ตอนที่ 1176 ฉันยังเด็กอยู่นะ!

“ต่อไปมันควรจะเป็นคาถานั้น”

หลี่ฟานมองไปที่หน้าจอสาธิตที่ค่อยๆ หายไป และนึกถึงคาถา ‘อ่านจันทรานิรันดร์’ ขึ้นมาในใจ

ถึงแม้ว่าเขาจะมีทักษะอื่นๆ ที่สามารถทำให้คนอื่นตกอยู่ในภาพลวงตาได้ก็ตาม

แต่ในกรณีที่จำกัดภาพลวงตาที่สามารถใช้โดยจักระได้เท่านั้น หลี่ฟานก็ไม่สามารถนึกถึงคาถาใดได้อีกนอกจาก ‘อ่านจันทรานิรันดร์’

ในเวลานี้ ทั้งปากุระและคางูยะที่เชี่ยวชาญอ่านจันทรานิรันดร์ ก็ได้พากันเดินมาหาหลี่ฟานด้วย

ปากุระ: “อาจารย์หลี่ฟาน”

คางูยะ: “หลี่ฟาน”

“มานั่งด้วยกันสิ” หลี่ฟานใช้เวทมนตร์สร้างม้านั่งสองตัวข้างๆ เขา และเชิญทั้งคู่ให้นั่งลง

“หลังจากนี้ รายการทองคำคงจะประกาศคาถาลวงตาที่พวกเราสามคนเชี่ยวชาญ”

“แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่รู้ว่ารายการทองคำจะเลือกใครในพวกเราให้เป็นคนสาธิตพลังนี้”

แม้หลี่ฟานจะหวังให้รายการทองคำเลือกมาดาระในอนาคต เป็นผู้ที่แสดงการสาธิตของคาถาลวงตานี้ก็ตาม

แต่มาดาระในปัจจุบันยังไม่เชี่ยวชาญคาถาลวงตานี้ ดังนั้นตามนิสัยของรายการทองคำ มันก็คงจะมีโอกาสน้อยมากที่จะเลือกมาดาระในอนาคตเป็นผู้แสดงการสาธิต

หลังจากที่คิดถึงเรื่องนี้ หลี่ฟานก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่คางูยะ

ถ้าพูดถึงการแสดงพลังของคาถาอ่านจันทรานิรันดร์ คางูยะก็เคยแสดงพลังของคาถานี้ไปเมื่อหลายพันปีก่อน

และแม้ว่าทั้งเขากับปากุระจะสามารถใช้อ่านจันทรานิรันดร์ได้ แต่ท้ายที่สุดพวกเขาทั้งสองคนก็ใช้มันในห้องฝึกฝนลึกลับ

รายการทองคำคงจะไม่เอาฉากแบบนั้นออกมาแสดงหรอกใช่ไหม?

“แน่นอนว่าอันดับที่หนึ่งในรายการคาถาลวงตามันจะต้องเป็นของนาย หลี่ฟาน!”

“แต่ฟังจากที่นายพูด พวกนายทั้งสามคนเชี่ยวชาญคาถาลวงตาแบบเดียวกันหรือเปล่า?”

“หลี่ฟาน นายเป็นคนสอนคาถานั้นให้กับพวกเธออย่างงั้นเหรอ?”

ซึนาเดะมองไปที่ปากุระกับคางูยะด้วยดวงที่ตากลมโต ก่อนจะเปลี่ยนไปมองหลี่ฟาน

ก่อนหน้านี้คาถาลวงตาของยาคุโมะทำให้ซึนาเดะประหลาดใจอย่างมาก

คาถาลวงตาที่ได้รับอันดับที่สองในรายการคาถาลวงตา มันได้อยู่เหนือความเข้าใจของเธอไปอย่างชัดเจน

ซึนาเดะรู้สึกว่าหากยาคุโมะต้องการใช้คาถาลวงตาแบบนั้นกับตัวเอง เธอก็คิดว่าเธอคงจะไม่สามารถทนมันได้นานเกินไป

ไม่! บางทีเธออาจจะไม่สามารถทนมันได้ด้วยซ้ำ

ท้ายที่สุดแล้ว คาถาลวงตาที่มีพลังในการส่งผลกระทบโดยตรงต่อความเป็นจริง ก็สามารถที่จะส่งผลกระทบโดยตรงต่อร่างกายของมนุษย์ได้ง่ายๆ

กล่าวอีกนัยหนึ่ง เพียงแค่ยาคุโมะคิดอะไรบางอย่างกับเธอ ร่างกายของเธอก็คงจะเกิดสิ่งเหล่านั้นขึ้น

“ฉันสามารถพูดได้ว่าปากุระเรียนรู้คาถาลวงตานี้จากฉัน”

“แต่สำหรับคางูยะ มันเป็นคาถาลวงตาที่เธอได้รับมาด้วยตัวเอง”

การจัดอันดับรายการคาถาลวงตากำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว และอีกไม่นานพวกเขาก็คงจะได้รับรางวัลที่เกี่ยวข้องหลังจากนั้น

ตอนนี้หลี่ฟานจึงมีอารมณ์ที่ดี และไม่รังเกียจที่จะพูดคุยกับซึนาเดะเล็กน้อย

“คาถาลวงตาอันดับที่สองก็ทรงพลังมากๆ แล้ว ดังนั้นคาถาลวงตาอันดับที่หนึ่งมันจะทรงพลังมากแค่ไหนกัน?”

“นี่ หลี่ฟาน นายช่วยเปิดเผยหน่อยได้ไหม?”

ซึนาเดะจับมือของเธอและมองไปที่หลี่ฟานด้วยดวงตาที่สดใส

“ซึนาเดะ ถ้าเธออายุน้อยกว่านี้ การทำสีหน้าแบบนั้นมันก็คงจะไม่เป็นไรหรอก”

“อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เธอแก่เกินไปที่จะทำหน้าตาน่ารักแบบนั้น”

หลี่ฟานเหลือบมองซึนาเดะเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะพูดออกมาพร้อมกับส่ายหัว

“อะไรกัน ฉันยังเด็กอยู่นะ!”

ซึนาเดะทำหน้ามุ่ยและพูดอย่างไม่พอใจ

แต่คราวนี้หลี่ฟานไม่ได้สนใจซึนาเดะ และเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าด้วยความสนใจแทน

เขากำลังรอให้รายการทองคำประกาศคาถาลวงตาอันดับที่หนึ่ง!

…