เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 12 - ขยายร่างยักษ์

บทที่ 12 - ขยายร่างยักษ์

บทที่ 12 - ขยายร่างยักษ์


บทที่ 12 - ขยายร่างยักษ์

หลังจากที่เสี่ยวชิงสังหารนักรบไร้เศียรได้อย่างง่ายดายแล้ว

หวังเฉินก็เริ่มมีความเข้าใจในพลังของสัตว์อสูรของตัวเองในระดับเบื้องต้น

จากเดิมที่ตั้งใจไว้ว่าจะแค่ล่ามอนสเตอร์อัปเลเวลอยู่แถวรอยต่อพื้นที่วงใน ตอนนี้เขากลับมีความมั่นใจเพียงพอที่จะก้าวเข้าสู่ส่วนลึกของพื้นที่วงในอย่างเต็มตัว!

ในขณะนี้

หวังเฉินกำลังวิ่งผ่านเส้นทางเดินป่าที่มืดมิดและวังเวงอย่างต่อเนื่อง ส่วนเสี่ยวชิงนั้นซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของหวังเฉิน หัวเล็กๆ ของเธอมุดออกมาจากปกเสื้อ และมองดูสภาพแวดล้อมรอบตัวด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ยิ่งเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ หวังเฉินก็สัมผัสได้อย่างเฉียบคมว่ามีกระแสแห่งจิตสังหารที่ชัดเจนหลายสายกำลังล็อคเป้ามาที่ตัวเขา

เห็นได้ชัดว่า...

หวังเฉินที่กำลังวิ่งไปมาอยู่นี้ กลิ่นอายของมนุษย์ที่เข้มข้นบนตัวเขาได้ดึงดูดมอนสเตอร์วิญญาณแค้นในบริเวณใกล้เคียงให้แห่กันมาหาเขาเรียบร้อยแล้ว

ดวงตาสีแดงฉานที่เปล่งประกายความโหดเหี้ยมคู่แล้วคู่เล่ากำลังจดจ้องมาจากเงามืด พวกมันมองหวังเฉินด้วยความมุ่งร้าย

ซึ่งแตกต่างจากนักรบไร้เศียรก่อนหน้านี้

ในแววตาของมอนสเตอร์พวกนี้ กลับมีประกายแห่ง 'สติปัญญา' ส่องสว่างอยู่!

ไม่ต้องดูให้เสียเวลา...

มอนสเตอร์แถวนี้ทั้งหมดต้องมีเลเวลเกิน 20 อย่างแน่นอน!

เพราะมีเพียงมอนสเตอร์ที่เลเวลเกิน 20 เท่านั้น ถึงจะเริ่มมีสติปัญญาในระดับเบื้องต้น

พวกมันเดินสะกดรอยตามหวังเฉินมาตลอดทางโดยไม่วู่วามโจมตี นี่คือการแสดงออกถึงการมีสติปัญญา

หากเป็นพวกมอนสเตอร์ที่เลเวลต่ำกว่า 20 ป่านนี้พวกมันคงถูกความกระหายที่จะเข่นฆ่าและอยากจะกินเนื้อขับเคลื่อนให้พุ่งเข้าโจมตีหวังเฉินอย่างบ้าคลั่งไปนานแล้ว

หวังเฉินไม่ได้สนใจการสะกดรอยตามของฝูงมอนสเตอร์พวกนี้ เขายังคงเดินหน้าต่อไป

และในที่สุด...

เมื่อหวังเฉินก้าวเข้าสู่พื้นที่ที่ค่อนข้างโล่งกว้างแห่งหนึ่ง

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!!

เงาร่างของสัตว์ที่แผ่ซ่านกลิ่นอายแห่งความตายถึงสามสิบเงาก็พุ่งพรวดออกมาจากป่าในทันที!

"บรู๊ววว!!"

เสียงหมาป่าหอนที่เยือกเย็นดังประสานเสียงกันอย่างพร้อมเพรียง!

หวังเฉินจ้องมองดูให้ดี จึงพบว่าเป็นฝูง 'หมาป่าพราย' นั่นเอง!

[มอนสเตอร์: หมาป่าพราย]

[เลเวล: 22]

[ขีดจำกัดเลเวล: 70]

[เผ่าพันธุ์: สัตว์มอนสเตอร์]

[สกิล: ทะลวงเงา, นัยน์ตามืด, แกะรอย, กรงเล็บฉีกกระชาก]

[ลำดับขั้น: เบี้ยเลว]

[พลังกาย: 70]

[สติปัญญา: 50]

[ร่างกาย: 40]

[ความคล่องตัว: 80]

[หมายเหตุ: สัตว์มอนสเตอร์ที่อาศัยอยู่ในเทือกเขาวิญญาณแค้น มักอยู่รวมกันเป็นฝูง มีนิสัยดุร้ายและเจ้าเล่ห์ ชอบการรุมสังหาร]

...

ภายใต้ศาสตร์ประเมิน

ข้อมูลโดยละเอียดของฝูงหมาป่าพรายเหล่านี้ปรากฏแก่สายตาของหวังเฉินทั้งหมด

มิน่าละพวกมันถึงทนรอไม่โจมตีหวังเฉินทันที!

ที่แท้ก็เป็นฝูงหมาป่านี่เอง!

หากพูดถึงฝูงหมาป่า...

ในบรรดาหมาป่าพรายกลุ่มนี้ ย่อมต้องมีจ่าฝูงหมาป่าที่ทำหน้าที่คอยออกคำสั่งสั่งการพวกมันอยู่หนึ่งตัว!

และไม่นานนัก หวังเฉินก็จับสังเกตเห็นหมาป่าตัวหนึ่งที่แยกตัวออกมานั่งหมอบอยู่อย่างสงบเงียบบนก้อนหินขนาดยักษ์ที่อยู่ไกลออกไป

หมาป่าพรายตัวนี้มีขนาดร่างกายใหญ่กว่าหมาป่าพรายทั่วไปถึงสองเท่า

อีกทั้งกลิ่นอายที่แผ่ออกมาก็ดูแข็งแกร่งกว่าหมาป่าพรายทั่วไปอย่างมาก

เขาร่ายศาสตร์ประเมินใส่มันทันที

[มอนสเตอร์: จ่าฝูงหมาป่าพราย]

[เลเวล: 26]

[ขีดจำกัดเลเวล: 90]

[เผ่าพันธุ์: สัตว์มอนสเตอร์]

[สกิล: ทะลวงเงา, คำสั่งจ่าฝูง, กรงเล็บฉีกกระชาก, กัดกระหายเลือด, โล่พรายมายา]

[ลำดับขั้น: ยอดฝีมือ]

[พลังกาย: 275]

[สติปัญญา: 180]

[ร่างกาย: 220]

[ความคล่องตัว: 320]

[หมายเหตุ: ราชาแห่งฝูงหมาป่าพราย มีสติปัญญาไม่ต่ำทราม สามารถออกคำสั่งให้ฝูงหมาป่าทำตามคำสั่งได้]

...

มีจ่าฝูงจริงๆ ด้วย!

แถมยังเป็นมอนสเตอร์ระดับยอดฝีมืออีกต่างหาก!

ถึงแม้หมาป่าพรายจะเป็นสัตว์จำพวกมอนสเตอร์ แต่มันกลับเป็นมอนสเตอร์ประเภทที่ไม่สามารถทำให้เชื่องได้

สัตว์มอนสเตอร์แบ่งออกเป็นสองประเภท คือประเภทที่ทำให้เชื่องได้ กับประเภทที่ทำให้เชื่องไม่ได้

และในฐานะมอนสเตอร์ พวกมันก็มีลำดับขั้นเช่นกัน

เรียงจากต่ำไปสูงคือ: เบี้ยเลว, ยอดฝีมือ, ขุนพล, เหนือมนุษย์, ตำนาน, มหากาพย์, เจ้าป่า, ราชา, จักรวาล

เบี้ยเลว คือมอนสเตอร์ที่ธรรมดาและพบเห็นได้บ่อยที่สุด

จ่าฝูงที่อยู่ตรงหน้านี้ อยู่ในลำดับขั้นยอดฝีมือแล้ว

พูดตามตรง...

ในตอนนี้ที่ถูกฝูงหมาป่ารุมล้อม แถมยังมีจ่าฝูงหมาป่าที่ดุร้ายและเหี้ยมโหดกว่าคอยจ้องมองอยู่อย่างกระหายเลือด

ต่อให้เปลี่ยนเป็นทีมผจญภัยห้าคนที่มีเลเวล 15 หากมาเจอเข้าแบบนี้ก็คงต้องหวาดกลัวจนตัวสั่นและพยายามหนีสุดชีวิตแน่นอน

จะมีก็เพียงแต่ทีมผจญภัยที่ประกอบด้วยผู้เปลี่ยนอาชีพเลเวล 20 ขึ้นไปเท่านั้น ถึงจะมีโอกาสเอาชีวิตรอดจากการรุมล้อมของฝูงหมาป่ากลุ่มนี้ไปได้

และหากต้องการจะสังหารฝูงหมาป่านี้ให้สิ้นซาก อย่างน้อยที่สุดในทีมก็ต้องมีผู้เปลี่ยนอาชีพเลเวล 25 ขึ้นไปถึงจะพอมีโอกาสเป็นไปได้

หวังเฉินที่มีเลเวลเพียง 10 นอกจากสัตว์อสูรของเขาแล้ว เขาก็อยู่ตัวคนเดียว ไร้ซึ่งความช่วยเหลือใดๆ

หากเปลี่ยนเป็นนักฝึกอสูรคนอื่น ป่านนี้คงคงสิ้นหวังจนต้องคุกเข่าลงรอความตายไปแล้ว

ทว่าเมื่อหวังเฉินเห็นฝูงหมาป่าและจ่าฝูงหมาป่าตัวนี้ ดวงตาของเขากลับเป็นประกายขึ้นมาทันที!

แม้แต่ลมหายใจของเขาก็ยังเริ่มติดขัดด้วยความตื่นเต้น!

สีหน้าของเขาในตอนนี้ ดูราวกับพรานป่าที่ได้เจอเข้ากับเหยื่อที่ถูกใจที่สุด!

โครตจะฟินเลย!

เขาอยากให้พวกมันแห่กันมาเยอะกว่านี้อีกด้วยซ้ำ!

"เสี่ยวชิง!"

หวังเฉินเรียกเบาๆ

"จี๊!"

เสี่ยวชิงขานรับด้วยความตื่นเต้น จากนั้นเธอก็เลื้อยออกมาจากปกเสื้อของหวังเฉินและลงมาที่พื้น

ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับหมาป่าพรายรอบตัวที่กำลังจ้องเขม็งมาที่เธอทีละตัวก็ตาม

เสี่ยวชิงยังคงเงยหัวขึ้นอย่างทระนงโดยไร้ซึ่งความเกรงกลัว

ภายใต้การปลุกตื่นสายเลือดมังกรเขียวถล่มพิภพ หมาป่าพรายพวกนี้ถึงแม้จะมีเลเวลสูงกว่าเสี่ยวชิงมาก แต่แรงกดดันจากความเป็นสัตว์มอนสเตอร์ที่พวกมันแผ่ออกมา กลับไม่สามารถส่งผลกระทบใดๆ ต่อเสี่ยวชิงได้เลยแม้แต่นิดเดียว!

บวกกับมีเจ้านายอยู่ข้างๆ ตอนนี้เสี่ยวชิงเรียกได้ว่าไม่เกรงกลัวหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหนทั้งนั้น

"ลุยเลย! จัดการฆ่าไอ้พวกเดรัจฉานพวกนี้ให้สิ้นซาก!"

หวังเฉินออกคำสั่งทันที

"จี๊!"

เสี่ยวชิงขานรับอย่างร่าเริง จากนั้นเธอก็ค่อยๆ บิดกาย ดวงตางูที่กลมโตและสว่างไสวจ้องมองฝูงหมาป่าพวกนี้ด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้!

แล้วเธอก็พบว่าหมาป่าพรายแต่ละตัวต่างมองมาที่เธอด้วยท่าทีที่ดูถูกเหยียดหยาม พร้อมกับแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่แยแสและดูแคลนอย่างยิ่ง

"จี๊!"

เสี่ยวชิงส่งเสียงร้องด้วยความโกรธแค้น

หน็อยแน่!

กล้าดียังไงมาดูถูกน้องงูสาวตัวนี้กัน!

วูบ!!

วินาทีต่อมา เสี่ยวชิงไม่ลังเลเลยแม้แต่นิดเดียวที่จะเปิดใช้งานพรสวรรค์ระดับ D ของเธอ: ร่างยักษ์!

ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงพรึงเพริดของฝูงหมาป่า

งูหลามเขียวน้อยที่เดิมทีดูเล็กกะทัดรัด ในตอนนี้ร่างกายของเธอก็ขยายใหญ่ขึ้นตามกระแสลม พุ่งสูงขึ้นไปถึงสิบเมตรในทันที!

และขนาดร่างกายของเธอก็กลายเป็นใหญ่โตมโหฬาร แปรเปลี่ยนสภาพเป็นงูยักษ์ที่สูงเทียมฟ้าขนานแท้!

"เอ่อ..."

แม้แต่หวังเฉินที่เป็นเจ้านาย เมื่อได้เห็นงูยักษ์ที่สูงตระหง่านอยู่ตรงหน้า เขาก็ยังถึงกับตกตะลึงไปเลย!

เดี๋ยวนะ...

เธอแน่ใจนะว่านี่คือพรสวรรค์ระดับ D อย่าง 'ร่างยักษ์' น่ะ!?

ก่อนหน้านี้ตอนที่เขาลองค้นหาในสารานุกรมสัตว์มอนสเตอร์บนอินเทอร์เน็ต มันก็มีวิดีโอสาธิตพรสวรรค์ของพวกสัตว์ธรรมดาทั่วไปให้ดูอยู่

ซึ่งในนั้นก็มีพรสวรรค์ 'ร่างยักษ์' นี้อยู่ด้วย

แต่ในวิดีโอตอนนั้น พวกสัตว์ธรรมดาที่ร่ายพรสวรรค์ร่างยักษ์ออกมา อย่างมากที่สุดก็ขยายขนาดร่างกายให้ใหญ่ขึ้นมาได้แค่ประมาณสามเมตรเท่านั้นเอง

ทว่าในตอนนี้...

เสี่ยวชิงกลับขยายใหญ่พุ่งพรวดขึ้นไปถึงสิบกว่าเมตร!

และนี่ยังไม่ได้นับรวมความยาวทั้งหมดของลำตัวงูเลยด้วยซ้ำ!

แต่นี่นับแค่ความสูงตอนที่เธอเงยหัวขึ้นมาเท่านั้นเอง!

พระเจ้าช่วย!

หรือว่าจะเป็นเพราะการปลุกตื่นสายเลือดมังกรเขียวถล่มพิภพที่ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงนี้ขึ้นมา?

แบบนี้มันก็เกินจริงไปมากแล้ว!

แต่หวังเฉินขี้เกียจจะมานั่งคิดเรื่องจุกจิกพวกนี้แล้ว

"เสี่ยวชิง! เริ่มการฆ่าได้เลย!"

"จี๊!" (รับทราบค่ะ เจ้านาย!)

เมื่อสิ้นเสียงคำสั่ง

ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีดของฝูงหมาป่า เสี่ยวชิงก็แปรสภาพเป็นรถบดถนน พกพาความรุนแรงที่น่าสะพรึงกลัวและกดดัน พุ่งเข้าบดขยี้พวกมันอย่างรวดเร็วทันที!

(จบแล้ว)

จบบทที่ บทที่ 12 - ขยายร่างยักษ์

คัดลอกลิงก์แล้ว