- หน้าแรก
- โคตรจะเหลือเชื่อ เพิ่งเปลี่ยนอาชีพก็อัญเชิญพญามังกรฟ้าดับสูญโลกา
- บทที่ 12 - ขยายร่างยักษ์
บทที่ 12 - ขยายร่างยักษ์
บทที่ 12 - ขยายร่างยักษ์
บทที่ 12 - ขยายร่างยักษ์
หลังจากที่เสี่ยวชิงสังหารนักรบไร้เศียรได้อย่างง่ายดายแล้ว
หวังเฉินก็เริ่มมีความเข้าใจในพลังของสัตว์อสูรของตัวเองในระดับเบื้องต้น
จากเดิมที่ตั้งใจไว้ว่าจะแค่ล่ามอนสเตอร์อัปเลเวลอยู่แถวรอยต่อพื้นที่วงใน ตอนนี้เขากลับมีความมั่นใจเพียงพอที่จะก้าวเข้าสู่ส่วนลึกของพื้นที่วงในอย่างเต็มตัว!
ในขณะนี้
หวังเฉินกำลังวิ่งผ่านเส้นทางเดินป่าที่มืดมิดและวังเวงอย่างต่อเนื่อง ส่วนเสี่ยวชิงนั้นซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของหวังเฉิน หัวเล็กๆ ของเธอมุดออกมาจากปกเสื้อ และมองดูสภาพแวดล้อมรอบตัวด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ยิ่งเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ หวังเฉินก็สัมผัสได้อย่างเฉียบคมว่ามีกระแสแห่งจิตสังหารที่ชัดเจนหลายสายกำลังล็อคเป้ามาที่ตัวเขา
เห็นได้ชัดว่า...
หวังเฉินที่กำลังวิ่งไปมาอยู่นี้ กลิ่นอายของมนุษย์ที่เข้มข้นบนตัวเขาได้ดึงดูดมอนสเตอร์วิญญาณแค้นในบริเวณใกล้เคียงให้แห่กันมาหาเขาเรียบร้อยแล้ว
ดวงตาสีแดงฉานที่เปล่งประกายความโหดเหี้ยมคู่แล้วคู่เล่ากำลังจดจ้องมาจากเงามืด พวกมันมองหวังเฉินด้วยความมุ่งร้าย
ซึ่งแตกต่างจากนักรบไร้เศียรก่อนหน้านี้
ในแววตาของมอนสเตอร์พวกนี้ กลับมีประกายแห่ง 'สติปัญญา' ส่องสว่างอยู่!
ไม่ต้องดูให้เสียเวลา...
มอนสเตอร์แถวนี้ทั้งหมดต้องมีเลเวลเกิน 20 อย่างแน่นอน!
เพราะมีเพียงมอนสเตอร์ที่เลเวลเกิน 20 เท่านั้น ถึงจะเริ่มมีสติปัญญาในระดับเบื้องต้น
พวกมันเดินสะกดรอยตามหวังเฉินมาตลอดทางโดยไม่วู่วามโจมตี นี่คือการแสดงออกถึงการมีสติปัญญา
หากเป็นพวกมอนสเตอร์ที่เลเวลต่ำกว่า 20 ป่านนี้พวกมันคงถูกความกระหายที่จะเข่นฆ่าและอยากจะกินเนื้อขับเคลื่อนให้พุ่งเข้าโจมตีหวังเฉินอย่างบ้าคลั่งไปนานแล้ว
หวังเฉินไม่ได้สนใจการสะกดรอยตามของฝูงมอนสเตอร์พวกนี้ เขายังคงเดินหน้าต่อไป
และในที่สุด...
เมื่อหวังเฉินก้าวเข้าสู่พื้นที่ที่ค่อนข้างโล่งกว้างแห่งหนึ่ง
ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!!
เงาร่างของสัตว์ที่แผ่ซ่านกลิ่นอายแห่งความตายถึงสามสิบเงาก็พุ่งพรวดออกมาจากป่าในทันที!
"บรู๊ววว!!"
เสียงหมาป่าหอนที่เยือกเย็นดังประสานเสียงกันอย่างพร้อมเพรียง!
หวังเฉินจ้องมองดูให้ดี จึงพบว่าเป็นฝูง 'หมาป่าพราย' นั่นเอง!
[มอนสเตอร์: หมาป่าพราย]
[เลเวล: 22]
[ขีดจำกัดเลเวล: 70]
[เผ่าพันธุ์: สัตว์มอนสเตอร์]
[สกิล: ทะลวงเงา, นัยน์ตามืด, แกะรอย, กรงเล็บฉีกกระชาก]
[ลำดับขั้น: เบี้ยเลว]
[พลังกาย: 70]
[สติปัญญา: 50]
[ร่างกาย: 40]
[ความคล่องตัว: 80]
[หมายเหตุ: สัตว์มอนสเตอร์ที่อาศัยอยู่ในเทือกเขาวิญญาณแค้น มักอยู่รวมกันเป็นฝูง มีนิสัยดุร้ายและเจ้าเล่ห์ ชอบการรุมสังหาร]
...
ภายใต้ศาสตร์ประเมิน
ข้อมูลโดยละเอียดของฝูงหมาป่าพรายเหล่านี้ปรากฏแก่สายตาของหวังเฉินทั้งหมด
มิน่าละพวกมันถึงทนรอไม่โจมตีหวังเฉินทันที!
ที่แท้ก็เป็นฝูงหมาป่านี่เอง!
หากพูดถึงฝูงหมาป่า...
ในบรรดาหมาป่าพรายกลุ่มนี้ ย่อมต้องมีจ่าฝูงหมาป่าที่ทำหน้าที่คอยออกคำสั่งสั่งการพวกมันอยู่หนึ่งตัว!
และไม่นานนัก หวังเฉินก็จับสังเกตเห็นหมาป่าตัวหนึ่งที่แยกตัวออกมานั่งหมอบอยู่อย่างสงบเงียบบนก้อนหินขนาดยักษ์ที่อยู่ไกลออกไป
หมาป่าพรายตัวนี้มีขนาดร่างกายใหญ่กว่าหมาป่าพรายทั่วไปถึงสองเท่า
อีกทั้งกลิ่นอายที่แผ่ออกมาก็ดูแข็งแกร่งกว่าหมาป่าพรายทั่วไปอย่างมาก
เขาร่ายศาสตร์ประเมินใส่มันทันที
[มอนสเตอร์: จ่าฝูงหมาป่าพราย]
[เลเวล: 26]
[ขีดจำกัดเลเวล: 90]
[เผ่าพันธุ์: สัตว์มอนสเตอร์]
[สกิล: ทะลวงเงา, คำสั่งจ่าฝูง, กรงเล็บฉีกกระชาก, กัดกระหายเลือด, โล่พรายมายา]
[ลำดับขั้น: ยอดฝีมือ]
[พลังกาย: 275]
[สติปัญญา: 180]
[ร่างกาย: 220]
[ความคล่องตัว: 320]
[หมายเหตุ: ราชาแห่งฝูงหมาป่าพราย มีสติปัญญาไม่ต่ำทราม สามารถออกคำสั่งให้ฝูงหมาป่าทำตามคำสั่งได้]
...
มีจ่าฝูงจริงๆ ด้วย!
แถมยังเป็นมอนสเตอร์ระดับยอดฝีมืออีกต่างหาก!
ถึงแม้หมาป่าพรายจะเป็นสัตว์จำพวกมอนสเตอร์ แต่มันกลับเป็นมอนสเตอร์ประเภทที่ไม่สามารถทำให้เชื่องได้
สัตว์มอนสเตอร์แบ่งออกเป็นสองประเภท คือประเภทที่ทำให้เชื่องได้ กับประเภทที่ทำให้เชื่องไม่ได้
และในฐานะมอนสเตอร์ พวกมันก็มีลำดับขั้นเช่นกัน
เรียงจากต่ำไปสูงคือ: เบี้ยเลว, ยอดฝีมือ, ขุนพล, เหนือมนุษย์, ตำนาน, มหากาพย์, เจ้าป่า, ราชา, จักรวาล
เบี้ยเลว คือมอนสเตอร์ที่ธรรมดาและพบเห็นได้บ่อยที่สุด
จ่าฝูงที่อยู่ตรงหน้านี้ อยู่ในลำดับขั้นยอดฝีมือแล้ว
พูดตามตรง...
ในตอนนี้ที่ถูกฝูงหมาป่ารุมล้อม แถมยังมีจ่าฝูงหมาป่าที่ดุร้ายและเหี้ยมโหดกว่าคอยจ้องมองอยู่อย่างกระหายเลือด
ต่อให้เปลี่ยนเป็นทีมผจญภัยห้าคนที่มีเลเวล 15 หากมาเจอเข้าแบบนี้ก็คงต้องหวาดกลัวจนตัวสั่นและพยายามหนีสุดชีวิตแน่นอน
จะมีก็เพียงแต่ทีมผจญภัยที่ประกอบด้วยผู้เปลี่ยนอาชีพเลเวล 20 ขึ้นไปเท่านั้น ถึงจะมีโอกาสเอาชีวิตรอดจากการรุมล้อมของฝูงหมาป่ากลุ่มนี้ไปได้
และหากต้องการจะสังหารฝูงหมาป่านี้ให้สิ้นซาก อย่างน้อยที่สุดในทีมก็ต้องมีผู้เปลี่ยนอาชีพเลเวล 25 ขึ้นไปถึงจะพอมีโอกาสเป็นไปได้
หวังเฉินที่มีเลเวลเพียง 10 นอกจากสัตว์อสูรของเขาแล้ว เขาก็อยู่ตัวคนเดียว ไร้ซึ่งความช่วยเหลือใดๆ
หากเปลี่ยนเป็นนักฝึกอสูรคนอื่น ป่านนี้คงคงสิ้นหวังจนต้องคุกเข่าลงรอความตายไปแล้ว
ทว่าเมื่อหวังเฉินเห็นฝูงหมาป่าและจ่าฝูงหมาป่าตัวนี้ ดวงตาของเขากลับเป็นประกายขึ้นมาทันที!
แม้แต่ลมหายใจของเขาก็ยังเริ่มติดขัดด้วยความตื่นเต้น!
สีหน้าของเขาในตอนนี้ ดูราวกับพรานป่าที่ได้เจอเข้ากับเหยื่อที่ถูกใจที่สุด!
โครตจะฟินเลย!
เขาอยากให้พวกมันแห่กันมาเยอะกว่านี้อีกด้วยซ้ำ!
"เสี่ยวชิง!"
หวังเฉินเรียกเบาๆ
"จี๊!"
เสี่ยวชิงขานรับด้วยความตื่นเต้น จากนั้นเธอก็เลื้อยออกมาจากปกเสื้อของหวังเฉินและลงมาที่พื้น
ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับหมาป่าพรายรอบตัวที่กำลังจ้องเขม็งมาที่เธอทีละตัวก็ตาม
เสี่ยวชิงยังคงเงยหัวขึ้นอย่างทระนงโดยไร้ซึ่งความเกรงกลัว
ภายใต้การปลุกตื่นสายเลือดมังกรเขียวถล่มพิภพ หมาป่าพรายพวกนี้ถึงแม้จะมีเลเวลสูงกว่าเสี่ยวชิงมาก แต่แรงกดดันจากความเป็นสัตว์มอนสเตอร์ที่พวกมันแผ่ออกมา กลับไม่สามารถส่งผลกระทบใดๆ ต่อเสี่ยวชิงได้เลยแม้แต่นิดเดียว!
บวกกับมีเจ้านายอยู่ข้างๆ ตอนนี้เสี่ยวชิงเรียกได้ว่าไม่เกรงกลัวหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหนทั้งนั้น
"ลุยเลย! จัดการฆ่าไอ้พวกเดรัจฉานพวกนี้ให้สิ้นซาก!"
หวังเฉินออกคำสั่งทันที
"จี๊!"
เสี่ยวชิงขานรับอย่างร่าเริง จากนั้นเธอก็ค่อยๆ บิดกาย ดวงตางูที่กลมโตและสว่างไสวจ้องมองฝูงหมาป่าพวกนี้ด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้!
แล้วเธอก็พบว่าหมาป่าพรายแต่ละตัวต่างมองมาที่เธอด้วยท่าทีที่ดูถูกเหยียดหยาม พร้อมกับแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่แยแสและดูแคลนอย่างยิ่ง
"จี๊!"
เสี่ยวชิงส่งเสียงร้องด้วยความโกรธแค้น
หน็อยแน่!
กล้าดียังไงมาดูถูกน้องงูสาวตัวนี้กัน!
วูบ!!
วินาทีต่อมา เสี่ยวชิงไม่ลังเลเลยแม้แต่นิดเดียวที่จะเปิดใช้งานพรสวรรค์ระดับ D ของเธอ: ร่างยักษ์!
ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงพรึงเพริดของฝูงหมาป่า
งูหลามเขียวน้อยที่เดิมทีดูเล็กกะทัดรัด ในตอนนี้ร่างกายของเธอก็ขยายใหญ่ขึ้นตามกระแสลม พุ่งสูงขึ้นไปถึงสิบเมตรในทันที!
และขนาดร่างกายของเธอก็กลายเป็นใหญ่โตมโหฬาร แปรเปลี่ยนสภาพเป็นงูยักษ์ที่สูงเทียมฟ้าขนานแท้!
"เอ่อ..."
แม้แต่หวังเฉินที่เป็นเจ้านาย เมื่อได้เห็นงูยักษ์ที่สูงตระหง่านอยู่ตรงหน้า เขาก็ยังถึงกับตกตะลึงไปเลย!
เดี๋ยวนะ...
เธอแน่ใจนะว่านี่คือพรสวรรค์ระดับ D อย่าง 'ร่างยักษ์' น่ะ!?
ก่อนหน้านี้ตอนที่เขาลองค้นหาในสารานุกรมสัตว์มอนสเตอร์บนอินเทอร์เน็ต มันก็มีวิดีโอสาธิตพรสวรรค์ของพวกสัตว์ธรรมดาทั่วไปให้ดูอยู่
ซึ่งในนั้นก็มีพรสวรรค์ 'ร่างยักษ์' นี้อยู่ด้วย
แต่ในวิดีโอตอนนั้น พวกสัตว์ธรรมดาที่ร่ายพรสวรรค์ร่างยักษ์ออกมา อย่างมากที่สุดก็ขยายขนาดร่างกายให้ใหญ่ขึ้นมาได้แค่ประมาณสามเมตรเท่านั้นเอง
ทว่าในตอนนี้...
เสี่ยวชิงกลับขยายใหญ่พุ่งพรวดขึ้นไปถึงสิบกว่าเมตร!
และนี่ยังไม่ได้นับรวมความยาวทั้งหมดของลำตัวงูเลยด้วยซ้ำ!
แต่นี่นับแค่ความสูงตอนที่เธอเงยหัวขึ้นมาเท่านั้นเอง!
พระเจ้าช่วย!
หรือว่าจะเป็นเพราะการปลุกตื่นสายเลือดมังกรเขียวถล่มพิภพที่ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงนี้ขึ้นมา?
แบบนี้มันก็เกินจริงไปมากแล้ว!
แต่หวังเฉินขี้เกียจจะมานั่งคิดเรื่องจุกจิกพวกนี้แล้ว
"เสี่ยวชิง! เริ่มการฆ่าได้เลย!"
"จี๊!" (รับทราบค่ะ เจ้านาย!)
เมื่อสิ้นเสียงคำสั่ง
ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีดของฝูงหมาป่า เสี่ยวชิงก็แปรสภาพเป็นรถบดถนน พกพาความรุนแรงที่น่าสะพรึงกลัวและกดดัน พุ่งเข้าบดขยี้พวกมันอย่างรวดเร็วทันที!
(จบแล้ว)