บทที่ 560 - ศพปีศาจต้นไม้!

บทที่ 560 - ศพปีศาจต้นไม้!

"นายท่าน ตรงนี้เคยมีคนมาค่ะ!"

เสียงตะโกนของหลิงอวี่ที่จู่ๆ ก็ดังมาจากทางด้านขวา ทำให้ซูมู่ไป๋สั่งการด้วยความคิด ใช้งาน [กระโดดข้ามแดนมรณะ] ไปปรากฏตัวอยู่ข้างกายเธอในทันที

ภายในห้วงความฝันแห่งชีวิต ถึงแม้วิญญาณเทพจะถูกสะกดข่มจนไม่สามารถปลดปล่อยออกไปภายนอกได้ แต่ [เสริมพลังวิญญาณ] ของซูมู่ไป๋กลับไม่ได้รับผลกระทบแต่อย่างใด

ระหว่างที่ทุกคนกำลังกระจายตัวออกไปสำรวจ ซูมู่ไป๋ก็ทำการเสริมพลังวิญญาณให้กับทุกคนไปเรียบร้อยแล้ว

การเผาผลาญแค่นี้ เมื่อเทียบกับแต้มวิญญาณที่มีมากถึงสองล้านล้านแต้มแล้ว มันก็เป็นแค่ขนหน้าแข้งร่วงเส้นเดียวเท่านั้น

"นายท่าน ดูตรงนั้นสิคะ"

หลิงอวี่ชี้มือไปยังทิศทางเบื้องหน้าซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก

เมื่อเพ่งมองให้ดี ก็พบเศษซากท่อนไม้เกลื่อนกลาดเต็มพื้นไปหมด

"ที่นี่มีมอนสเตอร์ด้วยเหรอเนี่ย?"

ซูมู่ไป๋เลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ

เศษซากที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่ท่อนไม้ธรรมดา แต่มันคือซากศพของปีศาจต้นไม้!

ระบบรากของพวกมันดูแข็งแรงมากแถมยังพันเกี่ยวเข้าด้วยกันจนกลายสภาพเป็นช่วงขา บริเวณด้านข้างลำตัวก็มีกิ่งก้านประหลาดสองเส้นที่ดูคล้ายกับท่อนแขนของมนุษย์

ยิ่งไปกว่านั้น บนลำต้นหลักก็ยังมีใบหน้ารูปมนุษย์ที่มีอวัยวะครบถ้วนปรากฏให้เห็นลางๆ อีกด้วย

ทว่าบนซากศพของปีศาจต้นไม้เหล่านี้กลับมีบาดแผลลึกฉกรรจ์ที่ฟาดฟันเข้าจุดตายอย่างแม่นยำ

จากสภาพแวดล้อมโดยรอบ สามารถมองออกได้ว่าที่นี่ไม่ได้ผ่านการต่อสู้อันดุเดือดแต่อย่างใด

ดูเหมือนว่าปีศาจต้นไม้เหล่านี้จะถูกปลิดชีพในพริบตา บริเวณบาดแผลยังมีกลิ่นอายของพลังแห่งความมืดหลงเหลืออยู่จางๆ ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ศพของพวกมันยังไม่ย่อยสลายไปในทันที

ศพเหล่านี้ล้วนเป็นถึงบอสระดับศักดิ์สิทธิ์ทำลายล้างอย่างไม่ต้องสงสัย

นี่ก็คือบอสที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เกมหมื่นภพจะสามารถสร้างขึ้นมาได้ พวกมันสามารถใช้ค่าสถานะอันแข็งแกร่งและสกิลที่ระบบมอบให้ เพื่อให้มีพลังต่อสู้อยู่ในระดับศักดิ์สิทธิ์ทำลายล้างขั้นสูงสุดได้มากที่สุดแค่นั้น

"ปีศาจต้นไม้พวกนี้น่าจะเป็นผู้พิทักษ์ระดับล่างสุดของห้วงความฝันแห่งชีวิตค่ะ"

หลิงอวี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงเอ่ยปากพูด "ถ้าแม้แต่ปีศาจต้นไม้พวกนี้ยังจัดการไม่ได้ ก็คงไม่มีคุณสมบัติพอที่จะไปเด็ดบุปผาแห่งชีวิตหรอกค่ะ"

"นายท่าน สิ่งที่หลิงอวี่พูดมาถูกต้องแล้วค่ะ" ในตอนนั้นเอง พวกโยวหลานก็เดินทางมาสมทบ

ถึงแม้พวกเขาจะไม่พบซากศพปีศาจต้นไม้เลย แต่กลับเจอปีศาจต้นไม้ที่ยังมีชีวิตอยู่แทน

ทว่าเรื่องที่น่าแปลกก็คือ ปีศาจต้นไม้ที่ยังมีชีวิตอยู่เหล่านั้นไม่เพียงแต่จะไม่โจมตีพวกเขาก่อน แต่ยังทำท่าทีต้อนรับขับสู้เสียด้วยซ้ำ

ทุกคนรู้ตัวได้ในทันทีว่า นี่คงเป็นผลลัพธ์ของบัฟแสงแห่งชีวิตขั้นสูงอย่างแน่นอน

ถึงแม้จะดูเหมือนไม่มีประโยชน์อะไรมากมาย แต่ก็ช่วยลดความยุ่งยากไปได้เยอะเลยทีเดียว เพราะไม่มีใครรู้หรอกว่าห้วงความฝันแห่งชีวิตนี้จะกว้างใหญ่ไพศาลแค่ไหน และมีปีศาจต้นไม้อยู่มากเท่าไหร่

ที่สำคัญที่สุดก็คือ สถานที่แห่งนี้ไม่เพียงแค่สะกดข่มวิญญาณเทพเท่านั้น แต่แม้กระทั่งการบินก็ยังทำได้ยากลำบาก

ต่อให้ปิงซวงจะคืนร่างเดิม เมื่ออยู่ในห้วงความฝันแห่งชีวิต เขาก็มีความยาวแค่ร้อยเมตรเท่านั้น แถมเพดานบินสูงสุดก็ยังไม่ถึงหนึ่งพันเมตรด้วยซ้ำ

ส่วนซูมู่ไป๋ที่อาศัยพลังแห่งโลกที่เหนือล้ำกว่าเทพชั้นกลางทั่วไปอย่างขาดลอย ก็ยังทำได้แค่ลอยตัวเหนือพื้นดินไม่กี่พันเมตรเท่านั้น

ซึ่งนั่นแทบจะไม่มีความหมายอะไรเลย เพราะต้นไม้ยักษ์ที่ล้อมรอบอยู่ทุกสารทิศ ไม่มีต้นไหนเลยที่เตี้ยกว่าหนึ่งหมื่นเมตร

แถมการจะรักษาระดับการบินเอาไว้ในที่แห่งนี้ ก็ยังต้องผลาญพลังแห่งโลกไปอย่างมหาศาลอีกด้วย

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ซูมู่ไป๋ก็โบกมือเก็บซากศพปีศาจต้นไม้ที่เกลื่อนพื้นเข้าไปในโลกขนาดเล็กของตัวเองพลางหรี่ตาลงเล็กน้อย

"ค้นหาต่อไป ดูเส้นทางการเคลื่อนที่ของอีกฝ่ายให้ดี"

การสะกดข่มในห้วงความฝันแห่งชีวิตนั้นรุนแรงเกินไป ซูมู่ไป๋เองก็ยังมืดแปดด้านเรื่องการตามหาบุปผาแห่งชีวิต ดังนั้นการตามรอยผู้เล่นคนอื่นจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้

ตัวเขาเองไม่มีเบาะแส ก็ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะไม่มีนี่นา

ยังไงซะแสงแห่งชีวิตขั้นสูงก็ได้รับการสนับสนุนจากคุณลักษณะหายนะ ทำให้มันมีระยะเวลาแสดงผลยาวนานถึงสิบวัน ซูมู่ไป๋จึงไม่ได้รู้สึกรีบร้อนอะไรเลย

ถึงแม้พลังงานแห่งชีวิตอันเข้มข้นของที่นี่ จะไม่สามารถช่วยให้ขีดจำกัดพลังชีวิตสูงสุดของเขากลับมาเป็นปกติได้ แต่มันกลับสามารถยับยั้งการพังทลายของร่างกายเขาได้

ซูมู่ไป๋ค้นพบความจริงข้อนี้ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในห้วงความฝันแห่งชีวิตแล้ว

เดิมทีเวลาพังทลายของร่างกายเหลือเวลาไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์เนื่องจากการยกระดับของวิญญาณเทพในครั้งล่าสุด แต่ตอนนี้ไม่เพียงแค่เวลานับถอยหลังจะหยุดลงเท่านั้น แต่มันยังค่อยๆ ยืดระยะเวลาพังทลายออกไปอีกด้วย

เมื่อได้ยินคำสั่ง พวกปิงซวงก็เร่งกระจายกำลังออกไปสำรวจบริเวณโดยรอบทันที

ไม่นานนัก ทุกคนก็พบร่องรอยของซากศพปีศาจต้นไม้เพิ่มอีก

ซูมู่ไป๋ไม่ปฏิเสธเลยสักนิด เขาอัดฉีดปราณมรณะเงียบงันเข้าไปในศพเหล่านั้น แล้วกวาดเก็บเข้าไปในโลกขนาดเล็กของตัวเองจนหมดเกลี้ยง

ทุกคนใช้วิธีตามรอยซากศพของปีศาจต้นไม้เพื่อบุกเบิกเส้นทางเข้าไปในห้วงความฝันแห่งชีวิตอันลึกลับแห่งนี้

การมีอยู่ของแสงแห่งชีวิตขั้นสูง ทำให้พวกเขาเดินทางได้อย่างราบรื่นไร้อุปสรรคราวกับมาเดินเล่นพักผ่อนหย่อนใจ โดยไม่ต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรคใดๆ ทั้งสิ้น ทำให้ความเร็วในการเดินทางเร็วกว่าที่คาดการณ์เอาไว้มาก

สิ่งเดียวที่ทำให้ซูมู่ไป๋รู้สึกเสียดายก็คือ แผนที่ระบบระดับสูงสุดก็ไม่สามารถใช้งานได้ที่นี่ มันไม่แสดงข้อมูลใดๆ ออกมาเลย

และด้วยเหตุนี้ คุณลักษณะหายนะของแผนที่จึงไม่แสดงผลไปด้วย

ไม่อย่างนั้นคงไม่ต้องมานั่งงมหาให้เหนื่อยยากขนาดนี้หรอก แค่เปิดแผนที่ขึ้นมาปุ๊บ ก็รู้พิกัดของผู้เล่นที่แข็งแกร่งในแผนที่เดียวกันได้ปั๊บแล้ว

น่าเสียดายที่โลกนี้ไม่มีคำว่าถ้า ทุกคนจึงทำได้เพียงใช้วิธีที่โง่เขลาที่สุดในการค้นหาเบาะแสต่อไป

ซูมู่ไป๋ประสานมือรองท้ายทอย เดินทอดน่องอย่างสบายอารมณ์อยู่ท่ามกลางป่าทึบที่บดบังแสงตะวัน

แม้แต่การปล่อยให้ลูกน้องทำงาน ตัวเขาเองก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ หรอกนะ แหวนมิติในมือทอแสงวูบวาบไม่ขาดสาย แก่นแท้วิญญาณเทพแต่ละชิ้นปรากฏขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง และถูกเขาดูดซับเข้าไปจนหมดเกลี้ยง

ขณะเดียวกัน ซูมู่ไป๋ก็สั่งการด้วยความคิด

[หายนะ]!

[เป้าหมาย: กฎเกณฑ์โอนย้ายมรณะ]!

ก่อนหน้านี้มัวแต่รีบร้อนเข้าห้วงความฝันแห่งชีวิต หลังจากเลื่อนขั้นสกิลเสร็จก็ดันลืมเพิ่มคุณลักษณะหายนะเข้าไปซะสนิท

ตอนนี้พอมีเวลาว่าง ซูมู่ไป๋ถึงได้นึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้

[แจ้งเตือน: ยืนยันที่จะสูญเสียพลังวิญญาณ 9000 แต้ม เพื่อเพิ่มคุณลักษณะหายนะให้โดยเฉพาะหรือไม่?]

"ยืนยัน"

เมื่อความคิดสั่งการ ขีดจำกัดพลังวิญญาณสูงสุดของซูมู่ไป๋ก็ลดฮวบลง 9000 แต้มในชั่วพริบตา

วูบ!

พลังงานแห่งคุณลักษณะหายนะยังคงไร้เหตุผลและดุดันเช่นเคย มันปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ทำให้วิญญาณเทพของซูมู่ไป๋สั่นสะท้านไปชั่วขณะ

จากนั้นเขาก็สัมผัสได้ทันทีว่า ระดับความเข้าใจกฎเกณฑ์โอนย้ายมรณะของตัวเองพุ่งพรวดขึ้นไปอีกหลายระดับอย่างรวดเร็ว!

ไม่นานนัก ใต้ข้อมูลกฎเกณฑ์สายนี้ก็มีตัวหนังสือเล็กๆ ปรากฏขึ้นมาสองสามบรรทัด

[คุณลักษณะหายนะ]:

เมื่อคุณดึงกฎเกณฑ์สายนี้มาใช้งาน ผลลัพธ์จะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

ค่าความเข้าใจของคุณเมื่อทำความเข้าใจกฎเกณฑ์สายนี้ จะมีผลลัพธ์เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

เมื่อคุณทำความเข้าใจกฎเกณฑ์สายนี้ได้มากกว่า 30% ขึ้นไป คุณจะสามารถโอนย้ายวิกฤตแห่งความตายของผู้อื่นได้ (มีเงื่อนไขว่าวิญญาณเทพของเป้าหมายต้องไม่แข็งแกร่งไปกว่าคุณ)

"โอนย้ายวิกฤตแห่งความตายของคนอื่นได้ด้วยเหรอ?"

ซูมู่ไป๋ชะงักไปเล็กน้อย

เพียงแต่ว่าในตอนนี้ ผลลัพธ์ข้อนี้ยังเอาไปใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้เลยสักนิด เพราะระดับความเข้าใจกฎเกณฑ์โอนย้ายมรณะของเขาเพิ่งจะอยู่ที่ 0.01% เท่านั้นเอง

ถ้าหากไม่ได้รับโอกาสทองอย่างการอัดฉีดพลังจากต้นกำเนิด ต่อให้เขามีค่าความเข้าใจสูงถึง 272 แต้ม การจะทำความเข้าใจให้ทะลุ 30% ให้ได้นั้น ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะทำสำเร็จได้ภายในวันสองวันหรอกนะ

"เจ้านาย คนที่อยู่ข้างหน้าเราดูเหมือนจะแข็งแกร่งไม่เบาเลยนะครับ"

เสียงของปิงซวงดังก้องขึ้นมา ดึงสติของซูมู่ไป๋ให้กลับมาอยู่กับปัจจุบัน เขาหันสายตาไปมองเบื้องหน้าทันที

พริบตาต่อมาเขาก็ขมวดคิ้วแน่น

เพราะนอกจากซากศพของปีศาจต้นไม้ที่พบเห็นก่อนหน้านี้แล้ว ยังมีซากศพอีกร่างหนึ่งที่มีลักษณะแตกต่างออกไปอย่างเห็นได้ชัด

มันยังคงเป็นปีศาจต้นไม้อยู่ แต่รูปร่างโดยรวมกลับดูคล้ายคลึงกับมนุษย์มากขึ้น แถมขนาดตัวก็ยังใหญ่กว่าเดิมหลายเท่าตัวเลยทีเดียว

ถึงแม้จะตายไปแล้ว แต่ซากศพนี้ก็ยังคงแผ่กลิ่นอายความกดดันจางๆ ออกมา

นี่คือความกดดันระดับเทพแท้จริง!

วูบ!

ดวงตาของซูมู่ไป๋ทอประกายแสงลี้ลับขึ้นมาวูบหนึ่ง และเขาก็สามารถมองเห็นข้อมูลบางอย่างจากซากศพขนาดมหึมานี้ได้ในทันที

[จบแล้ว]