บทที่ 500 - เผ่าโลหิตชนะแน่! เผ่ามนุษย์หมาป่าจะแพ้ได้ยังไง?

บทที่ 500 - เผ่าโลหิตชนะแน่! เผ่ามนุษย์หมาป่าจะแพ้ได้ยังไง?

รูปลักษณ์ของเบลลุสนั้นต่างจากที่ซูมู่ไป๋จินตนาการไว้ลิบลับ เขายืนอยู่ข้างกายจินหยาที่สูงใหญ่กำยำราวกับเป็นแค่มนุษย์หมาป่าที่ยังโตไม่เต็มวัย

ด้วยส่วนสูงที่ไม่ถึงหนึ่งเมตรครึ่งทำให้เขาดูผอมแห้งแรงน้อยเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ยิ่งบวกกับท่าทางหลังค่อมก็ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกอ่อนแอปวกเปียกให้ชัดเจนยิ่งขึ้น

ทว่าดวงตาเรียวยาวที่แผ่ประกายเย็นชาออกมาจากใต้ผ้าคลุมกลับทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวสะท้านขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

ต่างจากเผ่ามนุษย์หมาป่าส่วนใหญ่ รูปลักษณ์ของเบลลุสมองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่สายต่อสู้ประชิดตัว แขนของเขาสั้นกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด ในมือถือคทาเวทมนตร์ที่แผ่กลิ่นอายมืดมนออกมา

ซูมู่ไป๋ถึงกับสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามบางอย่างจากชายคนนี้ซึ่งเป็นสิ่งที่แม้มาร์คัสก็ไม่อาจทำให้เขารู้สึกได้

[จ้าวแห่งเงามืด - เบลลุส]

[เผ่ามนุษย์หมาป่า]

[อาณาจักรเทพคุกเหมันต์]

[ราชาเป้ย์เผ่ามนุษย์หมาป่า] (สิ่งมีชีวิตเผ่ามนุษย์หมาป่าระดับสูงสุด)

[ระดับจ้าวแห่งกฎเกณฑ์]

[พลังชีวิต: 3333 ดาว]

[วิญญาณเทพ: เทพชั้นกลางช่วงต้น]

[กายาเทพ: เทพชั้นกลางช่วงต้น]

[พลังรบ: เทพชั้นกลางช่วงต้น]

[กฎเกณฑ์: กฎเกณฑ์ธาตุมืด กฎเกณฑ์คำสาปมืด กฎเกณฑ์กัดกร่อนมืด กฎเกณฑ์เร้นกายมืด กฎเกณฑ์ลวงตามืด และอื่นๆ]

(เป้ย์ คือสายพันธุ์กลายพันธุ์ในหมู่เผ่ามนุษย์หมาป่า เป็นสัญลักษณ์ของความเจ้าเล่ห์เพทุบาย มักมีพรสวรรค์ด้านความมืดสูงลิ่ว และราชาเป้ย์ก็คือที่สุดของสายพันธุ์นี้)

เหนือใจกลางสระโลหิต จ้าวแห่งกฎเกณฑ์หลายสิบคนจากทั้งสองเผ่าลอยตัวเผชิญหน้ากัน กลิ่นอายอันบ้าคลั่งกวาดล้างไปทั่วสารทิศส่งผลให้เกลียวคลื่นในสระโลหิตเบื้องล่างสาดซัดอย่างรุนแรง

ดวงตาของเบลลุสทอประกายเย็นเยียบ เขามองไปยังมาร์คัสผู้แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าโลหิตพร้อมกับแสยะยิ้มอำมหิตที่มุมปาก

"พวกแกเผ่าโลหิตรีบร้อนมารนหาที่ตายกันขนาดนี้เลยงั้นหรือ"

"หึ นึกไม่ถึงเลยว่าพวกแกก็มีผู้ช่วยเหมือนกัน!"

สายตาของมาร์คัสถูกดึงดูดไปยังจิ้นเมี่ยที่ซูมู่ไป๋แปลงกายมาอย่างสมบูรณ์

เมื่อพบว่าตนเองมองความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายไม่ออกเลยแม้แต่น้อย เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกใจหายวาบ

แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็สังเกตเห็นว่านอกจากซูมู่ไป๋แล้ว ใบหน้าแปลกๆ คนอื่นในค่ายเผ่ามนุษย์หมาป่าล้วนแต่เป็นตัวตนที่ยังไม่ถึงระดับจ้าวแห่งกฎเกณฑ์ด้วยซ้ำ

ความกังวลในใจของมาร์คัสจึงมลายหายไปในพริบตา

เผ่ามนุษย์หมาป่าช่างไร้เดียงสาเสียจริง คิดว่าหาผู้ช่วยมาได้แค่คนเดียวก็พอแล้วอย่างนั้นหรือ

มาร์คัสไม่เชื่อหรอกว่าอีกฝ่ายจะเชิญตัวตนที่แข็งแกร่งกว่านี้มาได้ ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ต้องทำอะไรให้มันยุ่งยากหรอก

อีกฝ่ายมีผู้ช่วยแค่คนเดียวแต่ฝั่งเขามีถึงสองคน แถมวิกเตอร์ยังทะลวงเข้าสู่ระดับเทพชั้นกลางได้แล้วด้วย

งานนี้ไม่ว่าจะมองมุมไหนฝั่งเขาก็ได้เปรียบเห็นๆ!

เมื่อคิดได้ดังนั้น มาร์คัสก็หันไปมองไบรอันที่อยู่ข้างๆ

"คุณไบรอัน เตรียมตัวพร้อมหรือยัง"

ความจริงแล้วคนที่เขาถามไม่ใช่ไบรอัน แต่เป็นเย่ว์เยี่ยต่างหาก

เพราะก่อนหน้านี้ซูมู่ไป๋บอกว่าจำเป็นต้องเตรียมการบางอย่างเพื่อป้องกันไม่ให้จ้าวแห่งกฎเกณฑ์ของเผ่ามนุษย์หมาป่าแพ้แล้วหนีไปได้!

ด้วยเหตุนี้มาร์คัสและคนอื่นๆ จึงไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

สิ่งที่พวกเขาต้องการก็คือการให้เทพแท้จริงของเผ่ามนุษย์หมาป่าตกตายอยู่ที่นี่ทั้งหมด!

ไบรอันไม่ได้เอ่ยปากตอบเพียงแค่พยักหน้าช้าๆ

เมื่อเห็นดังนั้น มุมปากของมาร์คัสก็ยกโค้งขึ้น เขากวาดตามองเหล่าเทพเผ่ามนุษย์หมาป่าพลางเอ่ยเสียงเหี้ยม

"วันนี้คือวันตายของพวกแก!"

เบลลุสแค่นเสียงหัวเราะอย่างเหยียดหยาม "วันนี้ของปีหน้าต่างหากที่จะเป็นวันครบรอบวันตายของพวกแก!"

จินหยาที่อยู่ด้านข้างก็เสริมขึ้นมาทันที "วันนี้แดนลับภพโลหิตจะได้ต้อนรับนายท่านที่แท้จริงเสียที!"

สิ้นเสียงเขาก็ขยิบตาให้ซูมู่ไป๋

"คุณจิ้นเมี่ย เรียบร้อยไหม"

"ใกล้จะเสร็จแล้ว"

ซูมู่ไป๋ชำเลืองมองระยะเวลาคูลดาวน์ของ [กงล้อมิติเวลา] แล้วนับในใจ หนึ่ง สอง สาม!

วินาทีต่อมา คลื่นมิติเวลาพลันกวาดซัดไปทั่วบริเวณ เทพแท้จริงทุกคน ณ ที่แห่งนั้นหยุดนิ่งไปชั่วขณะ แม้แต่สระโลหิตอันกว้างใหญ่เบื้องล่างก็ยังหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง

วิ้ง...

[ปิดผนึกมิติเวลา]!

[แจ้งเตือน: คุณได้ปิดผนึกมิติเวลาในรัศมี 1463 กิโลเมตร หากไม่ได้รับอนุญาตจากคุณ หรืออีกฝ่ายไม่มีพลังที่สามารถทำลายผนึกได้ จะไม่สามารถหลบหนีออกไปได้ด้วยวิธีใดๆ ทั้งสิ้น และคนภายนอกก็ไม่สามารถใช้ทักษะประเภทเทเลพอร์ตเข้ามาได้เช่นกัน]

[ระยะเวลาปิดผนึก: 10 วัน 3 ชั่วโมง 49 นาที 59 วินาที]

ทุกคนล้วนสัมผัสได้ถึงการปิดผนึกที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้แต่กลับไม่มีใครรู้สึกประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย

ราวกับว่าทุกคนต่างคิดว่าสิ่งนี้อยู่ในแผนการอยู่แล้ว

สิ่งนี้สามารถมองเห็นได้ชัดเจนจากสีหน้าของเทพชั้นกลางอย่างเบลลุสและมาร์คัส!

"มาร์คัส ไปลงนรกซะ!"

คทาในมือของเบลลุสชี้ตรงไปที่มาร์คัส ลำแสงสีดำอันลึกล้ำสุดหยั่งคาดพุ่งทะยานเข้าใส่ในพริบตา

มาร์คัสเองก็ฉีกหน้ากากทิ้ง คืนร่างเทพแท้จริงเผ่าโลหิตอันแสนอัปลักษณ์น่าเกลียดน่ากลัว ปีกเนื้อสั่นกระพือแสงสีเลือดเข้มข้นทะลักออกจากร่างเข้าปะทะกับอีกฝ่ายทันที

"คุณไบรอัน เบลลุสปล่อยให้ข้าจัดการเอง ปล่อยให้กองทัพอันเดดของคุณออกเข่นฆ่าให้เต็มที่เลย!"

ตูม!

ทั้งสองฝ่ายต่างปลดปล่อยพลังแห่งโลกของตนเองออกมาในทันที พลังทั้งสองสายเข้าปะทะกันจนก่อเกิดเป็นพื้นที่ทรงกลมบิดเบี้ยวขึ้นมา

พลังแห่งโลกอันบ้าคลั่งก่อตัวเป็นบาเรีย บิดเบือนเสียงจากภายในและบดบังการมองเห็นจากภายนอก

หากมองจากภายนอกจะเห็นเพียงแสงสีดำทึมๆ และแสงสีเลือดแดงฉานกำลังเข้าปะทะกันอย่างดุเดือดอยู่ภายในพื้นที่ทรงกลมที่บิดเบี้ยวแห่งนั้น

เทพแท้จริงระดับเทพชั้นกลางช่วงต้นขั้นสูงสุดทั้งสองทุ่มสุดตัวในการต่อสู้ ทว่ากลับไม่มีพลังหลุดรอดออกมาสร้างความเสียหายภายนอกพื้นที่บิดเบี้ยวนั้นเลยแม้แต่น้อย

พลังของพวกเขาถูกผูกมัดไว้อย่างแน่นหนาด้วยพลังแห่งโลกของตนเองและสาดซัดใส่กันและกันจนหมดสิ้น

"วิกเตอร์ รีบใช้เวลาช่วงนี้ไล่ล่าพวกเทพชั้นผู้น้อยซะ!"

"คุณไบรอัน ไอ้จอมโอ้อวดที่ตัวติดไฟคนนั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคุณกับคุณเย่ว์เยี่ยก็แล้วกัน ไม่มีปัญหาใช่ไหม"

น้ำเสียงของลุยซ่าในตอนนี้ไม่ได้ดัดให้น่ารักอีกต่อไปแล้ว เพราะเธอก็คืนร่างเดิมของเผ่าโลหิตเช่นกัน รูปลักษณ์ความหายนะอันแสนอัปลักษณ์นั้นชวนให้คลื่นไส้เสียเหลือเกิน

เธอกวัดแกว่งแส้หนังพุ่งตรงเข้าหาจินหยาโดยไม่รอให้วิกเตอร์และไบรอันตอบรับ

ในความคิดของเธอขอเพียงเธอและมาร์คัสถ่วงเวลาเบลลุสกับจินหยาเอาไว้ได้ คนอื่นๆ ก็ไม่มีทางสู้เย่ว์เยี่ยและพรรคพวกได้อย่างแน่นอน

ศึกนี้เผ่าโลหิตชนะชัวร์!

"นังสารเลว ข้าอยากจะกระชากลิ้นน่าขยะแขยงของแกออกมาตั้งนานแล้ว!"

จินหยาคำรามลั่น ร่างกายเปล่งประกายแสงโลหะก่อนจะกลายร่างเป็นหมาป่าเครื่องจักรกลในพริบตา เขาเมินแส้ยาวของอีกฝ่ายแล้วยกกรงเล็บตะปบเข้าที่หน้าของเธอโดยตรง

สำหรับท่านี้เขาเองก็มั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม

ฝั่งเขาไม่ได้มีแค่คุณจิ้นเมี่ยเท่านั้น แม้แต่ผู้ช่วยของเผ่าโลหิตก็ยังเป็นสายลับที่คุณจิ้นเมี่ยส่งไป!

ศึกนี้เผ่ามนุษย์หมาป่าจะแพ้ได้ยังไง

ตูม!

พลังเทพและพลังแห่งกฎเกณฑ์ของทั้งสองเข้าปะทะกันอย่างบ้าคลั่ง เนื่องจากยังไม่ได้ปลดปล่อยพลังแห่งโลกคลื่นกระแทกอันรุนแรงจึงระเบิดออกกวาดซัดไปทั่วสารทิศ

วิ้ง...

มิติโดยรอบสั่นสะเทือนอย่างหนัก สระโลหิตเบื้องล่างยุบตัวลงไปลึกหลายหมื่นเมตรจนเกิดเป็นรอยบุ๋มรูปชามกะละมังขนาดใหญ่!

"ถอยเร็ว!"

หมาป่าตาเดียวผู้ซื่อสัตย์รีบเข้ามาขวางหน้าซูมู่ไป๋เป็นคนแรก

แต่ซูมู่ไป๋จะต้องการความช่วยเหลือจากเขาไปทำไมกัน

วิ้ง...

พลังแห่งโลกอันแข็งแกร่งถูกปลดปล่อยออกมาในพริบตาครอบคลุมทั่วทั้งสระโลหิตและยังแผ่ขยายออกไปยังสมรภูมิรอบๆ สระอีกด้วย!

คลื่นกระแทกจากการปะทะกันของจินหยาและลุยซ่ายังไม่ทันมาถึงตัวซูมู่ไป๋ก็ถูกสะกดให้สลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ในเวลาเดียวกัน จินหยา ลุยซ่า ไบรอัน และวิกเตอร์ก็พร้อมใจกันปลดปล่อยพลังแห่งโลกออกมา

แต่สองคนแรกนั้นล็อกเป้าหมายกันและกัน พลังแห่งโลกจึงพุ่งเข้าปะทะกันโดยตรงและก่อตัวเป็นพื้นที่ทรงกลมบิดเบี้ยวในเวลาอันรวดเร็วเหมือนกับคู่ของเบลลุสและมาร์คัส

ดังนั้นเทพชั้นผู้น้อยที่เหลือของทั้งสองเผ่าจึงซวยไปตามๆ กัน!

"แย่แล้ว พลังแห่งโลกของลิชคิงฝั่งตรงข้ามแข็งแกร่งมาก!"

"บ้าเอ๊ย ไอ้จอมโอ้อวดที่ไฟลุกท่วมนั่นร้ายกาจสุดๆ ภายใต้การกดทับของพลังแห่งโลกของมันความเร็วในการโคจรพลังเทพของข้าลดลงไปเกินครึ่งเลย!"

"คุณไบรอัน ระวังด้วย!"

"คุณจิ้นเมี่ย ฝากด้วยนะ!"

[จบแล้ว]