บทที่ 25 รางวัลเช็คอินสุดกระหน่ำ! เรือบรรทุกสินค้าหมื่นตัน!

เจียงเย่ แตะนิ้วลงบนแผนที่ดิจิทัล เลื่อนไปยังพิกัดของแหล่งน้ำมันเพื่อตรวจสอบปริมาณการจัดเก็บล่าสุด "ไม่เลว... ปริมาณมากพอสำหรับการส่งออกล็อตแรกแล้ว" เขานิ่งคิดพลางพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

จริงสิ ต้องเช็คอินก่อน เขากดปุ่มเช็คอินประจำวันด้วยความคาดหวัง เพราะที่ผ่านมาของรางวัลแต่ละอย่างล้วน 'ถึงใจ' ทั้งสิ้น และครั้งนี้ระบบก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง

【 เช็คอินสำเร็จ! ยินดีด้วย คุณได้รับ: เรือบรรทุกสินค้าขนาดใหญ่ 10 ลำ! 】

”

เป็นไปตามที่เขาคาดไว้! เรือสินค้าทั้ง 10 ลำเป็นเรือระดับ 'หมื่นตัน' ซึ่งหากต้องควักกระเป๋าซื้อเองในโลกแห่งความจริง แต่ละลำจะมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหลายร้อยล้านบาท การได้รับพวกมันมาฟรีๆ แบบนี้เท่ากับว่าเขามีทรัพย์สินเพิ่มขึ้นมหาศาลในชั่วพริบตา! ปัญหาเรื่องการโลจิสติกส์ที่เขากังวลอยู่จึงคลี่คลายลงทันที

เกมนี้มันช่างรู้ใจคนจริงๆ เตรียมไว้ให้ครบทุกอย่างเลย

เขาจัดการสั่งการผ่านเมนูคลังแสง ส่งเรือทั้ง 10 ลำพร้อมลูกเรือไปยังท่าเรือเอเดนทันที หากทุกอย่างเป็นไปตามแผน ธุรกิจส่งออกน้ำมันจะเริ่มขับเคลื่อน และนั่นหมายถึงเม็ดเงินที่จะไหลมาเทมาโดยที่เขาแทบไม่ต้องออกแรง เมื่อมีเงิน... การอัปเกรดอาวุธ ฝึกกองกำลัง หรือสร้างเมืองใหม่ก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป

ทว่า ในขณะที่ความฝันกำลังโรยด้วยกลีบกุหลาบ เครื่องหมายตกใจสีแดงเพลิงที่มุมขวาบนก็กะพริบถี่ๆ เรียกความสนใจจากเขา รายงานการรบ?

เจียงเย่ขมวดคิ้ว เขาจำได้ว่าไม่ได้สั่งเปิดฉากโจมตีใคร และกองกำลังของเขาก็ประจำการอยู่นิ่งๆ นั่นหมายความว่ามีเพียงสาเหตุเดียว... พวกเขาถูกโจมตี!

เขารีบกดเข้าไปดูรายละเอียดหน่วยกรองข้อมูลทันที

【 ฝ่ายศัตรู: ซาอุดีอาระเบีย! 】 【 รูปแบบการโจมตี: ฝูงบินขับไล่! 】 【 อากาศยานทหาร: F-22 Raptor x7 ลำ, F-16 Fighting Falcon x12 ลำ! 】 【 พิกัดเป้าหมาย: ท่าเรือเอเดน 】

”

เมื่ออ่านรายงานจบ สีหน้าของเจียงเย่ก็มืดครึ้มลงทันที ย้อนกลับไปตอนที่เขาสั่งบุกยึดท่าเรือเอเดน เขาพยายามถนอมสถานที่แห่งนี้ไว้อย่างที่สุด ถึงขั้นยอมไม่ใช้ฝูงบินขับไล่ของตัวเองเพื่อป้องกันความเสียหายต่อโครงสร้าง แต่ตอนนี้... สิ่งที่เขาหวงแหนกลับถูกคนอื่นมากระหน่ำระเบิดใส่เสียอย่างนั้น!

ซาอุฯ นี่มันหาเรื่องกันชัดๆ!

เขาตรวจสอบความเสียหายของท่าเรือ พบว่าการทิ้งระเบิดระลอกแรกทำให้อู่ต่อเรือ ท่าเทียบเรือ และโกดังเก็บสินค้าบางส่วนพังเสียหาย โชคยังดีที่โกดังเหล่านั้นยังว่างเปล่าไม่มีสินค้าอยู่ข้างใน ความเสียหายจึงอยู่ในระดับที่พอรับได้และซ่อมแซมได้ในเวลาไม่นาน

"F-22 กับ F-16 งั้นเหรอ?" สิ่งที่สะดุดตาเจียงเย่คือเครื่องบินเหล่านี้ต่างจากรุ่นเดิมที่ซาอุฯ เคยใช้ แสดงว่าพวกเขาเพิ่งกว้านซื้ออาวุธชุดใหม่มาจาก 'ประเทศประภาคาร' เจ้าแห่งการแทรกแซงโลกที่เป็นซัพพลายเออร์อาวุธรายใหญ่ให้ซาอุฯ มาโดยตลอด

ถ้ามีโอกาส ฉันคงต้องสั่งสอนไอ้ประเทศประภาคารนี่ด้วยเหมือนกัน จะได้เลิกวุ่นวายเสียที เจียงเย่แสยะยิ้ม ถ้าเขาสามารถงัดกับมหาอำนาจอันดับหนึ่งของโลกได้ แต้มชื่อเสียงของเขาคงจะพุ่งทะยานจนฉุดไม่อยู่ และเขาก็จะเอาแต้มเหล่านั้นมาอัปเกรดพลังเพื่อกลับไปตบหน้าพวกมันซ้ำๆ... มันคือ 'วงจรความสำเร็จ' ที่สมบูรณ์แบบที่สุด!

แต่ก่อนจะไปถึงจุดนั้น เขาตระหนักถึงปัญหาเร่งด่วน: ท่าเรือสำคัญขนาดนี้จะปล่อยให้ไร้การป้องกันไม่ได้! หากปล่อยให้ศัตรูมาบินทิ้งระเบิดเล่นได้ตามใจชอบแบบนี้ ใครจะกล้าเอาเรือมาค้าขายด้วย? ธุรกิจน้ำมันที่เขาวาดฝันไว้คงพังทลาย

"ซ่อมแซมท่าเรือก่อนแล้วกัน" เขาถอนหายใจพลางสั่งการผ่านเมนู [ค่ายทหาร] ระดมกำลังพลที่ว่างงานจากเมืองหลักไปยังท่าเรือเพื่อเร่งบูรณะพื้นที่ที่ถูกบอมบ์ ด้วยจำนวนคนที่มหาศาล เพียงไม่นานความเสียหายบนแผนที่ก็ค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยโครงสร้างที่สมบูรณ์ดังเดิม

"มีคนเยอะก็ดีแบบนี้แหละ"

ขั้นตอนต่อไปคือการวางระบบป้องกันที่ 'สมบูรณ์แบบ' เขาเปิดเมนู [ร้านค้า] ขึ้นมาอีกครั้ง ครั้งนี้เขาไม่ได้มองหาทหารเดินเท้า เพราะกระสุนปืนหยุดเครื่องบินขับไล่ไม่ได้ สิ่งที่เขาต้องการคือระบบป้องกันฐานทัพขั้นสูง!

รายการไอเทมปรากฏขึ้นละลานตา:

อุปกรณ์ป้องกันนาโน : ทนทานต่อการโจมตีจากขีปนาวุธทุกชนิดที่โลกรู้จัก

โล่พลังงานพลาสมา : ป้องกันอาวุธนิวเคลียร์และบล็อกรังสีได้อย่างเบ็ดเสร็จ

ระบบป้องกันต้านแรงโน้มถ่วง : อาวุธระดับบัคที่เห็นได้เฉพาะในหนังไซไฟ

ทุกอย่างดูดีไปหมด ยกเว้นเพียงอย่างเดียว... แพง! แพงหูฉี่! เงินทุนที่มีอยู่ในตอนนี้ของเขา ซื้อได้แค่เพียง 'เศษเสี้ยว' ของอุปกรณ์นาโนที่ถูกที่สุดเท่านั้น

แล้วจะเล่นต่อยังไงล่ะเนี่ย? เจียงเย่พยายามเลื่อนลงไปด้านล่างเรื่อยๆ หวังว่าจะมี 'ของดีราคาถูก' ที่พอจะช่วยเขาค้ำยันสถานการณ์ในตอนนี้ได้บ้าง...