บทที่ 18: ท่านคงไม่บอกท่านพ่อของข้าใช่ไหม?

บทที่ 18: ท่านคงไม่บอกท่านพ่อของข้าใช่ไหม?

ในเวลาเดียวกัน คำพูดของหุนเทียนตี้ได้บ่งบอกชัดเจนแล้วว่าหุนซิวจะเป็นว่าที่ประมุขตระกูลหุนในอนาคต

แน่นอนว่านั่นคือในกรณีที่ไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น

หุนซิวเข้าใจความหมายของหุนเทียนตี้โดยสัญชาตญาณ ดูเหมือนว่าท่านพ่อราคาถูกของเขาจะไม่พอใจอย่างมากที่เห็นเขาฝึกฝนทักษะยุทธ์ระดับเหลือง

หุนซิวรีบตอบกลับอย่างนอบน้อม "ลูกจะไม่ฝึกทักษะยุทธ์ระดับเหลืองอีกแล้วครับ"

ในความคิดของหุนซิว เนื่องจากเขาฝึกฝนวิชาหมัด ฝ่ามือ และท่าเท้าจนครบแล้ว หากไม่มีอะไรผิดพลาด พรุ่งนี้เขาจะเริ่มเลือกฝึกทักษะยุทธ์ระดับลึกลับแทน

ทักษะยุทธ์ระดับเหลืองน่ะหรือ?

เขาจะไม่เลือกพวกมันอีกต่อไปแล้ว

"อืม"

หุนเทียนตี้ฟังคำพูดของหุนซิวแล้วพยักหน้าเล็กน้อย พลางรู้สึกพึงพอใจในใจ "กลับไปพักผ่อนแต่หัวค่ำเถอะ! การฝึกฝนนั้นสำคัญ แต่การพักผ่อนก็สำคัญมากเช่นกัน"

เขาเคยคิดว่าลูกชายคนนี้จะโต้แย้ง แต่คาดไม่ถึงว่าเขาจะเชื่อฟังเพียงนี้ ซึ่งทำให้เขาประหลาดใจไม่น้อย

อย่างไรก็ตาม สำหรับเขานับว่าพึงพอใจมาก

ลูกชายที่มีพรสวรรค์น่าเกรงขาม แถมยังเชื่อฟังพ่อ—เขาจะไม่พอใจได้อย่างไร?

เขารู้สึกพึงพอใจอย่างที่สุด

เมื่อสิ้นเสียง หุนเทียนตี้ก็หายวับไปทันที

ในสายตาของหุนซิว เขาเพียงแค่หายตัวไปอย่างรวดเร็วจนมองไม่ทัน

ด้วยความแข็งแกร่งระดับมาตรวิญญาณในปัจจุบัน เขาไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่าหุนเทียนตี้หายไปได้อย่างไรหรือมาถึงตอนไหน

อย่างไรเสีย หุนเทียนตี้ท่านพ่อราคาถูกของเขาก็เป็นถึงระดับเซียนมวลยุทธ์เก้าดาวขั้นสูงสุด ซึ่งระดับเซียนมวลยุทธ์นั้นยังห่างไกลจากเขาเหลือเกิน

เกินกว่าจะเอื้อมถึง

หลังจากหุนเทียนตี้หายไป หุนซิวก็ลงจากยอดเขาเช่นกัน

...

วันรุ่งขึ้น

เวลาเที่ยงวัน

หุนซิวมาถึงหอทักษะยุทธ์

เขาเตรียมตัวที่จะเปลี่ยนทักษะยุทธ์อีกครั้ง ทักษะยุทธ์อย่างวายุอัสนีเทพบาทนั้นยังดูเรียบง่ายเกินไปสำหรับระดับของเขาในตอนนี้

มันง่ายเกินไปที่จะทำความเข้าใจความลี้ลับของมัน

หุนโส่วเห็นหุนซิวมาถึงก็กล่าวว่า "เอาทักษะยุทธ์มาให้ข้า แล้วเจ้าเข้าไปเองได้เลย!"

"ครับ"

หุนโส่วมองตามแผ่นหลังของหุนซิวที่เดินเข้าสู่หอทักษะยุทธ์ พลางพึมพำว่า "ข้าอยากรู้นักว่าครั้งนี้เขาจะเลือกทักษะยุทธ์ระดับไหน?"

"ขอร้องเถอะ อย่าให้เป็นทักษะยุทธ์ระดับเหลืองอีกเลย"

เมื่อนึกถึงพรสวรรค์การบ่มเพาะที่น่าเกรงขามของหุนซิว แต่กลับไปฝึกทักษะยุทธ์ระดับเหลือง หุนโส่วรู้สึกว่ามันเป็นการเสียของอย่างยิ่ง

...

หุนซิวเดินเข้าไปในหอทักษะยุทธ์และมุ่งหน้าไปจนสุดชั้นแรก หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่งเขาพบว่าระบบไม่มีการแจ้งเตือนใดๆ

หุนซิวจึงก้าวเดินขึ้นสู่เส้นทางไปยังชั้นที่สอง

เมื่อเข้าสู่ชั้นสอง หุนซิวก็ถูกดึงดูดด้วยทักษะยุทธ์ที่วางอยู่ตรงหน้าทันที

ชั้นที่สองถูกเรียกว่า "ชั้นลึกลับ"

ตามชื่อของมัน ชั้นลึกลับคือสถานที่จัดเก็บทักษะยุทธ์ระดับลึกลับ ซึ่งรวมไปถึงระดับลึกลับขั้นต้น ขั้นกลาง และขั้นสูง

หุนซิวเดินอย่างช้าๆ นอกจากเขาแล้วไม่มีใครอื่นเลย สำหรับยอดฝีมือผู้แข็งแกร่งของตระกูลหุน ทักษะยุทธ์ที่นี่ไม่มีความจำเป็นสำหรับพวกเขาอีกต่อไป

และสำหรับคนรุ่นใหม่ นอกจากหุนซิวแล้ว ใครจะมาเลือก "ทักษะยุทธ์ขยะ" อย่างระดับเหลืองหรือระดับลึกลับกันเล่า?

อีกอย่าง การเลือกวิชาบ่มเพาะที่ลึกซึ้งอย่างทักษะยุทธ์ระดับนภาหรือระดับดินนั้น ไม่สามารถทำความเข้าใจได้หมดภายในวันสองวัน หรือแม้แต่สามสี่วัน

หากทักษะยุทธ์ระดับดินและนภาเข้าใจได้ง่ายขนาดนั้น พวกมันคงไม่ใช่ทักษะยุทธ์ระดับดินและนภาหรอก

หุนซิวเดินไปอย่างช้าๆ สายตากวาดมองทักษะยุทธ์ตามรายทาง

แม้ว่าหากไม่มีอะไรผิดพลาด สุดท้ายเขาจะเลือกเพียงสามอย่างจากทักษะยุทธ์ทั้งหมดที่นี่ และจะไม่เลือกอย่างอื่นอีก

แต่ถึงกระนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะอยากเดินดู

...

"ติ๊ด..."

"ตัวเลือกปรากฏขึ้นแล้ว โฮสต์ต้องการจะลงชื่อเข้าใช้หรือไม่?"

เสียงของระบบดังขึ้นในเวลานี้

หุนซิวเตรียมพร้อมอยู่แล้ว เขากล่าวว่า "ลงชื่อเข้าใช้"

"ติ๊ด..."

"ตัวเลือกที่หนึ่ง: ทักษะยุทธ์ระดับลึกลับขั้นสูง — ฝ่ามือสังหารวิญญาณ วิชาฝ่ามือนี้แบ่งออกเป็นสี่กระบวนท่า แต่ละท่าสอดคล้องกับระดับเหลือง ลึกลับ ดิน และนภา เมื่อฝึกฝนทั้งสี่ท่าจนถึงขั้นสูงสุด เพียงฝ่ามือเดียวสามารถทำลายล้างฟ้าดินได้"

"ตัวเลือกที่สอง: ทักษะยุทธ์ระดับลึกลับขั้นสูง — หมัดพิฆาตหายนะ วิชาหมัดนี้แบ่งออกเป็นสี่กระบวนท่า แต่ละท่าสอดคล้องกับระดับเหลือง ลึกลับ ดิน และนภา เมื่อฝึกฝนทั้งสี่ท่าจนถึงขั้นสูงสุด เพียงหมัดเดียวจะไม่เหลือทั้งเทพหรือผี"

"ตัวเลือกที่สาม: ทักษะยุทธ์ระดับลึกลับขั้นสูง — เท้าวายุสายฟ้า วิชาเท้านี้แบ่งออกเป็นสี่กระบวนท่า แต่ละท่าสอดคล้องกับระดับเหลือง ลึกลับ ดิน และนภา เมื่อฝึกฝนทั้งสี่ท่าจนถึงขั้นสูงสุด แต่ละเท้าที่เตะออกไปจะบรรจุด้วยพลังลมและสายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัว สามารถทำลายล้างฟ้าดิน และการสังหารภูตผีทวยเทพก็ไม่ใช่เรื่องยาก นอกจากนี้ วายุอัสนีเทพบาทยังเป็นทักษะยุทธ์ท่าร่างที่ยอดเยี่ยม เมื่อฝึกถึงขั้นสูงสุด เจ้าจะรวดเร็วดั่งสายลม"

"สรุปคือ นี่คือตัวเลือกของข้าในครั้งนี้สินะ?"

หุนซิวพึมพำกับตัวเองโดยไม่ลังเล และกล่าวในใจว่า "ข้าเลือกข้อหนึ่ง"

ทันทีที่เขาเลือก หุนซิวก็มองเห็นวิชาฝึกฝนที่เขาเลือก นั่นคือฝ่ามือสังหารวิญญาณ

เขาก้าวไปข้างหน้า

ชกออกไปหนึ่งหมัด

เพล้ง

เขาทำลายม่านพลังมาตรยุทธ์ได้อย่างหมดจด จากนั้นก็นำฝ่ามือสังหารวิญญาณออกมาแล้วหันหลังเดินจากไป

...

หุนซิว: "ผู้อาวุโส โปรดลงทะเบียนด้วยครับ"

"ส่งมาให้ข้าดูซิ" หุนโส่วกล่าวอย่างช้าๆ

ครั้งนี้หุนซิวเข้าไปข้างในนานกว่าเดิม ในมุมมองของหุนโส่ว หุนซิวคงจะได้รับการสั่งสอนด้วยความรักจากท่านประมุขมาแล้ว และคงเลือกทักษะยุทธ์ที่เหมาะสมกับตัวเองและพรสวรรค์ของเขาเสียที

"นี่ครับ"

หุนซิวส่งทักษะยุทธ์ระดับลึกลับ ฝ่ามือสังหารวิญญาณ ให้กับหุนโส่ว

"หือ?"

หุนโส่วถึงกับอึ้งไปเลยเมื่อเห็นฝ่ามือสังหารวิญญาณ นี่มันทักษะยุทธ์ระดับลึกลับไม่ใช่เหรอ?

หลังจากตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุดเขาก็มั่นใจในสิ่งหนึ่ง: วิชาฝึกฝนที่หุนซิวเลือกในครั้งนี้คือทักษะยุทธ์ระดับลึกลับจริงๆ

หุนโส่วเคยคิดว่าหุนซิวจะหูตาสว่างขึ้นหลังจากได้รับการสั่งสอนด้วยความรักจากท่านประมุข ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะหูตาสว่างขึ้นบ้างแล้ว

แต่มันยังห่างไกลจากคำว่าตาสว่างจริงๆ เหลือเกิน!

จากทักษะยุทธ์ระดับเหลืองมาเป็นระดับลึกลับ นี่... มันแทบไม่ต่างกันเลยไม่ใช่หรือ?

ในสายตาของหุนโส่ว ทั้งทักษะยุทธ์ระดับเหลืองและระดับลึกลับต่างก็เป็นของขยะ ใครกันจะมาเลือกทักษะยุทธ์ระดับเหลืองและลึกลับในเมื่อมีทักษะยุทธ์ระดับนภาให้เลือก?

ทว่าสิ่งที่หุนโส่วถือว่าเป็นขยะที่ไม่มีใครเลือก กลับถูกเลือกโดยหุนซิวเจ้าคนทื่อคนนี้

คนทื่องั้นเหรอ?

ใช่แล้ว

ในสายตาของหุนโส่ว หุนซิวคือคนทื่อคนหนึ่ง

การมองข้ามทักษะยุทธ์ระดับนภาแล้วมาเลือกทักษะยุทธ์ระดับเหลืองและลึกลับ—เขาจะเป็นอะไรไปได้อีกล่ะนอกจากคนทื่อ?

ถ้าหุนซิวฉลาดกว่านี้สักหน่อยแล้วเลือกทักษะยุทธ์ระดับดินที่ด้อยลงมานิด เขาก็คงจะไม่ใช่คนทื่อในสายตาของหุนโส่ว

หุนซิวมีทั้งสายเลือดระดับพระเจ้าและพรสวรรค์การบ่มเพาะที่หาใครเปรียบไม่ได้แท้ๆ แต่กลับเลือกทักษะยุทธ์ไม่เป็น นี่มันเป็นการเสียพรสวรรค์ไปโดยเปล่าประโยชน์จริงๆ!

...

หุนโส่วตั้งสติได้พลางรู้สึกเสียดาย เขาส่งฝ่ามือสังหารวิญญาณคืนให้หุนซิว และสุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า "หุนซิว ข้าขอถามอะไรเจ้าสักข้อได้ไหม?"

หุนซิวรับฝ่ามือสังหารวิญญาณมาแล้วพยักหน้า พลางกล่าวว่า "ผู้อาวุโส ท่านมีคำถามอะไรหรือครับ เชิญถามมาได้เลย"

หุนโส่วถาม "หุนซิว ท่านประมุขรู้ไหมว่าเจ้าเลือกฝึกทักษะยุทธ์ระดับลึกลับ?"

หุนซิว: "..."

ในใจของหุนซิวอยากจะสบถออกมาแรงๆ แต่ใบหน้าของเขาพยายามนิ่งเฉยและกล่าวอย่างไร้อารมณ์ว่า "ผู้อาวุโส ท่านพ่อไม่รู้หรอกครับ อย่างไรเสียท่านพ่อก็มีภารกิจรัดตัว ท่านคงไม่มาสนใจเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ ผู้อาวุโสครับ ท่านคงไม่บอกท่านพ่อของข้าใช่ไหม?"