บทที่ 43 - ต้อนหนูด้วยตะขอ สเต็ปเทพที่ทุกคนต้องอ้าปากค้าง
บทที่ 43 - ต้อนหนูด้วยตะขอ สเต็ปเทพที่ทุกคนต้องอ้าปากค้าง
บทที่ 43 - ต้อนหนูด้วยตะขอ สเต็ปเทพที่ทุกคนต้องอ้าปากค้าง
ณ แท่นประธานคุมสอบโลกภายนอก
หลังจากคำพูดประชดประชันของอาจารย์ใหญ่โรงเรียนสองจบลง บรรยากาศก็ตกอยู่ในความเงียบงันทันที
และเมื่อหวังเฉินก้าวเข้าสู่ชั้นที่สองของหอคอยสยบปีศาจเสวียนเทียน ภาพของมนุษย์หนูคลั่งเลือดทั้งสิบห้าตัวที่ปรากฏบนหน้าจอ ก็ทำให้บรรดาอาจารย์ใหญ่เริ่มหมดหวังกับการผ่านด่านของเขาอีกครั้ง
“น่าเสียดายจริงๆ...”
“จำนวนเยอะขนาดนี้ แถมยังเป็นมอนสเตอร์สายความคล่องตัวทั้งหมด หวังเฉินคนเดียวไม่มีทางรับมือไหวแน่นอน!”
เฉิงโป๋เองก็ส่ายหน้าเบาๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความเสียดายอย่างยิ่ง
“หึๆ คุณเฉิงครับ ผมบอกแล้วไงว่าการผ่านด่านแรกไปได้นั่นคือขีดจำกัดของเขาแล้ว”
“ด่านที่สองนี้มีมอนสเตอร์รุมโจมตีพร้อมกันตั้งมากมาย ต่อให้หวังเฉินจะใช้สกิลปัดป้องได้เก่งกาจแค่ไหน ก็ไม่มีทางต้านทานการรุมกินโต๊ะแบบนี้ได้หรอก”
“ด่านนี้ เขาแพ้แน่!”
อาจารย์ใหญ่โรงเรียนสองรีบสรุปตัดสินอย่างรวดเร็ว
จ้าวหลงจวินที่อยู่ข้างๆ ทำได้เพียงยิ้มขื่นและถอนหายใจออกมาโดยไม่อาจโต้แย้งได้
ในตอนนี้ความหวังเดียวที่เหลืออยู่คือต้องพึ่งพาสัตว์อสูรของหวังเฉินเท่านั้น
แต่ปัญหาคือหวังเฉินที่ไม่มีทั้งเงินและอำนาจ อย่างมากที่สุดก็คงซื้อได้แค่สัตว์อสูรระดับมอนสเตอร์เท่านั้น
ส่วนระดับลึกลับหรือระดับวิญญาณ เขาไม่มีปัญญาซื้อได้แน่นอน
ลำพังแค่สัตว์อสูรระดับมอนสเตอร์ตัวเดียว ย่อมไม่สามารถผ่านการทดสอบระดับมหาวิทยาลัยนี้ไปได้หรอก!
ในขณะที่เหล่าอาจารย์ใหญ่บนแท่นประธานกำลังทอดถอนใจ
บรรดารุ่นน้องปีหนึ่งและปีสองด้านล่างกลับส่งเสียงเชียร์กันสนั่น
“เริ่มแล้ว!”
“รุ่นพี่หวังเฉิน ปะทะ มนุษย์หนูคลั่งเลือดสิบห้าตัว!”
“สู้ๆ นะครับรุ่นพี่หวังเฉิน!”
บนหน้าจอขนาดใหญ่ หนึ่งในช่องแสดงผลถูกล็อคไว้ที่ภาพเหตุการณ์ของหวังเฉินตามคำสั่งของเฉิงโป๋
รุ่นน้องเหล่านี้ไม่ได้มองการณ์ไกลเหมือนพวกอาจารย์ใหญ่ พวกเขารู้เพียงว่ารุ่นพี่หวังเฉินสุดยอดมาก และเป็นไอดอลของพวกเขา ดังนั้นจึงต้องส่งใจเชียร์ให้เต็มที่
ภายในภาพที่ปรากฏ
“โฮก!”
ตามมาด้วยเสียงคำราม มนุษย์หนูคลั่งเลือดตัวหนึ่งพุ่งเข้าใส่หวังเฉินเป็นตัวแรก!
ฟึ่บ!
เพียงชั่วพริบตา ระยะทางสิบเมตรถูกมันกระโดดข้ามมาจนถึงเบื้องหน้าหวังเฉิน กรงเล็บหนูที่แหลมคมยาวพุ่งเป้าไปที่จุดตายของเขาทันที!
“มนุษย์หนูตัวนั้นความเร็วสูงมาก!”
ผู้ชมที่เห็นภาพนี้ต่างพากันตื่นตระหนก!
หากเป็นพวกเขาที่เป็นรุ่นน้องปีหนึ่งปีสองต้องมาเผชิญกับการโจมตีที่รวดเร็วและเฉียบคมขนาดนี้ ต่อให้ไม่ตายก็คงบาดเจ็บสาหัสแน่นอน!
แต่สีหน้าของหวังเฉินยังคงสงบนิ่งเหมือนเช่นเคย ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของทุกคน เขาเพียงเอี้ยวตัวหลบเล็กน้อย กรงเล็บหนูที่แหลมคมนั้นก็จั่วลมไปทันที!
“เชี้ย! เขาหลบได้จริงๆ ด้วย!”
“ท่าร่างสุดยอดมาก!”
“ไม่! นี่คือท่าร่างที่เกิดจากความมั่นใจต่างหาก! หากช้าไปเพียงครึ่งวินาที หรือเอี้ยวตัวผิดไปแค่เซนเดียว เขาต้องบาดเจ็บแน่ๆ!”
ทว่า
นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!
ลำดับถัดมา งานเลี้ยงแห่งท่าร่างก็ได้ปรากฏสู่สายตาของผู้ชมทุกคนอย่างเต็มตา!
มนุษย์หนูคลั่งเลือดตัวอื่นๆ เริ่มอดรั้นต่อความคลุ้มคลั่งในใจไม่ไหว ต่างพากันเปิดฉากจู่โจมพร้อมกันทั้งฝูง!
ฉับ ฉับ ฉับ!!
ในชั่วพริบตา ภายในโถงวงกลมปิดตายก็เต็มไปด้วยเงาหนูขวักไขว่ มนุษย์หนูคลั่งเลือดเร่งความเร็วของตัวเองจนถึงขีดสุด ถึงขั้นมองเห็นเป็นภาพติดตาจางๆ ในขณะที่พวกมันเคลื่อนที่
เป้าหมายของพวกมันชัดเจนมาก นั่นคือพุ่งตรงไปที่หวังเฉิน!
เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้ชมต่างพากันขนลุกชัน!
นี่หรือคือการสอบเข้ามหาวิทยาลัยระดับนรก?
แม้พวกเขาจะไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์จริง แต่จากมุมกล้องก็สัมผัสได้ถึงความกดดันที่มนุษย์หนูคลั่งเลือดเหล่านี้แผ่ออกมา!
และในตอนนั้นเอง
หลังจากหวังเฉินร่ายสกิลทั่วไประดับ E อย่าง 'เร่งความเร็ว' ให้กับตัวเอง เขาก็สะกิดปลายเท้ากระโดดขึ้นสูง สลัดหลุดจากการรุมล้อมระลอกแรกได้อย่างง่ายดาย
จากนั้น...
ปัง!
ตะขอเกี่ยวพุ่งออกจากข้อมือของเขาไปฝังเข้ากับเพดานที่สูงถึงสิบห้าเมตรภายในหอคอย
ฟึ่บ!
เมื่อตะขอหดตัว ร่างของหวังเฉินก็พุ่งพรวดขึ้นไปเกาะอยู่บนเพดานเหมือนกับสไปเดอร์แมนไม่มีผิด!
พวกมนุษย์หนูคลั่งเลือดต่างพากันส่งเสียงจี๊ดๆ ด้วยความโกรธแค้นและลนลาน พวกมันพยายามปีนตามเสาขึ้นไปบนเพดานอย่างบ้าคลั่ง
แต่สีหน้าของหวังเฉินยังคงสงบนิ่ง เขาเอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋ามิติพลางสะบัดมือเบาๆ ก่อนจะปลดตะขอเกี่ยวออก ร่างของเขาร่วงหล่นกลับลงมาบนพื้นดิน
พวกมนุษย์หนูคลั่งเลือดเหมือนโดนจูงจมูกหลอกล่อ ต่างพากันกระโดดลงมาจากเพดานมุ่งสู่พื้นดินอีกครั้ง!
ทว่าหวังเฉินกลับอาศัยช่วงเวลาครึ่งวินาทีที่พวกมนุษย์หนูเหล่านั้นกำลังกระโดดลงมาจากเพดาน...
ปัง!
ตะขอเกี่ยวที่สองพุ่งขึ้นสู่เพดานอีกครั้ง!
ฟึ่บ!
ด้วยแรงดึงของตะขอ ร่างของเขาพุ่งกลับขึ้นไปอยู่บนเพดานอีกรอบ!
“โฮก!!”
พวกมนุษย์หนูที่เพิ่งร่วงถึงพื้นแทบจะคลั่งตาย!
ไอ้บ้าเอ๊ย เล่นแบบนี้เลยเหรอ!
พวกมันรู้สึกเหมือนเป็นหมาที่โดนมนุษย์คนนี้จูงเดินเล่นอย่างไร้ความปรานี!
ส่วนผู้ชมโลกภายนอกถึงกับตะลึงไปตามๆ กัน!
“เฮ้ย! เล่นแบบนี้ก็ได้เหรอ?”
“นึกไม่ถึงจริงๆ!”
“เจ๋งโคตร! ไม่คิดเลยว่าตะขอเกี่ยวที่ปกติเอาไว้ใช้เดินทาง จะถูกเขาเอามาใช้ได้พริ้วขนาดนี้!”
ไม่ใช่แค่ผู้ชมด้านล่าง
แม้แต่อาจารย์ใหญ่บนแท่นประธานก็คิดไม่ถึงว่าหวังเฉินจะสามารถหนีรอดจากคมเขี้ยวของมนุษย์หนูคลั่งเลือดได้อย่างง่ายดายขนาดนี้!
“แต่ว่า...”
“การเอาแต่หนีไปมาแบบนี้มันจะมีประโยชน์อะไร?”
“หวังเฉินฆ่ามอนสเตอร์ไม่ได้เลย ตอนนี้ผ่านไปสองนาทีแล้ว พอครบสามนาทีมอนสเตอร์ระลอกที่สองปรากฏออกมา คราวนี้แหละจะลำบากกว่าเดิมหลายเท่า!”
ท่ามกลางความตกตะลึง อาจารย์ใหญ่โรงเรียนสามก็ได้พูดถึงปัญหาที่ไม่อาจมองข้ามได้ขึ้นมา
นั่นสิ!
ต่อให้ท่าร่างการเอาตัวรอดจะสุดยอดแค่ไหน แต่ถ้าฆ่ามอนสเตอร์ไม่ได้ก็ไร้ความหมาย!
“หึๆ วางใจเถอะ! ปัญหาที่พวกคุณกังวล เจ้าหนูนี่แก้ได้เรียบร้อยแล้ว!”
“ผมเองก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าเจ้าเด็กนี่จะมีไม้นี้ซ่อนอยู่!”
“และผมก็ขอยืนยันอีกครั้งว่า ในด้านการต่อสู้ เจ้าเด็กนี่คืออัจฉริยะของจริง!”
ทว่าในตอนนั้นเอง เฉิงโป๋ที่เงียบมาตลอดกลับระเบิดเสียงหัวเราะออกมา!
พร้อมกับเอ่ยปากชื่นชมหวังเฉินอย่างหนักหน่วง!
ในฐานะเทพมนตราพายุครั้งที่สี่ หากพูดถึงเรื่องสายตา ย่อมต้องเหนือกว่าทุกคนในที่นี้อย่างแน่นอน!
เขามองเห็นการกระทำเล็กๆ น้อยๆ ของหวังเฉินได้อย่างทะลุปรุโปร่ง!
เอ๊ะ?
ปัญหานี้หวังเฉินแก้ได้แล้วอย่างนั้นเหรอ?
บรรดาอาจารย์ใหญ่ต่างพากันงุนงง
ในขณะที่พวกเขากำลังจะเอ่ยปากถามต่อ...
เฮ!!
เหล่านักเรียนด้านล่างก็ส่งเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจขึ้นมาอีกครั้ง!
“ล้มแล้ว! พวกมนุษย์หนูอยู่ดีๆ ก็ล้มลงไปกองกับพื้นหมดเลย!”
บรรดาอาจารย์ใหญ่รีบเงยหน้าขึ้นดู และพบว่ามนุษย์หนูคลั่งเลือดที่เมื่อครู่ยังกระโดดโลดเต้นอยู่ ในตอนนี้กลับนอนแผ่หลากลายเป็นหมาตาย พากันอ่อนระทวยไปหมดทั้งฝูง!
ส่วนหวังเฉินกลับถือขวานยักษ์อยู่ในมือ พุ่งเข้าหาพวกมนุษย์หนูที่สูญเสียพลังต่อสู้และร่างกายชาหนึบเหล่านั้นพลางจามขวานใส่อย่างบ้าคลั่ง!
ฉับ ฉับ ฉับ!!
ขวานขึ้นขวานลง!
เพียงไม่กี่วินาที มนุษย์หนูคลั่งเลือดทั้งสิบห้าตัวก็กลายเป็นวิญญาณใต้คมขวาน!
มอนสเตอร์ระลอกแรกถูกกำจัดสำเร็จ!
“นี่มัน...”
เหล่าอาจารย์ใหญ่ถึงกับอึ้งไปเลย
และสิ่งที่ทำให้พวกเขาต้องตกตะลึงยิ่งกว่าเดิมก็ตามมาติดๆ เมื่อเห็นหวังเฉินที่สังหารมนุษย์หนูจนหมดสิ้น เริ่มหยิบกับระเบิดจักรกลเวทมนตร์ออกมาจากกระเป๋ามิติในช่วงเวลาที่เหลืออีกสี่สิบกว่าวินาที แล้วทำการติดตั้งพวกมันอย่างชำนาญและรวดเร็ว!
[กับระเบิดจักรกลเวทมนตร์ (D): เมื่อติดตั้งและยึดแน่นแล้ว กับระเบิดจะล่องหนทันที หากเป้าหมายศัตรูเข้ามาในระยะตรวจจับ กับระเบิดจะทำงานโดยอัตโนมัติ สร้างความเสียหายมหาศาลแก่เป้าหมาย]
(จบแล้ว)