ตอนที่ 1204 ความจริงปรากฏ

“ฟุงาคุ คู่ต่อสู้ของดันโซคือคุริรินในวัย 25”

“คุณคิดว่าดันโซมีโอกาสที่จะเอาชนะเขาได้ไหม?”

คิริงาคุเระ บ้านของฟุงาคุในตระกูลอุจิวะ

มิโคโตะมองไปที่สามีของเธอที่อยู่ข้างๆ แล้วถามอย่างสงสัย

เนื่องจากก่อนหน้านี้ ฟุงาคุเป็นคนที่ได้ต่อสู้กับคุริรินในวัย 13 ปี อีกทั้งยังได้รับพลังทั้งหมดของเขาด้วย

ดังนั้นในการต่อสู้ของดันโซกับคุริรินในวัย 25 ปี เขาจึงเป็นคนที่มีคุณสมบัติครบถ้วนที่สุดในการประเมิน

“ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันคิดว่าเขาไม่สามารถเอาชนะคุริรินในวัย 13 ได้ด้วยซ้ำ”

“ถึงแม้ว่าฉันจะสามารถเอาชนะคุริรินได้ แต่มันก็เป็นเพราะคำแนะนำของคุณหลี่ฟาน ที่ให้ฉันใช้พลังทั้งหมดของตัวเองออกไปทันที”

“หากฉันปล่อยให้คุริรินเข้ามาอยู่ในระยะปะชิด และถูกหมัดของเขาเข้าล่ะก็ ฉันก็คงจะได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอน”

“คุริรินในวัย 13 สามารถมีพลังได้มากถึงขนาดนั้น”

“ถ้าเขายังทำการฝึกฝนและเติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงเวลา 12 ปีล่ะก็…”

“ถึงแม้ว่าดันโซจะมีพลังของอิซานางิอยู่ก็ตาม แต่ฉันก็ไม่คิดว่าเขาจะมีโอกาสเอาชนะคุริรินได้หรอก”

ฟุงาคุกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ถ้ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ ล่ะก็ มันก็คงจะน่าสนใจมาก”

มุมของมิโคโตะยกขึ้น และมองดูรายการทองคำบนท้องฟ้าด้วยความสนใจ

…

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: กลายเป็นผู้ชายหัวล้านคนนี้อีกแล้ว! อัตราการปรากฏตัวของผู้ชายคนนี้สูงเกินไปจริงๆ ]

[ไมโตะ ไก: คุริรินตอนอายุ 25 ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ดูไม่ได้สูงขึ้นมากนัก อีกทั้งรูปร่างหน้าตาของเขาก็ยังคล้ายกับตอนที่เขาอายุ 13 ด้วย? ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 5 จิไรยะ: มันไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่ เพราะแต่ล่ะคนมีอัตราการเติบโตและส่วนสูงที่ไม่เท่ากัน ]

[ฮาตาเกะ คาคาชิ: คุริรินในตอนอายุ 25 ไม่รู้ว่าครั้งนี้ฉันจะได้เห็นความแข็งแกร่งของเขามากขึ้นหรือเปล่า ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: เขาสามารถบินได้ตั้งแต่ตอนอายุ 13 ในเมื่อตอนนี้เขาอายุ 25 แล้ว ฉันก็ไม่รู้ว่าคุริรินคนนี้จะมีความแข็งแกร่งมากขึ้นขนาดไหน ]

[ไรคาเงะ รุ่นที่ 3 เอ: ฉันมักจะรู้สึกอยู่เสมอว่าดันโซอาจจะแพ้ แต่ฉันก็ยังหวังว่าเขาจะสามารถอยู่ได้นานๆ หน่อย เพื่อให้ฉันได้เห็นถึงพลังของนักรบดราก้อนบอล และเปรียบเทียบพลังของพวกเขากับนินจาอย่างพวกเราได้ ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 4 คาราทาจิ ยางูระ: แต่จะว่าไปแล้ว ดันโซก็กล้าเลือกจริงๆ ตอนแรกผมคิดว่าเขาจะเลือกท้าทายระดับความยากระดับธรรมดาเหมือนกับอุจิวะ ฟุงาคุซะอีก ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 2 มู: บางทีอาจเป็นเพราะถูกคุชินะกับนารูโตะคุกคาม ดังนั้นเขาจึงต้องการเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเอง ด้วยการท้าทายระดับความยากที่สูงกว่า ]

[คิลเลอร์ บี: ใช่! ถ้าไม่ถูกคุกคาม ผู้ชายคนนั้นก็คงจะเลือกความยากระดับธรรมดา ]

โชคดีที่ในเวลานี้ ดันโซได้ก้าวเข้าสู่สนามประลองของรายการทองคำแล้ว

ดังนั้นเขาจึงไม่ได้เห็นข้อความต่างๆ ที่คนอื่นๆ ล้อเลียนเขา มิฉะนั้นเขาอาจจะเต็มไปด้วยความโกรธอีกครั้ง

ภายใต้การจ้องมองของทุกคน ดันโซได้ปลดผ้าพันแผลที่แขนของเขาออก และเผยให้เห็นถึงแขนที่ซีดเซียว

และบนแขนของเขา มันก็มีเนตรวงแหวนจำนวนหนึ่งเปล่งแสงสีแดงแปลกๆ ออกมา พร้อมกับมีใบหน้าที่คุ้นเคยอยู่บนไหล่

[อุจิวะ ฟุงาคุ: ที่แขนของดันโซ มันคือเนตรวงแหวนใช่ไหม?! ]

[ซามุย: ถูกต้อง มันเป็นไปตามอนาคตที่รายการทองคำแสดงให้เห็นจริงๆ มีเนตรวงแหวนมากมายซ่อนอยู่ใต้ผ้าพันแผลบนแขนของดันโซ ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 4 นามิคาเสะ มินาโตะ: ดันโซ ผู้ชายคนนี้ เขากล้าที่จะทำแบบนั้นได้ยังไง! ]

[โอโรจิมารุ: ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันบอกไปแล้วว่าผู้ชายคนนี้ไม่ใช่ตะเกียงประหยัดน้ำมัน เพื่อให้ได้ตำแหน่งโฮคาเงะ เขาก็ยินดีจะใช้ทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มาซึ่งพลังอำนาจ ]

[อุจิวะ มาดาระ: โทบิรามะ มาดูลูกศิษย์ที่ดีของนายสิ ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 2 เซนจู โทบิรามะ: ... ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ: เดี๋ยวก่อน! ใบหน้าบนไหล่ของดันโซ มันคือใบหน้าของฉันใช่ไหม? ]

[ซึนาเดะ: ให้ตายสิ ดันโซ แกกล้าที่จะขุดหลุมศพคุณปู่ของฉัน! ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 5 จิไรยะ: โอโรจิมารุ สิ่งที่อยู่บนแขนของดันโซมันต้องมีความเกี่ยวข้องกับนายด้วยใช่ไหม? ]

[โอโรจิมารุ: จิไรยะ นายคิดว่าไงล่ะ? ]

…