บทที่ 21 แนวรับซาอุฯ พังทลาย! พวกมันแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง?!

เจียงเย่ ยอมรับเงื่อนไขของระบบอย่างดุษฎี แม้การ Manifest สิ่งของออกมาสู่โลกจริงจะต้องแลกด้วยแต้มชื่อเสียงถึง 500 แต้มก็ตาม

【 ยืนยันการทำรายการ! 】

”

ในขณะที่เขากำลังสงสัยว่าของรางวัลจะปรากฏขึ้นตรงหน้าท่าไหน เสียงแจ้งเตือนข้อความในโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เมื่อหยิบขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นประกาศจากบริษัทขนส่งสินค้า

เจียงเย่ รีบลงไปที่ประตูหน้ามหาวิทยาลัยเพื่อรับพัสดุ ทันทีที่แกะกล่องออก สิ่งที่อยู่ภายในก็คือ เซรั่มเสริมประสิทธิภาพยีน ตรงตามที่เขาคาดไว้! เขาไม่รอช้ารีบดื่มของเหลวนั้นเข้าไปทันที

รสชาติของมันดีกว่าที่คิด มีกลิ่นหอมเย็นของมินต์อ่อนๆ แต่หลังจากกลืนลงไปได้ไม่นาน ความรู้สึกขยายตัวก็แผ่ซ่านไปทั่วร่าง มันร้อนระอุราวกับมีเตาหลอมที่กำลังลุกไหม้อยู่ภายในกาย เจียงเย่ สัมผัสได้ชัดเจนว่าทุกเซลล์ในร่างกายกำลังปรับตัวเข้ากับพลังงานมหาศาลนี้ ก่อนที่ความง่วงงุนอย่างรุนแรงจะเข้าจู่โจม

เขากลับไปที่หอพักและหลับไปทันที โดยไม่ลืมสั่งการให้ อัลฟ่า, แม็กซอน และ อับดุลลาห์ จัดการเก็บกวาดความเรียบร้อยที่ท่าเรือให้เสร็จสิ้น

ในขณะที่ เจียงเย่ กำลังจมสู่นิทราอันแสนหวาน... อับดุลลาห์ และคนอื่นๆ ก็เริ่มปฏิบัติการเก็บกวาดท่าเรือเอเดนอย่างละเอียด โดยมี อับดุลลาห์ เป็นหัวหน้าชุดปฏิบัติการ ส่วน แม็กซอน รับหน้าที่สรุปรายงานการรบและบันทึกข้อมูลการใช้งานท่าเรืออย่างละเอียด เพื่อวางรากฐานสำหรับการค้าขายในอนาคต ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเป็นระบบระเบียบภายใต้การนำของยอดทหารที่ระบบมอบให้

ณ ประเทศซาอุดีอาระเบีย บ้านพักรับรองระดับ VIP

เปลวไฟแห่งสงครามที่แนวหน้าไม่ได้ทำให้ ฮาดี้ รู้สึกกังวลแม้แต่น้อย เขาเชื่อมั่นว่าสงครามครั้งนี้จะยืดเยื้อไปอีกสักพัก และด้วยวัยที่ร่วงโรย เขาจึงเลือกที่จะเข้านอนเร็วเพื่อรักษาสุขภาพ โดยวาดฝันว่าเมื่อตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น เขาจะได้รับข่าวดีเรื่องการกวาดล้างกองกำลังฮูตีให้สิ้นซาก

เขามั่นใจเหลือเกินว่า ท่าเรือเอเดน นั้นมีการป้องกันที่แน่นหนา ยุทโธปกรณ์ที่ใช้ก็ล้ำสมัย แถมยังมีแม่ทัพฝีมือดีอย่าง อาเหม็ด คอยดูแล ไม่มีทางเลยที่พวกเขาจะพ่ายแพ้ในศึกนี้...

ทว่า เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบจากภายนอกกลับกระชากเขออกจากความฝัน "เกิดอะไรขึ้น!" ฮาดี้ คำรามออกมาด้วยความหงุดหงิดที่ถูกรบกวนการพักผ่อน

"แย่แล้วครับท่านประธานาธิบดี..." นายทหารระดับสูงของเยเมนที่ลี้ภัยมาด้วยกันวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามารายงาน "แย่งั้นเหรอ? จะมีอะไรแย่ไปกว่านี้อีกล่ะ!" ฮาดี้ ขมวดคิ้วแน่น หรือจะเป็นเรื่องที่ท่าเรือ? แต่ในเมื่อชนะใสๆ ขนาดนั้น มันจะเกิดเรื่องแย่ได้อย่างไร "รีบพูดมาเร็วเข้า!"

เขารู้สึกถึงลางสังหรณ์ไม่ดีจนต้องรีบลุกขึ้นนั่งจากเตียงจนเกือบจะเคล็ดขัดยอก "คือว่า..." นายทหารคนนั้นลังเลเล็กน้อยด้วยกลัวว่า ฮาดี้ จะหัวใจวาย "รายงานล่าสุดจากแนวหน้าแจ้งว่า กองทัพของเราพ่ายแพ้ยับเยินและถูกกวาดล้างจนหมดสิ้นแล้วครับ ตอนนี้ไม่เพียงแต่เราจะเสียท่าเรือเอเดนไปอย่างสมบูรณ์ แต่แม้แต่ท่านนายพลอาเหม็ดเองก็..."

"ว่าไงนะ?!" ข่าวนี้เป็นดั่งสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางหัวของ ฮาดี้ เขาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง "พูดใหม่อีกทีซิ!"

เมื่อนายทหารคนเดิมทวนคำรายงานซ้ำอีกครั้ง ดวงตาของ ฮาดี้ ก็พลันว่างเปล่า แขนขาทั้งสองข้างทิ้งลงอย่างไร้เรี่ยวแรง เขาตกอยู่ในอาการช็อกอย่างรุนแรงจนยืนนิ่งเป็นตอไม้ไปร่วมนาที

"ท่านประธานาธิบดี... ท่านโอเคไหมครับ..." "ช่วย... ช่วยพยุงข้าขึ้นที!" ฮาดี้ เค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก ร่างกายของเขาสั่นเทาจนเกือบจะล้มพับไปกับพื้น

"ท่านจะไปไหนครับ..." "พาข้าไปพบ ซัลมาน!" เขาขบฟันพูดด้วยความแค้นเคือง

หากมีใครมาบอกเขาเมื่อสองชั่วโมงก่อนว่าเขาจะแพ้ให้กับกองกำลังฮูตีในศึกป้องกันนี้ เขาคงคิดว่าคนคนนั้นเป็นคนบ้าไปแล้ว ด้วยความแตกต่างของกำลังพลและคุณภาพทหารที่เป็นมืออาชีพกว่าเห็นๆ... พวกเขาจะแพ้ได้อย่างไร? ทว่าสิ่งที่เขาคิดว่าเป็นไปไม่ได้ กลับเกิดขึ้นจริงแล้ว!

สิบนาทีต่อมา ฮาดี้ ก็ได้พบกับ ซัลมาน ซัลมาน เองก็ดูหัวเสียไม่น้อยที่ถูกปลุกกลางดึก แต่ทันทีที่เขาได้รับฟังเรื่องราวทั้งหมดจากปากของ ฮาดี้... เขาก็ถึงกับยืนตัวแข็งทื่อ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความช็อกไม่ต่างจากฮาดี้ในตอนแรก

"มันเป็นไปได้ยังไง?!" ซัลมาน ไม่อยากจะเชื่อ เพียงไม่กี่วันก่อน กองทัพรัฐบาลภายใต้การสนับสนุนของเขายังคงกดดันกองกำลังฮูตีจนโงหัวไม่ขึ้นอยู่เลย ช่องว่างของกำลังรบมันกว้างเกินกว่าจะเติมเต็มได้ในเวลาสั้นๆ ขนาดนี้ หรือว่าพวกฮูตีจะไปพบขุมพลังลับอะไรเข้า? มันไม่สมเหตุสมผลเลยแม้แต่นิดเดียว!

"ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน... ในศึกนี้เราเสียขุนพลคู่ใจไปอย่างน่าอนาถ นายพลอาเหม็ดตายแล้ว!" ฮาดี้ เอ่ยด้วยสีหน้าเศร้าโศกและสิ้นหวัง

อาเหม็ด คือแม่ทัพที่เป็นดั่งเทพสงครามของเยเมน การสูญเสียเขาไปก็เหมือนกับการตัดแขนตัดขาของกองทัพรัฐบาลจนแทบสิ้นฤทธิ์!