บทที่ 30 ระบบเทคโนโลยีสีดำ! โล่สนามพลังป้องกัน!

มันไม่ใช่พลังการรบที่กองกำลังฮูตีควรจะมีเลยสักนิด! กุญแจสำคัญของการพัฒนาแบบก้าวกระโดดนี้... สิ่งที่พวกเขาควรจะเฉลียวใจตั้งนานแล้ว... ก็คือตัวตนของ "ผู้นำที่แท้จริง" คนปัจจุบันนั่นเอง!

"ได้ข่าวว่าหมอนี่เป็นคนจากประเทศมังกรที่ลึกลับมาก และจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครรู้ตัวตนที่แท้จริงของเขาเลย" ซัลมาน ทอดถอนใจอย่างหนักหน่วง

ตัวตนของชายผู้นี้ช่างเป็นปริศนา ซัลมานเคยพยายามขอความช่วยเหลือไปยังประเทศมังกรเพื่อสืบหาประวัติ แต่คำตอบที่ได้รับกลับมาคือ 'ไม่พบบุคคลที่มีลักษณะดังกล่าวภายในพรมแดน' ไม่มีร่องรอย ไม่มีเบาะแสแม้แต่น้อย

เหล่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงของซาอุฯ ต่างเริ่มระแวดระวังขึ้นมาอย่างถึงที่สุด ชายคนนี้เป็นใครกันแน่? ถึงสามารถเปลี่ยนกองทัพที่ใกล้ล่มสลายให้กลายเป็นพยัคฆ์ติดปีกได้ด้วยตัวคนเดียว? แล้วอาวุธล้ำสมัยพวกนั้นล่ะ... ทั้งเครื่องบินขับไล่ รถถังมหาประลัย และฝูงโดรนสังหาร... ขนาดมหาอำนาจอย่าง "ประเทศประภาคาร" ยังยืนยันว่าพวกเขาไม่มีเทคโนโลยีแบบนั้น!

เขาคงไม่ได้เสกมันขึ้นมากลางทะเลทรายหรอกใช่ไหม? ยิ่งคิด ซัลมานและพวกพ้องก็ยิ่งรู้สึกเย็นเยียบไปถึงกระดูกสันหลัง พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการว่าสิ่งที่อยู่เบื้องหลังชายคนนี้คืออะไร สิ่งเดียวที่พวกเขารู้คือ: ต้องกำจัดชายคนนี้ทิ้งให้ได้! ไม่อย่างนั้นเขาจะเป็นภัยคุกคามที่ทำลายซาอุฯ จนย่อยยับ

แฮร์ริวีย์ เอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม "แผนของผมเรียบง่ายมาก... เราจะปฏิบัติการลอบสังหาร! ตราบใดที่เราทำสำเร็จและพวกฮูตีขาดผู้นำ พวกมันก็จะเป็นเหมือนมังกรไร้หัว เป็นเพียงกลุ่มก้อนที่ไร้ระเบียบและไม่มีทางสู้เราได้อีกต่อไป"

"แต่การฆ่าเขามันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?" เจ้าหน้าที่อีกคนโต้แย้ง

"เหอะ!" แฮร์ริวีย์แค่นเสียงพลางจ้องเขม็ง "คุณรู้อะไรไหม? เราจะไม่บุกเข้าไปทื่อๆ แต่เราจะใช้กลยุทธ์จากตำราพิชัยสงครามซุนวูของประเทศมังกรที่ว่า... 'ล่อฟ้าชี้ดิน' (ส่งเสียงบูรพา ฝ่าตีประจิม)!"

แผนการถูกกางออก: ซาอุฯ จะแสร้งส่งกำลังไปโจมตีท่าเรือเอเดนซ้ำๆ เพื่อให้พวกฮูตีหลงเชื่อว่าเป้าหมายหลักคือที่นั่น เมื่อศัตรูทุ่มกำลังไปป้องกันท่าเรือจนในเมืองหลวงเกิดช่องว่าง พวกเขาจะส่งหน่วยรบพิเศษแถวที่สองลอบเข้าไปเด็ดหัวเจียงเย่ทันที!

หลังจากถกเถียงกันหลายชั่วโมง ซัลมานก็ตัดสินใจอนุมัติแผนนี้ "จริงด้วย..." เขาฉุกคิดได้ "เรายังมีสายลับและมือนักฆ่าแฝงตัวอยู่ในเยเมนมาตั้งแต่นานแล้วนี่นา" ด้วยความโมโหในช่วงที่ผ่านมาทำให้เขาลืม 'เบี้ย' ที่วางไว้ไปเสียสนิท ซัลมานเชื่อว่าด้วยการประสานงานจากทั้งในและนอก... ภารกิจลอบสังหารครั้งนี้ต้องสำเร็จแน่นอน!

คืนนั้น อาคารสำนักงานของซาอุฯ เปิดไฟสว่างไสวตลอดคืน และในรุ่งเช้าก่อนที่แสงอาทิตย์จะสาดส่อง ฝูงบินรบของซาอุฯ ก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที!

ในขณะเดียวกัน เจียงเย่กำลังเปิดดูวิดีโอทดสอบระบบป้องกันภัยทางอากาศที่ อับดุลเลาะห์ ส่งกลับมาให้ดูจากท่าเรือเอเดน "สมกับเป็นสินค้าจากระบบจริงๆ คุณภาพคับแก้ว!"

มิสไซล์จำลองทุกลูกที่พุ่งเข้ามาถูกสกัดกั้นได้อย่างแม่นยำ 100% อัตราความสำเร็จระดับที่แม้แต่ประเทศประภาคารก็ยังทำไม่ได้!

"จริงด้วย เหมือนจะครบกำหนดเช็คอินวันที่ 7 แล้วนี่นา ของรางวัลครบรอบหนึ่งสัปดาห์น่าจะมีอะไรดีๆ" เจียงเย่นึกขึ้นได้ เขาเริ่มให้ความสำคัญกับเกมนี้มากกว่าแค่การแก้เซ็งแล้ว

ก่อนจะนอน เจียงเย่ยังไม่ประมาท เขาสั่งการให้อับดุลเลาะห์กระจายกำลังทหารหลายพันนายไปเฝ้าจุดยุทธศาสตร์ ทั้งในเมืองหลัก ทุ่งน้ำมัน และท่าเรือ พร้อมตั้งด่านตรวจเข้มงวดตามเส้นทางคมนาคม เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จ เขาจึงล้มตัวลงนอนอย่างสบายใจ

เช้าวันต่อมา... เสียงนกร้องนอกหน้าต่างปลุกเจียงเย่จากภวังค์ เขารีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเกมทันที หน้าจอโหลดขึ้นพร้อมรายงานฉบับใหม่ที่ทำให้เขาตื่นเต็มตา:

【 รายงานการตรวจพบความเคลื่อนไหว! 】 แหล่งที่มา: ซาอุดีอาระเบีย! รายละเอียด: เมื่อเวลา 05:40 น. พบเครื่องบินขับไล่หลายลำทะยานขึ้นจากพิกัด 101.354 และกำลังมุ่งหน้าเข้าสู่เขตพื้นที่ทางอากาศของเราอย่างรวดเร็ว!

”

"มาส่งส่วยถึงที่เลยเหรอ?" เจียงเย่ยิ้มกริ่ม มันประจวบเหมาะพอดีที่เขาจะได้ทดสอบระบบป้องกันภัยทางอากาศในสนามรบจริง! เขายังไม่ใส่ใจคำเตือนนั้นมากนัก แต่รีบเปิดระบบเช็คอินรางวัลก่อน

【 เช็คอินสำเร็จ! ยินดีด้วย คุณได้รับรางวัลพิเศษ: 】 ชุดระบบเทคโนโลยีสีดำ! ต้องการกดรับทันทีหรือไม่?

”