บทที่ 610 - เทพีแห่งโชคชะตาถึงกับช็อก!

บทที่ 610 - เทพีแห่งโชคชะตาถึงกับช็อก!

ซูมู่ไป๋มองหลิวอินที่ดูเหมือนจะโกรธจริงๆ แล้วก็รู้สึกน้ำท่วมปาก

เขาไม่สะดวกจริงๆ นั่นแหละ!

ถ้าเป็นคนกันเองก็ว่าไปอย่าง แต่อีกฝ่ายคือจ้าวแห่งโชคชะตา คงไม่มีทางมาทำสัญญากับเขาหรือยอมมาเป็นสาวกของเขาแน่ๆ

[กระจกเงาเสวียนเทียน] [หัวใจแห่งความโกลาหล] [กงล้อแห่งมิติเวลา] [คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งความตาย]...

ยังมี [ทะเลมรณะ] กับ [พฤกษาแห่งโลก] ภายในโลกใบเล็กในร่างเขาอีก...

ของวิเศษพวกนี้ล้วนเป็นระดับกฎเกณฑ์ทั้งนั้น

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพรสวรรค์ระดับต้องห้ามเพียงหนึ่งเดียวอย่าง [หายนะ] เลย

ถ้ามีจ้าวแห่งโชคชะตาตามติดแบบนี้ เขาจะงัดโปรแกรมโกงพวกนี้ออกมาใช้ตามใจชอบได้ยังไง?

อย่าเห็นว่าอีกฝ่ายดูเป็นเด็กสาวใสซื่อไร้พิษสงเชียว ใครจะไปรู้ล่ะว่าทั้งหมดนี้ไม่ได้แกล้งทำขึ้นมา?

ดูอย่างคนข้ามฟากสองคนเมื่อกี้สิ พวกเขายังแสดงท่าทีหวาดหวั่นจ้าวแห่งโชคชะตาให้เห็นเลย

ตั้งแต่ผ่านเรื่องถูกหลิวหรูเยียนหักหลังมา ซูมู่ไป๋ก็ตระหนักถึงความจริงข้อหนึ่ง

ผู้หญิงยิ่งสวยเท่าไร คำพูดก็ยิ่งเชื่อถือไม่ได้มากเท่านั้น!

ดาวโรงเรียนอย่างหลิวหรูเยียนพอเอามาเทียบกับเทพีแห่งโชคชะตาแล้วกลายเป็นคนธรรมดาเดินดินไปเลย

ตราบใดที่ยังไม่มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าอีกฝ่ายเป็นพวกเดียวกัน ซูมู่ไป๋ไม่มีทางงัดไพ่ตายออกมาใช้ต่อหน้าเธอแบบหมดเปลือกแน่นอน

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะมองเทพีแห่งโชคชะตาที่หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงน้อยๆ จากความโกรธ แล้วเอ่ยปากช้าๆ

"ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น แต่ว่า..."

"ไม่มีแต่ทั้งนั้นแหละ!" หลิวอินถลึงตาใส่ซูมู่ไป๋ "แล้วนายก็ไม่ต้องคิดลึกด้วย ที่ฉันจะตามนายไป ก็แค่รอให้หมอนั่นโผล่มาอีกครั้ง จะได้ถามเรื่องของพี่สาวก็เท่านั้นเอง"

"อย่างนั้นหรอกเหรอ?" ซูมู่ไป๋ถอนหายใจอย่างโล่งอก "รอหมอนั่นโผล่มา ฉันค่อยบอกเธอก็ได้นี่นา"

"ไม่ได้ หมอนั่นโผล่มาทีไรต้องแช่แข็งมิติเวลาทุกที นายไม่มีทางแจ้งฉันได้หรอก"

นี่เป็นปัญหาจริงๆ นั่นแหละ พอคิดถึงฉากตอนเจอสวี่ซิงเฉินครั้งก่อน ซูมู่ไป๋ก็แสดงสีหน้าลำบากใจออกมา

"แต่ว่า..."

เขาเพิ่งจะอ้าปากก็ถูกหลิวอินขัดจังหวะทันที "ไม่มีแต่ทั้งนั้น ถ้าฉันจะตามนายไปให้ได้ นายคิดว่าจะห้ามฉันได้เหรอ?"

ระหว่างที่พูด หลิวอินก็เลิกคิ้วขึ้นอย่างมั่นใจ

ได้ยินแบบนั้นสีหน้าของซูมู่ไป๋ก็ชะงักไป

การเผชิญหน้ากับจ้าวแห่งกฎเกณฑ์สูงสุด เขายังไม่มีความมั่นใจว่าจะสลัดอีกฝ่ายหลุดได้จริงๆ

แม้ [กงล้อแห่งมิติเวลา] จะแข็งแกร่ง แต่ตอนนี้มันยังไม่สมบูรณ์

"เอาล่ะ ตัดสินใจตามนี้แหละ" หลิวอินโบกมือและเป็นคนตัดสินใจแทนซูมู่ไป๋เสร็จสรรพ

"ฉันรู้ว่านายกังวลเรื่องอะไร พี่สาวทำสัญญาผู้ติดตามกับนายก็ได้"

"จริงดิ?!" ซูมู่ไป๋คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเทพีแห่งโชคชะตาจะเป็นฝ่ายเสนอไอเดียนี้ขึ้นมาเอง

แต่วินาทีต่อมา เขาก็รู้ตัวว่าตัวเองคิดไปไกลเกินไป

"แน่นอนสิ อย่างน้อยถ้านายมาเป็นผู้ติดตามของพี่สาว เราก็ถือว่าเป็นคนกันเองแล้ว" หลิวอินพยักหน้าอย่างเห็นเป็นเรื่องธรรมดา ก่อนจะกระโดดลงจากเรือลำน้อยและตบไหล่ซูมู่ไป๋ปุๆ พร้อมกับทำหน้าเหมือนจะบอกว่าเชื่อมือพี่สาวคนนี้ได้เลย

"วางใจเถอะ นายเป็นผู้ติดตามคนแรกของพี่สาว หลังจากนี้ฉันต้องทำดีกับนายแน่นอน"

"..." ซูมู่ไป๋มุมปากกระตุก "ขอบใจนะ แต่ไม่ดีกว่า"

"ไอ้หัวขโมยบ้า นู่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่เอา ฉันชักอยากจะซัดหน้านายสักสองหมัดแล้วนะ" หลิวอินกระทืบเท้า เธอเมินความเห็นของซูมู่ไป๋ไปโดยสิ้นเชิงและเริ่มร่ายสัญญา

แม้สัญญาผู้ติดตามจะต้องการความยินยอมจากอีกฝ่าย แต่ในมุมมองของเธอ ไป๋เยี่ยก็แค่พวกปากไม่ตรงกับใจเท่านั้นแหละ

ใครมันจะไปปฏิเสธการเป็นผู้ติดตามของเธอลงล่ะ?

ต้องรู้ก่อนนะว่าตาเฒ่าเผ่ามังกรคนนั้นเคยเสนอตัวมาเป็นผู้ติดตามของเธอด้วยซ้ำ แต่ยังไม่สมหวังเลย

เพียงแต่หลิวอินไม่ได้ทำสัญญามานานมากแล้ว ขั้นตอนจึงดูติดขัดไปบ้าง

ทว่าเธอก็ยังสร้างแผ่นสัญญาขึ้นมาได้สำเร็จอย่างรวดเร็ว

ทว่าวินาทีที่สัญญาถูกควบแน่นขึ้น รูม่านตาของหลิวอินก็หดเกร็งอย่างรุนแรง

ทำไมอำนาจแห่งโชคชะตาถึงถูกดึงมาใช้อีกแล้ว?

ไป๋เยี่ยไอ้หัวขโมยนั่นก็ยืนอยู่ตรงหน้าเธอไม่ใช่หรือไง? คงไม่ใช่ว่า...

วินาทีต่อมา สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

แย่แล้ว เหมือนเธอจะร่ายสัญญาผิดบท!

ขณะเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นข้างหูซูมู่ไป๋

[ระบบ: "เทพีแห่งโชคชะตา - หลิวอิน" ต้องการทำสัญญาร่วมใจกับคุณ คุณต้องการยอมรับหรือไม่?]

หืม? ซูมู่ไป๋ชะงักไปเล็กน้อย

ไม่ใช่สัญญาผู้ติดตามหรอกเหรอ? สัญญาร่วมใจนี่มันผีบ้าอะไรกัน?

[ระบบ: หลังทำสัญญาร่วมใจ คุณและ "เทพีแห่งโชคชะตา - หลิวอิน" จะมีใจดวงเดียวกันและมีชะตากรรมร่วมกัน]

[ระบบ: สัญญาฉบับนี้เป็นสัญญาแห่งความเท่าเทียม หลังเซ็นสัญญาแล้วไม่อาจยกเลิกได้ ทั้งสองฝ่ายจะไม่มีวันทรยศต่อกันไปตลอดกาล]

"มีสัญญาดีๆ แบบนี้ก็ไม่บอกตั้งแต่แรก" ซูมู่ไป๋ตาเป็นประกายและกดยอมรับทันที

"อย่านะ!" เสียงของหลิวอินเพิ่งจะดังขึ้น สัญญาก็ถูกเซ็นเสร็จสมบูรณ์เรียบร้อยแล้ว

วินาทีต่อมา แผ่นสัญญาก็ลุกไหม้ขึ้นในพริบตา ก่อนจะกลายเป็นแสงสองสายพุ่งเข้าใส่หว่างคิ้วของซูมู่ไป๋และหลิวอิน

[ระบบ: คุณทำสัญญาร่วมใจกับ "เทพีแห่งโชคชะตา - หลิวอิน" สำเร็จ]

[ระบบ: ค่าโชคดีของคุณเพิ่มขึ้นเป็น ???]

[ระบบ: สถานะชั่วคราว "อำนาจของเทพีแห่งโชคชะตา" ของคุณเปลี่ยนเป็นสถานะถาวร]

[ระบบ: คุณเรียนรู้สกิลพิเศษ สุดหล้าแค่เอื้อม]

เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นเป็นชุดทำเอาซูมู่ไป๋เบิกตากว้าง

สัญญาร่วมใจนี้ ดูเหมือนจะแตกต่างจากที่เขาจินตนาการไว้พอสมควรเลยนะ...

ในทางกลับกัน หลิวอินกลับเอาแต่พึมพำกับตัวเองด้วยสายตาเหม่อลอย

"จบสิ้นแล้ว... ทำไมถึงเอาตัวเองเข้าไปผูกมัดได้เนี่ย... ถ้าพี่สาวรู้เรื่องนี้ ต้องโดนด่าเปิงแน่ๆ เลย?"

จ้าวแห่งกฎเกณฑ์สูงสุดท่านนี้มองซูมู่ไป๋ด้วยแววตาเลื่อนลอย ภายในใจสับสนวุ่นวายไปหมด

หมอนี่... ทำได้ยังไงกัน?

ตัวเธอที่เป็นถึงจ้าวแห่งโชคชะตา กลับต้องมาเซ็นสัญญาร่วมใจกับเขาอย่างงงๆ เพียงเพราะอำนาจแห่งโชคชะตาเนี่ยนะ!

นี่กฎเกณฑ์แห่งโชคชะตากำลังเล่นตลกกับเธออยู่ใช่ไหม?

เมื่อเห็นสีหน้าของหลิวอิน ซูมู่ไป๋ก็เข้าใจได้ทันทีว่าสัญญาฉบับนี้ไม่ใช่อะไรที่อีกฝ่ายตั้งใจจะทำแน่นอน

แต่สัญญาร่วมใจต่างจากสัญญาอื่น ตรงที่ทั้งสองฝ่ายมีสถานะเท่าเทียมกัน เมื่อเซ็นแล้วจะไม่มีวันยกเลิกได้

ต่อให้หลิวอินจะเป็นถึงตัวตนระดับจ้าวแห่งกฎเกณฑ์ ก็ไม่สามารถยกเลิกได้เช่นกัน

บางทีอาจต้องรอให้เธอทะลวงผ่านไปสู่ระดับทำลายกฎเกณฑ์ก่อน ถึงจะมีความหวังในการยกเลิกสัญญา

ซูมู่ไป๋รวบรวมสมาธิ กำลังจะตรวจสอบดูสักหน่อยว่า [สัญญาร่วมใจ] มีความพิเศษตรงไหน ถึงขั้นทำให้จ้าวแห่งกฎเกณฑ์แสดงอาการสติหลุดได้ขนาดนี้

ทว่าในจังหวะนั้นเอง ดวงตาของเขากลับสว่างวาบขึ้น

พลังแห่งชีวิตอันแสนยิ่งใหญ่ระเบิดออกมาจากโลกใบเล็กในร่างกายอย่างกะทันหัน

[พฤกษาแห่งโลก] เลื่อนขั้นเสร็จสมบูรณ์แล้ว!

[จบแล้ว]