บทที่ 53 - ทั่วทั้งสนามเดือดพล่าน! กลายเป็นของล้ำค่าที่ใครๆ ก็ต้องการ!

บทที่ 53 - ทั่วทั้งสนามเดือดพล่าน! กลายเป็นของล้ำค่าที่ใครๆ ก็ต้องการ!

ในขณะนี้เอง

ด้านนอกจตุรัสตงยวิ๋น

ใบหน้าของทุกคนในสนามต่างก็ปรากฏสีหน้าที่อ้าปากค้าง

ดวงตาทุกคู่จ้องมองไปที่หน้าจอโฮโลแกรมเวทมนตร์ด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ท่าทางเช่นนั้น ราวกับว่าเพิ่งจะได้เห็นผีมาไม่มีผิด!

เงียบ!

เงียบสงัดดุจป่าช้า!

แม้แต่บรรดาอาจารย์ใหญ่บนแท่นประธาน กระทั่งเฉิงโป๋ เทพมนตราพายุที่เป็นหัวหน้าผู้คุมสอบ ต่างก็พากันเสียอาการไปตามๆ กัน!

นี่มัน...

สังหารในพริบตางั้นเหรอ?

พญางูสามหัวขุมนรกเลเวล 45 ที่มีลำดับขั้นระดับเหนือมนุษย์หนึ่งดาว กลับถูกงูหลามเขียวน้อยสัตว์ธรรมดาลำดับสองสังหารในพริบตาแบบนี้เนี่ยนะ!?

แถมพญางูสามหัวขุมนรกตัวนั้นยังไม่มีโอกาสได้ขัดขืนเลยแม้แต่นิดเดียว!

แม้แต่สกิลรับการโจมตีก็ยังใช้ไม่ออก!

นี่มันช่างเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

บอสลำดับขั้นเหนือมนุษย์เลเวล 45 ต่อให้ให้อาจารย์ใหญ่เลเวลห้าสิบกว่าๆ พวกนี้มาฆ่า ก็ไม่มีทางสังหารในพริบตาได้แน่นอน!

“นี่มันคือสัตว์ธรรมดาจริงๆ เหรอ? ต่อให้เป็นสายเลือดกลายพันธุ์ มันก็ไม่น่าจะเกินจริงขนาดนี้นะ?”

บรรดาอาจารย์ใหญ่ต่างรู้สึกว่าทัศนคติที่มีต่อโลกของตัวเองถูกทำลายทิ้งไปจนหมดสิ้น

นี่มันช่างสั่นสะเทือนใจเหลือเกิน!

“คะแนน 7 นาที 20 วินาที!”

“แถมผลการประเมินทุกอย่างยังเป็นระดับ SSS!”

“จ้วงหยวนของมณฑลหนานโจวปีนี้ มีโอกาสถึง 90% ที่จะเป็นเขา!”

เทพมนตราพายุเฉิงโป๋เอ่ยปากออกมาโดยตรง

ที่เขาบอกว่า 90% นั้น เป็นเพราะเขาไม่แน่ใจว่าในเมืองอื่นๆ ของมณฑลหนานโจว จะมีตัวตนที่ประหลาดกว่าหวังเฉินปรากฏตัวออกมาหรือเปล่า

เพราะในโลกแห่งการเปลี่ยนอาชีพปัจจุบันนี้ ทุกอย่างย่อมเกิดขึ้นได้!

แต่ที่แน่ๆ...

สิบอันดับแรกของมณฑล ไม่สิ! สามอันดับแรกของมณฑล ติดแน่นอนแบบไม่ต้องสงสัย!

นึกไม่ถึงเลยจริงๆ!

เขาไม่นึกเลยว่าการกลับมาเยี่ยมญาติที่บ้านเกิดและถือโอกาสมาคุมสอบในครั้งนี้ จะทำให้เขาได้พบกับยอดอัจฉริยะระดับท็อปแบบนี้!

เจ้าหนูหวังเฉินคนนี้ไม่เพียงแต่จะมีระดับการต่อสู้ที่เขามองว่าอยู่ในระดับสุดยอดเหนือชั้นเท่านั้น แต่สัตว์อสูรของเขาก็ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!

และเมื่อหันไปมองจ้าวหลงจวิน อาจารย์ใหญ่โรงเรียนหนึ่ง รวมถึงครูหลี่เซี่ย ครูประจำชั้นของหวังเฉิน

ในตอนนี้ทั้งคู่ต่างก็ยิ้มจนปากจะฉีกถึงรูหูแล้ว!

“เหล่าจ้าว! ยินดีด้วยนะ! ในที่สุดเมืองตงยวิ๋นของพวกเราก็จะมีจ้วงหยวนของมณฑลปรากฏตัวออกมาเสียที! และจ้วงหยวนของมณฑลคนนี้ยังออกมาจากโรงเรียนหนึ่งของคุณด้วย!”

“ใช่แล้ว! คืนนี้ถ้าคุณไม่เลี้ยงพวกเราที่เหลาสุราจุ้ยเซียงล่ะก็ ถือว่าพูดกันไม่รู้เรื่องแน่!”

“จะว่าไป สัตว์อสูรของหวังเฉินนี่มันประหลาดเกินไปแล้ว! อย่าบอกนะว่าเป็นระดับกำเนิดน่ะ?”

“มันมีความเป็นไปได้จริงๆ นะ! เรื่องนี้ต้องได้รับการบ่มเพาะอย่างดี! ในอนาคตอาจจะกลายเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดคนหนึ่งเลยก็ได้!”

“...”

บรรดาอาจารย์ใหญ่ในตอนนี้ต่างพากันกล่าวประจบประแจงและร่วมยินดีกับจ้าวหลงจวินอย่างไม่ขาดสาย

“อา คะแนนก็ออกมาแล้วล่ะนะ แต่อันดับสุดท้ายยังต้องรออีกเจ็ดวัน ตอนนี้เปิดแชมเปญฉลองมันยังเร็วเกินไป!”

“อีกอย่าง เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคน ไม่แน่ว่าในเมืองอื่นๆ อาจจะมีอัจฉริยะเหมือนกับหวังเฉินปรากฏตัวออกมาก็ได้นะ?”

จ้าวหลงจวินโบกมืออย่างถ่อมตัวเป็นอย่างมาก แต่ใบหน้าของเขานั้นกลับยิ้มจนบานแฉ่งไปแล้ว

ส่วนผู้ชมด้านล่างทั้งหมด ก็ระเบิดความตื่นเต้นออกมานานแล้ว!

“เชี้ย! สมกับที่เป็นพี่เฉินจริงๆ!”

“พี่เฉินคือที่สุด!”

“ฮ่าๆ! เมื่อกี้ไอ้พวกที่ดูถูกพี่เฉิน บอกว่าพี่เฉินไม่ไหวน่ะหายหัวไปไหนหมดแล้ว? ตอนนี้ยังกล้าเห่าอยู่อีกไหม?”

“คราวนี้พวกเกรียนคีย์บอร์ดในบอร์ดทางการเมืองตงยวิ๋นคงต้องรีบลบเมนต์กันจ้อกเลยล่ะ! โดนตบหน้าเข้าอย่างจังเลย!”

“...”

จะเห็นได้ว่า นักเรียนปีหนึ่งและปีสองจำนวนมากต่างพากันโห่ร้องด้วยความดีใจให้กับคะแนนที่ยอดเยี่ยมของหวังเฉิน

อืม...

จะว่าไปก็น่าตลกดี หวังเฉินเองก็มี 'แฟนคลับตัวน้อย' ที่ซื่อสัตย์อยู่บ้างเหมือนกัน

นี่ไม่ใช่ว่าหวังเฉินตั้งใจจะไปสร้างวัฒนธรรมแฟนคลับที่น่ารังเกียจแบบนั้นนะ

แต่เพราะในวันปกติหวังเฉินเป็นคนคุยง่าย

รุ่นน้องปีหนึ่งปีสองหลายคนมาหาหวังเฉินเพื่อขอให้ช่วยชี้แนะเรื่องทักษะการต่อสู้ เขาก็ตั้งใจสอนและชี้แนะให้เป็นอย่างดี

ผลลัพธ์ที่ได้นั้นยอดเยี่ยมมาก รุ่นน้องหลายคนที่ได้รับการชี้แนะจากหวังเฉิน ต่างก็มีระดับความสามารถที่พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด

ถึงขั้นที่ว่า...

ครูสอนการต่อสู้ส่วนตัวที่จ้างมาจากข้างนอกหลายคน ยังสู้หวังเฉินไม่ได้เลย

ดังนั้นผู้ปกครองหลายคนจึงอยากจะสละเงินเพื่อจ้างหวังเฉินไปเป็นครูสอนส่วนตัวให้กับลูกหลานของตัวเอง

แต่หวังเฉินก็ปฏิเสธไปทั้งหมด

เหตุผลแรกคือหวังเฉินเองก็ต้องทำการฝึกซ้อมการต่อสู้ทุกวัน

เหตุผลที่สองคือมันวุ่นวายเกินไป

แต่นั่นก็ไม่ได้ขัดขวางฐานะของหวังเฉินในใจของรุ่นน้องเหล่านี้ได้เลย

ในตอนนี้ รุ่นพี่หวังเฉินที่พวกเขาเทิดทูนก็ได้ใช้คะแนนตบหน้าพวกคนขี้อิจฉาเหล่านั้นอย่างรุนแรง พวกแฟนคลับตัวน้อยเหล่านี้จึงรู้สึกเชิดหน้าชูตาขึ้นมาตามไปด้วย

นอกจากนี้...

ผู้ที่เดือดพล่านไม่ได้มีเพียงอาจารย์ใหญ่และนักเรียนเท่านั้น

แต่ยังมีพนักงานในชุดสูทอีกหลายคน

รวมถึงบรรดาเถ้าแก่กระเป๋าหนักที่ดูออกทันทีว่าเป็นคนรวย

เห็นเพียงพวกเขาแต่ละคนต่างพากันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออกทันที

“เดี๋ยวนี้! ทันที! เตรียมทรัพยากรระดับ B ไว้สองชุด! ฉันจะเอาไปกำนัล!”

“เสี่ยวจางนะ รีบไปจัดการเตรียมสัญญาพรีเซนเตอร์โฆษณามาให้พร้อม เรื่องระดับการดูแลและค่าตอบแทนให้จัดมาแบบท็อปที่สุดของบริษัทเลย! ฉันได้ตัวเลือกพรีเซนเตอร์ที่เหมาะสมแล้ว!”

“ไปสืบข้อมูลทั้งหมดของหวังเฉินมา เน้นสืบดูว่าเขามีแฟนหรือยัง!”

“เสี่ยวหวัง เรียกคุณหนูใหญ่ออกมา! จำไว้ว่าต้องแต่งตัวให้สวยที่สุดด้วยนะ!”

“...”

เมื่อได้ยินเนื้อหาการคุยโทรศัพท์ของคนเหล่านี้

พวกนักเรียนปีหนึ่งปีสองต่างพากันทำหน้าเฉยเมย เหมือนเป็นเรื่องปกติที่เห็นจนชินตาแล้ว

ในโลกแห่งการเปลี่ยนอาชีพปัจจุบันนี้ อาชีพสายต่อสู้คือขุมพลังหลักที่สำคัญที่สุด!

ทุกครั้งที่มีการสอบเข้ามหาวิทยาลัย

ทันทีที่มีผู้เข้าสอบที่มีคะแนนยอดเยี่ยมปรากฏตัวออกมา

บรรดาตระกูลใหญ่และเจ้าของธุรกิจในวงการพาณิชย์ ต่างก็พากันพุ่งเข้าใส่ราวกับหมาหิวที่ได้กลิ่นเนื้อหอมๆ!

เป้าหมายมีเพียงอย่างเดียว: ประจบสอพลอผู้มีอำนาจหน้าใหม่!

อย่ามองว่าตอนนี้หวังเฉินเป็นเพียงวัยรุ่นที่เพิ่งสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จ

แต่คะแนนของเขาเห็นชัดว่าติดสามอันดับแรกของมณฑลได้อย่างมั่นคงแน่นอน

ถ้างั้นจะลังเลอะไรอีกล่ะ?

รีบไปประจบสอพลอสิ!

ถ้าไม่รีบประจบตอนนี้ในตอนที่เขายังไม่ยิ่งใหญ่ รอให้เขาประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงขึ้นมา คราวนี้แหละจะสายเกินไป!

อย่างที่คำโบราณว่าไว้ไม่ใช่เหรอ?

ส่งถ่านในยามหิมะตกนั้นล้ำค่านัก การเติมดอกไม้บนผ้าไหมในยามรุ่งเรืองนั้นไร้ซึ่งบุญคุณ

หากไม่รีบสร้างสัมพันธ์ไว้ตั้งแต่ตอนที่เขายังไม่มีใครสนใจ อนาคตอยากจะไปประจบเขาก็คงยากแล้ว!

นอกจากนี้...

นอกเหนือจากเรื่องพวกนี้แล้ว

ยังมีพวกตระกูลใหญ่ที่มามองหาลูกเขยอีกด้วย

นี่ถ้าหากได้ต้นกล้าที่ดีมาเป็นพวก พอต้นกล้านั้นเติบโตกลายเป็นไม้ใหญ่ที่ค้ำฟ้า ตระกูลนั้นก็จะพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที!

ในสิบตระกูลใหญ่ของมณฑลเฟิ่งเทียน มีถึงสามตระกูลที่รุ่งเรืองขึ้นมาได้จากการ 'ไปเก็บลูกเขยที่สนามสอบเข้ามหาวิทยาลัย'

ดังนั้นเมื่อฤดูกาลสอบเข้ามหาวิทยาลัยมาถึง ตระกูลใหญ่จากทั่วสารทิศต่างก็ส่งคนไปรอที่สนามสอบกันทั้งนั้น

ถึงขนาดที่... เพื่อแสดงความจริงใจในการรับลูกเขย ผู้นำตระกูลบางคนถึงกับเดินทางมาด้วยตัวเองเลยทีเดียว

ในตอนนี้

หวังเฉินจากเด็กหนุ่มสามัญชนที่ไม่มีใครรู้จัก ได้พุ่งทะยานกลายเป็นของล้ำค่าที่ทุกคนต่างพากันรุมล้อมในพริบตา

...

ภายในมิติลับ

หวังเฉินไม่รู้เลยว่าผลงานของตัวเองได้สร้างความสั่นสะเทือนอย่างหนักให้กับโลกภายนอก

ตอนนี้สิ่งที่เขาสนใจคือรางวัลจากการผ่านด่านมิติลับที่กำลังจะมาถึง

วึ่ม!!

เมื่อเวลาหนึ่งนาทีสิ้นสุดลง

เสาแสงสีทองอันยิ่งใหญ่ก็ตกลงมาตรงหน้าของหวังเฉิน

โครม!!

หีบสมบัติใบใหญ่ที่ทอประกายแสงสีทองก็ร่วงหล่นลงมาตามๆ กัน

หวังเฉินเปิดหีบสมบัติใบใหญ่ใบนั้นออกทันทีโดยไม่ลังเล

[ติ๊ง!]

[ยอดฝีมือผู้กล้าหาญเอ๋ย! ยินดีด้วยที่คุณผ่านมิติลับ 'หอคอยสยบปีศาจเสวียนเทียน' สำเร็จ!]

[รางวัลทั้งหมดถูกส่งไปยังกระเป๋ามิติของคุณเรียบร้อยแล้ว โปรดตรวจสอบด้วยตัวเอง!]

(จบแล้ว)