บทที่ 1 - การเปลี่ยนอาชีพเริ่มต้นขึ้น

บทที่ 1 - การเปลี่ยนอาชีพเริ่มต้นขึ้น

อาณาจักรมังกร

โรงเรียนมัธยมตงยวิ๋นที่หนึ่ง ลานกว้างขนาดเล็ก

เหล่านักเรียนชั้นมัธยมปลายปีที่สามภายใต้การนำของอาจารย์ประจำชั้นต่างเข้าแถวเรียงกันเป็นแถวยาว

บนแท่นประธานมีทั้งรุ่นน้องปีหนึ่งปีสอง รวมถึงอาจารย์ใหญ่และหัวหน้าฝ่ายต่างๆ ที่มาร่วมงานกันอย่างพร้อมเพรียง

ภาพเหตุการณ์อันยิ่งใหญ่นี้เกิดขึ้นเพราะวันนี้คือพิธีเปลี่ยนอาชีพประจำปี

ห้องสาม แถวหน้าสุด

หวังเฉินที่ยืนโดดเด่นอยู่หน้าแถวราวกับนกกระเรียนท่ามกลางฝูงไก่ กำลังรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

"มาที่โลกนี้ได้สามปีแล้ว จะเป็นมังกรหรือเป็นหนอนก็ขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนอาชีพครั้งแรกในวันนี้แหละ!"

ในฐานะผู้ข้ามมิติ หวังเฉินได้หลอมรวมเข้ากับโลกแปลกใหม่นี้มานานแล้ว เขาสามารถฟังและพูดภาษาของโลกนี้ได้ รวมถึงเข้าใจภูมิหลังทางวัฒนธรรมเป็นอย่างดี

เมื่อร้อยปีก่อน โลกใบนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

เกม "เทวจักรวาล" ที่ก้าวล้ำยุคสมัยได้ซ้อนทับกับโลกแห่งความจริง หลังจากหลอมรวมกัน พื้นที่ของโลกขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมนับพันนับหมื่นเท่า ดันเจี้ยนและมิติลับต่างๆ ผุดขึ้นมา มอนสเตอร์อาละวาด ภัยพิบัติแพร่กระจายไปทั่วโลก

ภายใต้ภูมิหลังนี้ "ผู้เปลี่ยนอาชีพ" จึงถือกำเนิดขึ้น

เกมกลายเป็นความจริง มนุษยชาติเข้าสู่ยุคแห่งการเปลี่ยนอาชีพอย่างเต็มตัว!

บางคนเปลี่ยนอาชีพครั้งแรกได้อาชีพลับหนึ่งเดียวและพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า

แต่บางคนกลับได้อาชีพสายอาชีพเสริม กลายเป็นพ่อครัวหรือคนขุดเหมือง

วันนี้

ในเวลานี้

พิธีเปลี่ยนอาชีพจะตัดสินโชคชะตาชีวิตของคนคนหนึ่ง

ฟู่...

หวังเฉินพ่นลมหายใจออกมาช้าๆ แม้ปกติเขาจะเป็นคนเยือกเย็น แต่ในวันที่สำคัญเช่นนี้เขาก็อดตื่นเต้นไม่ได้

เขายืนอยู่หน้าแถวสุด ในฐานะหัวหน้าห้อง และยังเป็นหนุ่มหล่อที่ทั้งโรงเรียนยอมรับว่าเป็น "ดาวโรงเรียน" และ "อัจฉริยะ" ทุกการกระทำของเขาจึงถูกสายตามากมายจับจ้อง

"สวรรค์ รุ่นพี่หวังเฉินหล่อเกินไปแล้ว!"

"ให้ตายเถอะ ทำไมพระเจ้าถึงมอบใบหน้าที่หล่อเหลาให้เขา แล้วยังต้องมอบพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมขนาดนั้นให้อีก! นี่คนอื่นจะอยู่ยังไงล่ะเนี่ย?"

"ได้ยินมาว่ารุ่นพี่หวังเฉินเรียนรู้หลักสูตรวิเคราะห์ธาตุ หลักสูตรสัญชาตญาณการต่อสู้ หลักสูตรการควบคุมระดับจุลภาค หรือแม้แต่หลักสูตรการสื่อสารธรรมชาติที่หาคนเรียนยากจนแตกฉานหมดแล้ว! แม้แต่อาจารย์ใหญ่ยังเคยทำนายว่าเขามีโอกาสจะได้อาชีพพิเศษหรืออาชีพลับหนึ่งเดียวเลยนะ!"

"อย่าอิจฉาไปเลย นั่นรุ่นพี่หวังเฉินนะ!"

"เฮ้อ... เทียบกันแล้วมันน่าเจ็บใจจริงๆ!"

ในแถวและบนแท่นประธาน เหล่านักเรียนและรุ่นน้องต่างพากันซุบซิบด้วยความชื่นชมและอิจฉา

แต่สำหรับเรื่องนี้ หวังเฉินรู้สึกเฉยๆ ไปนานแล้ว

ไม่มีอะไรมาก

ก็แค่ได้ยินบ่อยจนชิน ออกจะเบื่อๆ ด้วยซ้ำ

แปะ

ไหล่ของเขาถูกตบจากด้านหลังเบาๆ หวังเฉินหันไปมอง เห็นใบหน้ากลมมนที่มีกระอยู่สองสามจุด เจ้าของใบหน้านี้คือจางลี่ เพื่อนสนิทและเพื่อนร่วมโต๊ะของเขา

"พี่เฉิน พิธีจะเริ่มแล้ว ผมตื่นเต้นจนอยากจะฉี่เลยเนี่ย"

หวังเฉินกวาดสายตามองขาสั้นๆ อวบๆ ของจางลี่ที่กำลังสั่นเทาและหนีบเข้าหากันแน่น

มัน... น่าพูดไม่ออกจริงๆ

"อดทนหน่อยเถอะ ถ้าพลาดพิธีนี้ไปมันคือเรื่องใหญ่ทั้งชีวิตเลยนะ"

"ไม่ต้องตื่นเต้นไปหรอก หลักสูตรการต่อสู้ของนายฉันก็ช่วยติวให้เป็นการส่วนตัวแล้วนี่ คะแนนนายติดท็อปสิบของห้อง เปลี่ยนเป็นอาชีพนักรบได้ไม่มีปัญหาหรอก"

หวังเฉินกล่าวให้กำลังใจ

ถ้าคนอื่นเป็นคนพูด จางลี่คงจะหัวเราะเยาะใส่ไปแล้ว แต่คนที่พูดคือหวังเฉิน มันย่อมต่างออกไป

"ท็อปสิบเหรอ!"

"พี่เฉิน ถ้าพี่พูดแบบนี้ผมก็วางใจแล้ว"

"ก๊ากๆ ถ้าเกิดผมฟลุ๊คได้เป็นนักรบคลั่งขึ้นมาล่ะก็สุดยอดไปเลย พ่อกับแม่จะได้สบายไปด้วย" จางลี่เริ่มมโนไปไกล พรสวรรค์ของเขาเทียบหวังเฉินไม่ได้เลย แต่ศิษย์ย่อมเก่งเพราะอาจารย์ดี

ความปรารถนาในดวงตาของจางลี่ก็คือเสียงในใจของนักเรียนส่วนใหญ่

อาชีพต่างๆ ถูกแบ่งระดับชั้นไว้อย่างชัดเจน

ระดับสูงสุดคืออาชีพลับและอาชีพหายาก

ระดับอาชีพต่อสู้ทั่วไป เช่น จอมเวท, นักแม่นปืน, นักรบ...

ระดับรองลงมาคืออาชีพสายเสริมพลัง เช่น นักลงอาคม, ช่างตีเหล็ก, นักปรุงยา...

และระดับที่ทำให้ผู้เปลี่ยนอาชีพนับไม่ถ้วนต้องทอดถอนใจ คืออาชีพสายชีวิตที่มีจำนวนมากที่สุด เช่น พ่อครัว, คนขุดเหมือง, คนเก็บสมุนไพร...

แต่ขอเพียงแค่เปลี่ยนอาชีพสำเร็จ แม้จะเป็นอาชีพสายชีวิตที่ธรรมดาที่สุด ก็ยังถือเป็นส่วนหนึ่งของวงการผู้เปลี่ยนอาชีพ ซึ่งจะแยกตัวออกจากชีวิตคนธรรมดาโดยสิ้นเชิง และมีความเป็นอยู่ที่สูงกว่าคนทั่วไป

ส่วน "นักรบคลั่ง" ที่จางลี่พูดถึงนั้น คืออาชีพลับที่โดดเด่นมาก

ด้วยผลงานที่ผ่านมาของจางลี่ โอกาสที่จะได้อาชีพนักรบคลั่งนั้นแทบจะเป็นศูนย์

จางลี่เองก็น่าจะรู้ตัวดี เขาแค่เป็นพวกชอบพูดอวดไปวันๆ หลังจากพูดเรื่องตัวเองจบ เขาก็หันไปมองหวังเฉินด้วยความอิจฉา "ถ้าผมเก่งได้สักครึ่งของพี่เฉินก็คงดี อย่างน้อยอาชีพหายากก็คงอยู่แค่เอื้อม!"

หวังเฉินยังไม่ทันตอบ จางลี่ก็หัวเราะคิกคัก "พี่เฉิน ดูสิ ชิงชวนเจ้านั่นขบเขี้ยวเคี้ยวฟันจนจะแตกแล้ว อยากจะพุ่งเข้ามางับพี่ใจจะขาด"

หวังเฉิน: "..."

เขาหันไปมองด้านหลังแถวด้วยสายตาเย็นชา

ชิงชวน เป็นลูกหลานตระกูลใหญ่ผู้มั่งคั่งในเมืองตงยวิ๋น

เขาเองก็เป็นคนมีความสามารถและพรสวรรค์ไม่เลว เป็นอัจฉริยะที่เมืองตงยวิ๋นให้ความสนใจ

แต่ต่างจากหวังเฉินที่เป็นสามัญชน ชิงชวนถูกตระกูลทุ่มทรัพยากรเลี้ยงดูมาอย่างมหาศาล แต่ผลลัพธ์คือตั้งแต่เข้ามัธยมปลายมา เขาก็ถูกหวังเฉินกดข่มไว้ตลอด

จนทำให้คุณชายผู้นี้ได้รับฉายาว่า "ที่สองตลอดกาล"

ไม่ว่าจะเป็นวิชาหลักหรือวิชาเสริม เขาก็ตามหลังหวังเฉินอยู่ก้าวใหญ่เสมอ

ด้วยเหตุนี้ ทั้งคู่จึงไม่ถูกกัน

พูดให้ถูกคือชิงชวนเป็นฝ่ายไม่ชอบหน้าหวังเฉินอยู่ข้างเดียว

เมื่อสายตาประสานกัน สีหน้าของชิงชวนก็ยิ่งมืดมนลง "อย่าเพิ่งดีใจไป ระวังจะได้อาชีพขยะแล้วต้องเป็นพวกตีนเปื้อนโคลนไปตลอดชีวิตล่ะ!"

คำพูดของชิงชวนเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย แม้ว่าผลการเรียนเขาจะสู้หวังเฉินไม่ได้ แต่ภูมิหลังที่มั่งคั่งคือทุนรอนที่เขาภาคภูมิใจ

ในทางกลับกัน หวังเฉินที่เป็นสามัญชนต้องพึ่งพาแต่ความพยายามของตัวเอง ซึ่งมีจุดอ่อนที่เป็นธรรมชาติตั้งแต่ต้น

"นี่แหละคือช่องว่างระหว่างฉันกับพวกตีนเปื้อนโคลนอย่างนายที่ไม่มีวันเติมเต็มได้!"

ชิงชวนแสยะยิ้ม สายตาเต็มไปด้วยการท้าทาย

ในตอนนั้นเอง

บนแท่นประธาน อาจารย์ใหญ่ได้ยืนขึ้น และกล่าวเสียงดังฟังชัดผ่านไมโครโฟนไปยังทุกคน

"งานเตรียมการสำหรับพิธีเปลี่ยนอาชีพพร้อมแล้ว ขอให้นักเรียนมัธยมปลายปีที่สามทุกคนเดินเข้าสู่ค่ายกลเปลี่ยนอาชีพตามลำดับ!"

"ช่วงเวลาอันยิ่งใหญ่นี้จะตัดสินโชคชะตาของพวกเธอ ขอให้ตั้งใจให้ดี!"

"ฉันขอประกาศ!"

"พิธีเปลี่ยนอาชีพ เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้!!!"

(จบแล้ว)