ตอนที่ 1292 อุจิวะ มาดาระจะไม่มีวันชนะ!
ตอนที่ 1292 อุจิวะ มาดาระจะไม่มีวันชนะ!
อีกด้านหนึ่ง หมู่บ้านอาเมะงาคุเระ
“อุจิวะ มาดาระถูกเลือกอย่างงั้นเหรอ?”
“โชคของผู้ชายคนนั้นจะดีมากเกินไปแล้ว”
“โคนัน เธอคิดว่าถ้าอุจิวะ มาดาระเอาชนะสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ได้ เขาจะหันกลับมาต่อต้านพวกเราไหม?”
นางาโตะถามโคนันที่อยู่ข้างๆ เขาอย่างเป็นกังวล
ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะได้ติดต่อกับหลี่ฟานผ่านความสัมพันธ์ของโคนันแล้วก็ตาม แต่พลังของรายการทองคำนั้นก็ช่างเหลือเชื่อมากจริงๆ
อีกทั้งนางาโตะยังกังวลด้วยซ้ำว่า อุจิวะ มาดาระอาจจะได้รับพลังในการเป็นคู่ต่อสู้กับหลี่ฟานผ่านรายการทองคำ
ถ้าเกิดว่ามันกลายเป็นแบบนั้นจริงๆ อุจิวะ มาดาระจะต้องกลับมาหาพวกเขาอย่างแน่นอน
เพราะท้ายที่สุดแล้ว การที่อุจิวะ มาดาระยอมปล่อยพวกเขาไปอย่างง่ายดายนั้น มันก็เป็นเพราะใบหน้าของหลี่ฟาน
เมื่ออุจิวะ มาดาระมีพลังมากพอที่จะต่อสู้กับหลี่ฟานได้ มันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะไม่กลับมาหาพวกเขา
เมื่อได้ยินคำพูดของนางาโตะ โคนันก็ยิ้มและส่ายหัวของเธอเล็กน้อย
“ผ่อนคลายเถอะ นางาโตะ”
“อุจิวะ มาดาระ เขาไม่มีทางชนะได้อย่างแน่นอน”
“ทำไมกัน? ผู้ชายคนนั้นคืออุจิวะ มาดาระนะ”
“ฉันไม่คิดว่าในบรรดามาสเตอร์ทั้งเจ็ดคนที่ได้รับเลือก มันจะมีใครที่สามารถต่อกรกับเขาได้เลย”
“ถึงแม้ว่าการอัญเชิญเซอร์แวนต์ที่ทรงพลังอาจจะทำให้คนธรรมดาๆ อย่างเช่นคาซาฮานะ โคยูกิ มีสิทธิ์แข่งขันเพื่อถ้าชิงจอกศักดิ์สิทธิ์ได้ก็ตาม”
“แต่การที่เธอจะทำแบบนั้นได้ มันก็จะต้องไม่มีอาจารย์หลี่ฟาน ลูกศิษย์ของเขา หรืออุจิวะ มาดาระอยู่ในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์”
“ตอนนี้ในเมื่ออุจิวะ มาดาระได้รับเลือกให้เข้าร่วมในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์แล้ว ทำไมเธอถึงคิดว่าเขาไม่มีทางที่จะเอาชนะสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ได้กันล่ะ?”
“ถึงแม้ว่ามาสเตอร์คนอื่นๆ จะสามารถอัญเชิญเซอร์แวนต์ที่ทรงพลังออกมาได้ก็ตาม แต่มันก็อาจจะไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของอุจิวะ มาดาระได้ใช่ไหม?”
“ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่า อุจิวะ มาดาระยังสามารถอัญเชิญเซอร์แวนต์ที่ทรงพลังออกมาได้ด้วยเลย”
นางาโตะรีบพูดอย่างรวดเร็ว
บางทีอาจเป็นเพราะเขามีความกังวลเกินไป นางาโตะที่เป็นคนพูดน้อยแต่เดิมจึงพูดมากออกมาในครั้งนี้
ในเรื่องนี้ ถึงแม้ว่าโคนันจะรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยก็ตาม แต่เธอก็ยังตอบคำถามของเขาอยู่ดี
“นางาโตะ บางทีนายคงจะคิดว่าคาซาฮานะ โคยูกิเป็นเพียงแค่คนธรรมดาๆ เท่านั้นสินะ?”
“อย่างไรก็ตาม มันจะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันจะบอกว่า... ตัวตนของเธอจริงๆ แล้วมันไม่ง่ายเลย?”
มุมปากของโคนันยกขึ้น และส่งรอยยิ้มที่ดูดีให้กับนางาโตะ
“คาซาฮานะ โคยูกิ ตัวตนของเธอมันไม่ธรรมดาอย่างงั้นเหรอ?”
“โคนัน เธอกำลังหมายความว่าอะไร?”
“เดี๋ยวก่อน! เป็นไปได้ไหมว่า...”
จู่ๆ นางาโตะก็คิดถึงความเป็นไปได้หนึ่งขึ้นมา จากนั้นดวงตาของเขาก็เบิกกว้างทันที
โคนันมองดูสายตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจของนางาโตะ และพยักหน้าของเธอด้วยรอยยิ้ม
“ใช่แล้ว มันเป็นอย่างที่นายคิดจริงๆ”
“ตอนที่ฉันกลับไปที่คฤหาสน์ก่อนหน้านี้ ฉันได้เห็นชื่อของคาซาฮานะ โคยูกิอยู่ในแผ่นป้ายชื่อลูกศิษย์อย่างเป็นทางการ”
“กล่าวอีกนัยหนึ่ง ดาราดาวรุ่งคนนั้นตอนนี้เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์หลี่ฟานแล้ว อีกทั้งเธอยังเป็นลูกศิษย์อย่างเป็นทางการของอาจารย์หลี่ฟานด้วย”
“นางาโตะ ฉันคิดว่านายควรจะเข้าใจว่า การเป็นลูกศิษย์อย่างเป็นทางการของอาจารย์หลี่ฟานมันหมายความว่าอะไรใช่ไหม?”
“อืม…” นางาโตะพยักหน้าอย่างว่างเปล่า
แน่นอนว่าเขารู้ดีว่าการเป็นลูกศิษย์อย่างเป็นทางการของหลี่ฟานนั้น มันหมายความว่าอย่างไร?
พวกเขาคือคนที่ได้รับการสอนเป็นส่วนตัวจากหลี่ฟาน และได้ใช้ทรัพยากรที่ยอดเยี่ยมทั้งหมดในคฤหาสน์
และสิ่งที่น่ายกย่องยิ่งกว่านั้นก็คือ ลูกศิษย์อย่างเป็นทางการสามารถใช้ห้องฝึกฝนแห่งกาลเวลาได้!
สำหรับคนนอก มันเป็นทรัพยากรอันทรงพลังที่สามารถทำให้คนๆ หนึ่งแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างรวดเร็ว
“มันกลายเป็นแบบนี้”
“คาซาฮานะ โคยูกิ แท้จริงแล้วเธอคือลูกศิษย์อย่างเป็นทางการของอาจารย์หลี่ฟาน”
“มันน่าเหลือเชื่อมาก แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ตั้งหน้าตั้งตารอสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์มากจริงๆ”
“หากอุจิวะ มาดาระได้เห็นพลังที่แท้จริงของเธอ การแสดงออกของเขาก็คงจะน่าสนใจไม่ใช่น้อย ฮ่าฮ่าฮ่า”
นางาโตะพูดพร้อมกับหัวเราะเบาๆ
ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ทราบความสามารถและความแข็งแกร่งโดยเฉพาะของโคยูกิก็ตาม
แต่เมื่อได้เห็นปาฏิหาริย์ของหลี่ฟาน เขาก็มั่นใจว่าพลังของโคยูกินั้นจะต้องไม่ง่ายอย่างแน่นอน
อย่างน้อยๆ พลังของเธอก็คงจะไม่ต่ำไปกว่าอุจิวะ มาดาระที่เชี่ยวชาญพลังของเนตรสังสาระ
และแม้ว่าความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเธอจะยังไม่ถึงระดับที่สามารถเอาชนะอุจิวะ มาดาระได้ก็ตาม
แต่นางาโตะก็ยังเชื่อว่า เพื่อให้โคยูกิได้รับชัยชนะ หลี่ฟานจะต้องใช้วิธีการบางอย่างเพื่อปรับปรุงความแข็งแกร่งของโคยูกิอย่างแน่นอน
วิธีการนี้อาจเป็นการที่หลี่ฟานใช้พลังของเขาเพื่อเสริมพลังให้กับเธอ หรืออาจเป็นการมอบไอเทมบางอย่างให้กับเธอ เพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะสามารถเอาชนะสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ได้
หรือไม่ว่าจะเป็นวิธีการอื่นๆ ที่เขาคิดไม่ถึง
แต่โดยรวมแล้ว นางาโตะก็ยังเชื่อว่าอุจิวะ มาดาระไม่มีความหวังที่จะได้รับจอกศักดิ์สิทธิ์
ในเวลานี้ อุจิวะ มาดาระไม่สามารถรู้ได้เลยว่า นางาโตะได้ตัดสินว่าเขาเป็นผู้แพ้ไปแล้วเรียบร้อย
ในขณะที่นางาโตะกำลังหัวเราะอย่างยินดีให้กับความโชคร้ายของอุจิวะ มาดาระ
ซึ่งแตกต่างไปจากความตึงเครียดของจิไรยะ, คาคาชิ, คุโรซึจิ, โอบิโตะ และคนอื่นๆ
ในขณะนี้ ที่ไหนสักแห่งในป่าแห่งหนึ่ง อุจิวะ มาดาระได้หัวเราะอย่างมีความสุขออกมาหลายนาทีแล้ว
โอโรจิมารุ เดอิดาระ และคนอื่นๆ สามารถเข้าใจสถานการณ์ของเขาได้
เพราะแม้แต่พวกเขาเองก็ยังต้องการที่จะมีสิทธิ์เข้าร่วมในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ด้วยเหมือนกัน
ไม่ต้องพูดถึงเมื่อเรื่องที่ว่าก่อนหน้านี้รายการทองคำได้ข้ามชื่อของเขาไป และกลับมาเลือกเขาอีกครั้งในตอนนี้เลย
…