ตอนที่ 1184 รางวัลอันดับที่ 10 ยาฟื้นฟู

‘ตามอนาคตดั้งเดิม ผู้ชายคนนี้ประสบความสำเร็จอย่างงั้นเหรอ?’

โอบิโตะมองลึกลงไปที่แผ่นหลังของมาดาระ

เช่นเดียวกับเขา สมาชิกองค์กรแสงอุษาคนอื่นๆ ก็มองไปที่มาดาระด้วยความตกตะลึง

แม้แต่ในองค์กรแสงอุษาปัจจุบัน ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะเห็นด้วยกับแนวทางของเขา

ถ้าไม่ใช่เพราะพลังของมาดาระแข็งแกร่งเกินไป บางคนก็ถึงกับมีความคิดที่จะลาออกจากองค์กรแสงอุษาด้วยซ้ำ

“ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันรู้ว่าพวกนายคิดอะไรอยู่”

“แต่ไม่ต้องกังวลมากเกินไป ตอนนี้ฉันไม่ได้มีความตั้งใจที่จะใช้คาถาอ่านจันทรานิรันดร์แล้ว”

“ท้ายที่สุดแล้วผู้ชายคนนั้น หลี่ฟาน เขาก็ยังอยู่บนโลกนี้”

“อีกทั้งยังมีปากุระและโอซึซึกิ คางูยะด้วย”

“แทนที่จะใช้คาถาอ่านจันทรานิรันดร์ ฉันคิดว่าฉันลองคิดอย่างอื่นแทนดีกว่า”

มาดาระกล่าวด้วยยิ้มโดยที่ไม่หันกลับมามอง

แน่นอนว่าคำพูดเหล่านี้ไม่ได้พูดถึงสมาชิกองค์กรแสงอุษาเท่านั้น แต่ยังพูดถึงเขาอีกด้วย

ในขณะเดียว คฤหาสน์ของหลี่ฟาน

‘ตามอนาคตดั้งเดิม มาดาระประสบความสำเร็จในการใช้คาถาอ่านจันทรานิรันดร์’

‘เมื่อถึงเวลานั้น ฉันควรที่จะจัดการกับเขาและทำให้ท่านแม่หลุดออกมาจากผนึกใช่ไหม?’

เซ็ตสึดำมองไปที่หน้าจอที่มืดสนิดของหน้าจอสาธิต ก่อนจะมองไปที่คางูยะพร้อมกับอมยิ้มเล็กน้อย

‘ช่างเถอะ ยังไงตอนนี้ฉันก็จำเป็นต้องใช้วีธีนั้นเพื่อพาท่านแม่ออกมาจากผนึกแล้ว’

มองดูหน้าจอที่มืดสนิดของหน้าจอสาธิต หลี่ฟานก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจในใจ

‘โชคดีที่การสาธิตสิ้นสุดลงทันเวลา’

‘ไม่อย่างนั้น อุจิวะ มาดาระก็คงจะรู้สึกอย่างแย่แน่นอน เมื่อเห็นภาพที่ตัวเองถูกแทงหน้าอกด้วยมือของเซ็ตสึดำ’

จากนั้นมุมปากของหลี่ฟานก็ยกขึ้นเล็กน้อย และความสนใจไปที่อันดับของรายการทองคำ

‘ต่อไปมันควรจะถึงเวลามอบรางวัลแล้ว’

‘ฉันหวังว่าคราวนี้รายการทองคำจะมอบรางวัลที่สามารถช่วยให้เหล่าลูกศิษย์ของฉันมีอายุที่ยืนยาวมากขึ้นได้’

ในบางครั้ง หลี่ฟานก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าเขาควรชะลอความเร็วในการรับลูกศิษย์ลงหรือไม่

ท้ายที่สุดแล้ว หากเป็นแบบนี้ต่อไป ความถี่ในการได้รับรางวัลที่เกี่ยวข้องกับอายุขัยก็จะไม่ทันกับความถี่ในการรับลูกศิษย์ของเขา

ถึงแม้ว่าจะไม่พิจารณาถึงลูกศิษย์นอกก็ตาม แต่รางวัลที่เกี่ยวข้องกับอายุขัยที่เขาต้องการมอบให้กับลูกศิษย์อย่างเป็นทางการก็ยังมีไม่พอ

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่า เขามีลูกศิษย์อีกมากมายที่อยู่ในโลกโจรสลัดเลย…

‘คงจะดีไม่น้อยถ้าฉันสามารถคิดค้นเทคนิคการฝึกฝนความเป็นอมตะได้’

‘หากฉันมีเทคนิคอย่างการฝึกฝนความเป็นอมตะ อย่างน้อยมันก็จะมีอีกวิธีหนึ่งที่จะทำให้เหล่าลูกศิษย์ของฉันมีชีวิตอยู่ได้ตลอดไป’

…

เวลาค่อยๆ ผ่านไปภายใต้สายตาของทุกคนในโลกนินจา จากนั้นข้อความสีทองก็ปรากฏขึ้นในรายการทองคำ

— การประกาศรายการคาถาลวงตาสิ้นสุดลงแล้ว ถึงเวลามอบรางวัลให้กับ 10 อันดับแรก! —

— [ คาถาลวงตา ] อันดับที่ 10 [ คาถาลวงตา : พันธนาการลวงตา ] ผู้ใช้ ‘อุจิวะ อิทาจิ, อุจิวะ อิซึมิ, อุจิวะ ฟุงาคุ ...’ ขอแสดงความยินดีที่ได้รับ [ ยาฟื้นฟู ] ——

— การใช้ยาฟื้นฟูสามารถซ่อมแซมอาการบาดได้ในเจ็บทันที —

อาจเป็นเพราะพลังของของ ‘ยาฟื้นฟู’ ได้รับการอธิบายไปแล้ว ครั้งนี้รายการทองคำจึงไม่ได้แสดงการสาธิตพลังของมัน

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: ในที่สุดก็ถึงเวลาในการมอบรางวัลอันน่าตื่นเต้น! ถึงแม้ว่ารางวัลของอันดับที่ 10 จะเป็นแค่เพียงยาฟื้นฟูก็ตาม แต่มันก็เป็นการเริ่มต้นที่ดี ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 2 มู: ใช่ ยาฟื้นฟูเป็นรางวัลที่ดีมากทีเดียว ]

[อุจิวะ ฟุงาคุ: แท้จริงแล้ว สำหรับตระกูลอุจิวะ รางวัลนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: หากเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาของตระกูลอุจิวะถูกใช้มากเกินไป มันก็อาจจะทำให้เกิดความเสียหายหรือแม้กระทั่งตาบอดได้

ในบรรดาคาถาลวงตาก่อนหน้านี้ มีคาถาลวงตาบางอย่างที่สามารถทำให้ตาบอดได้โดยตรงหลังจากการใช้งาน ดังนั้นยาฟื้นฟูจึงความสำคัญมากสำหรับพวกเขา ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 4 คาราทาจิ ยางูระ: ถ้าดันโซใช้เทพต่างสวรรค์แล้วใช้ยาฟื้นฟู มันก็คงจะเกิดปัญหาใหญ่ขึ้นตามมา โชคดีที่เขาไม่ได้อยู่ในอันดับที่ 10 และได้รับรางวัลนี้ ]

…