ตอนที่ 1160 เทพต่างสวรรค์

หมู่บ้านโคโนฮะ อาคารโฮคาเงะ

“ตามอนาคตดั้งเดิม ฉันจะต้องตายแบบนี้ใช่ไหม?”

จิไรยะขมวดคิ้วแน่น เขาพึมพำอยู่ในปาก

“รุ่นที่ห้า นายไม่เป็นไรใช่ไหม?” ฮาชิรามะถามอย่างกังวล

ตอนนี้เขาเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างจิไรยะกับหนึ่งในเจ้าของเนตรสังสาระที่อยู่ในหน้าจอสาธิตแล้ว

การพ่ายแพ้และถูกสังหารโดยลูกศิษย์ ถึงแม้ว่าภาพที่เกิดขึ้นมันจะยังไม่เกิดขึ้นจริงก็ตาม แต่มันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้จิไรยะรู้สึกเศร้า

“ไม่ต้องกังวลครับ ท่านรุ่นที่หนึ่ง”

“ผมแค่รู้สึกมีอารมณ์นิดหน่อย”

“มันเป็นการดีกว่าที่จะบอกว่า ผมควรจะขอบคุณสำหรับการปรากฏตัวของรายการทองคำ”

“ตอนนี้โคนันกลายเป็นลูกศิษย์ของหลี่ฟานแล้ว บางทีภาพเหล่านี้คงไม่ปรากฏขึ้นจริงๆ ในอนาคต”

จิไรยะส่ายหัวและพูดอย่างผ่อนคลายกับฮาชิรามะ ก่อนที่เขาจะมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างจริงจัง

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 5 จิไรยะ: นางาโตะ มันคงเป็นนายสินะ นายคือคนที่ควบคุมร่างของยาฮิโกะและคนอื่นๆ ใช่ไหม? ]

เมื่อเห็นข้อความของจิไรยะ ใครหลายคนก็อดไม่ได้ที่จะรอดูว่านางาโตะที่จิไรยะพูดถึงจะตอบหรือไม่

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่สามารถพบกับข้อความของนางาโตะได้เลย

หมู่บ้านอาเมะงาคุเระ

“ฉันไม่ได้คาดหวังว่าความสามารถของฉันจะถูกเปิดเผยในลักษณะนี้”

“ยิ่งไปกว่านั้น มันยังเผยให้เห็นอนาคตที่ฉันฆ่าอาจารย์จิไรยะด้วย”

นางาโตะพูดพร้อมกับส่ายหัวของเขาด้วยความผิดหวัง

“อย่าเศร้าไปเลยนะ นางาโตะ”

“ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่รายการทองคำแสดงก็เป็นเพียงอนาคตดั้งเดิมเท่านั้น ตอนนี้อนาคตได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว และสิ่งที่แสดงอยู่ในรายการทองคำก็จะต้องไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน”

“สำหรับความสามารถของนาย... ร่างกายในปัจจุบันของนายได้รับการฟื้นฟูโดยอาจารย์หลี่ฟานแล้ว”

“ฉันเชื่อว่านายไม่จำเป็นต้องควบคุมร่างของยาฮิโกะและเพนคนอื่นๆ เพื่อต่อสู้อีกต่อไป”

“สำหรับร่างกายของยาฮิโกะ… ทำไมพวกเราไม่เก็บร่างของเขาไว้ในที่ที่ปลอดภัยล่ะ”

โคนันปลอบนางาโตะและพูดกับเขาด้วยความมั่นใจ

ได้ยินคำพูดของโคนัน นางาโตะก็อดไม่ได้ที่จะคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างจริงจัง

ในเวลานี้เขากำลังคิดว่าตัวเองจะทำการต่อสู้อย่างไร?

แน่นอนว่าหลังจากที่หลี่ฟานทำการฟื้นฟูร่างกายให้กับเขาแล้ว เขาก็ไม่จำเป็นต้องควบคุมร่างของเพนทั้งหกเพื่อใช้ในการต่อสู้อีกต่อไป

นอกจากนี้ ตัวเขาคนเดียวก็ยังสามารถใช้พลังของเนตรสังสาระได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าด้วย

ถึงแม้ว่าเดิมที เนตรสังสาระนี้จะไม่ใช่ของเขาตั้งแต่แรกก็ตาม…

“โคนัน เธอพูดถูก”

“บางทีฉันควรจะมุ่งความสนใจไปที่พลังของฉันเองจริงๆ”

“การรบกวนยาฮิโกะต่อไป มันคงจะไม่ใช่เรื่องที่ดีสำหรับฉันและเธอ”

“อีกทั้งมันคงทำให้ยาฮิโกะเสียใจมาก ที่ได้เห็นฉันควบคุมร่างกายของเขาฆ่าอาจารย์จิไรยะด้วย”

นางาโตะพูดพร้อมกับมองดูรายการทองคำบนท้องฟ้า

ถึงแม้ว่ายาฮิโกะจะไม่สามารถฝากข้อความเอาไว้ในรายการทองคำได้ก็ตาม แต่นางาโตะก็เชื่อว่ายาฮิโกะจะต้องให้ความสนใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นในรายการทองคำ

ได้ยินคำพูดของนางาโตะ โคนันก็เงียบไป

จากสิ่งที่เธอรู้เกี่ยวกับยาฮิโกะ การได้เห็นพวกเธอสองคนต่อสู้กับอาจารย์จิไรยะนั้น มันจะต้องทำให้เขาเสียใจมากๆ อย่างแน่นอน

“โชคดีที่ตอนนี้พวกเราเปลี่ยนไปแล้ว”

“อาจารย์หลี่ฟาน เขาจะต้องช่วยพวกเราทำให้โลกนินจาสงบสุขอย่างแน่นอน!”

โคนันพูดพร้อมกับกำหมัดทั้งสองของเธอแน่น

…

“ฮึ่ม! ผู้ชายที่ครอบครองเนตรสังสาระคนนั้น เขาใช้วิธีการต่อสู้แบบนี้จริงๆ เหรอ?”

“เอาล่ะ ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเขาสามารถควบคุมคนได้หกคน ดังนั้นมันก็เป็นเรื่องง่ายที่ฉันจะจัดการกับเขาในอนาคต”

“ฉันต้องขอบคุณจิไรยะจริงๆ ที่มาเป็นหนูทดลองให้แบบนี้”

ดันโซมองไปที่รายการทองคำอย่างครุ่นคิดและพึมพำกับตัวเอง

ในขณะที่เขากำลังจะก้มศีรษะลงและศึกษาเนตรวงแหวนบนแขนของเขาต่อ

แต่ข้อความสีทองขนาดใหญ่ที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นในรายการทองคำ กลับดึงดูดความสนใจของเขาได้อย่างสมบูรณ์

— [ คาถาลวงตา ] อันดับที่ 4 [ เทพต่างสวรรค์ ] ผู้ใช้ หลี่ฟาน, อุจิวะ อิซึมิ, อุจิวะ อิทาจิ, ชิมูระ ดันโซ  —

— คาถาลวงตานี้สามารถบุกเข้าไปในสมองของเป้าหมายได้โดยตรงโดยไม่ถูกค้นพบ ผู้ร่ายสามารถปรับเปลี่ยนเจตจำนงของเป้าหมาย และควบคุมเป้าหมายได้ตามต้องการอย่างสมบูรณ์ —

— คาถาลวงตานี้เป็นคาถาที่ทรงพลังอย่างยิ่ง โดยทั่วไปหลังจากใช้งานแล้วจะต้องใช้เวลานานในการพักฟื้น ระยะเวลานี้อาจเป็นเวลาหลายปีหรือมากกว่าสิบปีได้ อย่างไรก็ตาม หากมีพลังชีวิตสูง ระยะเวลาการพักฟื้นของคาถานี้ก็จะลดลง —

…