มั่นใจได้เลย! นครรุ่งโรจน์ของพวกเราจะไม่ถูกภัยพิบัติทำลายเมืองแน่นอน!"

ผู้เล่น E (รู้สึกผิด): "เฮ้อ! คิดถึงตอนนั้น พวกเราดันไปรวมตัวทำปฏิบัติการล่าเทพเพื่อเล่นงานเทพโม่ซะงั้น!"

ผู้เล่น F (โล่งใจ): "พอมานึกดูตอนนี้ ก็นับว่าโชคดีที่ตอนนั้นพวกเราไม่ได้สร้างผลกระทบอะไรที่รุนแรงต่อเทพโม่จริงๆ ไม่อย่างนั้นถ้าปฏิบัติการล่าเทพสำเร็จขึ้นมา แล้วพวกเราฆ่าเทพโม่ที่เกาะเถ้าถ่านจนเลเวลเหลือ 0 จริงๆ ประเทศต้าเซี่ยของเราคงต้องสูญเสียยอดฝีมือระดับเทพคนนี้ไปฟรีๆ!"

ผู้เล่น G (วาดฝัน): "จริงด้วย! มีสุดยอดเทพอย่างโม่โส่วเฉิงกุยอยู่ ในอนาคตพอระบบสงครามประเทศเปิดขึ้นในสนามรบสงครามประเทศ เขาก็จะสามารถนำทัพพวกเราเพื่อสร้างชื่อเสียงให้กับเซิร์ฟเวอร์ต้าเซี่ยของเราได้! ฉันเริ่มตั้งตารอสงครามประเทศแล้วสิ!"

ผู้เล่น H (ตื่นเต้น): "เพราะงั้น สิ่งที่พวกเราทำได้ก็คือการสนับสนุนเทพโม่! พี่น้องทุกคน เข้าไปในห้องไลฟ์สดของเทพโม่เถอะ ใครที่มีกำลังก็ช่วยสนับสนุนเทพโม่หน่อย! เมื่อก่อนคือการล่าเทพ แต่ตอนนี้เราจะเริ่มต้นปฏิบัติการใหม่ ปฏิบัติการสร้างเทพ! สร้างองค์เทพที่แท้จริงอันดับหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์ต้าเซี่ยขึ้นมา!"

……

เมื่อหลินโม่สร้างชื่อเสียงอันรุ่งโรจน์ในนครรุ่งโรจน์

ความนิยมของเขาก็พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

จำนวนผู้ชมในห้องไลฟ์สดเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

จนถึงระดับที่ทำให้สตรีมเมอร์อาชีพนับไม่ถ้วนต้องอิจฉาตาร้อน

และจากความถี่ของการเปย์ของขวัญในคอมเมนต์ก็เพียงพอจะเห็นได้ว่า ผู้เล่นที่สนับสนุนหลินโม่มีเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล!

แม้ส่วนใหญ่จะเป็นของขวัญราคาแค่หยวนสองหยวน หรือเจ็ดแปดหยวน อย่างมากก็แค่สิบกว่าหยวน

แทบไม่มีเศรษฐีที่เปย์ของขวัญราคาหลักร้อยหลักพันหยวนเลย

แต่ความจริงคือคนในห้องไลฟ์มันเยอะมาก!

ต่อให้ทุกคนเปย์ให้หลินโม่แค่คนละ 1 หยวน

ผู้ชมกว่า 100,000,000 คนในห้องไลฟ์ ก็สามารถสร้างรายได้มหาศาลถึง 100,000,000 หยวน!

หลินโม่เป็นคนมองความจริง

ของขวัญเหล่านี้แหละคือแรงผลักดันของเขา!

ยิ่งของขวัญในช่องคอมเมนต์ถูกเปย์มาเร็วเท่าไหร่

การโจมตีของหลินโม่ก็ยิ่งดุดันมากขึ้นเท่านั้น!

เงินรางวัลพวกนี้ ท้ายที่สุดมันก็แค่ส่วนน้อย

เป็นเพียงอาหารเรียกน้ำย่อย

ในที่สุด รายได้ส่วนใหญ่จริงๆ ก็มาถึง!

เมื่อจำนวนผู้ชมในห้องไลฟ์พุ่งทะยานขึ้นถึง 150,000,000 คน

ทางด้านหนิงเฟยจัดการดีลกับสปอนเซอร์โฆษณาเรียบร้อย

ในห้องไลฟ์สดของหลินโม่เริ่มมีลิงก์โฆษณาเด้งขึ้นมา!

ผู้ชมในห้องไลฟ์ที่กำลังเปย์ของขวัญอยู่ก็เริ่มสงบลงครู่หนึ่ง

ความสนใจของพวกเขาถูกดึงไปที่ลิงก์โฆษณาเหล่านั้น

"วา! ในที่สุดโฆษณาก็มา ฉันรอมาตั้งนานแล้ว!"

"ฉันก็รอยู่เหมือนกัน! ตั้งแต่เริ่มจนถึงตอนนี้ฉันยังไม่เคยเปย์ของขวัญให้เทพโม่เลยสักชิ้น พูดตรงๆ ไม่ใช่เพราะไม่สนับสนุนเทพโม่นะ แต่แค่ไม่อยากให้พวกทีมงานเกมได้ส่วนแบ่งเงินนี้ไป!"

"จริงด้วย เทพโม่กำลังช่วยนครรุ่งโรจน์ต้านภัยพิบัติ เงินที่เราเปย์ให้ควรจะเป็นของเขาคนเดียว แต่พวกทีมงานไม่ได้ทำอะไรเลย ทำไมต้องไปแบ่งรายได้จากของขวัญให้พวกมันตั้งครึ่งนึงด้วย?"

"อย่าพูดเลย ยิ่งพูดยิ่งโมโห! ต้าเซี่ยเจอภัยพิบัติระดับ SSS ไปทั่ว แต่อีพวกทีมงานกลับไม่ทำอะไรเลย ไม่เหลือทางรอดให้พวกเราเลยสักนิด นี่กะจะเอาให้ตายใช่ไหม! ทีมงานเฮงซวย ทีตอนงี้ล่ะเสือกรู้งานออกมาหาเงินจากพวกผู้เล่นเชียว?"

"เอาเถอะ ทุกคนอย่าด่าเลย ให้ฉันพูดแบบเป็นกลางหน่อยนะ! ทีมงานไปตายซะ!"

"พี่น้องทุกคน เลิกเปย์ของขวัญเถอะ ไปสนับสนุนเทพโม่ทางอื่นดีกว่า เราไปซื้อสินค้าในลิงก์โฆษณาของเขากัน ให้บริษัทโฆษณาได้เงินไป ยังไงก็ไม่ยอมให้พวกทีมงานสารเลวได้ไปเด็ดขาด!"

"ใช่! ยังไงเราไปซื้อของมันก็เป็นของที่เราต้องใช้อยู่แล้ว แถมเทพโม่ยังได้รับค่าโฆษณาไปเต็มๆ 100% อีก วินวินทั้งคู่!"

ด้วยเหตุนี้ ของขวัญในคอมเมนต์ของห้องไลฟ์สดจึงค่อยๆ ลดน้อยลง

ทุกคนเริ่มพากันกดเข้าไปในลิงก์โฆษณาอย่างบ้าคลั่ง

เพียงไม่นาน

ทางด้านหลินโม่ก็มีข้อความหลังบ้านเด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง:

"ซิงซิงเตี่ยนเติงสั่งซื้อสินค้าหมายเลข 1 ของคุณ..."

"Official เทพพยากรณ์ไปตายยกครัวสั่งซื้อสินค้าหมายเลข 3 ของคุณ..."

"ท้องร้องครวญครางสั่งซื้อสินค้าหมายเลข 2 ของคุณ..."

……

แม้หลินโม่จะทำเงินจากการคิดค่าโฆษณาเป็นวินาที ไม่ใช่ส่วนแบ่งจากการขายสินค้า

นั่นหมายความว่า ต่อให้ผู้ชมจะสั่งซื้อมากแค่ไหน ก็ไม่ส่งผลต่อรายได้ของหลินโม่ แต่มันจะทำให้พวกพ่อค้าแม่ค้ากำไรพุงกางกันไปเอง

แต่สำหรับหลินโม่แล้ว

ค่าโฆษณามหาศาลถึง 5,000,000 หยวนต่อวินาที เขาก็พอใจมากแล้ว!

อีกอย่าง ถ้าไม่มีแรงสนับสนุนจากการซื้อของของผู้ชมเหล่านี้

ก็คงไม่มีบริษัทไหนยอมควักเงินก้อนโตเพื่อซื้อพื้นที่โฆษณาของหลินโม่หรอก

ทีแรกเขานึกว่าแค่นี้ก็พอแล้ว

แต่เขากลับคาดไม่ถึง

ว่าการกระทำต่อไปของบริษัทโฆษณาบางเจ้า จะอยู่เหนือความคาดหมายของหลินโม่...