ตอนที่ 1180 ผู้บริสุทธิ์

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 2 เซนจู โทบิรามะ: ไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนั้น! ตามประวัติศาสตร์ดั้งเดิม มาดาระได้เริ่มแผนการของเขาในการเปิดสงครามโลกนินจาครั้งที่สี่ บางทีในเวลานั้นเขาอาจจะมีความสามารถในการร่ายคาถาอ่านจันทรานิรันดร์ แต่เขาก็คงจะไม่สามารถใช้มันได้ ]

[ไรคาเงะ รุ่นที่ 4 เอ: ฉันจำได้ว่าในการสาธิตตอนนั้น มันมีภาพที่อุจิวะ มาดาระถูกไมโตะ ไกเตะจนได้รับบาดเจ็บสาหัส บางทีอุจิวะ มาดาระอาจจะสูญเสียความสามารถของเขาไปหลังจากโดนการโจมตีนั้นก็ได้ ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: ไมโตะ ไก… ลูกเตะนั้นค่อนข้างทรงพลังมากจริงๆ ประตูด่านทั้งแปดเป็นวิชาที่ทรงพลังและน่ากลัวอย่างยิ่ง ]

[ไรคาเงะ รุ่นที่ 3 เอ: วิชานั้นน่ากลัวจริงๆ แต่ในแง่ของวิชาประตูด่านทั้งแปด ผู้ที่เชี่ยวชาญวิชานั้นที่สุดก็คงจะเป็นอุซึมากิ คารินที่เป็นอมตะ เพราะถึงแม้ว่าเธอจะเปิดประตูที่แปดแต่เธอก็จะไม่ตาย ]

[ไมโตะ ไก: ฮ่าฮ่าฮ่า อุซึมากิ คาริน เธอเป็นผู้หญิงที่มีพลังของวัยรุ่นมากมายจริงๆ ]

[อุซึมากิ คาริน: นี่ตาหัวแตงโม! อย่าใช้คำพูดแบบนั้นกับฉัน ฉันไม่สนใจพลังวัยรุ่นของนายหรอก! ]

หลังจากที่คารินตอบโต้ไกด้วยความโกรธ เธอก็หันไปมองแผ่นหลังของหลี่ฟานด้วยความรัก

ในชั่วพริบตา ดวงตาของเธอก็กลายเป็นรูปหัวใจ อีกทั้งใบหน้าและลำคอของเธอก็เต็มไปด้วยความแดงก่ำ

‘พลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของร่างกายอมตะก็คือ การทำให้ฉันเป็นอมตะ ไม่ใช่การเปิดประตูที่แปดแล้วไม่ตาย!’

‘ยังไงตอนนี้ฉันก็เป็นคนที่สามารถอยู่กับอาจารย์หลี่ฟานได้ตลอดไป’

‘เมื่อฉันโตขึ้นอีกหน่อย ฉันจะต้องกลายเป็นผู้หญิงมากขึ้นอย่างแน่นอน’

‘เมื่อถึงเวลานั้น... ฉันจะสามารถทำแบบนั้น… หรือแบบนี้… กับอาจารย์หลี่ฟานได้ ฮิฮิ’

ในขณะที่คิดถึงเรื่องเหล่านี้อยู่ในใจ คารินก็ยิ้มออกมาอย่างโง่เขลา โดยไม่สนใจสายตาแปลกๆ ของผู้คนรอบข้างเลย

[อุจิวะ มาดาระ: ฮึ่ม! โทบิรามะ เจ้าโง่! นายไม่เข้าใจพลังของเทพเจ้าเลย ในอนาคตฉันจะต้องใช้คาถาอ่านจันทรานิรันดร์ได้อย่างแน่นอน! ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ: มาดาระ จากที่นายพูด นายอยากจะทำลายโลกนินจาจริงๆ เหรอ? ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: อุจิวะ มาดาระได้รับการฟื้นคืนชีพแล้ว กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ เขาคงไม่ได้วางแผนที่จะใช้คาถาลวงตานี้ใช่ไหม? ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: เป็นไปไม่ได้! อุจิวะ มาดาระไม่ได้มีปัญหากับโคโนฮะหรอกเหรอ? การใช้คาถาลวงตานี้ไม่เพียงแต่จะส่งผลกระทบต่อโคโนฮะเท่านั้น แต่ยังส่งผลกระทบต่อหมู่บ้านอื่นๆ และผู้คนทั่วโลกนินจาที่บริสุทธิ์ด้วย! ]

[อุจิวะ มาดาระ: ฮึ่ม! ในโลกนินจาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังแห่งนี้ ใครจะสามารถเรียกตัวเองว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ได้กัน? ]

[ฮิวงะ ฮิอาชิ: บางทีโลกนินจาแห่งนี้ที่อาจจะเต็มไปด้วยความเกลียดชัง คุณหลี่ฟานก็สามารถพูดได้ว่าเขาเป็นผู้บริสุทธิ์ เพราะเขาไม่เคยเข้าไปก้าวก่ายโลกนินจาเลย ]

[อุจิวะ มาดาระ: ผู้ชายคนนั้นไม่นับ! ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 5 เทรุมิ เมย์: ซึจึคาเงะรุ่นที่สาม ฉันไม่คิดว่าคุณจะต้องกังวลอะไร แม้ว่าอุจิวะ มาดาระจะได้รับพลังในการร่ายคาถาอ่านจันทรานิรันดร์มาในอนาคตก็ตาม

แต่อย่าลืมอาจารย์ของฉัน รุ่นพี่ปากุระ และโอซึซึกิ คางูยะ พวกเขาล้วนแล้วแต่มีเนตรสังสาระกันทั้งสิ้น

ถ้าอุจิวะ มาดาระใช้คาถาอ่านจันทรานิรันดร์จริงๆ อาจารย์ก็จะต้องขจัดคาถานี้อย่างแน่นอน! ]

[อุจิวะ ฟุงาคุ: น่าอุ่นใจมาก ท่านเทรุมิ เมย์คือมิซึคาเงะของหมู่บ้านคิริงาคุเระ ดังนั้นคุณหลี่ฟานจะต้องปกป้องหมู่บ้านคิริงาคุเระอย่างแน่นอน ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: เอ่อ… ถ้ามันเกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นจริงๆ เขาจะปกป้องหมู่บ้านอิวะงาคุเระของฉันด้วยได้ไหม? หลี่ฟาน โปรดอย่าลังเลที่จะพูดคุยเกี่ยวกับเงื่อนไขหรือสิ่งต่างๆ ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 5 จิไรยะ: อะแฮ่ม! หมู่บ้านโคโนฮะของเราเองก็เหมือนกัน ]

[อุจิวะ มาดาระ: ฮ่าฮ่าฮ่า แค่นี้ก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัวแล้วงั้นเหรอ? และจิไรยะ นายสมกับที่เป็นโฮคาเงะของโคโนฮะจริงๆ เพราะนายมีหน้าที่หนามาก! ]

…